Gênesis 43

Pura Alkitab (BEU) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Malapal-tabonggal ba Kanaan mi angu taang maveng eele.
1 A fome se agravou na terra de Canaã.
2 Bot aara-gandum ba Yakob oal ang naung Masir mi baning hoa angu osing iila muse, Yakob ana oal ang naung iat mateng hula, “Noal naung! Iini bot bale Masir mi ila, senge aara-gandum belit baning hoa hengi.”
2 Quando os cereais que eles haviam trazido do Egito estavam para acabar, Jacó disse a seus filhos: “Voltem e comprem um pouco mais de mantimento para nós”.
3 Angmuse Yahuda ana imang at hubait hula, “Nimang! Gubernur ba Masir mi angu ana etatabi niat mateng metma nivengani ening iilat hula, kalo nikaku iia Benyamin angu, ni bae at hama-hamat ila niang se, ni ekang ila apangaadang mi, bot ana uuling niateing ekang!
3 Judá, porém, respondeu: “O homem estava falando sério quando nos advertiu: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’.
4 Base kalo nimang aana vengjali, senge Benyamin ana niat hama-hama se, ni ila mod beli.
4 Se o senhor enviar Benjamim conosco, desceremos e compraremos mais mantimento,
5 Aarunge kalo nimang aana eea, senge Benyamin ana bae niat hama-hamat ila niang se, ning di bae ila mod beli niang. Se gubernur angu ana mateng iilat hula, kalo ni bae Benyamin at ila niang se, ni ekang ila apangaadang mi ekang angu ebele.”
5 mas, se não deixar Benjamim ir, nós também não iremos. Lembre-se de que o homem disse: ‘Vocês não me verão novamente se não trouxerem seu irmão’”.
6 Angmuse Yakob ana oal ang naung iat mateng hula, “Etatalang ba iini nehe angu at hubait hula iikaku nu jedung ue, senge ening na susat alang anga?”
6 “Por que vocês foram tão cruéis comigo?”, lamentou-se Jacó. “Por que disseram ao homem que tinham outro irmão?”
7 Angmuse ini imang ehur angu ebalet hula, “Nehe angu ana nilamal-nitahi angu metma veng niadangtaaning, bot pihava omi enehe ang naung di, ana vengtaaning alolang-niang hula, ꞌIimang jedung aabeta sehi, ee niang? Bot iikaku iia mehal aabeung jedung ue, ee niang?ꞌ Base, etaaning ang naung emangpi ni vengpaksat ebalet molo-molo. Se nuba ba ateing hula, eningse nikaku angu ana hula niot malekang at angmo mi ila hengi?”
7 “Ele fez uma porção de perguntas sobre nossa família”, responderam. “Quis saber: ‘Seu pai ainda está vivo? Vocês têm outro irmão?’. Nós apenas respondemos às perguntas dele. Como poderíamos imaginar que ele diria: ‘Tragam seu irmão’?”
8 — ausente —
8 Judá disse a seu pai: “Deixe o rapaz ir comigo e partiremos. Do contrário, todos nós morreremos de fome, e não apenas nós, mas também nossos pequeninos.
9 — ausente —
9 Garanto pessoalmente a segurança dele. O senhor pode me responsabilizar se eu não o trouxer de volta. Carregarei a culpa para sempre.
10 Kalo pi bae ooras ading eluung alang niang se, ni oma ila-hoa miaaru tila.”
10 Se não tivéssemos perdido todo esse tempo, poderíamos ter ido e voltado duas vezes”.
11 Angmuse imang ana iat mateng hula, “Kalo aulang se, iini malekang ening alang. Pi por anga ehasil ba aaung angu iini ila medi, benangba: kai-hali, dupa, te manema, taung-jal, pandu, arani bot taur ang naung. Seng angse iini metma iikarong ang naung mi, senge metma iiatang-oang ening baning ila metma gubernur angu enang.
