Lucas 13

Bafut (BFD) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 À lɛ mbə maà noò aa, bə̀ bî mɔꞌɔ lɛ nswoŋ a mbo Yesu àjàŋ yìi mə Pilato à lɛ nswoŋ bɨ zwitə baGalilea bî mɔꞌɔ a noò yìi mə bɨ lɛ nzì ŋ̀ka nzwitə njoo mmàꞌanwì aà.
1 Naquela mesma ocasião, chegando alguns, falavam a Jesus a respeito dos galileus cujo sangue Pilatos misturara com os sacrifícios que os mesmos realizavam.
2 Yesu a kwiꞌi a mbo bo mə, “Nɨ̀ mɔ̀ɔ̀ntə mə ma buù baGalilea lɛ ŋkwo aa nloŋ mə bo lɛ mbə ŋgǎŋghɨ̀rə̂ ɨ̀nnù jî bɨ ntsyàtə baGalilea bî mɔꞌɔ bɨ̀tsɨ̀m aa ɛ?
2 Ele, porém, lhes disse: Pensais que esses galileus eram mais pecadores do que todos os outros galileus, por terem padecido estas coisas?
3 Mə̀ swòŋə a mbo bù mə, Ŋ̀gaŋ; mə̀ swoŋ a mbo bù mə nɨ̀ bə tuu mɨ̂ntɨɨ̀ muu bəŋkə mmàꞌàtə ɨbɨ̂ ghuu boŋ bù bɨ tsɨ̀m nɨ̀ ka yǐ kɨɨ kwo tsǒ bo.
3 Não eram, eu vo-lo afirmo; se, porém, não vos arrependerdes, todos igualmente perecereis.
4 Kə̀ nɨ̀ wàꞌàtə mə akə nloŋ baSiloam bya nɨ̀ghum ntsò ji nɨfwaa, bìi mə àtu nda nɨ̀kàŋ ya a lɛ ŋwò ǹzwitə aa, nɨ̀ mɔ̀ɔ̀ntə mə bo lɛ mbə ŋgǎŋghɨ̀rə̂ ɨ̀nnù jì bɨ ntsyàtə bə̀ bɨ̀tsɨ̀m bìi bɨ lɛ ntswe a Yerusalem aa ɛ?
4 Ou cuidais que aqueles dezoito sobre os quais desabou a torre de Siloé e os matou eram mais culpados que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Mə̀ swòŋə a mbo bù mə, “Ŋ̀gaŋ.” Nɨ̀ bə tuu mɨ̂ntɨɨ̀ muu bəŋkə boŋ nɨ̀ ka yǐ kɨɨ kwo maa ajàŋə̀.”
5 Não eram, eu vo-lo afirmo; mas, se não vos arrependerdes, todos igualmente perecereis.
6 A bû ǹswoŋ nɨghàà nî nǎnaa a mbo bo mə: “Ŋù yî mɔ̀ꞌɔ à lɛ mbě ati ajɔ̀ɔ̀ a mûm ŋ̀kya yu; à lɛɛ̀ ǹzi a lèntə, nyə mə kaa a lɛ waꞌà koonə̀.
6 Então, Jesus proferiu a seguinte parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha e, vindo procurar fruto nela, não achou.
7 A swoŋ a mbo ŋù lèntə̂ ŋ̀kya wa mə, ‘Yə̂, àa ɨ̀lòò ji tarə mə mə̀ zì mə̂ ǹlentə ati yû, kaa waꞌǎ ajɔ̀ɔ̀ ghu atu yə̂. Wǎ mmàꞌa a nsyɛ̂; a tàsə adɨgə nsyɛ yù aa a ya aa ɛ?’
7 Pelo que disse ao viticultor: Há três anos venho procurar fruto nesta figueira e não acho; podes cortá-la; para que está ela ainda ocupando inutilmente a terra?
8 Ŋ̀gàŋnlèntə̂ ŋ̀kya wa a kwiꞌi mə, ‘Taà, màꞌàtə tâ yuà àlòò a kuꞌusə ntsyà, mə̀ ka toŋ mfə̀ŋ ɨ karɨsə ɨ nɨŋ ntsàꞌà ghu.
8 Ele, porém, respondeu: Senhor, deixa-a ainda este ano, até que eu escave ao redor dela e lhe ponha estrume.
9 Bɛɛ mə a bə fìi alòò, sɨ̀ yə mə a ka koonə mɨ̂ntà lɛ, bɛɛ a tuu koonə, boŋ ò ka tɨgə wǎ mmàꞌà a nsyɛ̂.’”
9 Se vier a dar fruto, bem está; se não, mandarás cortá-la.
10 À lɛ mbə a njwîŋgɔ̀ŋ yî mɔ̀ꞌɔ Yesu a tswê a mûm ǹdâŋghòtə ŋka ndɨꞌɨ nɨ̂ ànnù Nwî ghu.
