Lucas 8
Bafut (BFD) vs ARA
1 À kà mə aa maŋsə ŋkuu wa mûm ǹjɔ̀ꞌɔ̀ àlaꞌa bo bɨ̀ mɨ̀kurə, ǹtɨgə ndɨꞌɨ nɨ̂ ànnù Nwî ŋ̀kɨɨ nzi nɨ ntoo yì ǹsɨgɨ̀nə̀ ǹloŋ annù nɨfɔ̀ Nwî. A lɛ mbə bo bɨ̀ ŋgǎŋyəgə̂nnù ji jya nɨ̀ghûm ǹtsò baa mə à lɛ ntsɔꞌɔ nɨ̂ ŋ̀gǎŋntoò ji aà
1 Aconteceu, depois disto, que andava Jesus de cidade em cidade e de aldeia em aldeia, pregando e anunciando o evangelho do reino de Deus, e os doze iam com ele,
2 bo bɨ̀ bàŋgyɛ̀ bî mɔꞌɔ bìi mə à lɛ ŋghùrə̀ waa nɨ̂ ɨ̀zwì jî bɨ bo bɨ̀ mɨ̀ghɔ̀ɔ̂ myaa: Mbə Mary yìi bɨ lɛ sɨ twoŋə nɨ Magdalene aa, yìi mə à lɛ mfiꞌi ɨzwì ji sàmbaa ghu atoꞌo aa,
2 e também algumas mulheres que haviam sido curadas de espíritos malignos e de enfermidades: Maria, chamada Madalena, da qual saíram sete demônios;
3 ŋkɨ mbə Juana, ŋgwɛ Tsuza, yìi mə à lɛ sɨ lèntə njoo Herod aà, ŋkɨ mbə Susana, bo bɨ̀ bǐ mɔꞌɔ bì ghàꞌàtə̀. Bàŋgyɛ̀ ma bû bɨtsɨ̀m bɨ lɛ sɨ fa nɨ̂ ǹjoo ŋkwɛtə nɨ̂ waa ghu.
3 e Joana, mulher de Cuza, procurador de Herodes, Suzana e muitas outras, as quais lhe prestavam assistência com os seus bens.
4 Nòò yìi mə nnɔ̀ɔ̀ bə̂ ɨ lɛ nzì ŋ̀ghotə, ǹlo aa a ɨdɨgə ɨdɨgə nzi ghu mbɛ̀ɛ̀ aa, a ghaà a mbo bo nɨ nɨ̀ghàà nî nàà:
4 Afluindo uma grande multidão e vindo ter com ele gente de todas as cidades, disse Jesus por parábola:
5 “Ŋù m̀bwèꞌê ǹjoo à lɛ ŋghɛ̀ɛ̀ a mbweꞌe ǹjoò ji; ǹjoo jya jǐ mɔꞌɔ ɨ wô a ndô mânjì, bə̀ təəntə̀ ghu, bɨ̀sɨŋ bɨ kɨ̂ ǹsyɛ jî mɔꞌɔ ŋkurə.
5 Eis que o semeador saiu a semear. E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho; foi pisada, e as aves do céu a comeram.
6 Jǐ mɔꞌɔ ɨ wô a atû àlâŋsə ŋgɔ̀ꞌɔ̀; ɨ tòò mə̂ aa, mbù ǹyɔrə nloŋ mə kaa ɨ lɛ waꞌà nɨ̂ ŋ̀kì tswê.
6 Outra caiu sobre a pedra; e, tendo crescido, secou por falta de umidade.
7 Jǐ mɔꞌɔ ɨ wô a tɨtɨ̀ɨ kə̀rə̀ kərə; ɨ kà mə̂ aa ŋkɔꞌɔ aa kə̀rə̀ kərə wa a lɨmtə̀ ɨ kwô.
7 Outra caiu no meio dos espinhos; e estes, ao crescerem com ela, a sufocaram.
8 Jǐ mɔꞌɔ ɨ lɛ ŋkɨ wo nɨ̂ àdɨ̀gə nsyɛ yì sɨgɨ̀nə̀, ŋ̀kɔꞌɔ tsiꞌì sɨgɨ̀nə̀, ŋkɨ mfa ŋgwɛ̀ꞌɛ̀ mɨ̀jɨ ɨ ghaꞌà.” À swòŋ mə̂ maŋsə aa, ǹtɔŋnə nswoŋ mə, “Ŋù yìi mə à tswe nɨ ɨ̀tôŋnə̀ aa, tâ yuꞌù.”