11 Por fim, Jacó, seu pai, lhes disse: “Se não há outro jeito, pelo menos façam o seguinte. Coloquem na bagagem os melhores produtos desta terra: bálsamo, mel, especiarias e mirra, pistache e amêndoas, e levem de presente para o homem.
12 Iini malekang seeng baning milebe, se iiseeng ba tura iini uuling ateing se, ue iikarong aha mi angu, iini malekang bale baning ila angu ebele. Uangu nehe ang naung ini oma ening mitasala.
12 Levem também o dobro do dinheiro que foi devolvido, pois alguém deve tê-lo colocado nos sacos por engano.
13 Iikaku Benyamin angu di iini at ila. Angu ebele iiava vengharaka, senge iini uuser bale nehe angu ebele ila.
13 Depois, peguem seu irmão e voltem àquele homem.
14 Na banang, Lahatala ba Eele-Balolu angu Ana ening gubernur angu ana omi metma iijahi, senge Benyamin bot Simon oleve angu ana bisa metma maiinang, senge iini hama-hamat bale hoa. Aarunge naing anga, kalo noal ang naung ini malekang ue-niang hengi se, kilange esusa-elala angu na tevang alolang niang di aaung.”
14 Que o Deus Todo-poderoso lhes conceda misericórdia quando estiverem diante daquele homem, para que ele liberte Simeão e deixe Benjamim voltar. Mas, se devo perder meus filhos, que assim seja”.
15 Angmuse Yusup ekaku ang naung ini iatang-oang ang naung, bot iseeng milebe ang naung medi, senge baning Masir mi ila. Benyamin di ini at hama-hamat lamal Masir mi ila. Ila angmomi muse, ini ila Yusup apangaadang mi.
15 Então os homens pegaram os presentes de Jacó e o dobro do dinheiro e partiram com Benjamim. Por fim, chegaram ao Egito e se apresentaram a José.
16 Uanguveng Yusup ana Benyamin bot ekaku ang naung uuling iateing muse, ehava omi ebalentavala ang naung ekapala angu, ana at mateng hula, “Nehe anga naung iat nehava mi ila! Ved hahama se, ini nat naadang hama-hama. Angu ebele, binanta nu iini malekang sabelet ameang, senge vengharakat ening aaung-aaung.”
16 Quando José viu Benjamim com eles, disse ao administrador de sua casa: “Estes homens almoçarão comigo ao meio-dia. Leve-os ao palácio, mate um animal e prepare um grande banquete”.
17 Angmuse nehe angu ana ening Yusup eparenta angu eamulung. Bot ana Yusup ekaku ang naung iat Yusup ehava mi ila.
17 O homem fez conforme José ordenou e os levou ao palácio de José.
18 Uanguveng Yusup ekaku ang naung nehe iat ila Yusup ehava mi muse, ini iuangmarit etatabi, bot ini itat mateng hula, “Nehe piat angami hoa anga, seeng ba tura halomang pi baning hoa angami angu, pi bale ila se ue pikarong mi angu ebele. Ini piat angami hoa, senge eateing-niang se ini piadoi, senge pikeledei ang naung ini medi, bot ini ping metma imalea ening,”
18 Quando os irmãos viram que estavam sendo levados à casa de José, ficaram apavorados. “É por causa do dinheiro que alguém colocou de volta nos sacos da outra vez que estivemos aqui”, disseram uns aos outros. “Ele planeja nos acusar de roubo e, depois, nos prender, nos tornar escravos e tomar nossos jumentos.”
19 Angu ebele, ila Yusup ehava eela mi bae hava maso jedung muse, Yusup ekaku ang naung ini balentavala ang naung ikapala angu at mateng hula,
19 À entrada do palácio, os irmãos se dirigiram ao administrador de José e lhe disseram:
20 “Nimang! Ni hula aat mateng hengi. Tura ni hoa angami mod beli.
20 “Ouça, senhor. Viemos ao Egito anteriormente para comprar mantimentos.
21 — ausente —
21 No caminho de volta para casa, paramos para pernoitar e abrimos os sacos. Descobrimos que o dinheiro de cada um, a quantia exata que havíamos pago, estava na boca do saco. Trouxemos o dinheiro de volta. Aqui está.
