Marcos 5

Bafut (BFD) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Bo lɛ ntoo m̀fɛꞌɛ a njiì ŋ̀kì mɨyaa wa a mbɛ̀ɛ̀ àlaꞌa Gerasenes.
1 Chegaram então ao outro lado do mar, à terra dos gerasenos.
2 Yesu a fɛ̀ꞌɛ̀ mə̂ wa mûm àkànuꞌu ŋghə̀ə kɨ təə, ŋù yî mɔ̀ꞌɔ yìi mə̂ àzwì yî bɨ a lɛ ntswe ghu atoꞌo aa, a lô a ɨtu mɨsyɛ̀ m̀fɛꞌɛ nzì ǹtsitə yi.
2 E, logo que Jesus saíra do barco, lhe veio ao encontro, dos sepulcros, um homem com espírito imundo,
3 Ŋù ma ghû à lɛ sɨ tswe aa wa ɨtu mɨsyɛ̀. A lɛ mburə ntsyanə a mbo bə̀ bɨ̀tsɨ̀m a ntswâ àbarə mà yû ŋ̀kwerə nɨ mɨ̀ŋkɨ̀rə̀
3 o qual tinha a sua morada nos sepulcros; e nem ainda com cadeias podia alguém prendê-lo;
4 ǹloŋ mə, a ŋgaa jî ghàꞌàtə̀, bə̀ lɛ sɨ tswa nii, ŋ̀kwerə nɨ mɨ̀kòrə̂ mi bo bɨ̀ m̀bô mi, kə̀ ŋ̀kɨɨ nnɨŋə nɨ̂ mɨ̀kaꞌa ghu mɨkòrə̀, lâ tsiꞌì a ŋgɔ̀ŋ bɨ̀nòò bɨtsɨ̀m, a bâŋnə̀ ǹtentə nɨ mɨ̀ŋkɨ̀rə̀ mya, kə̀ ŋ̀kɨɨ mbatə nɨ mɨ̀kaꞌa myâ. Kaa ŋù tsù kaa à lɛ ŋwaꞌà nɨ mɨ̀tɨ̀ɨ̀ tswe ntsyàtə̀ yi a ajàŋ yìi mə mbə a tswâ yi ŋ̀ghɨrə mə tâ à ŋeꞌesə ntswe.
4 porque, tendo sido muitas vezes preso com grilhões e cadeias, as cadeias foram por ele feitas em pedaços, e os grilhões em migalhas; e ninguém o podia domar;
5 À lɛ sɨ karə wa ɨtu mɨsyɛ̀ bo bɨ̀ a ɨtu mɨ̂ntaꞌa, a siꞌinə bo bɨ a nɨ̂tugə̀, ǹlwugə, ŋ̀watə nɨ̂ nû yì nɨ̂ ɨ̀bàꞌa ŋgɔ̀ꞌɔ̀.
5 e sempre, de dia e de noite, andava pelos sepulcros e pelos montes, gritando, e ferindo-se com pedras,
6 À yə̀ mə̂ Yesu a sàꞌa aghaꞌa, m̀burə ŋ̀khə nzì ŋ̀wo ghu nsi mmii yi;
6 Vendo, pois, de longe a Jesus, correu e adorou-o;
7 ǹtɔŋnə nswoŋ mə, “Sɨ̀ tswè aa nɨ àkə̀ aa ɛ, Mu Nwìŋgɔ̀ŋ Àkɔꞌɔ̀tsɨrə? Mə̀ buꞌù m̀bo a mbo wò nɨ̂ ɨ̀kùm Nwî, tsùu ŋgɨꞌɨ nu mə lǒ nɨŋ bə̂.”
7 e, clamando com grande voz, disse: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? conjuro-te por Deus que não me atormentes.
8 À lɛ ŋghàà ma mùu ajàŋ aa nloŋ mə Yesu à lɛ mfòò ǹswoŋ mə, “Àzwì yî bɨ̂, fɛ̀ꞌɛ̀ ghu atoꞌo!”
8 Pois Jesus lhe dizia: Sai desse homem, espírito imundo.
9 Yesu a betə̀ yi mə, “ɨ̀kǔm ghô nɨ̂ wò?” A kwiꞌi mə, “Ɨ̀kǔm ghâ nɨ Ǹnɔ̀ɔ̀ ǹloŋ mə bìꞌì burə ghaꞌatə fàa a atoꞌo ŋù ghû.”
