Tito 1
Bafut (BFD) vs NAA
1 Àŋgwàꞌànə̀ yuà a lo aa a mbo Paul yìi mə à nɨ ŋgàŋàfàꞌa Nwì, ŋ̀kɨ mbə ŋ̀gàŋtoò Yesu Kristo aà. Yesu à lɛ ntoo gha mə tâ mə̀ ghɛɛ ŋka ŋkwɛtə bə̂ bìi mə Nwî à tsɔ̀ꞌɔ nɨ̂ bi aa, mə tâ bo bii yi tâ àbìintɨɨ̀ yaa a ka ŋkwe, ŋ̀kɨ ŋka ŋghɨrə nɨ mə tâ bo zi annù nɨ̂koŋ yìi mə a tswe a mûm ànnù Nwî aà.
1 Paulo, servo de Deus e apóstolo de Jesus Cristo, para promover a fé que é dos eleitos de Deus e o pleno conhecimento da verdade segundo a piedade.
2 Mɨ̀ŋgàŋ mɨ annù nɨ̂ŋkoŋ mà mû mɨ tswe aa nɨ̂ ǹtswêntɨ̀ɨ̀ yìi mə ɨ̀ tswe nɨ̂ŋkoŋ yì yìi mə bìꞌinə̀ bɛ aà. Nwìŋgɔ̀ŋ yìi mə kaa à sɨ abǎŋnənnù tswɛɛ aa, à lɛɛ̀ ŋkaꞌa ntswêntɨ̀ɨ̀ ma yû a mbo bìꞌinə̀ m̀bɔŋ tâ m̀bi lɔgɨnə.
2 Escrevo na esperança da vida eterna que o Deus que não pode mentir prometeu antes dos tempos eternos
3 Nòò à lɛɛ̀ ŋkuꞌu aa, a ghɨrə̀ ǹtoo mà yû ɨ fɛꞌɛ̀ nɨ̂ ǹsi nlaa. À lɛ mfa ntoo mà yû a mbo mə̀, ǹswoŋ mə mə̀ tɨgə̀ ǹlaansə, yu wa yìi Nwîŋgɔ̀ŋ ŋ̀gàŋywèènsə yìꞌinə̀ aà.
3 e, no momento oportuno, manifestou a sua palavra mediante a pregação que me foi confiada por ordem de Deus, nosso Salvador,
4 Mə ŋwàꞌànə aŋwàꞌànə̀ yuà aa a mbo Titus yìi mə à nɨ mû ghà yî ànnù nɨ̂ŋkoŋ a mûm àbìintɨɨ yìi mə bìꞌiyu tswe nɨ̀ yù aà.
4 a Tito, verdadeiro filho, segundo a fé comum. Que a graça e a paz, da parte de Deus Pai e de Cristo Jesus, nosso Salvador, estejam com você.
5 Mə̀ lɛ mmàꞌàtə gho a alaꞌa Crete aa mə tâ ò maŋsə ntaŋtə ɨbùgə ɨnnù jìi mə ɨ lɛ mburə aa ŋ̀kɨ ntsɔꞌɔ bɨ̂lɨɨ bɨ ndânwì nɨ mɨ̀kurə mɨ̀tsɨ̀m. Waꞌatə ɨnnù jìi mə mə̀ lɛ nswoŋ mə tâ ò ghɨrə aà.
5 Foi por esta causa que deixei você em Creta: para que pusesse em ordem as coisas restantes, bem como, em cada cidade, constituísse presbíteros, conforme prescrevi a você:
6 A kuꞌunə mə tâ ǹdɨɨ̀ndânwì à bə ŋû yìi mə kaa à sɨ̀ nɨ̂ àlɔ̀ꞌɔ̀ tswê; à tswe nɨ̀ ǹtswe nɨ̀ màŋgyɛ̀ tsiꞌì yì m̀fùùrə̀ tâ bɔɔ̀ bi kɨ mbə bə̂ bìi mə bɨ nɨŋ mɨ̂ntɨɨ̀ myaa a nu Kristo, ǹtsuu kɨ tsəꞌə kə̀ kɨ tɨ̀ɨ̀ nɨ̂ àtû.
