Atos 25
Bible de Genève de 1669 (BGNT1669) vs AAI
1 Festus donc estant entré en la Province, monta trois jours apres de Cesarée à Jerusalem.
1 Festus na Judea wanawanan gawan ana efan bai ma veya tounu ufunamaim Caesarea ihamiy yen na Jerusalem tit.
2 Et le souverain Sacrificateur, et les premiers d'entre les Juifs, comparurent devant lui contre Paul, et le prioyent:
2 Nati’imaim firis ukwarih naatu Jew hai orot ukwarih hina Paul ana kakafih isan ubar hitin Festus hifefeyan.
3 Demandans de la faveur contre lui, afin qu'il le fist venir à Jerusalem, dressans des embusches pour le tuër par le chemin.
3 Hikokok i mi’itube hai kokomaim tasinaf Paul tiyafar au Jerusalem tayen. Iti na’atube hisisinaf anayabin i Paul tayen tanan efamaim hita’asabun isan hiyakitifuw.
4 A quoi Festus respondit, que Paul estoit bien gardé à Cesarée, et qu'en bref il s'y en devoit aller.
4 Baise Festus iyafutih eo, “Paul i Caesarea imaim dibur ema’am, naatu ayu taiyuwu iti boro’omo nati’imaim anan.
5 Que ceux donc (dit-il) d'entre vous qui le peuvent faire, descendent ensemble: et s'il y a quelque crime en cet homme, qu'ils l'accusent.
5 Imih a orot ukwarih i boro ayu bairi anan Caesarea anatit abis kakafin sisinaf na’at boro imaim ana kakafih isan ubar hinitin.”
6 Et n'ayant pas demeuré entr'eux plus de dix jours, il descendit à Cesarée: et le lendemain s'assit au siege judicial, et commanda que Paul fust amené.
6 Festus veya etei eight o ten na’atube nati’imaim bairi hima, imaibo au Seseria matabir maiye re. Naatu in marto basit Festus baibatiyen ana efanamaim mare naatu iuwih Paul hibai hina hirun.
7 Lequel estant venu là, les Juifs qui estoyent descendus de Jerusalem l'environnerent, lui mettant à sus plusieurs crimes griefs, lesquels ils ne pouvoyent prouver:
7 Paul hibai hina hirur ana maramaim Jew sabuw iyab Jerusalemane hire hinan etei hina sisibin roun roun hi’a’ar bebera’uh baifuwen tur kakafih moumurih maiyow hibow hitit ubar hitin hio, baise hai tur hio i men kafaita biturobe’emih.
8 Paul respondant qu'il n'avoit en rien failli, ni contre la Loi des Juifs, ni contre le temple, ni contre Cesar.
8 Imaibo Paul taiyuwin wasfafar eo, “Ayu i men kafai abisa ta kakafin asinaf. Jew hai ofafar ai gigim, na’atube Tafaror Bar ai gigim, o Rome ana Aiwob ai gigimimih.
9 Mais Festus voulant gratifier aux Juifs, respondit à Paul, et dit, Veux-tu monter à Jerusalem et estre là jugé de ces choses devant moi?
9 Baise Festus i kok mi’itube Jew sabuw tiyasisirih, imih ibatiy eo, “O kukokok inayen Jerusalem imaim iti ubar tibit isan a baibatiyen imaim ananowar?”
10 Et Paul dit, J'assiste au siege judicial de Cesar, où il me faut estre jugé: je n'ai fait aucun tort aux Juifs, comme aussi tu le reconnois tres-bien.
10 Paul iya’afut eo, “Ayu i Rome Aiwob ana baibatiyen efan nanamaim abatabat, imih ayu i boro iti imaim ana baibatiyen anab. O iso’ob ayu i men kafai abisa kakafin asinaf Jew sabuw isah.
11 Que si j'ai forfait, ou commis quelque chose digne de mort, je ne refuse point de mourir: mais s'il n'est rien de ce dont ils m'accusent, nul ne me peut donner à eux: j'en appelle à Cesar.
11 Ayu ofafar ana’astu’ub imaim nabonawiyu morob ana baibasit anabaib i boro men morob ana haiw. Baise baifuwenamaim ubar hinabitu na’at, orot babin men ta ana fair ema’am boro ayu nabuw umahimaim nitihimih, ayu i boro kwaniyafaru anan Caesar nanaimaim au tur nanowar.”
12 Alors quand Festus eut conferé avec le conseil, il respondit, En as-tu appellé à Cesar? tu iras à Cesar.
12 Imaibo Festus ana kou’ay orot gagamih not wairafih bairi hio ufunamaim tatabir Paul iya’afut eo, “O Caesar a tur nowar isan io, imih o boro Caesar isan inan.”
13 Or quelques jours apres, le Roi Agrippa et Bernice arriverent à Cesarée, pour salüer Festus.
13 Veya afa ufunamaim aiwob orot Agripa, Bernis hairi hina Caesarea hitit, Festus ana bowabow baib isan ana merar yinamih.
14 Et apres avoir demeuré là plusieurs jours, Festus fit mention au Roi de l'affaire de Paul, disant, Un certain personnage a esté laissé prisonnier par Felix:
14 Hina nati’imaim hima veya bai’ab na’atube sasawar ufunamaim Paul ana tur eowen eo, “Paul mi’itube wawasfafar isan Festus aiwob orot ihamiy ema’am.