8 Outra, afinal, caiu em boa terra; cresceu e produziu a cento por um. Dizendo isto, clamou: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
9 Nòò yìi mə Ŋgǎŋyəgə̂nnù ji ɨ lɛ mbetə yi nɨ̂ ǹjiꞌì nɨ̀ghàà nî nǎnaa ma nû aa,
9 E os seus discípulos o interrogaram, dizendo: Que parábola é esta?
10 a swoŋ mə, “Nwì à fa mɨ̀tsyɛ̀ mə tâ nɨ̀ zǐ ɨnnù jî lɔ̀ꞌɔ̀sə̀ nloŋ annù nɨfɔ̀ yi; la a mbo bə̀ bî mɔꞌɔ, bɨ naa a mbo bo aa nàà, tâ bo tɨ yə, kaa bo waꞌà kà ǹyə, kə̀ tɨ yuꞌu, kaa a waꞌǎ a atu bo ka nlaa.
10 Respondeu-lhes Jesus: A vós outros é dado conhecer os mistérios do reino de Deus; aos demais, fala-se por parábolas, para que, vendo, não vejam; e, ouvindo, não entendam.
11 “Ǹjiꞌì nɨ̀ghàà nî nǎnaa ma nû ɨ̀ bə aa mə: ‘Ǹjoo ŋ̀gwɛ̀ꞌɛ̀ jya à nɨ nɨ̀ghàà nɨ Nwî.
11 Este é o sentido da parábola: a semente é a palavra de Deus.
12 Jya jìi mə ɨ lɛ ŋwò a ndômânjì aa à nɨ bə̀ bya mə bɨ yuꞌu; Satan a zî m̀fiꞌi nɨghàà nɨ Nwî nya a ntɨɨ bo, tǎtâ bo tsuu bìì ɨ yweenə.
12 A que caiu à beira do caminho são os que a ouviram; vem, a seguir, o diabo e arrebata-lhes do coração a palavra, para não suceder que, crendo, sejam salvos.
13 Jya mə ɨ lɛ ŋwò a atu alâŋsə ŋgɔ̀ꞌɔ̀ aa a bə bə̀ bìi mə bo kɨ nyuꞌu nɨghàà nɨ Nwî aa, bo kwɛrə nɨ nɨ̀dorə̀; kaa ajàŋ bə̂ ma bû kaa bɨ sɨ̀ nɨ mɨ̀gaŋ̀ tswê. M̀bii aa tsiꞌǐ nɨ mû àtɨɨ noò. La nòò yìi mə àkwàꞌànə̀ Satan a zi aa, bo wô.
13 A que caiu sobre a pedra são os que, ouvindo a palavra, a recebem com alegria; estes não têm raiz, creem apenas por algum tempo e, na hora da provação, se desviam.
14 Ŋ̀ghɛɛ nɨ̂ ǹjoo jya mə ɨ lɛ wò a tɨtɨ̀ɨ kə̀rə̀ kərə aa, à nɨ bə̀ bya mə bɨ yuꞌu nɨghàà nɨ Nwî, la a mûm ǹtswêntɨ̀ɨ yaa, ǹjoo mbi bo bɨ̀ ŋ̀kabə, nɨ̀ ɨ̀nnù yìi mə ǹjyǎ nû jyaa ɨ yə̀ꞌə̀tə̀ aa ɨ fêm ŋ̀ghɨrə kaa mɨ̀ntà mìi mɨ koonə kaa mɨ waꞌà tɨ̀ɨ̀.
