Romanos 7

Bafut (BFD) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Bɨ̀lɨ̂m bâ mə̀ wàꞌàtə̀ mə nɨ̀ ka yuꞌu annù yìi mə mə swoŋ aa tâ àtû yuu laa ghu nloŋ mə nɨ̀ nɨ bə̀ bìi nɨ̀ zi nɔ̂ŋsə̀ aà. Nɔ̀ŋsə̀ a tswa ŋù aa wâ noò mə à bùrə a atû ǹtɨ̀ɨ̀ aà.
1 Meus irmãos, vocês todos podem compreender muito bem o que vou dizer. Vocês conhecem as leis e sabem que elas só têm poder sobre uma pessoa enquanto essa pessoa está viva.
2 Bìꞌinə̀ lɔgə a nɨ̂ àlènsə̀ mə nɔ̀ŋsə̀ a tswa mâŋgyɛ̀ m̀bɨꞌɨ ŋgaà ǹdoò yì aa a noò yìi mə ǹdoò yì à tswe ntɨ̀ɨ̀ aà. Lâ bɛɛ mə̂ ǹdoò yì à kwo yi, boŋ kaa m̀bə̂ nɔ̀ŋsə̀ waꞌà yi bû ǹtswa mbɨꞌɨ ŋgaa ǹdoò yì.
2 Por exemplo, a mulher casada está ligada pela lei ao marido enquanto ele estiver vivo; mas, se ele morrer, ela estará livre da lei que a liga ao marido.
3 Nòò wa mə ǹdoò yì à tswe ntɨ̀ɨ̀ aa, à bə ghɛ̀ɛ kɨ tswe bo ŋùmbâŋnə̀ yî dàŋ boŋ à bə aa màŋgyɛ̌ àjɨrə̀. Lâ bɛɛ ǹdoò yì a kwo yi boŋ kaa nɔ̀ŋsə̀ à sɨ nii bu ntswa. Bɛɛ mə a ghɛɛ nyɔꞌɔ a ŋû dàŋ boŋ kaa à sɨ mâŋgyɛ̌ ajɨrə̀ bə̂.
3 De modo que, se ela viver com outro homem enquanto o marido estiver vivo, ela será chamada de adúltera. Mas, se o marido morrer, ela estará legalmente livre e não cometerá adultério se casar com outro homem.
4 Àa àjàŋə a kɨ mbə a mbo bù aa mbǎ bɨlɨ̂m bâ, nɨ̀ lɛɛ̀ ŋ̀kwo a mum nɔ̀ŋsə̀ ǹtsya a njɨ̌m ɨbɨɨnu Kristo ta tɨgə tswe a mbo yu wa mə Nwì à lɛ nyweensə nɨ nɨ̀wo aa ta kɨ fàꞌa ɨfàꞌà yî sɨgɨ̀nə̀ a mûm àfàꞌà Nwî.
4 O mesmo acontece com vocês, meus irmãos. Do ponto de vista da lei, vocês também já morreram, pois são parte do corpo de Cristo. E agora pertencem a ele, que foi ressuscitado para que nós possamos viver uma vida útil no serviço de Deus.
5 Ǹloŋ mə nòò wa yìi mə bìꞌinə̀ lɛ sɨ tswe ntswê yìꞌinə̀ ǹyoŋ nɨ njyǎnû yìꞌinə̀ aa, ɨ̀nnù jî bɨ jìi mə ǹjyǎnû yiꞌinə̀ ɨ yə̀ꞌə̀tə̀, jya jìi mə nɔ̀ŋsə̀ à lɛ mbɨ̀ɨ̀nsə̀ aa, ɨ faꞌà nɨ a nu bìꞌinə̀, bìꞌinə̀ tɨgə̀ ŋ̀ghɨrə nɨ̂ ɨ̀nnù jìi mə ɨ zì aa bə nɨ̀ nɨ̀wô.
5 Pois, quando vivíamos de acordo com a nossa natureza humana, os maus desejos despertados pela lei agiam em todo o nosso ser e nos levavam para a morte.
