Atos 23

Bafut (BFD) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Paul à zì mə̂ ǹtəə aa nnaŋsə ntɛꞌɛ miꞌì mi nlii basinedrio bya ghu nswoŋ mə, “Bɨ̀lɨ̂m bâ, ǹtswê ya ntsɨ̀m a nsi miꞌi Nwì, ǹtɨɨ̀ gha ɨ laa ghu ŋkɔꞌɔ nyweꞌe siì”
1 Fitando Paulo os olhos no Sinédrio, disse: Varões, irmãos, tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência até ao dia de hoje.
2 Ŋ̀gàŋmàꞌa Nwì yî ŋ̀wè yìi ɨ̀kǔm yi ɨ lɛ mbə Ananias aa, à lɛ nswoŋ a mbo bə̀ bìi bɨ lɛ ntəə ghu mbɛ̀ɛ̀ aa mə bɨ̀ tâ àfɛnə̀ ghu ntsù.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam perto dele que lhe batessem na boca.
3 Paul a swoŋ ghu mbo mə, “Nwìŋgɔ̀ŋ à ka yi kɨɨ ta gho nɨ àfɛnə̀ mbǎ awugɨnda yìi mə bɨ yɔꞌɔ nɨ̂ m̀bə̀ə̀ yî m̀fùꞌù aà. Ò tswe nɨ̂ àlə̀ŋə nsaꞌa mɨ̀saꞌa, ǹswoŋ mə o saꞌa nàa nyòŋə̀ nɨ̂ nɔ̂ŋsə̀ ŋ̀kɨɨ mbǔ ŋwò nɨ̂ nɔ̂ŋsə̀ wa nswoŋ mə bɨ̀ fɛɛ gha aa ɛ?”
3 Então, lhe disse Paulo: Deus há de ferir-te, parede branqueada! Tu estás aí sentado para julgar-me segundo a lei e, contra a lei, mandas agredir-me?
4 Bə̀ bìi mə bɨ lɛ ntəə ghu nyuꞌu aa, bɨ betə̀ Paul mə, “O bə̀gɨ̀tə aa ŋgàŋmàꞌa Nwì yî ŋ̀wè Nwì lâlà aa ɛ?”
4 Os que estavam a seu lado disseram: Estás injuriando o sumo sacerdote de Deus?
5 Paul a kwiꞌi a mbo bo mə, “Bɨ̀lɨ̂m bâ, kaa mə̀ ghɨ̀rə waꞌà zi mə à laa mbə ŋgàŋmàꞌa Nwì yî ŋ̀wè ǹloŋ mə a tswe a mûm àŋwàꞌànə̀ Nwî mə, ‘Tsuu annù yì bɨ nloŋ bɨsaꞌa bɨ alaꞌà buu kɨ ghàà.’ ”
5 Respondeu Paulo: Não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote; porque está escrito: Não falarás mal de uma autoridade do teu povo.
6 Nòò yìi Paul à lɛ nyə mə mbɛ̀ɛ̀ yî mɔ̀ꞌɔ ɨ̀ lɛ mbə baSadukai, yì mɔ̀ꞌɔ kɨ mbə baFarɨsai aa, a tɔŋnə̀ nɨ̂ tɨ̀ɨ̀ wa mum Sinendrio ǹswoŋ mə, “Bɨ̀lɨ̂m bâ, wa mə̀ laa mbə ŋù baFarɨsai, ŋkɨ mbə mu ŋù baFarɨsai. Bɨ saꞌa nàa laa nloŋ mə mə̀ bìi ŋkɨɨ mbɛ mə bɨ̀ku ka yǐ yweenə nɨ nɨ̀wo aà.”
6 Sabendo Paulo que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: Varões, irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus! No tocante à esperança e à ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Àjàŋ mə à lɛ nswoŋ ma la aa, àyàtə̀ a fɛꞌɛ̀ a tɨtɨ̀ɨ baFarɨsai bo bɨ̀ baSadukai, ŋ̀ghotə ya ntsɨ̀m ɨ tɨgə̀ ǹyatə.
7 Ditas estas palavras, levantou-se grande dissensão entre fariseus e saduceus, e a multidão se dividiu.
8 Ǹloŋ mə baSadukai lɛ sɨ tuu nɨ mə kaa mbə ŋù a waꞌa a nɨwo yweenə, kaa baangel waꞌà ghu tswê, kaa ɨ̀zwì waꞌà ghu kɨ ntswe. Lâ baFarɨsai bâŋnə̀ m̀bii mə ɨ̀nnù majû ɨ tswe ghu.