14 A que caiu entre espinhos são os que ouviram e, no decorrer dos dias, foram sufocados com os cuidados, riquezas e deleites da vida; os seus frutos não chegam a amadurecer.
15 Ǹtɨgə ŋghɛɛ nɨ̂ ǹjoo jya mə ɨ lɛ ŋwò a adɨgə nsyɛ yì ǹsɨgɨ̀nə̀ aa, à nɨ bə̀ bya mə bɨ kɨ nyuꞌu nɨghàà nɨ Nwî bɨ tswa ntugɨtə a mum ɨ̀ntɨɨ yìi ɨ laa ŋkɨ mbɔŋ aà, ǹtɨgə ŋkoonə mɨ̂ntà a njɨm àtàŋəntɨɨ̀.’
15 A que caiu na boa terra são os que, tendo ouvido de bom e reto coração, retêm a palavra; estes frutificam com perseverança.
16 “Kaa ŋù à laa ŋwaꞌà nɨ̂ lâm kosə̀ m̀bu nlɔ̀gə̀ nɨ̂ àntɔ̀ɔ̀ ŋ̀kusə ghu, kaa kɨꞌɨ̀ kɨ̀ɨ̀ ŋ̀kosə nnɨŋə nɨ a njiꞌì ɨ̀kùù. Ŋù a kɨɨ ŋkosə lâm, a tɛꞌɛ aa a atu atɛtə̀ tà ŋù tɨ kuu a nda a yə̂ ŋ̀kàꞌà wâ.
16 Ninguém, depois de acender uma candeia, a cobre com um vaso ou a põe debaixo de uma cama; pelo contrário, coloca-a sobre um velador, a fim de que os que entram vejam a luz.
17 Ǹloŋ mə kaa àyoò tsu a sɨ̌ alɔ̀ꞌɔ̀sə̀ tswê mə a ka yǐ waꞌà fɛ̀ꞌɛ̀ nyɛntə. Kaa ànnù yî lə̀ə̀ntə̀ yî tsu a waꞌà kɨ̀ ntswe ghu yìi mə kaa bɨ ka yǐ waꞌà zî.
17 Nada há oculto, que não haja de manifestar-se, nem escondido, que não venha a ser conhecido e revelado.
18 Maa ajàŋ, nɨ̀ ka ntsyɛsə nɨ̂ ghuu ajàŋ yìi mə nɨ yuꞌu aà; ǹloŋ mə ŋù yìi mə à tswe nɨ̂ ju ɨ ghaꞌatə̀ aa, bɨ ka bǔ kùꞌùsə̀, lâ ŋù yìi à tswe nɨ ju ɨ kəꞌətə̀ aa, tsiꞌì jya mə à mɔ̀ɔ̀ntə mə yu tswe nɨ̀ ju aa, baa bàŋnə bǔ kwɛrə ghu mbô.”
18 Vede, pois, como ouvis; porque ao que tiver, se lhe dará; e ao que não tiver, até aquilo que julga ter lhe será tirado.
19 Ǹdè bɨ̀ Yesu bo bɨ̀ bɔɔ bɨ maà bi bǐ mbâŋnə̀ bɨ zî wa adɨgə mə à lɛ ntswe ghu aa, kaa mânjì yìi mə mbə bɨ zî ghu mbɛ̀ɛ̀ kaa waꞌà ghu tswê ǹloŋ mə bə̀ lɛ ntswe ntsya ŋkarɨsə yi.
19 Vieram ter com ele sua mãe e seus irmãos e não podiam aproximar-se por causa da concorrência de povo.
20 Bɨ kɛ̀ꞌɛ̀nə̀ ghu mbo mə, “Ǹdè ghò bo bɔɔ bɨ maà bî mbâŋnə̀ bɨ təə a bɛɛ nlɔɔ nɨ̂ ǹyə wò.”
20 E lhe comunicaram: Tua mãe e teus irmãos estão lá fora e querem ver-te.
21 A bâŋnə̀ ŋ̀kwiꞌi a mbo bo mə, “Ǹdèghà bo bɨ̀ bɔɔ bɨ maà ba bî m̀bâŋnè, à nɨ bə̀ bìi mə bɨ yuꞌu nɨghàà nɨ Nwî ŋ̀kɨɨ ŋghɨrə nɨ̂ ànnù yìi mə a swoŋ aà.”
