João 6
Bafut (BFD) vs VC
1 Ma yû a ghə̀ mə kɨ tsyǎ, Yesu a toò àtsumə ntaꞌa Galilea, ŋ̀ghɛɛ fìi njii. Bɨ lɛ sɨ kɨɨ ntwoŋə aa nɨ̂ atsùmə ntaꞌa Tiberias.
1 Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galiléia {que é o de Tiberíades.}
2 Ǹnɔ̀ɔ̀ bə̂ yî ghàꞌàtə̀ ɨ lɛ sɨ yòŋə̀ nìi, ǹloŋ mə bɨ lɛ nyə ɨlènsə̀ jìi mə à lɛ sɨ ghɨ̀rə̀ ŋ̀ghurə nɨ mɨ̀ghɔ̀ɔ̀ a nu bə̀ aà.
2 Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em beneficio dos enfermos.
3 Yesu a kɔꞌɔ ŋghɛ̀ɛ̀ a atu ntaꞌa nsɨgɨtə ntswe ghu bo bɨ̀ ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù ji.
3 Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.
4 Nòò ǹjɨ Passa, àdina baYuda ya, à lɛ ŋkòòntə̀.
4 Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.
5 Yesu a karɨkə̀ yi, nyə nnɔ̀ɔ̀ bə̂ wa mə ɨ lɛ sɨ yòŋə̀ nìi aa, mbetə Philip mə, “M̀bə bìꞌinə̀ yuu mɨjɨ aà fə̀, ǹjɛꞌɛ bə̂ buà ghu bɨtsɨ̀m aa ɛ?”
5 Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?
6 À lɛ mbetə maa ajàŋ aa tsiꞌǐ a ŋkwàꞌànə Philip ǹloŋ mə à lɛ nzi annù yìi mə yu tswe nɨ̀ ŋ̀ghɨ̀rə aà.
6 Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.
7 Philip a kwiꞌi mə, “A mbo bìꞌinə̀ a nyuu abaa tâ à kuꞌunə ajàŋ mə mbə ŋù a bɔɔ nyweꞌetə tsiꞌì mû ŋ̀kùgə̀, bìꞌinə̀ ka kɨ lɔ̀ɔ ɨbàꞌatə ŋkabə silva ŋkhɨ̀ ji baa mbɔŋ tâ à kuꞌu.”
7 Filipe respondeu-lhe: Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço.
8 Ŋ̀gàŋyə̀gə̂nnù yì yî mɔ̀ꞌɔ, yìi ɨkûm yi ɨ lɛ mbə Andrew, a bə muma bɨ Simon Peta aa,
8 Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:
9 a swoŋ mə, “Mûmbâŋnə̀ yî mɔ̀ꞌɔ à tswe falà nɨ̂ ŋ̀kya abaa mɨsàŋ ji ntaà, nɨ̂ m̀bwɛ̀ mi mbaà. Lâ kaa mbə ma yû waꞌà bə̂ bû bɨtsɨ̀m jɛꞌɛ̀.”
9 Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?
10 Yesu a swoŋ mə, “Ghɨ̀rə tâ bo tswe a nsyɛ̂.” (Ŋ̀gɛ̀ɛ̀ yî ŋ̀ghàꞌàtə̀ ɨ̀ lɛ ntswe maa adɨgə.) Bə̀ bɨ̀tsɨ̀m bìi mə bɨ lɛ ntswe a nsyɛ aa, bɨ lɛ mbə mbâŋnə̌ ntsùꞌù ji ntaà.
10 Disse Jesus: Fazei-os assentar. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.
11 Yesu a tɨgə̀ ǹlɔgə abaa ya, ǹtsàꞌàtə̀ Nwî, ǹyatə a mbo bə̀ bya mə bɨ lɛ ntswe a nsyɛ aa, ŋkɨ ghɨrə a ŋgɨ̌ŋ ŋgɨ̀ŋ nɨ̂ m̀bwɛ̀ mya, ŋù ǹtsɨ̀m a jɨ nywurə.