9 E perguntou-lhe: Qual é o teu nome? Respondeu-lhe ele: Legião é o meu nome, porque somos muitos.
10 A tɨgə̀ ǹnaŋsə mbuꞌu mbo a mbo Yesu mə tâ à tsuu waa lǒ furə tâ bo fɛꞌɛ maa m̀bɛ̀ɛ̀ àlaꞌà.
10 E rogava-lhe muito que não os enviasse para fora da região.
11 À lɛ sɨ bə aa àkàrə̀ bɨ̂ kwiŋyàm a jɨ̂ nɨ a mbɨ̀ɨ̀ m̀baa maa adɨgə;
11 Ora, andava ali pastando no monte uma grande manada de porcos.
12 ɨ̀zwì jî bɨ jya ɨ buꞌù m̀bo a mbo Yesu ǹswoŋ mə, “Tsyàsə̀ yiꞌi tâ bìꞌì kuu fìi nu nàà jiì mə.”
12 Rogaram-lhe, pois, os demônios, dizendo: Manda-nos para aqueles porcos, para que entremos neles.
13 Yesu a yuꞌu mbii; ɨ tɨgə̀ m̀fɛꞌɛ wa nu ŋù wa ŋkuu wa nu nàà jyâ. Àkàrə̀ bɨ̂kwiŋyàm ma yû a lɛ mbə tsǒ ǹtsùꞌù ji baà. Ɨ̀zwì jya ɨ kùù mə̂ ghu nu aa, ɨ tɨgə̀ m̀burə nlo ŋkhə̀ mə kàrə̀, ǹsɨgə mbɨ̀ɨ̀ m̀baa ya, ǹsɨgə ŋwokə wa mûm ŋ̀kì mɨyaa ŋkoŋə.
13 E ele lho permitiu. Saindo, então, os espíritos imundos, entraram nos porcos; e precipitou-se a manada, que era de uns dois mil, pelo despenhadeiro no mar, onde todos se afogaram.
14 Bə̀ bìi mə bɨ lɛ sɨ jɛꞌɛ nɨ̂ naà jya aa, bo lô m̀burə ŋ̀khə ŋghɛ̀ɛ̀ ǹswoŋ a mbo bə̀ a mûn àlaꞌa bo bɨ a afɔ̀. Bɨ tɨgə̀ m̀fɛꞌɛkə nzǐ a nyə annù yìi mə a lɛ mfɛ̀ꞌɛ wa adɨgə aà.
14 Nisso fugiram aqueles que os apascentavam, e o anunciaram na cidade e nos campos; e muitos foram ver o que era aquilo que tinha acontecido.
15 Bô zì mə̂, ŋ̀ghɛɛ a mbɛ̀ɛ Yesu, ǹyə ŋû wa mə ɨ̀zwì jî bɨ jya lɛ ntswe ghu atoꞌo aa, a tswê ghu mbɛ̀ɛ̀, ŋ̀wɛꞌɛ ɨtsə̀ꞌə̂ ji, mɨ̀tsyɛ̂ mi mɨ kɨ̂ ǹtswe ghu tsiꞌì mɨ̀tsɨ̀m, bɨ yə̂ a kɨ̂ m̀bə tsiꞌì ŋù wa mə ǹnɔ̀ɔ ɨzwì jî bɨ jya ɨ lɛ ntswe ghu atoꞌo aà. Bɨ yə̀ mə̂ laà aa, nɨ̀bɔꞌɔ nɨ tswâ waa.
15 Chegando-se a Jesus, viram o endemoninhado, o que tivera a legião, sentado, vestido, e em perfeito juízo; e temeram.
16 Bə̀ bìi mə bɨ lɛ nyə annù ma yû yìi mə a lɛ mfɛ̀ꞌɛ̀ wa nu ŋù wa bo bɨ̀ a nu nàà jya aa, bo lɛ sɨ tɨgə nswoŋə nɨ a mbo bə̀.
16 E os que tinham visto aquilo contaram-lhes como havia acontecido ao endemoninhado, e acerca dos porcos.
17 Bo lɛ sɨ tɨgə ntsaꞌasə nɨ̂ Yesu mə tâ à maꞌatə mbɛ̀ɛ̀ àlaꞌà yàà ma ya nlò ŋ̀ghɛɛ yi.
17 Então começaram a rogar-lhe que se retirasse dos seus termos.
18 Yesu a lô ŋ̀ka ŋkuu a mûm àkànuꞌu mə yu ghɛ̀ɛ̀ yi; ŋù wa mə̂ ɨ̀zwì jɨ̂ bɨ jya lɛ ntswe ghu atoꞌo aa, a buꞌù m̀bo ghu mbo mə tâ à maꞌatə yi tâ yù ka nyoŋə nìi.