8 Pois os saduceus declaram não haver ressurreição, nem anjo, nem espírito; ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Bə̀ lɛ sɨ tɨgə ntɔŋnə tsiꞌì nɨ̀tɨ̀ɨ̀ ŋ̀ghaa, ŋgǎŋdɨ̀ꞌɨ nɔ̀ŋsə̀ jî mɔꞌɔ a tɨtɨ̀ɨ baFarɨsaì bɨ bɨɨ̀nə̀ ǹtəə nswoŋ mə, “Kaa bìꞌì sɨ annù yî tsu yìi mə ŋù ghû à ghɨ̀rə a bɨꞌɨ aa yə̂. M̀bə a bə yìi mə a ghàâ àzwì kə̀ angel ghu mbo nɨ̀ ghɨrə̀ mə akə?”
9 Houve, pois, grande vozearia. E, levantando-se alguns escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Não achamos neste homem mal algum; e será que algum espírito ou anjo lhe tenha falado?
10 Nòò yìi mə àyàtə̀ ya a lɛ ntɨgə ŋghɛɛ nɨ̂ àyɔ̀ŋə̀ m̀burə ɨdɨgə aa, àtu bɨ̂sogyɛ̀ ntsùꞌù ya a bɔꞌɔ mə bɨ ka sàtə̀ Paul, ǹswoŋ a mbo bɨ̀sogyɛ̀ mə bɨ̀ sɨgə nsaꞌa yi nɨ̂ tɨ̀ɨ̀ wa atɨtɨ̀ɨ bə̀ bya ŋghɛɛ nɨ ghu a balɨgə.
10 Tomando vulto a celeuma, temendo o comandante que fosse Paulo espedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 À bə̀ mə̂ a nɨ̂tugə Mmàꞌàmbi a zî ǹtəə ghu mbɛ̀ɛ̀, ǹswoŋ mə, “Tsùu kɨ bɔꞌɔ bə̂, tsǒ mə ò swòŋ mə annû ya a Yerusalem nɨ̂ ǹsi nɨ̀ ǹsi aa, ò ka kɨɨ bǔ ghɛ̀ɛ bə ayəfə̂ ya a alaꞌa baRoma.”
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado dele, disse: Coragem! Pois do modo por que deste testemunho a meu respeito em Jerusalém, assim importa que também o faças em Roma.
12 Nòò yìi àbɛ̀ɛ̀ a lɛ mfuꞌu aa, baYuda bî mɔꞌɔ bɨ taŋə̀ mɨnàŋ ŋ̀kaa mə kaa bo ka ghɨ̀rə waꞌǎ ayoo jɨ kə̀ no tɨ̀ ghə̂ mə bo zwitə Paul.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e, sob anátema, juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Bə̀ bìi mə bɨ lɛ ŋwàrə akàà ma yû aa bɨ lɛ ntsyàtə mɨghum mi nɨkwà.
13 Eram mais de quarenta os que entraram nesta conspirata.
14 Bo lɛ ntɨgə ghɛɛ a mbo ŋgàŋmàꞌa Nwì yî ŋ̀wè bo bɨ̀ bɨ̀tà bɨ nɨkurə, nswoŋ mə, “Wa bìꞌì naŋsə kwerə ɨbɨ̀ɨnû yiꞌi nɨ̂ àkàà mə kaa bìꞌì ka waꞌǎ ayoo nɨjɨ sìi yweꞌetə̀ tɨ ghə̀ mə bìꞌì zwìtə̀ mə̂ Paul.
14 Estes, indo ter com os principais sacerdotes e os anciãos, disseram: Juramos, sob pena de anátema, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Ma mùu ajàŋ tâ wò nɨ ŋ̀gǎŋndasaꞌa tâ nɨ̀ too ŋkɨ̀ɨ̀ a mbo àtu bɨ̂sogyɛ̀ ǹtsùꞌù ya mə tâ à lɔgə yi nsɨgə nɨ ghu. Nɨ̀ bagɨlə nswoŋ mə nɨ lèntə ɨsaꞌà yì nɨ mânjì yìi à kùꞌùnə aà. Bìꞌì ka zwitə yi mbɔŋ tâ à zi ŋkòòntə a mbɛ̀ɛ̀ wò.”
15 Agora, pois, notificai ao comandante, juntamente com o Sinédrio, que vo-lo apresente como se estivésseis para investigar mais acuradamente a sua causa; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para assassiná-lo.
16 Mu ǹjààntə Paul à lɛ nyuꞌu mɨnàŋ wa mə bɨ ka lə̀ə̀ntə a ŋgɛ̀ɛ̀ ɨ zwitə yi aa, ŋghɛɛ ŋkuu wa balɨgə ŋkɛꞌɛnə a mbo Paul.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a trama, foi, entrou na fortaleza e de tudo avisou a Paulo.
