Atos 12
Bafut (BFD) vs ARA
1 À lɛ mbə ma mùu noò aa M̀fɔ̀ Herod a lɔgɨ̀nə̀ ŋ̀ka ntsɔꞌɔ nɨ̂ àkòrə bə̀ bî mɔ̀ꞌɔ a ŋghotə.
1 Por aquele tempo, mandou o rei Herodes prender alguns da igreja para os maltratar,
2 À lɛ ŋghɨ̀rə̀ bɨ tswâ Jɛms muma bɨ̀ Jɔn ǹzwitə nɨ munwî ǹtsò.
2 fazendo passar a fio de espada a Tiago, irmão de João.
3 A yə mə mayû ànnù a lɛ mbɔ̀ŋ baYuda, m̀bû ŋ̀ghɨrə bɨ tswâ Peta. (Mayû ànnù a lɛ mfɛ̀ꞌɛ̀ aa a noò ǹjwî Àbaa Tɨkɔꞌɔ̀).
3 Vendo ser isto agradável aos judeus, prosseguiu, prendendo também a Pedro. E eram os dias dos pães asmos.
4 Bɨ tswà mə̂ Peta aa, ŋghɛ̀ɛ̀ ǹnɨŋ yi a ndâtsaŋə̂, m̀fa yi a mbô ɨ̀khɨ̀rə̀ bɨ̂sogyɛ̀ bi nɨkwà ji nɨkwà mə bɨ̀ ka mbɛ. Herod à lɛ nlə̀ə̀ mə yu ka fiꞌisə yi tâ bɨ̀ saꞌa yi a nsi bə̀ aa a noò yìi mə bɨ̂ jɨ̀ mə̂ Passa aà.
4 Tendo-o feito prender, lançou-o no cárcere, entregando-o a quatro escoltas de quatro soldados cada uma, para o guardarem, tencionando apresentá-lo ao povo depois da Páscoa.
5 Ma mùu ajàŋ, bɨ lɛ ntɨgə nləə Peta wa ndâtsaŋə̂. Lâ ŋ̀ghòtə ɨ̀ lɛ sɨ tsàꞌàtə̀ nɨ̂ Nwî tsiꞌì nɨ̀tɨ̀ɨ̀ ghu atu, kaa waꞌà kaà.
5 Pedro, pois, estava guardado no cárcere; mas havia oração incessante a Deus por parte da igreja a favor dele.
6 À bə̀ mə̂ nɨ̂tugə a njwi yìi mə àbɛ̀ɛ̀ ka fuꞌu tâ Herod swoŋ tâ bɨ̀ fiꞌisə yi aa, Peta a nɔ̂ŋ m̀bwii a tɨtɨ̀ɨ bɨ̀sògyɛ̀ bi baa, bɨ tɨ̂ŋnə̀ yi nɨ bɨ̀tsɛ̂n bi baà. Ŋ̀gǎŋmbɛ̂ àtsaŋ ɨ lɛ ŋkɨ təəntə a tssǔbùꞌù, m̀bɛ nɨ̂ ɨ̀dɨ̀gə̀.
6 Quando Herodes estava para apresentá-lo, naquela mesma noite, Pedro dormia entre dois soldados, acorrentado com duas cadeias, e sentinelas à porta guardavam o cárcere.
7 Angel M̀màꞌàmbi à lɛ ŋwìꞌìkə̀ ǹzi ntəə wa ndâtsaŋ, ŋ̀kàꞌà ɨ ta ghu, ŋ̀ghɨrə ɨ̀dɨ̀gə̀ ɨ fuꞌù. Angel wa a tswâ àbɛ̀ꞌɛ̀ Peta ǹtsɨgɨtə a bɨɨ̀nə̀, a swoŋ ghu mbo mə, “Wàŋsə mbɨ̀ɨ̀nə̂!” Bɨ̀tsɛ̂n bya bɨ fɛɛ̀ŋkə̀ ghu mbo ŋwòkə̀.
7 Eis, porém, que sobreveio um anjo do Senhor, e uma luz iluminou a prisão; e, tocando ele o lado de Pedro, o despertou, dizendo: Levanta-te depressa! Então, as cadeias caíram-lhe das mãos.