11 Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.
12 Nòò yìi mə bɨ màŋsə̀ mə a njɨ aa, a swoŋ a mbô ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù ji mə, “Nɨ̀ ghotə ǹnwùgə̀ jìi ɨ tɨgə mburə aà, ǹloŋ mə kaa a sɨ̀ bɔ̂ŋ tâ bìꞌinə̀ m̀meꞌe yî tsu.”
12 Estando eles saciados, disse aos discípulos: Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca.
13 Bo lɛ ŋghotə nnwùgə abaa mɨsaŋ jya ŋ̀kya ji ntaà mə bə̀ bya lɛ njɨ aa, ɨ luu ŋ̀kyɛ̀ nɨghûm ǹtsò baà.
13 Eles os recolheram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.
14 Bɨ yə̀ mə alènsə̀ ma yû mə Yesu à lɛ ŋghɨ̀rə̀ aa, ǹtɨgə nswoŋə nɨ mə, “Tsiꞌì ànnù nɨ̂ŋkoŋə̀, à nɨ ŋgàŋntoò Nwì wa mə à lɛ ntswe nɨ̂ ǹzǐ fàa mbi aa à ghulà mə.”
14 À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo.
15 Yesu à lɛ nzi mə bo lɛ ntswe nɨ̂ ǹzǐ ntswâ yi, ɨ gaansə yi ɨ yɔꞌɔ nɨ̂ m̀fɔ̀, ǹtɨgə mbu ŋkɔꞌɔ yi fu wa atu ntaꞌa tsiꞌì yùyu.
15 Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte.
16 Nòò ŋ̀kwɛ̂fɔ̀ à lɛ ŋkùꞌù ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù Yesu jya ɨ bû ǹsɨgə ŋghɛɛ waa fu wa atsùmə ntaꞌà.
16 Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.
17 Ŋ̀kuu a mûm àkànuꞌu mbu ntoo mbɨɨ fu a mbɛ̀ɛ̀ Kapernaum. Ɨ̀tugə ɨ lɛ mfii tɨ ghə̌ mə Yesu à bù mə̂ ǹzi ntsiꞌi waa.
17 Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.
18 A bə maa nòò, àfìsə̀ yî wè a kâ ǹtsya ntsɨ̀gə̀ nɨ̂ ŋ̀kì wâ.
18 O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.
19 A tɨ bə aa lɛ boŋ ŋgǎŋyəgə̂nnù ji jya ɨ kùù mə wa mûm ŋ̀kì ŋ̀ghɛɛ nyweꞌe nɨ bɨ̀kìlo metres bi ntaà kə̀ bi ntoꞌo, ǹyə Yesu a kâ ǹtəə a atu ŋkì ǹzi, à zì mə̂ ka ŋkoontə wa mbɛ̀ɛ àkànuꞌu, nɨ̀bɔꞌɔ nì wè nɨ tswâ waa.
19 Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.
20 “Nɨ̀ tsuu kɨ bɔꞌɔ bə̂, wâ à nɨ mə̂,” Yesu a swoŋ a mbo bo.
20 Mas ele lhes disse: Sou eu, não temais.
21 Bo yə̀ mə̂ mə à laa mbə Yesu aa, ntɨgə̀ ǹlɔgə yǐ wa a mûm àkànuꞌu, bo bo tɨgə̀ ŋ̀ghə̀ə kɨ wìꞌìkə̀ ǹyweꞌe wa adɨgə yìi mə bo lɛ sɨ ghɛ̀ɛ̀ ghu aà.
21 Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.
