João 18
Bafut (BFD) vs NTLH
1 Àjàŋ mə Yesu à lɛ mmàŋsə̀ a ntsàꞌàtə Nwì ma mùu ajàŋ aa, ǹlo bo bɨ̀ ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù ji ǹtoo mutswàgə̀ ŋ̀kì wa yìi mə bɨ twoŋə nɨ Kidron aà; ŋ̀kya ati mɨ̂ntà yî mɔ̀ꞌɔ ɨ lɛ ntswe ghu, Yesu bo bɨ̀ ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù ji jya bɨ kuu ŋghɛ̀ɛ̀ wa a mûm ŋ̀kyâ.
1 Depois de fazer essa oração, Jesus saiu com os discípulos e foi para o outro lado do riacho de Cedrom. Havia ali um jardim, onde Jesus entrou com eles.
2 Judas mə à lɛ mfèè yi aa, à lɛ nzi adɨgə ma yû ǹloŋ mə a nɨ bɨ̀nòò bî ghàꞌàtə̀, Yesu bo bɨ̀ ŋ̀gǎŋyəgə̂nnù ji lɛ sɨ bòòntə ghu.
2 Judas, o traidor, conhecia aquele lugar porque Jesus tinha se reunido muitas vezes ali com os discípulos.
3 Tsǒ mə à lɛ nzi aa, à lɛ nlɔ̀gə akùrə̀ bɨ̂sogyɛ̀ bo bɨ̀ ŋ̀gǎŋmbɛ̂ ǹdâmàꞌanwì jìi mə ŋ̀gàŋmàꞌa Nwì yî ŋwè bo bɨ̀ baFarɨsai lɛ ntoo aa, bo bo ghɛɛ̀ ghu, bo kà mə̂ aa ŋghɛɛ aa, ntugɨtə njoo mɨtsəꞌə nɨ bɨ̀lâm nɨ mɨ̀ŋkàꞌà.
3 Então Judas foi ao jardim com um grupo de soldados e alguns guardas do Templo mandados pelos chefes dos sacerdotes e pelos fariseus . Eles estavam armados e levavam lanternas e tochas.
4 Tsǒ mə Yesu à lɛ nzi ŋgɔ̀ŋ ɨ̀nnù tsɨ̀m jìi mə bo lɛ sɨ lɔ̀ɔ a ŋghɨ̀rə̀ aà, m̀maꞌatə ŋgǎŋyəgə̂nnù ji jya, m̀fɛꞌɛ yòŋtə a mbɛ̀ɛ bo, m̀betə waa mə, “Nɨ lɔ̀ɔ̀ aà wò ɛ?”
4 Jesus sabia de tudo o que lhe ia acontecer. Por isso caminhou na direção deles e perguntou:
5 Bo kwiꞌi ghu mbo mə, “Bìꞌi lɔ̀ɔ̀ aa Yesu, mu Nazareth wâ.” Yesu a swoŋ a mbo bo mə, “Mə̀ ghulà.” Judas, mə à lɛ mfèè yi aa, à lɛ ŋkɨ ntəə bo bo.
5 — Jesus de Nazaré! — responderam. Judas, o traidor, estava com eles.
6 Àjàŋ mə Yesu à lɛ nswoŋ mə, “Mə̀ ghulà aa,” bo khə̀tə̀ m̀bɨɨ nɨ̂ ǹjɨ̀m, ŋ̀wokə a nsyɛ̂.
6 Quando Jesus disse: “Sou eu”, eles recuaram e caíram no chão.
7 Yesu a kuꞌùsə̀ m̀betə waa mə, “Baa nɨ̀ swǒŋ mə nɨ lɔ̀ɔ̀ aà wò lɛ?” Bo kwiꞌi mə, “A Yesu, mu Nazareth wâ.”
7 Jesus perguntou outra vez: — Jesus de Nazaré! — tornaram a responder.
8 Yesu a bû ǹswoŋ a mbo bo mə, “Tɨgə mə̀ bà mə̂ aa nswoŋ a mbo bù mə ‘mə̀ ghulà.’ Lâ mbə a bə yìi mə nɨ lɔ̀ɔ̀ aà gha, nɨ̀ maꞌàtə bulà bə̀ bɨ ghɛɛ̀.”