6 alguém que seja irrepreensível, marido de uma só mulher, que tenha filhos crentes que não são acusados de devassidão, nem são insubordinados.
7 Ǹloŋ mə ɨ̀fàꞌa Nwî ɨ tswe aa a mbo ǹdɨɨ̀ ǹdânwì aa, a bɔŋ mə boŋ à laa ntswe tɨ̂ àlɔ̀ꞌɔ̀. Tâ ǹdɨ̀ɨ̂ ǹdânwì à tsuu nu kɨ ŋee, ǹtsuu ntɔŋ ɨ kɨ wàŋsə lwìsə̀, ǹtsuu mɨlùꞌù kɨ no baanə, ntsuu fɨkɔ̀rə̀ ɨ kɨ to, ntsuu ŋkabə siꞌi ɨ kɨ furə.
7 Porque é indispensável que o bispo, por ser encarregado das coisas de Deus, seja irrepreensível, não arrogante, alguém que não se irrita facilmente, não apegado ao vinho, não violento, nem ganancioso.
8 Ǹdɨ̀ɨ̂ ǹdânwì à tswe nɨ̀ ŋ̀ka ŋkwɛrə bɨgɨ̀ɨ̀ a nda yu, ɨ kɨɨ kɔ̀ŋə̀ nɨ̂ ànnù yìi mə a kuꞌunə. À kɔ̀ŋə̀ nɨ̂ɨ̀nnù jî sɨgɨ̀nə, ɨ yə nɨ mə àkòrə̀ nɨ zì yi a kuꞌunə. Tâ ɨ̀nnù ji ɨ laa a nsi miꞌi Nwì, ŋ̀kɨ ŋka nsaꞌa nɨ̂ ɨ̀bɨɨ nû yì.
8 Pelo contrário, o bispo deve ser hospitaleiro, amigo do bem, sensato, justo, piedoso, deve ter domínio de si,
9 À tswe nɨ̀ nàŋsə ntswâ ǹtoo yî ǹsɨgɨ̀nə̀ ya mə ɨ̀ kùꞌùnə mbii aa, ǹtswa tâ ɨ̀ tɨnsə̀, mbə tsiꞌì wa ajàŋ mə bɨ lɛ ndɨ̀ꞌɨ̀ ghu mbo aà. Ma mùu ajàŋ boŋ à ka zǐ ndɨꞌɨ ànnù Nwî yìi mə a bɔŋ a mbo bə̀ ta kɨɨ kɨ kweentə nɨ a mbo bə̀ bìi mə bɨ lɨ̀gɨ̀tə̀ aa, ɨ waꞌasə̀ nɨ̂ waa ghu.
9 ser apegado à palavra fiel, que está de acordo com a doutrina, para que possa exortar pelo reto ensino e convencer os que contradizem este ensino.
10 Bə̀ bî ghàꞌàtə̀ bɨ̀ naŋsə tswe ghu, ɨ bu kɨ swoŋ aa bə baYuda bìi bɨ bii krìsto ntɨɨ nɨ mə bɨ̀ ka ŋŋetə bə̂ aa, bìi mə bɨ Lɨgə tsiꞌì lɨgə mə mbə bɨ waꞌà tsisə aa, m̀bweꞌesə nɨ̂ bə̀ bî mɔꞌɔ, ŋ̀ghaa nɨ mɨ̀ghàà mɨ dàŋə̀ dàŋə̀.
10 Porque existem muitos, especialmente os da circuncisão, que são insubordinados, falam coisas sem sentido e enganam os outros.