6 La tsɨ̂tsɔ̀ŋ, bɨ kɛ̀tə̀ mə̂ nɔ̂ŋsə̀ wa a nu bìꞌinə̀, ǹloŋ mə bìꞌinə̀ kwò mə̀ a nɨ ɨ̀nnù jya jìi mə bìꞌinə̀ lɛ mbə ɨbùꞌù ghu aà. Kaa kɨꞌɨ̀ bù m̀faꞌa nɨ̂ ɨ̀nnù ǹyoŋə aa nɨ̂ àlwènə̀ nɔ̂ŋsə̀ ya yìi mə bɨ lɛ ŋŋwàꞌànə̀ aa, bìꞌinə̀ bàŋnə̀ m̀faꞌa nyòŋə̀ aa nɨ ǹtwêntɨ̀ɨ̀ yî m̀fii ya a mûm Àzwì.
6 Porém agora estamos livres da lei porque já morremos para aquilo que nos mantinha prisioneiros. Por isso somos livres para servir a Deus não da maneira antiga, obedecendo à lei escrita, mas da maneira nova, obedecendo ao Espírito de Deus.
7 M̀bə bìꞌinə̀ swoŋ aa mə akə aa ɛ? Mə nɔ̀ŋsə̀ à nɨ̂ ɨ̀nnù jî bɨ aa ɛ? Kaa a sɨ̀ la bə̂. Lâ nɔ̀ŋsə̀ à lɛ mbaa tsuu bə, boŋ kaa mə̀ sɨ̌ annù yî bɨ zî. Bìꞌinə̀ lɔgə yuà tsiꞌì tsô àlènsə̀: Nɔ̀ŋsə̀ à lɛ mbaa tsuu swoŋ mə, “Tsùu ayoo ndɨ̂m ghò ɨ ghə̀ꞌə̀nə̀” boŋ kaa mə̀ sɨ aghə̀ꞌə̀nə̀ zî.
7 O que vamos dizer então? Que a própria lei é pecado? É claro que não! Mas foi a lei que me fez saber o que é pecado. Pois eu não saberia o que é a cobiça se a lei não tivesse dito: “Não cobice.”
8 Nɔ̀ŋsə̀ à lɛ ntsyà ǹtswe nɨ̂ àbwarə nyòŋə̀ aa a njɨ̌m ndɨꞌɨ Nwî jya ntɨgə mbɨɨnsə mbuu njoo jì yə̀ꞌə̀tə̀ a mbuu mbuu a nu mə̀. Nɔ̀ŋsə̀ a yì ǹtsuu bə aa ɨnnù jì bɨ ɨ nɔ̂ŋ tsǒ ɨ kwô.
8 Porém o pecado se aproveitou dessa lei para despertar em mim todo tipo de cobiça. Porque, se não existe a lei, o pecado é uma coisa morta.
9 À lɛ mbə a noò mɔ̀ꞌɔ aa mə̀ nɨ̂ àtu ɨbɨɨnû gha mə̀ tswêntɨ̀ɨ̀ tɨ nɔ̀ŋsə̀. Lâ nòò wa mə ǹdɨꞌɨ Nwì ɨ lɛ nzì aa, ɨ̀bɨ ɨ bɨɨnə̀, mə̀ tɨgə̀ ŋ̀kwo,
9 Pois houve um tempo em que eu não conhecia a lei e estava vivo. Mas, quando fiquei conhecendo o mandamento, o pecado começou a viver,
10 ǹdɨꞌɨ jya jìi ɨ lɛ ntswe aa nɨ̀ m̀fâ ǹtswêntɨ̀ɨ̀ aa ɨ bâŋnə̀ ǹtɨgə nzi bə nɨ̀ nɨ̀wo a nɨ̂ yaa ŋgaa yû.
10 e eu morri. E o próprio mandamento que me devia trazer a vida me trouxe a morte.