8 Jesus disse:
9 À lɛ nswoŋ ma la aa, tǎ ghɨ̀rə tâ ànnù yìi mə à lɛɛ̀ ǹtɛꞌɛ nswoŋ aa, tâ à boontə, mə “Taà ghà, kaa ŋù wa yì tsù mə ò lɛ mfa a mbo mə̀ aa, kaa yi tsù à sɨ̀ bwɛ̂.”
9 Jesus disse isso para que se cumprisse o que ele tinha dito antes: “Pai, de todos aqueles que me deste, nenhum se perdeu.”
10 Simon Peta à lɛ ŋwɛꞌɛ munwî ǹtsò; à lɛ ntsɔꞌɔ munwi wa a mbaꞌa, ŋ̀kwyɛ atôŋnə̌ àbùꞌu ŋgàŋmàꞌa Nwì yî ŋwè yî màꞌà ǹlɔꞌɔsə. Ɨ̀kǔm àbùꞌù ma yû ɨ lɛ mbə Malkus.
10 Aí Simão Pedro tirou a espada, atacou um empregado do Grande Sacerdote e cortou a orelha direita dele. O nome do empregado era Malco.
11 Yesu a swoŋ a mbo Peta mə, “Sɔꞌɔ munwi ghò wa fu a mbaꞌà! Ò wàꞌàtə mə mə̀ ka waꞌǎ ndɔ̂ŋ ŋ̀gɨꞌɨ yìi mə Taà ghà à fa a mbo mə̀ aa no aa ɛ?”
11 Mas Jesus disse a Pedro:
12 Bɨ̀sogyɛ̀ bya bo bɨ̀ ǹdɨɨ̀ wàà, nɨ ŋgǎŋmbɛ ndâmaꞌanwì bɨ lɛ ntswa Yesu ŋ̀kwerə yi.
12 Em seguida os soldados, o comandante e os guardas do Templo prenderam Jesus e o amarraram.
13 Ǹlɔgə yi ŋghɛɛ nɨ ghu a mbo Annas. Annas à lɛ mbə ntsi Kaifas yìi à lɛ mbə ŋ̀gàŋmàꞌa Nwì yî ŋ̀wè maa alòò aà.
13 Então o levaram primeiro até a casa de Anás. Anás era o sogro de Caifás, que naquele ano era o Grande Sacerdote .
14 Kaifas ma ghû à lɛ mbə yu yìi mə à lɛ ndɨꞌɨtə bɨ̂tà bɨ alaꞌa bɨ baYuda mə a bɔŋ mə tâ ŋù yî m̀fùùrə̀ à kwo nloŋ atu nnɔ̀ɔ̀ aà.
14 Caifás era quem tinha dito aos líderes judeus que era melhor para eles que morresse apenas um homem pelo povo.
15 Simo Peta bo ŋ̀gàŋyə̀gə̂nnù Yesu wa yì mɔ̀ꞌɔ bo lɛ nyòŋə̀ Yesu. Ǹgàŋmàꞌa Nwì yî ŋ̀wè wa à lɛ naŋsə nzi ŋ̀gàŋyə̀gə̂nnù ma ghû tsiꞌì sɨgɨ̀nə̀. Ǹyoŋə Yesu bo yu kuu ŋghɛ̀ɛ̀ a mûm ǹsàŋdâ ŋ̀gàŋmàꞌa Nwì yî ŋ̀wè wâ.
15 Simão Pedro foi seguindo Jesus, junto com outro discípulo. Esse discípulo era conhecido do Grande Sacerdote e por isso conseguiu entrar no pátio da casa dele junto com Jesus.
16 Peta à lɛ mbàŋnə̀ ǹtəə a mbɛɛ a tsǔbùꞌù. Ŋ̀gàŋyə̀gə̂nnù Yesu ma ghû mə ŋgàŋmàꞌa Nwi yî ŋ̀wè à lɛ nzi aa à lɛ mfɛ̀ꞌɛ̀ ŋ̀ghaa a mbo mumàŋgyɛ̀ yìi mə à lɛ ntəə wa tsǔbùꞌù aa, ǹlɔgə Peta bo yu kuù.
16 Mas Pedro ficou do lado de fora, perto da porta. O outro discípulo, que era conhecido do Grande Sacerdote, saiu e falou com a empregada que tomava conta da porta. Então ela deixou Pedro entrar
17 Mumàŋgyɛ̀ wa a ntsǔbùꞌù a betə̀ Peta mə, “Ò sɨ̌ ŋgàŋyə̀gə̂nnǔ mbâ yî kɨ mbə aa ɛ?” Peta a kwiꞌi ghu mbo mə, “Ŋ̀gaŋ, kaa mə̀ sɨ̀ ghu bə̂.”