17 Paul à lɛ ntwoŋ atu bɨ̂sogyɛ ŋkhɨ̀ ya yì mɔ̀ꞌɔ nswoŋ ghu mbo mə, “Lɔ̀gə mû ghù ŋ̀ghɛɛ nɨ ghu a mbo àtu bɨ̂sogyɛ̌ ntsùꞌù wa ǹloŋ mə à tswe nɨ̂ ànnù a nswoŋ ghu mbo.”
17 Então, este, chamando um dos centuriões, disse: Leva este rapaz ao comandante, porque tem alguma coisa a comunicar-lhe.
18 A tɨgə̀ ǹlɔgə ŋghɛ̀ɛ̀ nɨ ghu a nsi atu bɨ̂sogyɛ̌ ntsùꞌù ya nswoŋ ghu mbo mə, “Paul, ŋ̀gàŋàtsaŋ wa, à twòŋə gha nswoŋ mə mə̀ zi nɨ mû ghùlà a mbo wò ǹloŋ mə à tswe nɨ̀ ànnù a nswoŋ a mbo wò.”
18 Tomando-o, pois, levou-o ao comandante, dizendo: O preso Paulo, chamando-me, pediu-me que trouxesse à tua presença este rapaz, pois tem algo que dizer-te.
19 Àtu bɨ̂sogyɛ̌ ntsùꞌù ya a tswa nɨ̀kwɛɛ̀ ni ǹswuŋtə yi bo yu ghɛɛ̀ a adɨgə yî lɔ̀ꞌɔ̀sə̀ m̀betə yi mə, “O lɔ̀ɔ̀ aà ǹswoŋ mə akə a mbo mə̀ aa ɛ.”
19 Tomou-o pela mão o comandante e, pondo-se à parte, perguntou-lhe: Que tens a comunicar-me?
20 A kwiꞌi mə, “BaYuda taŋtə mə bɨ ka swoŋ a mbo wò tâ ò sɨgə nzi nɨ Paul a mum Senendrio a yɔɔ tâ bo ghɨrə tsiꞌì tsǒ bo lɔ̀ɔ̀ aà ŋ̀kùꞌùsə naŋsə mbetə ɨnnù ghu mbô.
20 Respondeu ele: Os judeus decidiram rogar-te que, amanhã, apresentes Paulo ao Sinédrio, como se houvesse de inquirir mais acuradamente a seu respeito.
21 Tsùù gho lǒ bii, ǹloŋ mə m̀bâŋnə̀ a tɨtɨ̀ɨ bo ntsyatə mɨghum mi nɨkwà bìi mə bɨ kwerə ɨbɨ̀ɨnû waa a nɨ̂ àkàà mə bo warə mə kaa bo ka waꞌǎ ayoo jɨ kə̀ no tɨ ghə̀ mə bɨ zwitə yi aa, bɨ nɔŋ a ŋgɛ̀ɛ̀ m̀bɛ nìi. Bo tàŋtə̀ mə̂ nû yàà a nzwitə̀ yi ǹtɨgə nyuꞌutə aa mə tâ ò swoŋə bɨ ghɛɛ nɨ ghu.”
21 Tu, pois, não te deixes persuadir, porque mais de quarenta entre eles estão pactuados entre si, sob anátema, de não comer, nem beber, enquanto não o matarem; e, agora, estão prontos, esperando a tua promessa.
22 Àtu bɨ̂sogyɛ̌ ntsùꞌù ya a tɨgə nswoŋ a mbo mu wa mə tâ à ghɛɛ yi nswoŋ ghu mbo mə, “Tsuu a mbo ŋǔ lǒ swoŋ mə ò kɛ̀ꞌɛ̀nə̀ mə annù yù a mbo mə̀.”
22 Então, o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que a ninguém dissesse ter-lhe trazido estas informações.
23 À lɛ ntɨgə ntwoŋ bə̂ bi baa bìi mə à nɨ ɨtu bɨ̂sogyɛ̌ ŋkhɨ̀ ǹswoŋ a mbo bo mə, “A ghɨrə mbə nɨ bɨ̀nòò bi nɨbùꞌu nɨ̀tugə nɨ̀ taŋtə̀ bɨ̂sogyɛ ŋkhɨ̀ ji baa, nɨ ŋgǎŋkɔꞌɔ bɨ̀ləŋə mɨghum mi sàmbaa, nɨ ŋgǎŋmbèꞌè mɨ̀kɔ̌ŋ ŋkhɨ̀ ji baa mə tâ bɨ̀ ghɛɛ nyweꞌe a alaꞌa Kaisaria.