10 Ora, ensinava Jesus no sábado numa das sinagogas.
11 Màŋgyɛ̀ yî mɔ̀ꞌɔ à lɛ ntswe ghu yìi mə àzwì yî bɨ a lɛ ntswe ghu nu, ŋ̀ghɨ̀rə̀ a ghɔɔ̀ a atû ɨ̀lòò nɨghûm ǹtsò ji nɨfwaà; ǹtɨgə ŋgɨmnə ntəə, kaa waꞌǎ a sentə ɨ̀bɨ̀ɨ nû yi zî.
11 E veio ali uma mulher possessa de um espírito de enfermidade, havia já dezoito anos; andava ela encurvada, sem de modo algum poder endireitar-se.
12 Nòò yìi Yesu à lɛ nyə yi aa, nswoŋ mə, “Màŋgyɛ̀, wa nɨ̀ ghɔ̀ɔ̀ no nya nɨ màꞌàtə̀ mə̂ ghô.”
12 Vendo-a Jesus, chamou-a e disse-lhe: Mulher, estás livre da tua enfermidade;
13 À lɛ ŋghɛ̀nsə abô yi nnɔŋsə ghu nu, a burə̀ ǹtɨgə nsentə nû yì, ntsinə ntəə, ǹtɨgə ŋghaꞌasə nɨ̂ Nwî.
13 e, impondo-lhe as mãos, ela imediatamente se endireitou e dava glória a Deus.
14 Ǹdɨ̀ɨ̂ ǹdâŋghòtə̀ à lɛ nlwìsə ntɔŋ nloŋ mə Yesu à lɛ ŋghùrə mâŋgyɛ̀ wa a njwîŋgɔ̀ŋ aà, ǹtɨgə nswoŋə a mbo bə̀ bìi bɨ lɛ ntswe ghu aa mə, “Ǹjwi ɨfàꞌà ɨ tswe ghu aa ji ntoꞌo; nɨ̀ ka nzi nɨ̂ ǹjwi mà jû tâ bɨ̀ ghurə ghuu, ntsee bə a njwîŋgɔ̀ŋ kɨ zì.”
14 O chefe da sinagoga, indignado de ver que Jesus curava no sábado, disse à multidão: Seis dias há em que se deve trabalhar; vinde, pois, nesses dias para serdes curados e não no sábado.
15 M̀màꞌàmbi à lɛ ŋkwiꞌi ghu mbo mə, “Wò ŋ̀gàŋàbagɨlə̀! Ŋù nɨ̀bù yî tsù à sɨ mbɔ̀ŋ yì kə̀ jàkâsì yì fɛɛ mfiꞌisə a abùꞌù a njwîŋgɔ̀ŋ, ŋ̀ghɛɛ nɨ yu a ntsǔ ŋkì mə tâ ɨ̀ no ŋkì aa ɛ?
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Hipócritas, cada um de vós não desprende da manjedoura, no sábado, o seu boi ou o seu jumento, para levá-lo a beber?
16 Lâ, yə̂ nɨ̀, a nɨ mu Abraham yî mɔ̀ꞌɔ à ghuà yìi mə Satan à lɛ ŋkòò nɨ̂ àtsaŋ, ɨlòò nɨghûm ǹtsò nɨ̀fwaa, a sɨ̀ kuꞌùnə̀ mə mbə bɨ kɛtə atsaŋə̀ yi ya a njwîŋgɔ̀ŋ aa ɛ?”
16 Por que motivo não se devia livrar deste cativeiro, em dia de sábado, esta filha de Abraão, a quem Satanás trazia presa há dezoito anos?
17 À kwìꞌì mə̂ ma mùu ajàŋ aa, atu ŋgàŋkɨ̂bàâ ji jya a lɛ ndɨ̀rə̀; bə̀ bya bɨ̀tsɨ̀m bɨ tɨgə̀ ǹdorɨtə nloŋ ɨnnù jî yɛ̌yɛrə jya mə à lɛ ŋghɨ̀rə̀ aà.
17 Tendo ele dito estas palavras, todos os seus adversários se envergonharam. Entretanto, o povo se alegrava por todos os gloriosos feitos que Jesus realizava.
18 Yesu a tɨgə̀ ǹswoŋ mə, “Ànnù nɨfɔ̌ aburə a bə aa tsǒ àkə̀ aa ɛ? Kə̀ m̀bə mə̀ fɨgɨ̀nə̀ aa nɨ̂ àkə̀ aa ɛ?
18 E dizia: A que é semelhante o reino de Deus, e a que o compararei?
19 A bə aa tsiꞌì tsǒ àbùrə mâghum, yìi mə ŋù à lɛ nlɔ̀gə̀ ŋ̀ghɛɛ mbweꞌe a mûm ŋ̀kya yu; a too ŋkɔꞌɔ ntɨgə mbə ati, bɨ̀sɨŋ bɨ tɨgə̀ ǹzi ŋghùrə̀ nɨ̂ ǹdâ jyaa nɨ̂ ǹtaà ji.”