22 Àbɛ̀ɛ̀ a fùꞌù mə̂, ǹnɔ̀ɔ̀ bə̂ wa mə ɨ lɛ mburə wa njii ŋ̀kì yî mɔ̀ꞌɔ aa ɨ yə mə àkànuꞌu a lɛ ntɨgə ntswe wa adɨgə aa tsiꞌì yì fùùrə̀, ŋ̀kɨ nyə mə kaa Yesu à lɛ ŋwaꞌà wa a mûm àkànuꞌu bo bɨ̀ ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù ji kuù; ǹyə mə ŋgǎŋyəgə̂nnù ji jya ɨ lɛ mbàŋnə̀ ǹtoo ŋghɛɛ waa tsiꞌì bò bo.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.
23 Ɨ̀kànuꞌu jî mɔꞌɔ ɨ lɛ mbù ǹlo a Tìberias ǹzì a aghəŋə ŋkì, wa mbɛ̀ɛ̀ àdɨgə mə M̀màꞌàmbi à lɛ mfa mbɨꞌɨkə a mbo Nwì, ǹjɛꞌɛ nnɔ̀ɔ̀ bə̂ nɨ̂ àbaa ya ghu aà.
23 Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.
24 Àjàŋ mə ǹnɔ̀ɔ̀ bə̂ wa ɨ lɛ waꞌǎ Yesu yə, kaa waꞌǎ ŋgǎŋyəgə̂nnù ji jya kɨ nyə aa, bo lɛ ntɨgə ŋkuu ɨkànuꞌu ma jya nyoŋə a Kapernaum a nlɔ̀ɔ yu.
24 E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.
25 Bɨ tòò mə̂ ŋ̀ghɛɛ ŋghɛ̀ɛ̀ ǹyə Yesu wa njii yî mɔ̀ꞌɔ aa, ǹswoŋ ghu mbo mə, “Rabbi, ò tsyà aa mə akə ntɨgə bə faà aa ɛ?”
25 Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: Mestre, quando chegaste aqui?
26 Yesu a kwiꞌi a mbo bo mə, “Mə̀ swǒŋ a mbo bù tsiꞌǐ annù nɨ̂ŋkoŋ mə nɨ lɔ̀ɔ̀ nàa laa nloŋ aa abaa ya mə nɨ̀ kɨ̀ kùrə nywurə aà, kaa nɨ̀ sɨ nàa lɔ̀ɔ̀ aa nloŋ mə nɨ̀ kɨ yə̂ àlènsə̀ ya mə mə̀ kɨ̀ ghɨ̀rə aà.
26 Respondeu-lhes Jesus: Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.
27 Nɨ̀ tsuu kɨ fàꞌà ǹloŋə aa bə mɨ̀jɨ mìi mə mbə mɨ bɨꞌɨ aa bə̂, nɨ̀ ka mfaꞌa nloŋ bə mɨ̀jɨ mìi mə mɨ lwìꞌi nɨ̂ŋkoŋ aà. Mamû a bə mɨ̀jɨ mìi Mu Ŋù à ka fa a mbo bù aà, ǹloŋ mə Nwìŋgɔ̀ŋ Tà à nɨ̀ŋ mə awenə̀ yi ghu nu, mbeentə yi.”
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nele Deus Pai imprimiu o seu sinal.
28 Bo tɨgə̀ m̀betə yi mə, “M̀bə bìꞌì ghɨrə̀ aa mə akə tǎ kɨ fàꞌa afàꞌà Nwìŋgɔ̀ŋ aa ɛ?”
28 Perguntaram-lhe: Que faremos para praticar as obras de Deus?
29 Yesu a kwiꞌi mə, “Àfàꞌà Nwìŋgɔ̀ŋ à nɨ mə tâ nɨ̀ nɨŋ ntɨɨ̀ ghuu a nu yu wa yìi mə yu too aà.”
29 Respondeu-lhes Jesus: A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou.
30 Bo betə̀ yi mə, “Àlènsə̀ yìi mə ò ka ghɨ̀rə̀ aa, à nɨ yuu, mə mbə bìꞌì yə mbii gho aa ɛ? Ò ka ghɨ̀rə aa àkə aa ɛ?
30 Perguntaram eles: Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?
31 Bɨ̀tà bɨ bɨ̂taà biꞌi bɨ lɛ njɨ mana a ntaꞌa mɨwɛ̀ɛ̀ mɨwɛ̀ɛ̀ a ajàŋ mə àŋwàꞌànə̀ Nwî a swoŋə nɨ mə, ‘À lɛ mfa abaa yìi mə a lɛ lò a aburə nsɨgə aa a mbo bo.’ ”
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu {Sl 77,24}.