17 e lhe perguntou: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Eu, não! — respondeu ele.
18 Àjàŋ mə m̀fəꞌə ɨ lɛ sɨ ko aa, ŋ̀gǎŋàfàꞌǎ ŋgàŋmaꞌa Nwì wa nɨ ŋ̀gǎŋmbɛ̂ ɨ̀dɨ̀gə̀, bɨ lɛ ŋŋètə mɔꞌɔ nɨ̂ ŋ̀kyɛ, ntəə ghu, ǹtɨgə nyɔꞌɔtə. Peta à lɛ ŋghɛ̀ɛ̀ ǹtəə bo bo ŋ̀kɨɨ nyɔꞌɔtə mɔꞌɔ wâ yìi ŋgaa.
18 Por causa do frio, os empregados e os guardas tinham feito uma fogueira e estavam se aquecendo de pé, em volta dela. Pedro estava de pé, no meio deles, aquecendo-se também.
19 Ŋ̀gàmàꞌanwì yî ŋ̀wè wa à lɛ mbetə Yesu nɨ ɨ̀betə̀ ǹloŋ ŋgǎŋyəgə̂nnù ji bo bɨ̀ ǹloŋə ànnù yìi mə à lɛ sɨ dɨ̀ꞌɨ̀ aà.
19 O Grande Sacerdote fez algumas perguntas a Jesus a respeito dos seus seguidores e dos seus ensinamentos.
20 Yesu a kwiꞌi ghu mbo mə, “Mə ghàà aa a nsi bə̀ bɨ̀tsɨ̀mə̀. Ŋ̀gɔ̀ŋ ɨ̀nnǔ tsɨ̀m jìi mə mə dɨ̀ꞌɨ̀ aa, mə̀ lɛ sɨ dɨ̀ꞌɨ̀ a ndâmàꞌanwì bo bɨ̀ a ndâŋghotə̂, a bə ɨ̀dɨ̀gə tsɨ̀m jìi mə bə̀ bɨ̀tsɨ̀m bòòntə̀ ghu aà, kaa mə̀ lɛɛ̀ ŋ̀kɨ̀ꞌɨ̌ annù tsu a lɔ̀ꞌɔ̀sə̀ burə swoswoŋ bə̂.
20 E Jesus respondeu:
21 Ò tɨgə̀ m̀bu mbetə nɨ̂ gha nɨ̀ ɨ̀betə̀ aa a ya ɛ? Betə bə bə̀ bulà bìi mə bɨ lɛ nyuꞌu annù yìi mə lɛ sɨ swoŋ aà. Wa bo zî ànnù yìi mə mə̀ lɛ sɨ swoŋ a mbo bo aà.”
21 Então, por que o senhor está me fazendo essas perguntas? Pergunte aos que me ouviram, pois eles sabem muito bem o que eu disse a eles.
22 Àjàŋ mə Yesu à lɛ nswoŋ ma mùu ajàŋ aa, ŋ̀gàŋmbɛ ɨdɨ̀gə̀ wa yì mɔ̀ꞌɔ a zwî àbo ghu atu, m̀bətə yi mə, “A swǒŋ wò a mbo wò mə tâ ò ka ŋghaa a mbo ŋ̀gàŋmàꞌa Nwì yî ŋ̀wè ma mùu ajàŋ ɛ?”
22 Quando Jesus disse isso, um dos guardas do Templo que estavam ali deu-lhe uma bofetada e disse: — Isso é maneira de falar com o Grande Sacerdote?
23 Yesu a swoŋ ghu mbo mə, “M̀bə a bə yìi mə mə̀ swòŋə̂ ànnù yî bɨ yì tsu, ò kɛꞌɛ̀nə̀ a mbo bə̀ bù mə bɨ təə faà aà, m̀bə a bə mə ɨ̀nnù jìi mə mə̀ swòŋə̀ aa ɨ kuꞌunə, ò tɨgə̀ m̀bu mfɛɛ gha aa a ya ɛ?”
23 — Se eu disse alguma mentira, prove que menti! — respondeu Jesus. — Mas, se eu falei a verdade, por que é que você está me batendo?