19 É semelhante a um grão de mostarda que um homem plantou na sua horta; e cresceu e fez-se árvore; e as aves do céu aninharam-se nos seus ramos.
20 Yesu a kuꞌùsə̀ ǹswoŋ mə, “M̀bə̂ mə̀ fɨgɨ̀nə̀ ànnù nɨfɔ̀ Nwî aa nɨ̂ àkə̀ aa ɛ?
20 Disse mais: A que compararei o reino de Deus?
21 A bə aa tsiꞌì tsǒ m̀bɛ̀ꞌɛ̀ àbaa yìi mə màŋgyɛ̀ à lɛ nlɔ̀gə̀ ǹnɨŋə a mum àbaa yì ghàꞌàtə̀ a ghɨrə̀ àbaa ya a tɨ̀gə̀ ŋ̀kɔꞌɔ ŋghaꞌa ŋghaꞌa aà.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas de farinha, até ficar tudo levedado.
22 Yesu à lɛ mbù ŋ̀ghɛɛ ntsyà a mûm ɨ̀laꞌa jì wè bo bɨ̀ jì kə̀kə̂, ǹdɨꞌɨ nɨ nɨ̀ghàà nɨ Nwî ghu, a ajàŋ mə à lɛ sɨ kɔꞌɔ ŋghɛɛ nɨ a Yerusalem aà.
22 Passava Jesus por cidades e aldeias, ensinando e caminhando para Jerusalém.
23 Ŋù yì mɔꞌɔ a betə̀ ghu mbo mə, “Taà, â ka yǐ yweenə tsiꞌì m̀bùmtə̀ bə̂ aa ɛ?” Yesu a kwiꞌi mə,
23 E alguém lhe perguntou: Senhor, são poucos os que são salvos?
24 “Nɨ̀ ka ŋgaansə mɨtɨ̀ɨ̂ muu a ŋkuu nɨ̂ ǹtsǔ nda yì kə̀ꞌə̀tə̀ wâ; ǹloŋ mə bə̀ bì ghàꞌàtə̀ ka yǐ kɨ yweꞌetə a ŋkuu ghu, kaa waꞌà bàŋnə̀ ǹzi a ŋkuù.
24 Respondeu-lhes: Esforçai-vos por entrar pela porta estreita, pois eu vos digo que muitos procurarão entrar e não poderão.
25 Nòò yìi mə mbɔ̂ŋ ǹda à bɨ̀ɨ̀nə̀ mə̂ ǹtsetə abàꞌà aa, bəə boŋ nɨ̀ ka tɨgə təə a abɛɛ tɨgə kwɛ̀ntə̀ nɨ̂ àbàꞌà ya ɨ swoŋə nɨ mə, ‘Taà, ŋaꞌà bìꞌì kuu!’ Tâ à kwiꞌi a mbo bù mə, ‘Kaa mə̀ sɨ̀ adɨgə yìi nɨ̀ lo ghu aa zî.’
25 Quando o dono da casa se tiver levantado e fechado a porta, e vós, do lado de fora, começardes a bater, dizendo: Senhor, abre-nos a porta, ele vos responderá: Não sei donde sois.
26 Tâ nɨ̀ lɔgɨnə ŋka nswoŋə nɨ mə, ‘bìꞌì lɛ sɨ jɨ ŋkɨɨ nno biꞌinə̀, ò kɨɨ̀ ǹdɨꞌɨ nɨ̂ ànnù Nwî a mûm àlaꞌa bìꞌì.’
26 Então, direis: Comíamos e bebíamos na tua presença, e ensinavas em nossas ruas.
27 Lâ tâ à swoŋə a mbo bù mə, ‘Kaa mə̀ sɨ̀ adɨgə yìi nɨ̀ lo ghu aa zî. Nɨ̀ lo ghuu a mbɛ̀ɛ mə̀ ŋ̀ghɛɛ mba ŋgǎŋmbuꞌu ɨ̀nnù jì bɨ̀!’
27 Mas ele vos dirá: Não sei donde vós sois; apartai-vos de mim, vós todos os que praticais iniquidades.
28 Nɨ̀ ka yǐ tɨgə yə̀ꞌə ɨ kurə nɨ̂ mɨ̀sɔ̀ŋə̂ muu, a noò yìi mə nɨ̀ ka yǐ yə Abraham bo Isaac nɨ Yakob, nɨ̂ ŋ̀gǎŋntoo Nwî tsɨ̀m tâ tswe a mum nɨ̀fɔ̀ nɨ Nwî. Tâ bɨ̀ baŋnə ntii ghuu mfɛꞌɛsə a abɛɛ!