21 Ele, porém, lhes respondeu: Minha mãe e meus irmãos são aqueles que ouvem a palavra de Deus e a praticam.
22 À bə̀ mə a njwi yì mɔꞌɔ Yesu a kuu a mum àkànuꞌu bo bɨ̀ ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù ji ǹswoŋ a mbo bo mə, “Nɨ̀ ghɨrə bìꞌinə̀ daŋ ghɛ̀ɛ̀ fìi njii àtsùməntaꞌà.” À swòŋ mə̂ aa, bo bo kuu ntɨgə ŋghɛɛ.
22 Aconteceu que, num daqueles dias, entrou ele num barco em companhia dos seus discípulos e disse-lhes: Passemos para a outra margem do lago; e partiram.
23 Bo kà mə̂ aa ŋghɛɛ aa, a wô fɨ̀lô. Àfìsə̀ yî tɨ̀ɨ̀ yî mɔꞌɔ a kâ ǹtsya wa atsùməntaꞌa, ɨ̀kàŋə ŋkì ɨ tɨgə̀ ŋ̀kuu wa mûm àkànuꞌu nlɔɔ nɨ̂ ŋ̀kòŋsə̂, bo tɨgə̀ tsiꞌǐ a ntsǔ nɨ̀wô.
23 Enquanto navegavam, ele adormeceu. E sobreveio uma tempestade de vento no lago, correndo eles o perigo de soçobrar.
24 Ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù Yesu ɨ ghɛɛ̀ ǹtsɨgə yi nswoŋ mə, “Masa, Masa, wa bìꞌinə̀ ka kwokə!”
24 Chegando-se a ele, despertaram-no dizendo: Mestre, Mestre, estamos perecendo! Despertando-se Jesus, repreendeu o vento e a fúria da água. Tudo cessou, e veio a bonança.
25 Yesu a betə̀ waa mə, “Àbìintɨɨ̀ yuu a fə̀ aa ɛ?”
25 Então, lhes disse: Onde está a vossa fé? Eles, possuídos de temor e admiração, diziam uns aos outros: Quem é este que até aos ventos e às ondas repreende, e lhe obedecem?
26 Bo lô ǹtɨgə ŋghɛɛ a alaꞌa baGerasens yìi a lɛ ntswe a ndàŋsə Galilea.
26 Então, rumaram para a terra dos gerasenos, fronteira da Galileia.
27 Àjàŋ mə bo lɛ nzì m̀fɛꞌɛ wa mûm àkànuꞌu aa, ŋù yì mɔ̀ꞌɔ yìi mə à lɛ nlò wa mûm ǹjɔ̀ꞌɔ̀ àlaꞌa ntswe nɨ bɨ̀demon, à lɛ nzì ǹtsiꞌi waa; ŋù ma ghû à lɛ sɨ karə tsiꞌì ǹswèrə̀ ǹswèrə̀ a nɨ̂ àndaŋə noò. Kaa waꞌà nɨ a nda lɛ̂, m̀baŋnə nlɛtə nɨ aa ɨtu mɨsyɛ̀ a adɨgə yìi bɨ lɛ sɨ twiŋ bə̂ ghu aà.
27 Logo ao desembarcar, veio da cidade ao seu encontro um homem possesso de demônios que, havia muito, não se vestia, nem habitava em casa alguma, porém vivia nos sepulcros.
28 Nòò yì mə à lɛ nyə Yesu aa, ǹyəꞌə tsiꞌì nɨ̀tɨ̀ɨ̀, ŋ̀wo ghu nsi, ntɔŋnə nswoŋ mə, “Bìꞌi ò tswe aa nɨ̀ àkə̀, a Yesu, Mu Nwìŋgɔ̀ŋ yî Àkɔꞌɔ̀ntsɨrə? Mə̀ buꞌu tsiꞌì m̀bo tâ ò tsuu ŋgɨꞌɨ a nu mə̀ lǒ dɨ̀.”