11 Ǹloŋ mə̂ ɨ̀bɨ ɨ lɛ nyə abwarə̀ yi ntsya aa a njɨm ndɨꞌɨ jya mbweꞌesə gha nzwitə.
11 Porque o pecado, aproveitando a oportunidade dada pelo mandamento, me enganou e, por meio do mandamento, me matou.
12 La a bə mə nɔ̀nsə̀ yumbɔŋ à laa màŋsə̀, ndɨ̀ꞌɨ Nwî jya ɨ kɨ̂ ǹlaa maŋsə, ntsinə ŋkɨ mbɔŋə.
12 Assim a lei vem de Deus; e o mandamento também vem de Deus, diz o que é certo e é bom.
13 La a bə mə annù yìi mə a lɛ mbə yî sɨgɨ̀nə̀ aa, a lɛ ntɨgə nzi bə nɨ̀ nɨ̀wo a mbo mə̀ aa ɛ? Kaa mbə a kɨꞌɨ̀ maa ajàŋ bə̂. A lɛ ŋghɨ̀rə ɨbɨ̂, ǹlɔgə annù yî sɨgɨ̀nə̀ m̀faꞌa nɨ yu. Ɨ̀bɨ wa ɨ tɨgə̀ ǹzi nɨ nɨ̀wo a mbo mə̀ mə tâ bɨ̀ naŋsə nyə ajàŋ yìi mə màrə̀ yì yî annù nɨ̂ŋkoŋ à bə aà. Tsǒ mə a bə laa, ǹtsyǎ a njɨ̌m ndɨꞌɨ jya bɨ dɨꞌɨ̀ àjàŋ mə ɨbɨ ɨ naŋsə nswèrə̀ m̀bə aà.
13 Então será que o que é bom me levou à morte? É claro que não! Foi o pecado que fez isso. Pois o pecado, usando o que é bom, me trouxe a morte para que ficasse bem claro aquilo que o pecado realmente é. E assim, por meio do mandamento, o pecado se mostrou mais terrível ainda.
14 Bìꞌinə̀ zi mə nɔ̀ŋsə̀ à tswe aa a mbo ɨ̀zwî jiꞌinə̀. Lâ mə̀ bâŋnə̀ m̀bə ŋû ǹjyǎnû, yìi mə bɨ fee a gha a mbo ɨnnù jî bɨ tsǒ àbùꞌù.
14 Sabemos que a lei é divina; mas eu sou humano e fraco e fui vendido ao pecado para ser seu escravo.
15 Kaa mə̀ sɨ̌ annù yìi mə mə ghɨ̀rə̀ aa naŋsə̀ ǹzi tâ àtû ya laa ghu nloŋ mə kaa mə̀ sɨ annù yìi mə mə kɔ̀ŋə a ŋghɨ̀rə aa ghɨ̀rə̀, la mbàŋnə̀ ŋ̀ghɨrə aa bə̂ ànnù yìi mə bàà aà.
15 Eu não entendo o que faço, pois não faço o que gostaria de fazer. Pelo contrário, faço justamente aquilo que odeio.
16 M̀bə a bə yìi mə mə bàŋnə̀ ŋ̀ghɨrə bə annù yìi mə mə̀ sɨ kɔ̀ŋ aa boŋ mə̀ bìì aa mə nɔ̀ŋsə̀ à bɔ̀ŋə̂.
16 Se faço o que não quero, isso prova que reconheço que a lei diz o que é certo.
17 La a bə mə kaa annù ya aa à sɨ mə̂ bu ŋghɨ̀rə̀, a bàŋnə̀ ŋ̀ghɨrə ɨbɨ wa mə ɨ tswe a nu mə̀ aà.
17 E isso mostra que, de fato, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
18 Ǹloŋ mə mə̀ zi mə kaa ànnù yî sɨgɨ̀nə̀ yî tsu kaa a sɨ a nu mə̀ tswê, làꞌà tsiꞌǐ a mûm ǹjyǎnu mə̀. Mə̀ tse kɨ yə̀ꞌə̀tə a ŋghɨ̀rə̂ ànnù yìi mə a kuꞌunə aa, la kaa waꞌà nɨ̀ mɨ̀dàꞌà a ŋghɨ̀rə tswê.