32 Yesu a kwiꞌi a mbo bo mə, “Mə̀ swǒŋ a mbo bù tsiꞌǐ annù nɨ̂ŋkoŋ mə kaa a sɨ bə aa mə a lɛ mfa Moses mfa abaa ya mə a lɛ nlǒ aburə nsɨgə aà. A baŋnə mbə aa mə a abaa yìi mə à nɨ̂ àbaa tsiꞌǐ annù nɨ̂ŋkoŋ, ǹlo a aburə aa, a fa Taà gha a mbo bù.
32 Jesus respondeu-lhes: Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;
33 Ǹloŋ mə abaa yìi mə Nwì a fa aa, à nɨ yu wa yìi mə à lo a aburə nsɨgə mfa nɨ̂ ǹtswêntɨ̀ɨ̀ a mbô m̀bi aà.”
33 porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Bo swoŋ ghu mbo mə, “Taà, tɨgə mfa nɨ̂ àbaa mà ya a mbo bìꞌì a ŋgɔ̀ŋ bɨ̀nòò bɨtsɨ̀mə̀.”
34 Disseram-lhe: Senhor, dá-nos sempre deste pão!
35 Yesu a swoŋ a mbo bo mə, “Mə̀ laa mbə abaa ntswêntɨ̀ɨ̀, ŋù yìi mə à zi a mbo mə̀ aa, kaa ǹjì ɨ̀ ka yi waꞌà yi bû ǹyaŋə. Ŋù yìi mə à nɨ̌ŋ ntɨɨ̀ yi a nu mə̀ aa, kaa ǹjì ŋ̀kì ɨ̀ ka yǐ waꞌà yi bû ǹyaŋə.
35 Jesus replicou: Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.
36 Mə̀ kɨ̀ baa nswǒŋ a mbo bǔ mə, nɨ̀ yə̀ mə̂ ghâ, la kaa ŋkɨꞌɨ̀ ghuu biì.
36 Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...
37 Ŋù ǹtsɨ̀m yìi mə Taà a fa a mbo mə̀ aa, à ka zǐ a mbo mə̀. Kaa mbə mə̀ waꞌà ŋû tsù yìi mə a zǐ a mbɛ̀ɛ mə̀ aa furə̀ bə̂.
37 Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.
38 Ǹloŋ mə kaa mə̀ sɨ̌ aburə lô ǹsɨgə aa a ŋghɨ̀rə à yaà ànnù yìi mə mə lɔ̀ɔ̀ aà. Mə̀ bàŋnə nsɨgə aa a ŋghɨ̀rə ànnù yìi mə yu wa yìi mə à tòo gha aa a lɔ̀ɔ̀ aà.
38 Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Ànnù yìi mə ŋù yìi mə à tòo gha a lɔ̀ɔ̀ aa, à nɨ mə, tâ mə̀ tsuu lǒ mmàꞌàtə tâ ŋù wa yì tsù mə à fa a mbo mə̀ aa tâ à bwɛ. Mə̀ bàŋnə ntswe nɨ̀ ǹywèènsə waa nɨ nɨwo a njwî ǹlwìꞌì ǹjɨ̀mə̀.
39 Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.
40 Ǹloŋ mə ànnù yìi mə Taà ghà a lɔ̀ɔ̀ aa, a bə aa mə ŋ̀gɔ̀ŋ ŋù ǹtsɨ̀m yìi mə à yə Mu yì ǹnɨ̌ŋ ntɨɨ̀ yi ghu nu aa, a ka tswe nɨ̂ ǹtswêntɨ̀ɨ̀ yìi mə ɨ̀ lwìꞌì nɨ̂ŋkoŋə̀ aà, tâ mə̀ yi nyweensə yi nɨ nɨ̀wo a njwî ǹlwìꞌìnjɨ̀mə̀.”
