Romanos 4
Na Rorongo Ke Toke Eigna a Jisas Krais (BGT) vs NTLH
1 Ati toatogha tabirua a Ebraham, a hutuda ighita na komi tinoni Jiu. Ehava gi e mono jino kori matagna God?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Gi e tutuni na komi tango ke toke ke eia a Ebraham ke vajinoa kori matagna God, imanea ke tangomana na titiono tautalunagho eigna ghehegna tadia na komi tinoni. Keana imanea ke boi tangomana na titiono tautalunagho tagna a God,
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 eigna na komi Rioriso ke Tabu kena velea vaghagna iaani, “Na vunegna a Ebraham ke vaututunia a God, a God ke velea imanea ke jino kori matagna.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Na rongo kena voliagna na mane ke agutu, boi na rongo kena hai hea vamua, keana na rongo kena voliagna eigna na agutu ke eia.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Kari a God ke bosi eia vaghagna iangeni tada ighita na komi tinoni kati koakoa. Ighita kati jino kori matagna a God, boi eigna nida na komi tango ke toke, keana eigna nida na vaututuni vamua.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 A Deved ke vele aua tadia na komi Rioriso ke Tabu a God ke vatotogora arahai ke velea ke jino kori matagna, toke kedana boi eia na komi tango ke toke. Deved ke velea iaani,
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “Arahai a God ke talutavogha na komi paluhadia,
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 E tutuni, arahai a God ke boi toatogha na komi paluhadia,
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Ehava? Na totogo iangeni ke titionoa a Deved, na totogo eidia na komi tinoni Jiu vamua? Teo! Na totogo iangeni eidia mua arahai kena boi Jiu. Ati toatogha mua na rioriso tadia na komi Rioriso ke Tabu kena velea a Ebraham ke jino kori matagna God eigna imanea ke vaututunia a God.
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Ingiha a God ke velea a Ebraham ke jino kori matagna na? Gi e sogivaughithatha ba leghugna? Gi e sogivaughithatha, boi leghugna.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Na sogivaughithatha ke eia, vaghagna na vaughithatha bali tatelia imanea ke jino ghohi kori matagna God eigna ke vaututunia God kori vido ke boi sogivaughithatha mua. Ma Ebraham ke vaghagna a tamadia arahai kena jino kori matagna a God eigna kena vaututuni, toke kedana boi sogivaughithatha.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Mi manea huju a tamadia na komi tinoni Jiu kena sogivaughithatha. Ebraham boi a tamadia eigna kena sogivaughithatha vamua, keana eigna imarea kena vaututuni mua, vaghagna imanea ghehegna ke vaututuni gi e sogivaughithatha.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 I hau a God ke taluhaghorea vania a Ebraham bali hera ara vikegna na maramagna doudolu. A God ke eia na taluhaghore iaani vania a Ebraham, boi eigna ke leghua na komi vetula, keana eigna nigna na vaututuni ke vajinoa imanea kori matagna.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Gi keda tutuni a Ebraham ma ara vikegna kedana hatia na hava a God ke taluhaghorea eigna kena leghua vamua na komi vetula, e teo sa vunegna katida vaututuni, ma na taluhaghore nigna God na hai fata vamua.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Na komi vetula teo keda hati maia itada na hava a God ke taluhaghorea. Keana e hati maia vamua na papara tadia arahai kena boi leghura. (Gi a God ke boi heghita na komi vetula, teo sa vetula katida huhughua.)
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Ighita tangomana katida hatia na hava a God ke taluhaghorea kori vido vamua kati vaututuni. Vaghagna iangeni eigna a God ke magnahaghinia keda dotho vanighita na hava ke taluhaghorea. Ma na taluhaghore iaani nidia ara dathegna gougovu a Ebraham. Boi nidia ara dathegna vamua kena leghua na komi puhidia mara Jiu. Keana na nidia mua ara dathegna kena vaututuni vamua vaghagna a Ebraham ke vaututuni. A Ebraham a tamada ighita gougovu kati vaututuni.
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 Vaghagna vamua na hava ke mono tadia na komi Rioriso ke Tabu, kori vido a God ke veleagna a Ebraham, “Inau ku vahigho eigna koda tamadia na komi vike gougovu kori maramagna.” Ma God ke eia nigna na taluhaghore vania Ebraham eigna ke vaututunia imanea. Iaani a God ke vahavi tabirura arahai kena thehe me vavuhara na komi fata ke boi mono i hau.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Kori vido a God ke taluhaghorea vania a Ebraham eigna keda a tamadia na komi vike gougovu, a Ebraham ke vaututunia na taluhaghore iangeni. Ma a God ke veleagna mua, “Na komi tinoni kedana havi mai tagna na vikemu kedana sethe vaghagna na komi vaitughu.” Na taluhaghore iaani e vahotha puala na vaututuniagna, keana a Ebraham ke talu rouronu tagna God na komi fata iraani keda pukuni tate mai.
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Ebraham ke haga jufungia ghohi sina hathangatu vinoghagna, me boi nabagna ghohi keda mono sa dathegna. Ma a taugna, a Sera ke kara. Toke a Ebraham ke adoa iaani, nigna na vaututuni ke talu heta vamua.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Imanea ke boi ghaghana ruarua tagna na hava a God ke taluhaghorea vania. Keana nigna na vaututuni ke heta vano mua, mi manea ke veletokea a God eigna na hava a God keda ei vania.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Eigna a Ebraham ke pukuni adoa a God ke tangomana na eiagna na hava ke taluhaghorea.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Na vunegna nigna na vaututuni a Ebraham ke heta, imarea kena risoa tadia na komi Rioriso ke Tabu imanea ke jino kori matagna God.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Ma na fata kena risoa iangeni, boi eigna a Ebraham vamua,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 keana eida ighita gougovu. Imarea kena risoa iangeni eigna katida thaothadoghagna a God keda velea ighita kati jino kori matagna gi katida vaututunia. Iangeni imanea ke vahavi tabirua kori thehe a Jisas, nida a Lod.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 A God ke lubatia a Jisas eigna keda thehe eigna na komi paluhada, me vahavi tabirua kori thehe bali vajinoghita kori matagna.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.