28 E, quando viu a Jesus, prostrou-se diante dele, exclamando e dizendo em alta voz: Que tenho eu contigo, Jesus, Filho do Deus Altíssimo? Rogo-te que não me atormentes.
29 À lɛ tɨ bə aa boŋ Yesu à swòŋ mə̂ a mbo àzwì yî bɨ ya mə tâ à fɛꞌɛ wa nu ŋù wâ. (Ǹloŋ mə àzwì yî bɨ ma yû a lɛ sɨ tswa nɨ̂ ŋû wa màꞌà nɨ a nsyɛ ŋgàà jî ghàꞌàtə̀; bɨ tɨgə̀ m̀bɛ nìi, ŋ̀koo nìi nɨ̂ àtsaŋ bo bɨ̀ mfɨ̀kaꞌà. Ka mə bɨ lɛ sɨ ghɨ̀rə̀ maa ajàŋ aa, a tentə̀ nɨ̂ àtsaŋ ya, ɨ̀zwì jya ɨ ghɨrə̀ a khə̂ ŋ̀ghɛɛ nɨ ntaꞌa mɨwɛ̀ɛ̀ mɨwɛ̀ɛ̀.)
29 Porque Jesus ordenara ao espírito imundo que saísse do homem, pois muitas vezes se apoderara dele. E, embora procurassem conservá-lo preso com cadeias e grilhões, tudo despedaçava e era impelido pelo demônio para o deserto.
30 Yesu a ghɛ̀ɛ̀ nɨ̂ m̀bìì m̀betə yi mə, “Ɨ̀kǔm gho à nɨ wò aa ɛ?” A kwiꞌi mə, “Ǹnɔ̀ɔ̀.” À lɛ nswoŋ laa nloŋ mə ɨ̀zwì jî bɨ jì ghàꞌàtə̀ ɨ lɛ ŋkuu ghu nû.
30 Perguntou-lhe Jesus: Qual é o teu nome? Respondeu ele: Legião, porque tinham entrado nele muitos demônios.
31 Ɨ̀zwì jya ɨ buꞌù m̀bo ghu mbo mə tâ tsuu lǒ swoŋ mə tâ bo fɛꞌɛ ghɛ̀ɛ̀ ŋ̀kuu a mûm àtaa yi tsò ǹtso.
31 Rogavam-lhe que não os mandasse sair para o abismo.
32 Àkàrə̀ bɨ̂kwiŋyàm yî mɔꞌɔ a lɛ sɨ jɨ maa kəꞌə̀ àdɨ̀gə̀; ɨ̀zwì jya ɨ tɨgə̀ m̀buꞌu mbo a mbo Yesu mə tâ à maꞌatə tâ bo kuu wa nu bɨ̀kwiŋyàmə̀. A beentə̀.
32 Ora, andava ali, pastando no monte, uma grande manada de porcos; rogaram-lhe que lhes permitisse entrar naqueles porcos. E Jesus o permitiu.
33 Ɨ̀zwì jî bɨ jya ɨ tɨgə̀ m̀fɛꞌɛ wa nu ŋù ǹtɨgə ŋkuu wa nu bɨ̀kwiŋyàmə̀. Àkàrə̀ bɨ̂kwiŋyàm ya a tɨgə̀ m̀bɨŋkə wa mbaa, nsɨgə ŋkuu wa mûm àtsùməntaꞌa ŋkoŋkə.
33 Tendo os demônios saído do homem, entraram nos porcos, e a manada precipitou-se despenhadeiro abaixo, para dentro do lago, e se afogou.
