Mateus 21
Ndose Kɔdɔ Laka, Buku ꞌba Tisaki ni Tɔdɔ to Lömu Laꞌja ꞌBa Yësu Kurïsïtö Ŋere Ze (BEX) vs ARA
1 Kina ɔdɔ Yësu ni kömö ꞌdeni ŋgɔsi ŋgila Yerosalema tine, na lïjë kari ŋgï Betepage ame ŋgila döku ꞌba Bilaya ne. Di yayi na Yësu koja ya ma rïyö mɔtɔ ga di mï löŋgö bɔ kösö gɔ bo ga kari dɔgba
1 Quando se aproximaram de Jerusalém e chegaram a Betfagé, ao monte das Oliveiras, enviou Jesus dois discípulos, dizendo-lhes:
2 ti ndose nime, iya te, “Arike mï liŋɔ nime ꞌdë dɔgba kɔmɔye ne, ti kari koꞌjake akaca kosi dɔmo ꞌdeni bërï yayi ti kole mo ŋgila mo. Kina ꞌdɔ kopeke koꞌdeke kako zö bine.
2 Ide à aldeia que aí está diante de vós e logo achareis presa uma jumenta e, com ela, um jumentinho. Desprendei-a e trazei-mos.
3 Kina ɔdɔ bɔtɔ mɔtɔ kiya a mɔtɔ ziye gɔmo, iyake te, ‘Ŋere na koꞌdɔkɔ lïjë.’ Kina bo ti kola ŋgï karike timo.”
3 E, se alguém vos disser alguma coisa, respondei-lhe que o Senhor precisa deles. E logo os enviará.
4 Wa nime oꞌdɔ rönï ꞌdeni ꞌdɔ këdï kɔzɔ lende ma tönë bɔ kumë lende kiya ne.
4 Ora, isto aconteceu para se cumprir o que foi dito por intermédio do profeta:
5 Ame kiya te, “Iya te zi bilaka ꞌba Yerosalema, ‘Oŋgɔke te, bɔ dɔliŋɔ ꞌbe na me ꞌdë këdï rɔ tako ziye. Bo abo le liya, bo ëkï ꞌdeni dɔ akaca. Bo oloma ꞌdeni dɔ kole akaca.’ “
5 Dizei à filha de Sião: Eis aí te vem o teu Rei, humilde, montado em jumento, num jumentinho, cria de animal de carga.
6 Kina ya tönë ga Yësu koja ne kari koꞌdɔ wa ame bo kiya zïnnï ne ŋgï.
6 Indo os discípulos e tendo feito como Jesus lhes ordenara,
7 Lïjë oꞌde akaca nima ti kole mo, lïjë koꞌba bɔŋgɔ ꞌbënnï ga gɔmo. Kina Yësu këkï ŋgï koloma dɔmo tari timo.
7 trouxeram a jumenta e o jumentinho. Então, puseram em cima deles as suas vestes, e sobre elas Jesus montou.
8 Tïndï ma konzi oꞌba bɔŋgɔ kileŋo mï kɔri timo tine ya mɔtɔ ga oga ꞌbënnï rɔ ꞌjöwu koꞌba teyi.
8 E a maior parte da multidão estendeu as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos de árvores, espalhando-os pela estrada.
9 Kina tïndï ame ga kösö kebe gɔ Yësu ti ya ma dɔgba mo ga pili ulörï kiya te, “Yëëꞌdï këdï zïyï kole ꞌba Dawidi. Yëyï këdï dɔ bɔ ame kako ti möyï ŋere Bɔkoꞌba ne. Akïlëlu këdï zi Bɔkoꞌba mïtɔrɔ.”
9 E as multidões, tanto as que o precediam como as que o seguiam, clamavam: Hosana ao Filho de Davi! Bendito o que vem em nome do Senhor! Hosana nas maiores alturas!
10 Kina ɔdɔ Yësu këdï kɔdɔ ꞌdeni mï Yerosalema tine, bilaka ꞌba mï gawo yayi pili ënyï kozɔ timo, iya te, “Yë mo na ya?”
10 E, entrando ele em Jerusalém, toda a cidade se alvoroçou, e perguntavam: Quem é este?
11 Tine tïndï naga nima ileki dɔmo, iya te, “Ame na rɔ Yësu bɔ kumë lende di mï Nazareta ꞌba Galilaya.”
11 E as multidões clamavam: Este é o profeta Jesus, de Nazaré da Galileia!
12 Kina Yësu kɔdɔ ŋgï mï reki ꞌba rö löbu ꞌba Bɔkoꞌba, na bo kënyï ŋgï toga bilaka ame ga këdï tugö wa yayi ne me yaga. Bo kïtïŋï dɔ tarabiza ꞌba bɔ kutë gïrïsï ni bërï, gbï ti gbaꞌda ꞌba bɔ kugö matukpuru ni.