8 Angel wa a swoŋ ghu mbo mə, “Wɛꞌɛ ɨtsə̀ꞌə̂ jo bo bɨ̀ ǹtâm jô.” Peta a ghɨ̀rə̀ tsiꞌì maa ajàŋ mə à swòŋ aà. Angel wa a bû ǹswoŋ ghu mbo mə, “Lɨm akutə̀ yo ya a nu wò ŋ̀ka nyoŋə nàâ.”
8 Disse-lhe o anjo: Cinge-te e calça as sandálias. E ele assim o fez. Disse-lhe mais: Põe a capa e segue-me.
9 Peta a yoŋə̀ yi bo yu fɛꞌɛ̀ wa ndâtsaŋə̀. Kaa Peta à lɛ waꞌà zi mə ànnù yìi mə a lɛ sɨ fɛ̀ꞌɛ̀ aa a lɛ mbə aa tsiꞌì ànnù nɨ̂ŋkoŋə̀. À lɛ mbàŋnə̀ ŋ̀ka mɔɔntə bə nɨ mə â lɛ sɨ lɛ nɨ̂ ǹjə̀ə̀ təə təə nlɛ nìi.
9 Então, saindo, o seguia, não sabendo que era real o que se fazia por meio do anjo; parecia-lhe, antes, uma visão.
10 Bo yu ghɛɛ̀ ǹtsya akhɨ̀rə̀ bɨ̂sogyɛ̀ bɨ mbɛ̂ ɨ̀dɨ̀gə yi mbìì, ŋ̀kɨ mbu ntsyà yî àyòŋtə̀, m̀bɔŋ ŋghɛɛ fɛ̀ꞌɛ̀ wa nɨ̂ ǹtsǔbùꞌu atɨɨ wa yìi mə ɨ lɛ sɨ lìì nɨ mûm àlaꞌa aà. Bo zì mə̂ ǹyweꞌe ghu, àbàꞌà ya a ghɛsə̀ ŋ̀ŋaꞌanə tsiꞌì yumbɔŋ a mbo bo, bo tɨgə̀ ǹtsya mfɛ̀ꞌɛ̀ ŋ̀kuu a mfâŋnə̀ yî mɔ̀ꞌɔ ntɨgə nsɨgə ŋghɛɛ ghu. Bo yu kà mə̂ aa ntəə wa mfâŋnə̀ ǹsɨgə ŋghɛɛ aa, angel wa a wiꞌìkə̀ m̀maꞌatə yi.
10 Depois de terem passado a primeira e a segunda sentinela, chegaram ao portão de ferro que dava para a cidade, o qual se lhes abriu automaticamente; e, saindo, enveredaram por uma rua, e logo adiante o anjo se apartou dele.
11 Àtu Peta a wiꞌìkə̀ ǹlaa, a zî ànnù yìi mə a ghɨrə yi aa, ǹswoŋ mə, “Tsɨ̂tsɔ̀ŋ mə̀ zi mə à nɨ̂ tsiꞌì ànnù nɨ̂ŋkoŋə̀! A too M̀màꞌàmbi ntoo angel yì mə tâ à zi ŋkwɛrə gha a mbo Herod, ɨ ghɨrə tâ mə̀ tsuu annù yìi mə baYuda bɨ kàꞌà nɨ mə bɨ ka ghɨ̀rə̀ a nu mə aa lo yə.”
11 Então, Pedro, caindo em si, disse: Agora, sei, verdadeiramente, que o Senhor enviou o seu anjo e me livrou da mão de Herodes e de toda a expectativa do povo judaico.
12 À yə̀ mə̂ laà, ǹtɨgə ŋghɛɛ a nda Mary, ǹdè bɨ̀ Jɔn wa yìi ɨkǔm yi yî mɔꞌɔ lɛ mbə Mark aà. Bə̀ lɛ ŋghotə ghu tsiꞌì bî ghàꞌàtə̀ ǹtswe ghu ǹtsaꞌatə nɨ̂ Nwî.