34 Nòò yìi mə bə̀ bìi mə bɨ lɛ sɨ tsèe akàrə̀ bɨ̂kwiŋyàm bya bɨ lɛ nyə annù yìi mə a lɛ mfɛ̀ꞌɛ̀ aa, ŋkhə̀ ŋ̀ghɛɛ nswoŋ a mûm ǹjɔ̀ꞌɔ̀ àlaꞌa bo bɨ̀ àlaꞌa ya tsɨ̀m.
34 Os porqueiros, vendo o que acontecera, fugiram e foram anunciá-lo na cidade e pelos campos.
35 Bə̀ tɨgə̀ m̀fɛꞌɛ ŋghɛɛ a nyə ànnù yìi mə a lɛ mfɛ̀ꞌɛ̀ aà. Bo ghɛ̀ɛ̀ mə̂ aa nyə Yesu bo bɨ̀ ŋù wa mə ɨ̀zwì jî bɨ jya ɨ lɛ mfɛ̀ꞌɛ̀ ghu nu aa, a tswê a nsyɛ a mɨkòrə̂ Yesu, ŋ̀wɛꞌɛ atsə̀ꞌə̀, mɨ̀tsyɛ̂ mi mɨ kɨ̂ ǹtswe sɨgɨ̀nə̀; nɨ̀bɔꞌɔ nɨ tswâ waa.
35 Então, saiu o povo para ver o que se passara, e foram ter com Jesus. De fato, acharam o homem de quem saíram os demônios, vestido, em perfeito juízo, assentado aos pés de Jesus; e ficaram dominados de terror.
36 Bə̀ bìi mə bɨ lɛ ntswe ghu wa noò mə Yesu à lɛ ŋghɨ̀rə̀ ɨ̀zwì jî bɨ jya ɨ fɛ̀ꞌɛ̀ a nu ŋù wa aa, bɨ tɨgə̀ ŋ̀kɛꞌɛnə nɨ̂ a mbo bo a ajàŋ yìi Yesu à lɛ ŋghùrə̀ yi aa.
36 E algumas pessoas que tinham presenciado os fatos contaram-lhes também como fora salvo o endemoninhado.
37 Bə̀ bya bɨ̀tsɨ̀m bìi mə bɨ lɛ nlò wa mbùꞌù àlaꞌa Gerasens aa, bɨ swoŋ a mbo Yesu mə tâ à maꞌatə waa ŋghɛɛ yi; ǹloŋ mə nɨ̀bɔꞌɔ nì wè nɨ lɛ ntswa waa; maa ajàŋ a bû ŋ̀kuu wa mûm àkànuꞌu mbɨɨ yi.
37 Todo o povo da circunvizinhança dos gerasenos rogou-lhe que se retirasse deles, pois estavam possuídos de grande medo. E Jesus, tomando de novo o barco, voltou.
38 Ŋù wa yìi ɨ̀zwì jî bɨ jya ɨ lɛ màꞌàtə̀ yi aa, a buꞌù m̀bo mə yu yòŋə̀ Yesu. La, a tuu, nswoŋ ghu mbo mə,
38 O homem de quem tinham saído os demônios rogou-lhe que o deixasse estar com ele; Jesus, porém, o despediu, dizendo:
39 “Bɨɨ ŋghɛ̀ɛ̀ a nda wò, ǹtɨgə ŋkɛ̀ꞌɛ̀nə̀ nɨ̂ ɨ̀nnù jî yɛ̌yərə jìi mə Nwì à ghɨ̀rə a nu wò aà.” Ŋù wa a ŋ̀ghɛɛ yi ntɨgə nlaansə nɨ̂ ànnù yìi mə Yesu à ghɨ̀rə a nu yu aa wa njɔ̀ꞌɔ̀ àlaꞌà tsɨ̀mə̀.
39 Volta para casa e conta aos teus tudo o que Deus fez por ti. Então, foi ele anunciando por toda a cidade todas as coisas que Jesus lhe tinha feito.
40 Nòò yìi mə Yesu à lɛ ntoo ŋkì wa mbɨ̀ɨ̀ aa, nnɔ̀ɔ̀ bə̂ ɨ lɛ nzì m̀boo yi, nloŋ mə à lɛ tɨ bə aa boŋ bo tɨgə̀ ǹyuꞌutə nìi.