18 E, entrando ele no barco, rogava-lhe o que fora endemoninhado que o deixasse estar com ele.
19 Lâ Yesu a tuu, ǹswoŋ ghu mbo mə, “Kwɛɛ ŋghɛ̀ɛ a ndùgə̀, a mbɛ̀ɛ bə̌ bô, ǹswoŋ annù yìi mə Mmàꞌàmbî à ghɨ̀rə a nu wò aà; a ajàŋ yìi mə à ko mɨlɨ̀ŋnə̀ ghò, ŋ̀kwɛtə gho aà.”
19 Jesus, porém, não lho permitiu, mas disse-lhe: Vai para tua casa, para os teus, e anuncia-lhes o quanto o Senhor te fez, e como teve misericórdia de ti.
20 Yesu à swòŋ mə ghu mbo laà, a lô ŋ̀ghɛɛ ntɨgə nswoŋə nɨ annù yìi mə Yesu à ghɨ̀rə ghu nu aa, a mbo bə̀ wa mbùꞌu Dekapolis. Bə̀ bɨ tsɨ̀m yuꞌu, a burə̀ m̀bə tsiꞌì ànnù yî yɛ̌yɛrə a mbo bo.
20 Ele se retirou, pois, e começou a publicar em Decápolis tudo quanto lhe fizera Jesus; e todos se admiravam.
21 Yesu à bù mə̂ ǹtoo ŋkì wa a mûm àbaŋ ya ŋ̀ghɛɛ mfɛ̀ꞌɛ̀ a aghəŋə ŋkì, ǹnɔ̀ɔ̀ bə̂ ɨ burə̀ ǹzi ŋghaꞌa ŋghaꞌa, ǹtəə ntsya ŋkarɨsə yi.
21 Tendo Jesus passado de novo no barco para o outro lado, ajuntou-se a ele uma grande multidão; e ele estava à beira do mar.
22 Ǹdɨ̀ɨ̂ ǹdâ ŋ̀ghòtə̂ baIsrael maa adɨgə, ɨ̀kǔm yi ɨ bə Jairius, a kɨ̂ ǹzi yìi ŋgaa. À yə̀ mə̂ Yesu, ŋ̀wo ghu mɨkòrə̀,
22 Chegou um dos chefes da sinagoga, chamado Jairo e, logo que viu a Jesus, lançou-se-lhe aos pés.
23 m̀buꞌu mbo ghu mbo, ǹswoŋ mə, “Mûntsìrə̂ mû ghà yî màŋgyɛ̀, a ghɔ̀ɔ̀, ǹtɨgə tsiꞌì a ŋkwô. Zǐ nɔ̀ŋsə mbô mo ghu nû tǎ tâ à fwɛtə ǹtswe ntɨ̀ɨ̀.”
23 e lhe rogava com instância, dizendo: Minha filhinha está nas últimas; rogo-te que venhas e lhe imponhas as mãos para que sare e viva.
24 À swòŋ mə̂ laa, Yesu a yôŋ yi bo yu tɨgə̀ ŋ̀ghɛɛ. Bo kà mə̂ aa ŋghɛɛ aa, ǹnɔ̀ɔ̀ bə̂ yî wè ɨ kɨɨ̀ ǹtɨgə nyoŋə nii, ǹtsya ŋkarɨsə yi, bo bo tɨgə̀ ŋ̀ghɛɛ.
24 Jesus foi com ele, e seguia-o uma grande multidão, que o apertava.
25 Màŋgyɛ̀ yî mɔ̀ꞌɔ̂ à lɛ ntswe a tɨtɨ̀ɨ nnɔ̀ɔ̀ bə̂ wâ. Àləə a lɛ sɨ zì ghu nû. À lɛ sɨ bə maa noò aa boŋ nɨ̀ghɔ̀ɔ̀ ma nû nɨ tswè mə̂ ghu nu ɨlòò nɨghûm ǹtsò baà.
25 Ora, certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia,
26 Lɛ boŋ à yə̀ mə̂ ŋ̀gɨꞌɨ nɨ nɨ̀ghɔ̀ɔ̀ nya siꞌi siꞌi, ǹghɛɛ nɨ nu a mbɛ̀ɛ bɨ̀dogɨta bî ghàꞌàtə̀, m̀bwɛsə ŋkabə̀ yìi mə à lɛ ntswe nɨ yu aa tsiꞌì ǹtsɨ̀mə̀. Kaa nɨ̀ghɔ̀ɔ̀ nya nɨ waꞌà tɨ̀ɨ̀, m̀baŋnə ŋkùꞌùsə̀ ŋ̀ghaꞌatə nɨ̂ ghàꞌàtə̀.