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes, no reino de Deus, Abraão, Isaque, Jacó e todos os profetas, mas vós, lançados fora.
29 Bə̀ ka yǐ lo a mbɨ nsaꞌa noò bo bɨ a mbɨ ntso nòò, a mbɛ̀ɛ̀ m̀bɨtu bo bɨ̀ mbɨntii, ɨ zǐ tswe a atu atɛtə̀, ɨ tɨgə jɨ nɨ̂ àdinà a mûm ànnù nɨfɔ̀ Nwî.
29 Muitos virão do Oriente e do Ocidente, do Norte e do Sul e tomarão lugares à mesa no reino de Deus.
30 Yə̂, bə̀ bî mɔꞌɔ bìi à nɨ bɨlwìꞌì bɨ njɨ̀m tsɨ̂tsɔ̀ŋ aa ka yǐ tɨgə bə bɨ̂tsyà bɨ mbìì, tâ bə̀ bî mɔꞌɔ bìi mə à nɨ bɨtsyà bɨ mbìì tsɨ̂tsɔ̀ŋ aa tâ bɨ̀ tɨgə bɨ̂lwìꞌì bɨnjɨ̀mə̀.”
30 Contudo, há últimos que virão a ser primeiros, e primeiros que serão últimos.
31 Tsiꞌì maa noò baFarɨsai bî mɔꞌɔ bɨ lɛ nzì a mbɛ̀ɛ Yesu, ǹswoŋ ghu mbo mə, “Lò faà mə ŋghɛɛ a adɨgə yi dàŋ ǹloŋ mə Herod a lɔ̀ɔ nzwitə wò.”
31 Naquela mesma hora, alguns fariseus vieram para dizer-lhe: Retira-te e vai-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Yesu a kwiꞌi a mbo bò mə, “Nɨ̀ ghɛɛ nswoŋə a mbo nɨ̀màŋ ma nya mə, ‘Yə̂, sìi mə fiꞌi ɨzwì jî bɨ a atoꞌo bə̀, ŋ̀kɨɨ ŋghurə nɨ mɨ̀ghɔ̀ɔ̂ myaa, ɨ ghɛ̀ɛ yweꞌe a yɔɔ, a tɨ bə nɨ̂ ǹjwi ji tarə, mə̀ mâŋsə ɨfàꞌâ ghâ.’
32 Ele, porém, lhes respondeu: Ide dizer a essa raposa que, hoje e amanhã, expulso demônios e curo enfermos e, no terceiro dia, terminarei.
33 Lâ mə̀ tswe nɨ̀ ŋ̀ghɛ̀ɛ nɨ̀ m̀bìì sii, bo a yɔɔ, nɨ̂ ǹjwi yìi ɨ̀ yòŋtə aà; kaa a sɨ̀ tsinə̀ mə mbə bɨ zwitə̌ ŋgàŋntoò Nwì a adɨgə dàŋ ǹtsyatə a Yerusalem.
33 Importa, contudo, caminhar hoje, amanhã e depois, porque não se espera que um profeta morra fora de Jerusalém.
34 Wɛɛ, Yerusalem! Yerusalem! O zwitə ŋgǎŋntoo Nwî, ǹtumtə nɨ̂ bə̀ bìi mə bɨ too a mbo wò aa nɨ̀ ŋ̀gɔ̀ꞌɔ̀! Ŋ̀gàà jî ghàꞌàtə̀ mə̀ lɔ̀ɔ̀ mə̂ mə mə ghotə bɔɔ̀ buu tsǒ mə mâŋgu a ghotə bɔɔ̀ bi a njiꞌi mɨbǎ yuu aa, kaa nɨ̀ waꞌà biì.
34 Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que te foram enviados! Quantas vezes quis eu reunir teus filhos como a galinha ajunta os do seu próprio ninho debaixo das asas, e vós não o quisestes!
35 Yə̂ nɨ̀, bɨ mèꞌè mə ndâ yùù. Mə̀ swǒŋ a mbo bǔ mə, kaa nɨ̀ ka waꞌà gha bù ǹyə nyweꞌe a noò yìi mə nɨ̀ ka yǐ tɨgə swoŋə nɨ mə, ‘Bìꞌinə̀ ghaꞌasə yu wa yìi mə a zì nɨ̂ Ɨ̀kûm M̀màꞌàmbi aà!’ ”
35 Eis que a vossa casa vos ficará deserta. E em verdade vos digo que não mais me vereis até que venhais a dizer:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.