12 Tendo Jesus entrado no templo, expulsou todos os que ali vendiam e compravam; também derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
13 Bo iya zïnnï, iya te, “Ugu ꞌdeni mï buku ꞌba Bɔkoꞌba iya te, ‘Rö löbu ma nime ti kïdëkï rɔ rö ꞌba mötu.’ Ne kina kebe kuyïke ꞌdeni za rɔ bi ꞌba bɔ ꞌbögö.”
13 E disse-lhes: Está escrito:
14 Tine bɔ kɔmɔ kölu ni ti bɔ kaꞌbo ni ako zi bo mï reki ꞌba rö löbu ꞌba Bɔkoꞌba yayi, kina bo kileŋo lïjë ŋgï.
14 Vieram a ele, no templo, cegos e coxos, e ele os curou.
15 Kina ɔdɔ löbu ꞌba bɔ akumu ni ti bɔ kɔmɔ kiyandi ni koꞌja gɔ kotɔ naga nima bo koꞌdɔ ne ꞌdeni tara tine, kina gbï ti ame kole titi këdï kulörï ꞌdeni timo di yayi, kiya te, “Yëëꞌdï këdï zïyï kole ꞌba Dawidi,” ne tine lende mo ënyë ŋgï mïnnï.
15 Mas, vendo os principais sacerdotes e os escribas as maravilhas que Jesus fazia e os meninos clamando: Hosana ao Filho de Davi!, indignaram-se e perguntaram-lhe:
16 Kina lïjë kënyï kititi bo, iya te, “Uwö wa nima lïjë këdï kiya ne ra?”
16 Ouves o que estes estão dizendo? Respondeu-lhes Jesus: Sim; nunca lestes:
17 Kina Yësu kënyï ŋgï di ŋgila lïjë yayi kari abo yaga di mï gawo nima. Bo ari Betaniya, bo köꞌdö yayi.
17 E, deixando-os, saiu da cidade para Betânia, onde pernoitou.
18 Di bi tileki abo kako mï gawo rɔ mï dɔŋbɔ tine, bo ꞌdeni rɔ ꞌbö.
18 Cedo de manhã, ao voltar para a cidade, teve fome;
19 Kina bo koꞌja ŋgërï këlu dɔ kpa kɔri yayi. Kina bo kɔcɔ ŋgï kari toŋgɔ mo. Tine bo oꞌja ɔtɔ dë dɔmo, ŋge rɔ mbili mo. Kina bo kilende zi ŋgërï nima, bo iya te, “Nï, inza kana a mɔtɔ kpe döyï bina.” Kina ŋgï ŋgala te yɔ na ŋgërï tönë kölë ŋgï.
19 e, vendo uma figueira à beira do caminho, aproximou-se dela; e, não tendo achado senão folhas, disse-lhe: Nunca mais nasça fruto de ti! E a figueira secou imediatamente.
20 Bɔ kösö gɔ bo ga oꞌja lende nime kina lende mo kigayi lïjë ŋgï. Lïjë iya te, “Ŋgërï këlu nime ututu ŋgï ŋgala te totondo mo ga?”
20 Vendo isto os discípulos, admiraram-se e exclamaram: Como secou depressa a figueira!
21 Bo ileki dɔmo zïnnï, iya te, “Rɔ ma laka miya ziye, ɔdɔ kiꞌdike dɔye ŋgï rɔ ma laka gɔ lende ma kinza kïlïköke dɔye dë, ti kɔꞌbɔke ŋgï toꞌdɔ wa ame kebe ma koꞌdɔ rönï zi ŋgërï këlu nime. Ɔdɔ kiyake pele te zi döku nime, ‘Nï, ënyï kuꞌdu röyï mï mini löbu.’ Rɔ ma laka, ti koꞌdɔ rönï ŋgï.
21 Jesus, porém, lhes respondeu: Em verdade vos digo que, se tiverdes fé e não duvidardes, não somente fareis o que foi feito à figueira, mas até mesmo, se a este monte disserdes: Ergue-te e lança-te no mar, tal sucederá;
22 Ɔdɔ kiꞌdike dɔye ꞌdeni ŋgï gɔ lende ma, wa ame ga pili këddï kititike ti mötu ti koꞌjake ŋgï.”
22 e tudo quanto pedirdes em oração, crendo, recebereis.
23 Kina ɔdɔ Yësu kɔdɔ ꞌdeni mï reki ꞌba rö löbu ꞌba Bɔkoꞌba këdï kiyandi kɔmɔ bilaka tine, na löbu ꞌba bɔ akumu ni ti löbu ꞌba bilaka ni kako ŋgï zi bo. Lïjë kititi bo iya te, “Közï kakpa ꞌba yë na me këddï koꞌdɔ wa naga nime timo ne? Yë mo na kiꞌdi közï kakpa nime zïyï?”