26 e que tinha sofrido bastante às mãos de muitos médicos, e despendido tudo quanto possuía sem nada aproveitar, antes indo a pior,
27 Màŋgyɛ̀ ma ghû à lɛ nyuꞌu ŋ̀gàn ǹloŋə Yesu. À yə̀ mə̂ Yesu aa, ǹtɨgə nyoŋə nìi bo bɨ̀ nnɔ̀ɔ̀ wâ, ǹyoŋ mfaatə ghu njɨ̀m, ŋ̀ghɛsə abô yi mmɔɔntə atsə̀ꞌə̀ Yesu ghu.
27 tendo ouvido falar a respeito de Jesus, veio por detrás, entre a multidão, e tocou-lhe o manto;
28 À lɛ sɨ waꞌatə nɨ a mûm ǹtɨɨ yu mə, “M̀bə mə̀ tɛꞌɛ̀ ŋ̀ghɛnsə mmɔ̀ɔ̀ntə̀ tsiꞌì ɨ̀tsə̀ꞌə̂ ji boŋ mə̀ ka tɨ̀ɨ̀ nɨghɔ̀ɔ̀ ma nû.”
28 porque dizia: Se tão-somente tocar-lhe as vestes, ficaria curada.
29 À mɔ̀ɔ̀ntə̀ mə̂ aa, àləə ya a burə̀ ŋ̀ghɛsə ŋkɛntə a nzǐ ghu nû. A kɨ̂ m̀burə nzi a mûm ǹtɨɨ yu mə nɨ̀ghɔ̀ɔ̂ ni nya nɨ fwɛ̀tə̀ mə̂!
29 E imediatamente cessou a sua hemorragia; e sentiu no corpo estar já curada do seu mal.
30 Maa noò, Yesu a yə mə mɨ̀dàꞌà mɨ fɛꞌɛ a nu yu; m̀bəŋkə yi, m̀betə a mbô ǹnɔ̀ɔ̀ bə̂ wa mə lɛ sɨ yòŋə̀ nìi aa mə, “A ɨtsə̀ꞌə̂ ja aa a mɔ̀ɔ̀ntə̂ wò aa ɛ?”
30 E logo Jesus, percebendo em si mesmo que saíra dele poder, virou-se no meio da multidão e perguntou: Quem me tocou as vestes?
31 Ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù ji ɨ swoŋ ghu mbo mə, “Ò yə mə nnɔ̀ɔ̀ bə̂ ɨ ywu nyoŋə nɨ̂ gho, m̀bù m̀betə nɨ mə ɨtsə̀ꞌə̂ jo aà mɔ̀ɔ̀ntə̂ wò lɛ aa a ya?”
31 Responderam-lhe os seus discípulos: Vês que a multidão te aperta, e perguntas: Quem me tocou?
32 Yesu a kuꞌùsə̀ ǹlii nɨ̂ bə̀ bya tsiꞌì lìì, mə yu ka yə ŋû yìi mə̂ à mɔ̀ɔ̀ntə yi aa lɛ.
32 Mas ele olhava em redor para ver a que isto fizera.
33 Lâ màŋgyɛ̀ wa à lɛ mbàŋnə̀ ǹzi annù yìi mə a ghɨrə yi aà; ǹtɨgə mfɛꞌɛ nzì, nû yì ɨ tɨgə̀ m̀benə baꞌà bàꞌà nɨ nɨ̀bɔꞌɔ, a wô a njiꞌi mɨkòrə Yesu, ŋ̀kɛꞌɛnə ɨnnù tsɨ̀m ghu mbô.
33 Então a mulher, atemorizada e trêmula, cônscia do que nela se havia operado, veio e prostrou-se diante dele, e declarou-lhe toda a verdade.
34 Yesu a swoŋ ghu mbo mə, “Mû ghà, wa àbìintɨɨ̀ yo a ghɨ̀rə̀ mə̂ mə ta ò tɨɨ. Tɨgə nlǒ ŋghɛ̀ɛ̀ gho la nɨ̀ m̀bɔɔnə̂, tâ nɨ̀ghɔ̀ɔ̂ nya nɨ̀ fwɛtə.”
34 Disse-lhe ele: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz, e fica livre desse teu mal.
35 À ghàà mə̂ a mbo màŋgyɛ̀ wâ ŋ̀ghə̀ə kɨ màŋsə̀, bə̀ bî mɔꞌɔ bɨ lô wa ndùgə̂ ǹdɨ̀ɨ̂ ǹdâŋghotə nzi nswoŋ ghu mbo mə, “Wa mû ghò wâ à kwò mə̂! O tɨgə mbu mfa nɨ̂ ŋ̀gɨꞌɨ a mbo Taà ghû aa a ya?”