40 Ao regressar Jesus, a multidão o recebeu com alegria, porque todos o estavam esperando.
41 Ŋù yî mɔ̀ꞌɔ yìi mə ɨ̀kǔm yì ɨ lɛ mbə Jairus aa, yìi mə à lɛ mbə ndɨɨ a ndâŋghòtə aa, a zî a mbo Yesu. À zì mə̂ aa ŋwò ghu nsi, mbuꞌu mbo ghu mbo mə tâ à yoŋə yi tâ bo yu ghɛɛ a nda yu,
41 Eis que veio um homem chamado Jairo, que era chefe da sinagoga, e, prostrando-se aos pés de Jesus, lhe suplicou que chegasse até a sua casa.
42 nloŋ mə à lɛ ntswe nɨ̂ njoŋ mumàŋg yɛ̂ yì yìi mə à lɛ mbə ɨlòò nɨghûm ǹtsò baa, a ghɔɔ̀ ŋ̀kwo ŋghɛɛ nii aà.
42 Pois tinha uma filha única de uns doze anos, que estava à morte. Enquanto ele ia, as multidões o apertavam.
43 Màŋgyɛ̀ yìi mə àləə a lɛ sɨ zì ghu nu a njɨ̌m ɨ̀lòò nɨghûm ǹtsò baa, kaa ŋù yìi mə mbə a tswaa waꞌà bə aa,
43 Certa mulher que, havia doze anos, vinha sofrendo de uma hemorragia, e a quem ninguém tinha podido curar [e que gastara com os médicos todos os seus haveres],
44 a yôŋtə̀ a njɨ̌m Yesu, m̀mɔɔntə a atsəŋə atsə̀ꞌə̂ yi; à mɔ̀ɔ̀ntə̀ mə̂ ŋ̀ka maŋsə aa, àləə ya mə a lɛ sɨ zì ghu nu aa, a tswanə̀.
44 veio por trás dele e lhe tocou na orla da veste, e logo se lhe estancou a hemorragia.
45 Yesu a betə̀ mə, “Ŋù yìi mə à mɔ̀ɔ̀ntə gha aa, àâ wò aa ɛ?” Tsǒ mə kaa ŋù tsù à lɛ waꞌà bii mə yu mɔɔntə yi aa, Peta a tɨgə̀ ǹswoŋ mə, “Masa, nnɔ̀ɔ̀ bə̂ ghû ɨ ghaꞌa siꞌi, ntinə nɨ̂ ghô!”
45 Mas Jesus disse: Quem me tocou? Como todos negassem, Pedro [com seus companheiros] disse: Mestre, as multidões te apertam e te oprimem [e dizes: Quem me tocou?].
46 Lâ Yesu a swoŋ mə, “Ŋù yì mɔ̀ꞌɔ à mɔ̀ɔ̀ntə ghâ; mə̀ yuꞌu mɨ̀dàꞌà mɨ fɛ̀ꞌɛ a nu mə̀.”
46 Contudo, Jesus insistiu: Alguém me tocou, porque senti que de mim saiu poder.
47 M̀bə yìi mə màŋgyɛ̀ wa à lɛ nyə mə kaa mbə yu waꞌà lə̀ə̀ntə̀ aa, a tɨgə mfɛꞌɛ, ntsɨ̀gɨ̀nə̀, ŋ̀wo a nsi Yesu, ntɨgə ŋghaa a nsi bə̀ bɨ̀tsɨ̀m ŋ̀kɛꞌɛnə annù yìi a ghɨrə ŋghɨ̀rə̀ yu mɔɔ̀ntə̀ yi aa, bə̀ bɨ̀tsɨ̀m bìi mə bɨ lɛ ntəə ghu aa bɨ yuꞌù. A tɨgə̀ ǹswoŋə ajàŋ yìi mə yu lɛ mburə ntɨɨ wa noò mə yu mɔ̀ɔ̀ntə̀ mə atsəŋə atsə̀ꞌə̀ Yesu ya aà.