23 Chamando dois centuriões, ordenou: Tende de prontidão, desde a hora terceira da noite, duzentos soldados, setenta de cavalaria e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 Nɨ̀ kɨ nlɔɔ aləŋə tâ Paul à kɔꞌɔ ghu, tâ nɨ̀ bɛ yi ŋghɛɛ mfa a mbo Felix mə à nɨ Gûmnàà aa.”
24 preparai também animais para fazer Paulo montar e ir com segurança ao governador Félix.
25 À lɛ ntɨgə ŋŋwaꞌanə letter ǹswoŋ mə,
25 E o comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 “Àŋwàꞌànə̀ mə a lo a mbo Claudius Lysias ŋghɛɛ nɨ a mbo Ŋù yì ŋ̀wè Gûnàà Felix: Mə tsàꞌàtə̀ noò.
26 Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix, saúde.
27 BaYuda kɨ̀ bàŋnə ŋû ghû ŋ̀ghəə bɨ zwitə, tsǒ mə mə̀ lɛ nyuꞌu mə à nɨ ŋù baRoma aa bìꞌi bɨ̀sogyɛ̀ bɨ tɨgə̀ ŋ̀kwɛrə yi a mbo bo.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Àjàŋ mə mə lɛ sɨ lɔ̀ɔ̀ a nzî ǹjiꞌì ànnù yìi mə bɨ tswa yi ghu aa, mə̀ lɛ nlɔ̀gə̀ yi nzi nɨ ghu a nsi sanendrio.
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, fi-lo descer ao Sinédrio deles;
29 Mə̀ lɔɔ̀ ǹyə mə bɨ nɨŋ ɨnnù ghu nu nloŋə aa bə ɨnnù nɔ̂ŋsə̀ wàà. Kaa ŋkɨꞌɨ̀ yə mə à wô ànnù yî tsu mə mbə bɨ zwitə̀ yi kə̀ nɨŋə yi a tsaŋə̀.
29 verifiquei ser ele acusado de coisas referentes à lei que os rege, nada, porém, que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Lâ àjàŋ mə bɨ kɨɨ̀ ŋ̀kɛꞌɛnə a mbo mə̀ mə mɨ̀nàŋ à tswe nloŋ ŋgaa yì aa, mə̀ burə̀ ǹtsyasə yi a mbo wò, ŋkɨ ntsyasə bə̂ bìi mə bɨ tɛꞌɛ ntswa yi aa a mbo wò mə tâ bo zi nswoŋ annù yìi mə bo tswa yi ghu aa a mbo wò.”
30 Sendo eu informado de que ia haver uma cilada contra o homem, tratei de enviá-lo a ti, sem demora, intimando também os acusadores a irem dizer, na tua presença, o que há contra ele. [Saúde.]
31 Bɨ̀sogyɛ̀ bya bɨ lɛ ŋghɨ̀rə̀ tsiꞌǐ wa ajàŋ mə bɨ lɛ nswoŋ a mbo bo aa, ǹlɔgə Paul nɨ̂tugə ŋghɛɛ nɨ ghu a alaꞌa Antipatris.
31 Os soldados, pois, conforme lhes foi ordenado, tomaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride;
32 Àbɛ̀ɛ̀ a fùꞌù mə̀, bə̀ bìi mə bɨ lɛ sɨ təə nɨ mɨ̀kòrə̀ aa bɨ bû m̀bɨɨ waa fu a balɨgə, ntɨgə mmaꞌatə bə̂ bìi bɨ lɛ ŋkɔꞌɔ bɨ̂ləŋə aa bɨ ghɛɛ̀.
32 no dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado aos de cavalaria o irem com ele;
33 Nòò yìi mə bɨ lɛ ŋghɛ̀ɛ̀ ǹyweꞌe a Kaisaria aa bɨ fâ letter wa a mbo Gûmnàà ŋkɨ mfa Paul ghu mbô.
33 os quais, chegando a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 À twòŋ mə̂ letter wa aa mbetə Paul mə à lò aa nɨ mbùꞌù yu aa ɛ? Àjàŋ mə à lɛ nyuꞌu mə à lò aa Cilicia aa
34 Lida a carta, perguntou o governador de que província ele era; e, quando soube que era da Cilícia,
35 ntɨgə nswoŋ ghu mbo mə, “Maa yuꞌu nɨghàà a ntsǔ wò a noò yìi mə bə̀ bìi bɨ nɨŋ annù a nu wò aa bɨ zì mə̂. Ǹswoŋ mə bɨ̀ lɔgə yi ŋghɛɛ nlə̀ə a ntɔꞌɔ Herod ŋka mbɛ nìi ghu.”
35 disse: Ouvir-te-ei quando chegarem os teus acusadores. E mandou que ele fosse detido no pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.