35 Enquanto ele ainda falava, chegaram pessoas da casa do chefe da sinagoga, a quem disseram: A tua filha já morreu; por que ainda incomodas o Mestre?
36 Yesu a foonsə̀ waa, ǹswoŋ a mbo ǹdɨ̀ɨ̂ ǹdâŋghòtə̂ baIsrael wa mə, “Tsèe kɨ bɔꞌɔ bə̂, nɨŋ tsiꞌì ǹtɨɨ̀ gho a nu mə̀.”
36 O que percebendo Jesus, disse ao chefe da sinagoga: Não temas, crê somente.
37 À swòŋ mə̂ maa ajàŋ, ǹlo ŋka ŋghɛɛ wa ndâ ǹdɨɨ wa, kaa waꞌà bii mə tâ ŋù tsù à bu nyòŋə̀ yi ntsyatə Peta, nɨ Jɛms a bɔ̀ꞌɔ Jɔn, muma bɨ̀ Jɛms.
37 E não permitiu que ninguém o acompanhasse, senão Pedro, Tiago, e João, irmão de Tiago.
38 Bo ghɛ̀ɛ̀ mə̂ ǹyweꞌe wa ndùgə ndɨ̀ɨ ndâŋhòtə baIsrael wa, ǹyə ɨdɨ̀gə̀ ɨ burə̀ ǹjuꞌu tsiꞌì jùꞌù, bə̀ yəꞌə̀, m̀burə mboꞌo tsiꞌì nɨ̀tɨ̀ɨ̀.
38 Quando chegaram a casa do chefe da sinagoga, viu Jesus um alvoroço, e os que choravam e faziam grande pranto.
39 Yesu a kuu ŋghɛ̀ɛ̀ a nda, m̀betə a mbo bo mə, “Nɨ yə̀ꞌə aa àkə̀, ŋ̀ghɨrə ɨdɨ̀gə̀ ɨ tɨgə̀ ǹjuꞌu laà? Wa kaa mu ghù kaa à sɨ̀ aà kwò kwô! Wa a bwii aà bwìì.”
39 E, entrando, disse-lhes: Por que fazeis alvoroço e chorais? a menina não morreu, mas dorme.
40 À swòŋ mə̂ laà, bə̀ bya bâŋnə̀ ŋ̀ka wyɛ nɨ̂ yi bə̂ wyɛ̀. A furə̀ waa tsiꞌì bɨ̀tsɨ̀m mə tâ bɨ̀ fɛꞌɛkə ŋghɛ̀ɛ a abɛɛ. M̀baŋnə nlɔ̀gə̀ ta bɨ̀ mu wa bo bɨ̀ ǹdè yì a bɔ̀ꞌɔ bə̀ bya mə bo bo lɛ nzì aa, bo bo tɨgə̀ ŋ̀kuu ŋghɛɛ wa adɨgə mə mu wa à lɛ nnɔ̀ŋ ghu aà.
40 E riam-se dele; porém ele, tendo feito sair a todos, tomou consigo o pai e a mãe da menina, e os que com ele vieram, e entrou onde a menina estava.
41 Bo kùù mə̂, a tswa nɨ̀kwɛɛ nɨ mu wa, ǹswoŋ ghu mbo mə, “Talita koumi,” a bə aa mə, “Mûntsìrə̂ mumàŋgyɛ̀, mə̀ swǒŋ a mbo wò mə tâ ò bɨɨnə ntəə a ǹdəŋə.”
41 E, tomando a mão da menina, disse-lhe: Talita cumi, que, traduzido, é: Menina, a ti te digo, levanta-te.
42 À swòŋ mə̂ ma mùu ajàŋ, mumàŋgyɛ̀ wa a burə̀ m̀bɨɨnə nlò ŋ̀ka ntəə ŋkarə. (Ɨ̀lòo mu mà ghû ɨ lɛ mbə aa nɨ̀ghûm ǹtsò baà.) Bə̀ bya bɨ liì ǹyə, ànnù a burə̀ ǹtsya waa tsiꞌì tsyà.
42 Imediatamente a menina se levantou, e pôs-se a andar, pois tinha doze anos. E logo foram tomados de grande espanto.
43 Yesu a swoŋ a mbo bo ŋkwantə mə tâ bo tsuu lǒ ghɨ̀rə tâ ŋù tsù à zi; ŋ̀kɨ nswoŋ mə tâ bo lɔɔ ayoo mfa a mbo mu wa tâ à jɨ.
43 Então ordenou-lhes expressamente que ninguém o soubesse; e mandou que lhe dessem de comer.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.