23 Tendo Jesus chegado ao templo, estando já ensinando, acercaram-se dele os principais sacerdotes e os anciãos do povo, perguntando: Com que autoridade fazes estas coisas? E quem te deu essa autoridade?
24 Bo iya te, “Ti mititi ye gbï ti akititi mɔtɔ kɔtɔ bine, ɔdɔ kilekike dɔmo ꞌdeni zö ti miya gɔ közï kakpa ꞌba bɔtɔ nime mëdï moꞌdɔ wa naga nime timo ne ꞌjaa ziye.”
24 E Jesus lhes respondeu: Eu também vos farei uma pergunta; se me responderdes, também eu vos direi com que autoridade faço estas coisas.
25 Kina bo kititi lïjë, bo iya te, “Közï kakpa ꞌba todɔ mini ꞌba bapatisi dɔ bilaka nime Yowani koloma toꞌdɔ mo ne ako di zi yë? Ako di zi Bɔkoꞌba ala di zi bilaka lesi?”
25 Donde era o batismo de João, do céu ou dos homens? E discorriam entre si: Se dissermos: do céu, ele nos dirá: Então, por que não acreditastes nele?
26 Ne ɔdɔ diyake te ako di zi bilaka lesi, ele dë gbï. Ze rɔ tikere di zi tïndï konzi naga nime. Römöyï lïjë pili omeri ꞌdeni Yowani na rɔ bɔ kumë lende ꞌba Bɔkoꞌba.”
26 E, se dissermos: dos homens, é para temer o povo, porque todos consideram João como profeta.
27 Kina lïjë kileki ŋgï kiya zi Yësu tëgë, “Dikali dë.”
27 Então, responderam a Jesus: Não sabemos. E ele, por sua vez: Nem eu vos digo com que autoridade faço estas coisas.
28 “Kina me omerike dɔŋgala nime te. Bɔ mɔtɔ ëdï ti kole abo ga rïyö. Kina bo kënyï kari zi kole abo ma löbu mo bo kiya te, ‘Kole ma, ari tɔne toꞌdɔ ndɔbɔ mï nyaka ze.’
28 E que vos parece? Um homem tinha dois filhos. Chegando-se ao primeiro, disse: Filho, vai hoje trabalhar na vinha.
29 Tine kole nima iya te, ‘Moꞌdɔkɔ ama dë.’ Ne di pötö mo ꞌböwu bo ari komeri dɔ bo kina bo kënyï ŋgï kari.
29 Ele respondeu: Sim, senhor; porém não foi.
30 Kina ꞌbu nnï tönë kënyï kari kiya lende nima gbï tara zi kole ma titi mo. Bo iya te, ‘Yëë, baba, mëdï mari.’ Tine bo ebe kari abo dë du te.
30 Dirigindo-se ao segundo, disse-lhe a mesma coisa. Mas este respondeu: Não quero; depois, arrependido, foi.
31 Ma komerike ꞌbeye di mï löŋgö ya rïyö naga nime kole ma yala na koꞌdɔ akoꞌdɔkɔ ꞌba ꞌbu nnï?”
31 Qual dos dois fez a vontade do pai? Disseram: O segundo. Declarou-lhes Jesus: Em verdade vos digo que publicanos e meretrizes vos precedem no reino de Deus.
32 Römöyï Yowani bɔ bapatisi ako ꞌdeni kileme kɔri ma laka ziye ꞌdɔ kösöke gɔmo. Tine iꞌdike eꞌbe dɔye dë yɔ gɔ lende abo. Ne bɔ kireke awada ni ti ꞌja bɔ rɔnyɔ ni iꞌdi dönnï ꞌdeni gɔmo. Wa naga nime koꞌjake pele tara otɔke dɔye dë yɔ kiꞌdike dɔye gɔ lende mo.”
32 Porque João veio a vós outros no caminho da justiça, e não acreditastes nele; ao passo que publicanos e meretrizes creram. Vós, porém, mesmo vendo isto, não vos arrependestes, afinal, para acreditardes nele.
33 Yësu iya te, “Uwöke dɔŋgala mɔtɔ tɔ ma. Bɔ mɔtɔ ïdïyë mɔwɔ këdï koꞌdɔ rɔ layi naga ŋgï rɔ nyaka. Kina bo kigaga reki kuru dɔmo toko, bo koꞌdɔ bi ꞌba tuzï layi mo yayi, bo kole kilaŋga ꞌba toda mo, bo kiꞌdi bɔ ndɔbɔ toꞌdɔ ndɔbɔ yïmo yayi, bo kënyï abo kari mï dɔyayi mɔtɔ.