15 A cause duquel, comme j'estois à Jerusalem, les principaux Sacrificateurs et les Anciens des Juifs sont comparus, requerans condamnation contre lui.
15 Naatu ayu au Jerusalem anan ana veya’amaim Jew hai firis ukwarih naatu regaregah ai’in, orot ukwarih ubar hitin ayu asabunin morob isan hi’uwu.
16 Ausquels j'ai respondu que ce n'est point l'usage des Romains, de livrer quelqu'un à la mort, devant que celui qui est accusé ait ses accusateurs presens, et qu'il ait lieu de se defendre du crime.
16 Baise ayu auwih, aki Rome ai ofafaramaim orot asir bai na baibatiyen isan ana ef men ema’am, baise wantoro’ot i boro sabuw iyab ubar tibin bairi roun roun hinabat hina’o, saise i ana ef nama’am na’at taiyuwin boro nahimaim nabat nawasfafar.
17 Quand donc ils furent venus ici, sans que j'usasse d'aucun delai, le jour ensuivant, seant au siege judicial, je commandai que le personnage fust amené:
17 Naatu nati sabuw ayu bairi ana atitit ana veya, ayu veya men au’uf atain, faiwat a’in marto baibatiyen ana efanamaim amare, orot auwih hibai hina hirun.
18 Duquel les accusateurs estant là presens, n'amenerent aucun crime touchant ce dont je me doutois.
18 Sabuw ubar hibitin ana kakafih hibow hititit i men kafa’imo sawar kakafih ayu anotanotamaim hibow hitit ubar hitinimih.
19 Mais ils avoyent quelques questions contre lui, touchant leur superstition, et touchant un certain Jesus mort, lequel Paul affirmoit estre vivant.
19 En baise, gamin afa ibo taiyuwih hai kwafiren isan. Naatu orot wabin Jesu momorob Paul yawasin ma rouw eo isan hibow hitit.
20 Or moi estant en perplexité, comme je m'enquerois de cela, je demandai s'il vouloit aller à Jerusalem, et estre là jugé de ces choses.
20 Au kasiy ra’at, iti tur boro mi’itube ata bow gewas, imih ayu Paul au i takokok na’at tayen tan Jerusalem imaim iti ubar isan hitibatiy.
21 Mais parce qu'il en appella, demandant d'estre reservé à la connoissance d'Auguste, je commandai qu'il fust gardé jusques à ce que je l'envoyasse à Cesar.
21 Baise Paul ifefeyanu kok i Caesar baibatiyen titin, imih ayu auwih dibur baremaim hihirafut hima’uh hima, ayu ef atanuwet imaibo atiyafar tan Aiwob Caesar biyan.”
22 Alors Agrippa dit à Festus, Je voudrois bien ouïr aussi le personnage. Demain, dit-il, tu l'orras.
22 Basit Agripa Festus iu, “Ayu akokok iti orot nao ayu taiyuwu ananowar.” Festus iya’afut eo, “Marasibo nao inanowar.”
23 Le lendemain donc quand Agrippa et Bernice furent venus avec une grande pompe, et furent entrez en l'auditoire avec les Capitaines, et les gens d'autorité de la ville, Paul par le commandement de Festus fut amené.
23 Hi’in marto Agripa, Bernis hairi hirutaburih auman hinawiyih rou’ay bar gagamin wanawanan hirun, baiyowayah hai orot gagamih naatu bar merar hai orot gagamih bairi. Naatu Festus iyunih Paul hibai hina hirun.
24 Et Festus dit, Roi Agrippa, et vous tous qui estes ici avec nous, voyez cet homme, duquel toute la multitude des Juifs m'est venuë interpeller, tant à Jerusalem qu'ici, criant qu'il ne le faloit plus laisser vivre.
24 Festus eo, “Aiwob Agripa naatu kwa iyab boun iti’imaim bairi tabita’imon, orot iti kwa’itin! Jew sabuw iyab iti’imaim tema’am naatu Jerusalemamaim iti orot isan ubar gagamin maiyow hitin ayu matou’umaim, fanah aumatawat na’in hiwow men hikokok iti orot boro yawasin tama.
25 Mais moi ayant trouvé qu'il n'avoit rien fait qui fust digne de mort: et lui-mesme en ayant appellé à Auguste, j'ai arresté de le [lui] envoyer.
25 Naatu ayu anunuwet men kakafin ta sinaf boro imaim tabonawiy tan tamorob. Baise anayabin ayu ifefeyanu ana kok i boro Rome ana Aiwob nahimaim tabat ana tur hitanowar. Ayu au ef men ta ema’am boro atarufut, imih ayu au Rome baiyafarin isan abogaigiwas.
26 Dequoi je n'ai rien que j'escrive de certain au Seigneur. C'est pourquoi je vous l'ai presenté, et principalement à toi, Roi Agrippa: afin qu'apres l'inquisition faite, j'aye dequoi escrire.
26 Baise fef kiruminamih ayu akasiy, tur abisa boro Aiwob Caesar isan anakirum. Anayabin ubar hibitin men ta yabin auman. Imih ayu abai atit kwa etei namaim, o Aiwob Agripa inibabatiy inanuwet gewas tur yabin anababatun inab naatu fef ana kirum.
27 Car il me semble qu'il n'y a point de raison d'envoyer un prisonnier, sans signifier le cas qu'on lui met à sus.
27 Anayabin ayu ai’itin ayu isou men gewasin iti dibur orot ana ubar en asir taniyafar nanan ana itinin i men basit.”
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.