18 Pois eu sei que aquilo que é bom não vive em mim, isto é, na minha natureza humana. Porque, mesmo tendo dentro de mim a vontade de fazer o bem, eu não consigo fazê-lo.
19 Ǹloŋ mə kaa mə̀ sɨ ɨnnù jî sɨgɨ̀nə̀ jìi mə mə yə̀ꞌə̀tə a ŋghɨ̀rə̀ aa ghɨ̀rə̀. Mə bàŋnə̀ ŋ̀ghɨrə aa jì bɨ jya mə kaa mə̀ sɨ kɔ̀ŋə a ŋghɨ̀rə aà.
19 Pois não faço o bem que quero, mas justamente o mal que não quero fazer é que eu faço.
20 M̀bə a bə yìi mə mə ghɨ̀rə aa annù yìi mə mə̀ sɨ kɔ̀ŋ a ŋghɨ̀rə aa bəə boŋ kaa sɨ mə̂ bu ŋghɨ̀rə̀, a bàŋnə̀ ŋ̀ghɨrə ɨbɨ wa mə ɨ tswe a mûm nu mə̀ aà.
20 Mas, se faço o que não quero, já não sou eu quem faz isso, mas o pecado que vive em mim é que faz.
21 Mə̀ tɨgə̀ ǹyə a bə nɔ̀ŋsə̀ mə mə̀ yi ghə̀ə ghɨ̀rə annù yî sɨgɨ̀nə̀ aa, ɨ̀bɨ ɨ bâŋnə̀ ŋ̀khə nzǐ a abô.
21 Assim eu sei que o que acontece comigo é isto: quando quero fazer o que é bom, só consigo fazer o que é mau.
22 Ǹloŋ mə mə dorɨtə a nyǒŋ nɔ̀ŋsə̀ Nwì a mûm ǹtɨɨ mə̀,
22 Dentro de mim eu sei que gosto da lei de Deus.
23 lâ a nɨ̂ ɨ̀dɨgə nu ja tsɨ̀m, nɔ̀ŋsə̀ yî dàŋ a bâŋnə̀ maꞌa nɨ̂ nɔ̂ŋsə̀ wa mə à tswe a mûm ǹtɨɨ mə̀ aa nɨ̀ ǹtsò, ŋ̀ghɨrə naa a nɨ̂ àbùꞌu nɔ̂ŋsə̀ ɨ̀bɨ wa yìi mə ɨ tswe a nɨ ɨdɨgə nu mə̀ aà.
23 Mas vejo uma lei diferente agindo naquilo que faço, uma lei que luta contra aquela que a minha mente aprova. Ela me torna prisioneiro da lei do pecado que age no meu corpo.
24 Wɛɛ ŋgɨꞌɨ̀ yà aa ɛ! A gha a mbo ǹjyǎnû nɨ̀wô yù aa a ka kwɛrə wo aa ɛ?
24 Como sou infeliz! Quem me livrará deste corpo que me leva para a morte?
25 Mə̀ fâ m̀bɨꞌɨkə a mbo Nwì ǹloŋ ŋgaa Mmàꞌàmbî yìꞌinə̀ Yesu Kristo! Àâ àjàŋə mə mə tɨgə ntswe aa â yûlà: A nɨ̂ ŋ̀kɔ̀ŋə̂ yà, mə fàꞌa nɨ a mbo nɔ̀ŋsə̀ Nwì wa a mûm àtu mə̀, lâ ǹjyǎnû yà ɨ̀ bâŋnə̀ m̀faꞌa nɨ a mbo nɔ̀ŋsə̀ ɨ̀bɨ̂.
25 Que Deus seja louvado, pois ele fará isso por meio do nosso Senhor Jesus Cristo! Portanto, esta é a minha situação: no meu pensamento eu sirvo à lei de Deus, mas na prática sirvo à lei do pecado.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.