40 Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê, tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 Bə̀ bya bɨ lɛ nlɔ̀gɨ̀nə̀ ǹtɨgə nnurəkə nloŋ mə à lɛ nswoŋ mə, “Mə̀ nɨ àbaa yìi mə a lo a aburə nsɨgə aà.”
41 Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: Eu sou o pão que desceu do céu.
42 Bo lɔgɨ̀nə̀ ǹtɨgə mbetə nɨ mə, “Ŋù ghû à sɨ Yesu mu Joseph wa bə aa ɛ? Bìꞌinə̀ zi a Taà yì ŋ̀kɨ nzi ndè yì, a tɨgə̀ ǹtsya aa mə akə nswoŋ mə yu lo aa a aburə nsɨgə aa ɛ?”
42 E perguntavam: Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?
43 Yesu a swoŋ a mbo bo mə, “Kɛntə nɨ̀ a annurəkə̀ ya mə nɨ nurəkə a tɨtɨ̀i bù aà.
43 Respondeu-lhes Jesus: Não murmureis entre vós.
44 Wa mbə ŋù a waꞌǎ a mbo mə̀ zî tɨ ghə̌ mə Tà yìi mə à too gha aa à swùŋtə yi, tâ mə̀ yi ntɨgə nyweensə yi nɨ nɨ̀wo a njwî ǹlwìꞌìnjɨ̀mə̀.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.
45 Ŋ̀gǎŋntoo Nwî ɨ lɛ ŋŋwàꞌànə mə, ‘Nwìŋgɔ̀ŋ à ka yi tɨgə kɨ dɨ̀ꞌɨ̀ waa bɨtsɨ̀mə̀.’ Ŋù ntsɨ̀m yìi mə à yùꞌu annu yìi mə Taà a swoŋ, ǹyəgə aa, à nɨ yu yìi mə à ka zǐ a mbo mə̀ aà.
45 Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus {Is 54,13}. Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.
46 Kaa a sɨ̀ bə aa mə ŋù tsù à lɛɛ̀ ǹyə Ta bə̂. Yu wa yìi mə à lo a mbo Nwì aa, a kɨ mbə tsiꞌì yù yìi mə à lɛɛ̀ ǹyə Ta.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.
47 Mə swoŋ a mbo bù tsiꞌǐ annù nɨ̂koŋ mə ŋù yìi mə à bìi aa, à ka yi tswe nɨ̂ ǹtswêntɨ̀ɨ̀ yìi mə ɨ̀ lwìꞌì nɨ̂ŋkoŋə̀.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Mə̀ nɨ̂ àbaa ntswêntɨ̀ɨ̀.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Bɨ̀tà bɨ bɨ̂taà buu bɨ lɛ njɨ mana wa a ntaꞌa mɨwɛ̀ɛ̀ mɨwɛ̀ɛ̀, lâ ŋ̀kɨ ŋkwokə.
49 Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.
50 Àbaa ya mə a lǒ a aburə nsɨgə aa, à nɨ m̀buu yǐ mɔꞌɔ yìi mə ŋù à bə kurə boŋ kaa à ka yǐ waꞌà kwô.
50 Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.
51 Mə̀ nɨ̂ àbaa ntswêntɨ̀ɨ̀ ya yìi mə a lo a aburə nsɨgə aà. Ŋù yìi mə à kùrə abaa mà yû aa, a ka tɨgə tswe ntɨ̀ɨ̀ ɨ lwìꞌì nɨ̂ ŋ̀koŋə̀. Àbaa yìi mə mə̀ ka fa aa, à nɨ ǹjyǎnû yà yìi mə mə̀ ka fa mə tâ m̀bi tswe ntɨ̀ɨ̀.”
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo.