47 Vendo a mulher que não podia ocultar-se, aproximou-se trêmula e, prostrando-se diante dele, declarou, à vista de todo o povo, a causa por que lhe havia tocado e como imediatamente fora curada.
48 Yesu a tɨgə̀ ǹswoŋ a mbo màŋgyɛ̀ wa mə, “Mû ghà, wa àbìintɨɨ̀ yo a ghurə ghô; tɨgə ŋghɛ̀ɛ̀ nɨ̂ m̀bɔɔnə̂.”
48 Então, lhe disse: Filha, a tua fé te salvou; vai-te em paz.
49 Àjàŋ yìi mə à lɛ mburə ka kɨ ghàà aa, ŋù a lô wa nda ndɨɨ ndâghotə wa nzì ǹswoŋ ghu mbo mə, “Wa mû ghò wa à kwò mə̂; tsuu ŋgɨꞌɨ a mbo Ǹdɨ̀ꞌɨ̀nnù bǔ kɨ fa.”
49 Falava ele ainda, quando veio uma pessoa da casa do chefe da sinagoga, dizendo: Tua filha já está morta, não incomodes mais o Mestre.
50 Yesu à yùꞌù mə̂ aa ŋkwiꞌi mə, “Tsuu bɔꞌɔ bə̂, bii tsiꞌì bìì boŋ à ka tɨ̀ɨ̀.”
50 Mas Jesus, ouvindo isto, lhe disse: Não temas, crê somente, e ela será salva.
51 Nòò wa mə à lɛ nghɛ̀ɛ̀ ŋ̀kuꞌu wa nda aa, kaa à lɛ waꞌà bii mə tâ ŋù dàŋ à bu ŋkuu ntsyatə Peta nɨ Jɔn nɨ Jɛms bo bɨ̀ ta bɨ̀ mu wa nɨ̀ ǹdè yì.
51 Tendo chegado à casa, a ninguém permitiu que entrasse com ele, senão Pedro, João, Tiago e bem assim o pai e a mãe da menina.
52 Bə̀ bɨtsɨ̀m bìi mə bɨ lɛ ntswe ghu aa bɨ lɛ sɨ yə̀ꞌə̀ m̀buꞌu nɨ̂ nû jyaa nloŋə mu màŋgyɛ̀ wâ; la Yesu a swoŋ a mbo bo mə, “Nɨ̀ tsuu kɨ yə̀ꞌə̀; ǹloŋ mə kaa à sɨ̀ aa kwò kwô, a bwii aa bwìì.”
52 E todos choravam e a pranteavam. Mas ele disse: Não choreis; ela não está morta, mas dorme.
53 Bo wyɛ̂ yi, nloŋ mə bo lɛ nzi mə mu wa à kwò mə̂ aà.
53 E riam-se dele, porque sabiam que ela estava morta.
54 La Yesu a tswa nɨ̀kwɛɛ nɨ mu wa, ǹswoŋ mə, “Mu, bɨ̀ɨ̀nə̂.”
54 Entretanto, ele, tomando-a pela mão, disse-lhe, em voz alta: Menina, levanta-te!
55 Àzwî mu wa a bû m̀bɨɨ fu, a burə̀ m̀bɨɨnə ŋgaa yî mɔ̀ꞌɔ̂; Yesu a swoŋ mə tâ bɨ̀ lɔɔ ayoo nɨjɨ mfa ghu tâ à jɨ.
55 Voltou-lhe o espírito, ela imediatamente se levantou, e ele mandou que lhe dessem de comer.
56 Taà yì bô ǹdè yì naŋsə̀ ǹyɛrə tsiꞌǐ mbə̂nnù; lâ a kwàntə̀ waa mbɨ̀ꞌɨ̀ bo lǒ nswoŋə annù yìi mə a fɛꞌɛ a mbo ŋù.
56 Seus pais ficaram maravilhados, mas ele lhes advertiu que a ninguém contassem o que havia acontecido.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.