11 A kuꞌunə mə tâ bɨ̀ tsuꞌunə waa, nloŋ mə bo nɨŋə nɨ̂ àbùùrə̀ a mûm ŋ̀gwɛ̀ꞌɛ̀ jî ghàꞌàtə̀, ǹdɨꞌɨ nɨ̂ ɨ̀nnù jìi mə kaa bo sɨ̀ nɨ̂ ŋka ndɨ̀ꞌɨ tswê, ŋ̀ghɨ̀rə mà mùu ajàŋ ǹloŋ aa mə bɨ furɨtə ŋkabə nyòŋə̀.
11 É preciso fazer com que se calem, porque andam pervertendo casas inteiras, ensinando o que não devem, com a intenção vergonhosa de ganhar dinheiro.
12 Ŋù àlaꞌà wàà yî mɔ̀ꞌɔ yìi mə à nɨ ŋgàŋtoò nwì waa, à lɛ nswoŋə mə, “BaCreta bɨ̂tsɨ̀m à nɨ̂ ŋ̀gǎŋswoŋəbaŋnənnù, m̀bə nnaà mɨtsəꞌə jìi mɨ̀ntɨɨ̀ myaa mɨ fii aa, bo jɨ̂ tsiꞌì jɨ̀ kaa waꞌà fàꞌà.”
12 Foi um dos cretenses, um próprio profeta deles, que disse: “Os cretenses são sempre mentirosos, feras terríveis, comilões preguiçosos.”
13 Ma yuù ànnù mə à swoŋ nloŋ ŋgaà yàà aa, à nɨ tsiꞌì ànnù nɨ̂koŋə̀. À nɨ̂ ǹjiꞌǐ annù yìi mə ò tswe nɨ̀ ŋwenə̀ waa tsiꞌǐ mbə̂ ànnù tǎ tâ bo tswe nɨ̂ àbìintɨɨ yìi mə a kuꞌunə aà;
13 Este testemunho é verdadeiro. Portanto, repreenda-os severamente, para que sejam sadios na fé
14 tǎ waꞌà ka nnɨŋə mɨ̂ntɨɨ̀ myaa nɨ̂ ǹjyàlàꞌà jìi mə baYuda saꞌa aa, kə̀ nɨ ndɨꞌɨ bɨ bə̂ bìi mə bɨ tuu nɨ̂ ànnù nɨ̂ŋkoŋə aà.
14 e não se ocupem com fábulas judaicas, nem com mandamentos de gente que se desvia da verdade.
15 Ɨ̀nnǔ tsɨ̀m ɨ laa ŋkùꞌùnə̀ a mbo bə̀ bìi mə ɨ̀nnǔ jyaa ɨ kɨ nlaà; lâ a mbo bə̀ bìi mə ɨ̀nnù jyaa ɨ sɨ̀ laa, kaa bo waꞌà ǹtɨɨ̀ waa a nu Kristo kɨ nnɨŋ aa, kaa ànnù yî tsu a sɨ̀ a mbo bo laà ǹloŋ mə ɨbɨ tà mə ŋgɨꞌɨ nɨ̂ mɨ̀ntɨɨ̀ myaa bo m̀mɔ̀ɔ̀ntə jyaa.
15 Todas as coisas são puras para os puros; mas, para os impuros e descrentes, nada é puro. Porque tanto a mente como a consciência deles estão corrompidas.
16 Bo swoŋə nɨ mə bo zi Nwî, la mɨ̀ghɨ̀rɨ̀nə̀ mɨ ɨnnû myaa mɨ bâŋnə̀ ǹtuu nɨ mə kaa bô sɨ̀ Nwî zî. Bo fumsə nɨ̂ àzwì bə̂, ǹtɨɨ nɨ̂ àtu a mbo Nwì, kaa waꞌà kùꞌùnə̀ mə mbə bo ghɨrə̀ ànnù yî sɨgɨ̀nə̀ yî tsu.
16 Afirmam que conhecem a Deus, mas o negam por meio do que fazem; é por isso que são abomináveis, desobedientes e reprovados para qualquer boa obra.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Tito 1, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.