52 Ma yû a ghɨrə̀ mə tâ àswùŋnə̌ nlwîntɔ̀ŋ tâ à lɔgɨnə a tɨtɨ̀ɨ bo. “Mbə ŋù ghû a naŋsə̀ m̀fa njyǎ nû yì mə tâ bìꞌinə̀ kurə aa mə akə aa ɛ?”
52 A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?
53 Yesu a swoŋ a mbo bo mə, “Mə̀ swǒŋ a mbo bù tsiꞌǐ annù nɨ̂ŋkoŋ mə, mbə nɨ̀ tsuu njyǎnû Mu Ŋù ɨ kurə ɨ kɨɨ nno a aləə̀ yi, boŋ kaa mbə nɨ̀ waꞌà nɨ̂ ǹtswêntɨ̀ɨ̀ a mûm nu bù tswê.
53 Então Jesus lhes disse: Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.
54 Ŋù ǹtsɨ̀m yìi mə à kurə njyǎnû yà, ŋ̀kɨ nno aləə nû ya aa, à tswe nɨ̀ ǹtswêntɨ̀ɨ̀ yìi mə ɨ̀ tswe nɨ̂ŋkoŋə̀ aà; mə̀ ka yǐ kɨɨ yweensə yi a njwî ǹlwìꞌìnjɨ̀mə̀.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Ǹloŋ mə njyǎnû yà ɨ̀ laa mbə ŋgòtə̀ mɨjɨ̀, àləə nû ya a kɨ̂ m̀bə ŋgòtə̀ ayoò yì nò.
55 Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.
56 Ŋù yìi mə à jɨ njyǎnû yà ŋ̀kɨ nno àləə̂ ya aa, à lwiꞌi a mûm nu mə̀, mə̀ kɨ̂ ǹlwiꞌi ghu mûm nû.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.
57 Tà yìi mə à tswe ntɨ̀ɨ̀ aa, à tòo ghâ, mə̀ kɨ̂ ǹtswentɨ̀ɨ̀ ǹloŋ ŋgaa yì. À kɨ mbə ŋgɨ̌ŋ ŋgɨ̀ŋ mə ŋù yìi mə à kùrə gha aa, à kɨ ntswe ntswêntɨ̀ɨ̀ m̀bɨꞌɨ ŋgaà yà.
57 Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.
58 Àbaa ya yìi mə a lo a aburə nsɨgə aa kaa a sɨ̀ bə aa tsiꞌì tsǒ àbaa ya yìi mə bɨ̀tà bɨ bɨ̂taà buu bɨ lɛ ŋkurə ŋkɨ mbu ŋkwo aà. Ŋù yìi mə à kùrə abaa mà yû aa, a ka tswe ntɨ̀ɨ̀ ɨ lwìꞌì nɨ̂ŋkoŋə̀.”
58 Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente.
59 Yesu à lɛ nswoŋə ma yû aa a noò yìi à lɛ sɨ dɨ̀ꞌɨ annù a ndâŋghòtə a Kapernaum aà.
59 Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.
60 Ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù ji jî ghàꞌàtə̀ jìi mə ɨ lɛ nyuꞌu ma yû ànnù aa, bɨ lɛ nlɔ̀gɨ̀nə̀ ŋ̀ka nswoŋə nɨ mə, “Àjàŋ annù yulà mə a dɨ̀ꞌɨ̀ aa, a tɨɨ siꞌi; m̀bə wò tse yuꞌutə aa ɛ?”
60 Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: Isto é muito duro! Quem o pode admitir?
61 Yesu à zi mə bo lɛ sɨ nurəkə nloŋə annù ma yû. M̀betə waa mə, “Mâ yû a ka ghɨ̀rə mə tâ nɨ̀ lwisə ntɔŋ mmaꞌatə gha aa ɛ?
61 Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: Isso vos escandaliza?