33 Atentai noutra parábola. Havia um homem, dono de casa, que plantou uma vinha. Cercou-a de uma sebe, construiu nela um lagar, edificou-lhe uma torre e arrendou-a a uns lavradores. Depois, se ausentou do país.
34 Kina ɔdɔ kada ꞌba titeꞌde mo kömö ꞌdeni tine, bo oja bɔ laja abo ga kari ꞌdɔ koꞌde döŋgërï ma ꞌba bo.
34 Ao tempo da colheita, enviou os seus servos aos lavradores, para receber os frutos que lhe tocavam.
35 Kina bɔ ndɔbɔ tönë ga kindaꞌba bɔ laja abo naga nima ŋgï komba ma kɔtɔ, kupö mɔtɔ kina kuꞌdu ma kɔtɔ ti döku.
35 E os lavradores, agarrando os servos, espancaram a um, mataram a outro e a outro apedrejaram.
36 Kina bo kënyï koja bɔ laja mɔtɔ ga ꞌböwu konzi kiteli ma dɔgba tönë. Kina bɔ ndɔbɔ naga nima koꞌdɔ lïjë ŋgï gbï tara.
36 Enviou ainda outros servos em maior número; e trataram-nos da mesma sorte.
37 Rɔ ŋburuŋburu mo na bo koja kole abo ŋgï kari zïnnï, bo iya te, ‘Ame kole ma na lïjë ëdï koro.’
37 E, por último, enviou-lhes o seu próprio filho, dizendo: A meu filho respeitarão.
38 Tine ɔdɔ bɔ ndɔbɔ naga nima lïjë koꞌja kole nima ꞌdeni, lïjë iya rɔ gɔ rönnï, iya te, ‘Bɔ nime bo na këdï koloma rɔ bɔ dɔ nyaka nime kada mɔtɔ di pötö ꞌbu bo. Ako dupöke bo yaga ꞌdɔ nyaka nime köꞌbö ŋgï ŋburu rɔ eze.’
38 Mas os lavradores, vendo o filho, disseram entre si: Este é o herdeiro; ora, vamos, matemo-lo e apoderemo-nos da sua herança.
39 Kina lïjë kindaꞌba bo ŋgï kuꞌdu ŋbö yaga di mï nyaka nima na lïjë kupö bo ŋgï.
39 E, agarrando-o, lançaram-no fora da vinha e o mataram.
40 Ma komerike ꞌbeye ɔdɔ bɔ dɔ nyaka kako waꞌdi na ti bo koꞌdɔ zi ya naga nima?”
40 Quando, pois, vier o senhor da vinha, que fará àqueles lavradores?
41 Lïjë iya te, “Bo ëdï kote dɔ bilaka dökïꞌdï kënyë naga nima ŋgï pili yaga. Kina bo ti kari koꞌde bilaka mɔtɔ ga ꞌjaa ꞌdɔ kako koꞌdɔ ndɔbɔ yïmo. Ya ame ga ꞌdɔ kutï tiꞌdi döŋgërï ma ꞌba bo ko mï kada mo ne.”
41 Responderam-lhe: Fará perecer horrivelmente a estes malvados e arrendará a vinha a outros lavradores que lhe remetam os frutos nos seus devidos tempos.
42 Yësu iya te, “Ïdëkïke dë su di mï buku ꞌba Bɔkoꞌba? Ame kiya te, ‘Döku tönë bɔ koꞌba rö ni kilagi pa di rɔmo ne na kileki ꞌdeni rɔ döku ma laka rɔ dɔ kiteli mï gbɔndɔ ꞌba rö. Ame wa koꞌdɔ ꞌba Bɔkoꞌba na. Dotɔke ŋgï rɔ gɔze.’”
42 Perguntou-lhes Jesus: Nunca lestes nas Escrituras:
43 — ausente —
43 Portanto, vos digo que o reino de Deus vos será tirado e será entregue a um povo que lhe produza os respectivos frutos.
44 — ausente —
44 Todo o que cair sobre esta pedra ficará em pedaços; e aquele sobre quem ela cair ficará reduzido a pó.
45 Kina ɔdɔ löbu ꞌba bɔ akumu ni ti Parosi ni kuwö lende nime ꞌdeni te tine, lïjë ikali ŋgï Yësu ëdï rɔ tiya lïjë.
45 Os principais sacerdotes e os fariseus, ouvindo estas parábolas, entenderam que era a respeito deles que Jesus falava;
46 Kina lïjë koꞌdɔkɔ ŋgï tindaꞌba bo, tine lïjë ere tïndï naga nima römöyï tïndï naga nima pili iya Yësu rɔ bɔ kumë lende ꞌba Bɔkoꞌba.
46 e, conquanto buscassem prendê-lo, temeram as multidões, porque estas o consideravam como profeta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.