12 Considerando ele a sua situação, resolveu ir à casa de Maria, mãe de João, cognominado Marcos, onde muitas pessoas estavam congregadas e oravam.
13 À ghɛ̀ɛ̀ mə̂ ghu, ŋ̀kwɛntə ntsǔ abàꞌà yi abɛɛ, mumàŋgyɛ̀ yìi mə à lɛ sɨ fàꞌà wa nda, ɨ̀kǔm yi ɨ bə Rhoda aà, a bii, nzì a ŋŋaꞌa àbàꞌà yâ.
13 Quando ele bateu ao postigo do portão, veio uma criada, chamada Rode, ver quem era;
14 À zì mə̂ ǹyuꞌu njì Peta ǹzi, ǹtɨɨ̀ yi ɨ burə̀ ǹnaŋsə nluu nɨ nɨ̀dorə a baŋnə̀ m̀maꞌatə Peta, kaa waꞌǎ abàꞌà ya ŋaꞌa mə tâ à kuu, mbu ŋkhə̀ m̀bɨɨ fu a nswoŋə a mbo bə̀ bya mə Peta à təə a ntsǔndâ.
14 reconhecendo a voz de Pedro, tão alegre ficou, que nem o fez entrar, mas voltou correndo para anunciar que Pedro estava junto do portão.
15 Bə̀ bya bɨ yùꞌù mə̂ laà, ǹswoŋ ghu mbo mə, “O baanə aà bàànə̀?” La a kuꞌusə̀ ŋ̀ghaa tsiꞌì nɨ̀ tɨ̀ɨ̀ ǹswoŋ mə à nɨ tsiꞌì ànnù nɨ̂ŋkoŋə̀. À bù mə̂ ǹswoŋ laà, bo tɨgə̀ ǹswoŋ mə, “À nɨ angel yì.”
15 Eles lhe disseram: Estás louca. Ela, porém, persistia em afirmar que assim era. Então, disseram: É o seu anjo.
16 Bo lɛ sɨ ghàà laà aa, Peta a bâŋnə̀ ǹtəə wa ntsǔnda ŋkwɛ̀ntə̀. Bo ghɨ̀rə̀ mə̂, ŋ̀ghɛɛ ŋŋaꞌa abàꞌà yâ. Bo ŋàꞌà mə̂ ǹyə yi, ànnù a burə̀ ǹtsya waa!
16 Entretanto, Pedro continuava batendo; então, eles abriram, viram-no e ficaram atônitos.
17 Peta a kɔꞌɔsə̀ àbô yi ndɨꞌɨ mə tâ bo tsuu kɨ ghàà, ǹtɨgə ntɔꞌɔtə a mbo bo a ajàŋ yìi mə Mmàꞌàmbi à lɛ ŋghɨ̀rə̀ angel yì a zî m̀fiꞌi yi wa ndâtsaŋə aà. À tɔ̀ꞌɔ̀tə̀ mə̂ m̀maŋsə, ǹswoŋ a mbo bo mə, “Nɨ̀ tɨgə nswoŋ a mbo Jɛms bo bɨ̀ a mbo bɨ̀lɨ̂m bìꞌinə̀.” Ǹtɨgə nlo ŋghɛ̀ɛ̀ yi a adɨgə dàŋ.
17 Ele, porém, fazendo-lhes sinal com a mão para que se calassem, contou-lhes como o Senhor o tirara da prisão e acrescentou: Anunciai isto a Tiago e aos irmãos. E, saindo, retirou-se para outro lugar.
18 Àbɛ̀ɛ̀ fùꞌù mə̂, ɨ̀dɨ̀gə̀ ɨ tɨgə̀ ǹtsaꞌa tsiꞌì tsàꞌà a tɨtɨ̀ɨ bɨ̀sogyɛ̀ bya, bo tɨgə̀ ŋ̀waꞌa nɨ mə a Peta aa a ghɨ̀rə̂ àkə̀ lɛ!