62 M̀bə nɨ̀ ghɨrə ntɨgə nyə Mu Ŋù a bu ŋkɔꞌɔ ŋghɛɛ fu a adɨgə yìi mə à lɛ ntɛꞌɛ ntswe ghu a mbìì aa, nɨ̀ bu mə akə aa ɛ?
62 Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...
63 Àyoo yìi mə a fa ntswêntɨ̀ɨ̀ aa, à nɨ̂ Àzwì Nwî. Kaa mɨ̀dàꞌà mɨ njyǎnu kaa mɨ sɨ annǔ tsu burə ŋkwɛtə nɨ̂ kwɛ̀tə̀. Mɨ̀ghàà mû mə mə̀ ghàa a mbo bù aa, mɨ nɨ̂ Àzwì ŋ̀ki mbə ntswêntɨ̀ɨ̀.
63 O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.
64 Lâ kaa bù bî mɔꞌɔ, nɨ̀ waꞌà biì.” Yesu lɛ nswoŋ ma laa nloŋ mə, ǹlɔgɨnə a nlɔ̀gɨ̀nə, à lɛ nzi bə̂ bìi mə kaa bɨ ka yi waꞌà yǐ bii aà, ŋ̀kɨ nzi ŋû yìi mə à lɛ ntswe nɨ̂ m̀fee yi aà.
64 Mas há alguns entre vós que não crêem... Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.
65 A kuꞌùsə̀ ǹswoŋ mə, “À nɨ̂ ǹjiꞌì ànnù yìi mə mə̀ ghɨ̀rə nswoŋ a mbo bù mə kaa mbə ŋù a waꞌǎ a mbo mə̀ zî tɨ ghə̌ mə Tà à fa àbwarə ghu mbô aà.”
65 Ele prosseguiu: Por isso vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido.
66 Ǹloŋ ma yû ànnù, ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù Yesu jî ghàꞌàtə̀ ɨ lɛ mbɨ̀ɨ̀ waa, kaa ŋkɨꞌɨ̀ bo bo bû ŋ̀karə.
66 Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.
67 Yesu a bû ŋ̀karəkə yi mbetə ŋgǎŋyəgə̂nnù ji jya nɨ̀ghûm ǹtsò baa mə, “Ŋ̀gàà yùù ɨ̀ bə la aa ɛ? Nɨ̀ ka kɨɨ mmàꞌàtə̀ gha aa ɛ?”
67 Então Jesus perguntou aos Doze: Quereis vós também retirar-vos?
68 Simon Peta a kwiꞌi ghu mbo mə, “M̀màꞌàmbî, bìꞌì ka tɨgə mmàꞌàtə gho, ɨ ghɛ̀ɛ̀ a mbo wò aa ɛ? Ò tswe nɨ̀ nɨ̀ghàà nya mə nɨ fa ntwêntɨ̀ɨ̀ yìi mə ɨ̀ lwìꞌì nɨ̂ŋkoŋ aà.
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.
69 Tsɨ̂tsɔ̀ŋ bìꞌì bìì mə̂, ŋ̀kɨ nzi mə, ò laa mbə Yu wa yìi mə à Laa màŋsə̀, ǹlo a mbo Nwì aà.”
69 E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!
70 Yesu a kwiꞌi a mbo bo mə, “A lɛ ŋkɨꞌɨ̀ mə̂ tsɔꞌɔ ntsɔꞌɔ ghuu nɨghûm ǹtsò baa aa ɛ? Lâ ŋù yî m̀fùùrə̀ a tɨtɨ̀ɨ bù à nɨ̂ Devil.”
70 Jesus acrescentou: Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...
71 À lɛ sɨ ghàa annù ma yû ǹloŋə aa Judas mu Simon Iscariot, ǹloŋ mə, ka mə Judas à lɛ mbə ŋû yî mɔ̀ꞌɔ a tɨtɨ̀ɨ ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù ji jya nɨ̀ghûm ǹtsò baa, à lɛ ntswe nɨ̂ m̀fèê yi.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar não obstante ser um dos Doze.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.