24 Ma mùu noò Annas à lɛ nlɔ̀gə̀ yi tsiꞌì wa ajàŋ yìi mə bɨ lɛ ŋkwerə yi aa, ǹtsyasə a mbo Kaifas yìi mə à lɛ mbə ŋgàŋmàꞌa Nwì yî ŋwè aà.
24 Depois Anás mandou Jesus, ainda amarrado, para Caifás, o Grande Sacerdote.
25 Peta à lɛ mburə ntəə wa adɨgə nyɔꞌɔtə nɨ̂ mɔꞌɔ wa; bə̀ bî mɔꞌɔ bɨ betə̀ yi mə, “Ò laa ŋkɨꞌɨ̀ ŋ̀gàŋyə̀gə̂nnù m̀bâ wî yî mɔ̀ꞌɔ bə aa ɛ?” Peta a tuù yi nswoŋ mə, “Kaa mə̀ sɨ̀ ghu bə̂.”
25 Pedro ainda estava lá, de pé, aquecendo-se perto do fogo. Então lhe perguntaram: — Você não é um dos seguidores daquele homem? — Não, eu não sou! — respondeu ele.
26 Àbùꞌu ŋgàŋmàꞌa Nwì ya yî mɔꞌɔ, mbə ndɨm ŋù wa mə Peta à lɛ ŋkwyɛ̌ atôŋnə̀ yi aa, a betə̀ mə, “Mə̀ ghɨ̀rə mbaa kɨꞌɨ̀ gho yə ò tswê bǔ bo wa a mûm ŋ̀kya aa ɛ?”
26 Um dos empregados do Grande Sacerdote , parente do homem de quem Pedro tinha cortado a orelha, perguntou: — Será que eu não vi você com ele no jardim?
27 Peta a kuꞌùsə̀ ǹtuu yi nswoŋ mə, “Ŋ̀gaŋ!” Tsiꞌì maa noò àkə̀gə̀ a tɔŋə̀.
27 E outra vez Pedro disse que não. E no mesmo instante o galo cantou.
28 Bɨ lɛ nlɔ̀gə̀ Yesu ŋ̀ghɛɛ nɨ ghu a ntɔꞌɔ Gûmnàà, maa noò a burə̀ aa tsiꞌǐ mbàꞌa mbàꞌà. BaYuda kaa bo lɛ ŋwaꞌà waa wa mûm ǹtɔꞌɔ kuù, ǹloŋ mə bɨ lɛ nlɔ̀ɔ̀ mə bɨ baꞌatə nɨ̂ ɨ̀bɨɨnû waa lə̀ə tâ ɨ̀ laa a nyòŋə nɨ nɔ̀ŋsə̀ wàà tǎ jɨ mɨjɨ mɨ Passa.
28 Depois levaram Jesus da casa de Caifás para o palácio do Governador romano. Já era de manhã cedo. Os líderes judeus não entraram no palácio porque queriam continuar puros , conforme a religião deles; pois só assim poderiam comer o jantar da Páscoa .
29 Pilato à lɛ ntɨgə mbaŋnə mfɛ̀ꞌɛ̀ a abɛɛ mbetə waa mə, “Nɨ̀ swǒŋ mə ŋù ghû à ghɨ̀rə̀ aa akə̀ aa ɛ?”
29 Então o governador Pilatos saiu, foi encontrar-se com eles e perguntou: — Que acusação vocês têm contra este homem?
30 Bo kwiꞌi ghu mbo mə, “À ghɨrə mbaa tsuu annǔ fànsə̀ boŋ kaa bìꞌì sɨ̀ nɨ ghu a mbɛ̀ɛ wò zî.”
30 Eles responderam: — O senhor acha que nós lhe entregaríamos este homem se ele não tivesse cometido algum crime?
31 Pilato a swoŋ ghu mbo mə, “Mbə a bə la, nɨ̀ lɔgə yi ŋghɛɛ ntsɔꞌɔtə ɨsaꞌà yi nyoŋ a nɨ nɔ̀ŋsə̀ ghùù.” Bo kwiꞌi ghu mbo mə, “Kaa bìꞌì sɨ̀ nɨ̂ àdàꞌà mə mbə bìꞌì zwitə̀ ŋû tswê.”
31 Pilatos disse: — Levem este homem e o julguem vocês mesmos, de acordo com a Então eles responderam: — Nós não temos o direito de matar ninguém.