18 Sendo já dia, houve não pouco alvoroço entre os soldados sobre o que teria acontecido a Pedro.
19 Herod a swoŋ bɨ lɔɔ̀ Peta, ǹlɔɔ kaa waꞌà yə̂. A tɨgə̀ ŋ̀ghɨrə bɨ twoŋ bɨ̀sogyɛ̀ bya, a betə waa yî mɔ̀ꞌɔ yî mɔ̀ꞌɔ ànnù yìi mə a ghɨrə mə tâ bɨ̀ waꞌǎ Peta bû ǹyə aà; ŋ̀ghɨrə bɨ zwitə̀ waa bɨ tsɨ̀m.
19 Herodes, tendo-o procurado e não o achando, submetendo as sentinelas a inquérito, ordenou que fossem justiçadas. E, descendo da Judeia para Cesareia, Herodes passou ali algum tempo.
20 Ǹtɔ̀ŋ Herod ɨ lɛ sɨ naŋsə nlwi nɨ a nu baTai bo bɨ̀ baSidon, bo tɨgə̀ ǹghotə waa ŋ̀ghɛɛ a nyə yu. Bɨ̀ ghɛ̀ɛ̀ mə̂, m̀foo yə mə bo lətə Blastus yìi mə à lɛ mbə ŋ̀gàŋafàꞌà yî ŋ̀wè a mbo Herod, ǹlentə nɨ̂ ǹtɔꞌɔ aa, ŋghɨrə mə tâ à kwɛtə waa. Bo ghɨ̀rə̀ mə̂ laà, ǹtɨgə ŋghɛɛ a mbɛ̀ɛ Herod mə tâ à ghɨrə tâ bo bo tswe nɨ̂ m̀bɔɔnə, ǹloŋ mə mɨ̀jɨ̂ myaa mɨ lɛ sɨ lò aa a alaꞌa mfɔ̀ Herod aà.
20 Ora, havia séria divergência entre Herodes e os habitantes de Tiro e de Sidom; porém estes, de comum acordo, se apresentaram a ele e, depois de alcançar o favor de Blasto, camarista do rei, pediram reconciliação, porque a sua terra se abastecia do país do rei.
21 Bɨ lɛ ŋkàꞌa njwi yì mɔ̀ꞌɔ Herod a wɛꞌɛ ɨ̀tsə̀ꞌə̀ nɨfɔ̂ ji, ŋ̀kɔꞌɔ ŋŋaŋnə̀ a abə̀rə yu, ŋ̀ghaa a mbo bə̀ byâ.
21 Em dia designado, Herodes, vestido de trajo real, assentado no trono, dirigiu-lhes a palavra;
22 À ghàà mə aa, bɨ tɨgə̀ m̀bwitə nɨ̂ yi, ǹtɔŋnə nswoŋ nɨ mə, “Kaa à sɨ̌ njì ŋù yulà bə̂, à nɨ̂ ǹjì nwì!”
22 e o povo clamava: É voz de um deus, e não de homem!
23 Angel Nwìŋgɔ̀ŋ à lɛ mburə ŋghɛnsə nzwitə Herod ŋgaa yî m̀fùùrə̀ nloŋ mə kaa à lɛ waꞌà Nwî ghaꞌasə̀ aà. Ɨ̀ŋɔ̀ŋnə̀ ɨ kuu ghu nu, ŋ̀kurə yi, a tɨgə̀ ŋ̀kwo.
23 No mesmo instante, um anjo do Senhor o feriu, por ele não haver dado glória a Deus; e, comido de vermes, expirou.
24 Ànnù Nwî a lɛ ŋghɛ̀ɛ̀ nɨ̂ m̀bìì ǹsɛɛnə, bə̀ bì ghàꞌàtə bɨ biì Nwî.
24 Entretanto, a palavra do Senhor crescia e se multiplicava.
25 Barnabas bo Saul bɨ lɛ mmàŋsə ɨfàꞌâ waa yìi mə bɨ lɛ ntoo waa mə bɨ̀ zi mfaꞌa aa, ǹtɨgə nlo Yerusalem ŋghɛɛ waa. Bo kà mə̂ aa ŋghɛɛ aa, nlɔ̀gə̀ Jɔn Mark bo bo ghɛɛ̀.
25 Barnabé e Saulo, cumprida a sua missão, voltaram de Jerusalém, levando também consigo a João, apelidado Marcos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.