32 A lɛ mfɛ̀ꞌɛ̀ lâ là aa mə tâ à boontə nɨ nɨ̀ghàà nìi mə Yesu à lɛ sɨ swoŋə nloŋ ajàŋə̀ nɨwo yìi mə yu lɛ ntswe nɨ̂ ŋ̀kwo aà.
32 Isso aconteceu assim para que se cumprisse o que Jesus tinha dito quando falou a respeito de como ia morrer .
33 Pilato à lɛ mbù ŋ̀kuu ŋghɛɛ fu wa mûm ǹtɔꞌɔ, ǹtwoŋə Yesu m̀betə yi mə, “Ò bə aa m̀fɔ̀ baYuda aa ɛ?”
33 Pilatos tornou a entrar no palácio, chamou Jesus e perguntou: — Você é o rei dos judeus?
34 Yesu a betə̀ yi mə, “Nɨ̀ghàà nû mə o betə gha ghu aà, à nɨ̂ no kə̀ a swoŋ bə̀ ǹswoŋ a mbo wò aa ɛ?”
34 Jesus respondeu:
35 Pilato a bəŋ mbetə yi mə, “Mə̀ laa mbə ŋû baYuda aa ɛ? A fa bə̌ bo mfa gho a mbo mə̀ bo bɨ̀ bɨ̀lɨ̀ɨ bɨ ŋgǎŋmàꞌ Nwì. Ò nàŋsə mfànsə aà àkə̀ ɛ?”
35 — Por acaso eu sou judeu? — disse Pilatos. — A sua própria gente e os chefes dos sacerdotes é que o entregaram a mim. O que foi que você fez?
36 Yesu a swoŋ mə, “Kaa ànnù nɨfɔ̀ ya kaa a sɨ̀ aa fàa a nɨ yula mbi tswê. À ghɨ̀rə mbaa mbə mə ànnù nɨfɔ̀ ya a tswe aa fàa nɨ yulà mbi, boŋ ŋgǎŋkòrə̂ jâ ɨ to fɨ̀kɔ̀rə̀ kaa bɨ kɨꞌɨ̀ gha a mbo bɨ̀tà bɨ baYuda fâ. Ŋ̀gaŋ, kaa ànnù nɨfɔ̀ ya kaa a sɨ̀ aa fàa nɨ yulà m̀bi tswê.”
36 Jesus respondeu:
37 Pilato a betə̀ yi mə, “La a bə mə ò nɨ mfɔ̀ aa ɛ?” Yesu a kwiꞌi mə, “ò swòŋ mə̂ mə mə̀ nɨ̂ m̀fɔ̀. Bɨ lɛ njwe gha mə̀ fɛꞌɛ̀ fàa mbi aa nloŋ ŋkwitu ànnù yî fùùrə̀, a ŋka ŋghàâ ànnù ǹloŋə ànnù nɨ̂koŋə̀. Ŋù ǹtsɨ̀m yìi mə à tswe a mûm ànnù nɨ̂koŋə aa a yuꞌutə annù yìi mə mə swoŋə aà.”
37 — Então você é rei? — perguntou Pilatos.
38 Pilato a betə̀ mə, “Ànnù nɨ̂ŋkoŋ à nɨ̂ àkə̀ aa ɛ?”
38 — O que é a verdade? — perguntou Pilatos. Depois de dizer isso, Pilatos saiu outra vez para falar com a multidão e disse: — Não vejo nenhum motivo para condenar este homem.
39 Lâ ǹyoŋə a nɨ nɔ̀ŋsə̀ yìi mə nɨ̀ tswe nɨ ghu aa, mə fiꞌisə nɨ ŋgàŋàtsaŋ yì m̀fùùrə̀ a mbo bù, a njwî Passa. Nɨ̀ kɔ̌ŋ mə tâ mə̀ fiꞌisə Mfɔ̀ baYuda ghû aa ɛ?”
39 Mas, de acordo com o costume de vocês, eu sempre solto um prisioneiro na ocasião da Páscoa . Vocês querem que eu solte para vocês o rei dos judeus?
40 Bo tɔŋnə̀ ǹswoŋ mə, “Ŋ̀gaŋ, kaa mbə a kɨꞌɨ̀ yu bə̂! Bìꞌi lɔ̀ɔ̀ mə tâ ò fiꞌisə aa Barabas!” (Barabas à lɛ mbə aŋgâmɨghee).
40 Todos começaram a gritar: — Não, ele não! Nós queremos que solte Barrabás! Acontece que esse Barrabás era um criminoso.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.