22 — ausente —
22 Também trouxemos mais dinheiro para comprar mantimentos. Não fazemos ideia de quem colocou o dinheiro nos sacos”.
23 Angmuse balentavala ang naung ikapala angu ana ibalet hula, “Ekang iiuangmari ekang! Bot ekang iiomi vang-vang ekang! IiLahatala, bot iidat-iimang ang naung iLahatala angu, Aing ba Eaaung-Ehama bae ebale veng niang angu metma iiadana, bot iiseeng angu bale metma iikarong mi angu. Iiseeng ba iini metma aara-gandum beli angu, na tarima tila.” Angmuse nehe angu ana Simon aing kaluar, bot at hoa metma mainang.
23 “Fiquem tranquilos”, disse o administrador. “Não tenham medo. Seu Deus, o Deus de seu pai, deve ter colocado esse tesouro nos sacos. Tenho certeza de que recebi seu pagamento.” Depois disso, soltou Simeão e o levou até onde eles estavam.
24 Seng angmuse ing emangpi Yusup ehava mi maso. Ini masot hava mi muse, balentavala ang naung ikapala angu ana jar metma Yusup ekaku ang naung inang, senge ini metma ia laming. Bot ana mod metma mainang, senge ini metma ikeledei ang naung iahi.
24 Em seguida, o administrador os conduziu para dentro do palácio de José. Deu-lhes água para lavar os pés e providenciou ração para seus jumentos.
25 Seng angmuse Yusup ekaku ang naung ini iatang-oang ang naung vengharaka, senge ved hahama Yusup ana hoa se, ini metma Yusup enang. Se balentavala ang naung ikapala angu ana iat mateng iilat hula, “Ved hahama se, ini Yusup at naadang hama-hama angu ebele.”
25 Quando foram avisados que almoçariam lá, os irmãos prepararam os presentes para a chegada de José ao meio-dia.
26 Uanguveng Yusup ana hoa hava mi muse, ekaku ang naung iatang-oang angu ini metma Yusup enang, bot ini Yusup apangaadang mi kuku muding aing sombat iapang hela meke mi.
26 Assim que José chegou em casa, entregaram-lhe os presentes que haviam trazido e curvaram-se até o chão diante dele.
27 Angmuse Yusup ana iadangtaaning hula, “Tatalang! Iing emangpi aaung-aaung, ee niang? Bot iimang ba iini metma veng nat sarentat hula, ana boma tila angu, andi aaung-aaung, ee niang?”
27 Depois de cumprimentá-los, José quis saber: “Como está seu pai, o senhor idoso do qual me falaram? Ainda está vivo?”.
28 Angmuse ini Yusup etaaning angu ebalet hula, “Eemalea ba, nimang angu, ana aaung-aaung, Nimang.” Bot ini tout hela Yusup aing somba.
28 “Sim”, responderam eles. “Nosso pai, seu servo, ainda está vivo e vai bem.” E curvaram-se mais uma vez.
29 Uanguveng Yusup ana uuling Benyamin ateing muse, ana mateng hula, “Anga iikaku iia ba tura iini metma veng nat sarenta angu, ka?”
29 Então José olhou para seu irmão Benjamim, o filho de sua mãe, e perguntou: “Este é o irmão mais novo de que vocês me falaram?”. E disse a Benjamim: “Deus seja bondoso com você, meu filho”.
30 Yusup omi etatabit ekaku Benyamin angu aing midadanang, se ana etatabit omi metma ekaku Benyamin ejahi angu ebele. Yusup omi ba ekaku Benyamin aing midadanang angu ana vengtahang jadi niang muse, ana ava medit ekaku ang naung iahalang ila ekamar mi maso, bot ana baut etatabi.
30 Muito emocionado por causa do irmão, José saiu depressa da sala. Foi para o quarto, onde chorou.
31 Yusup ana baut sengmuse, ana apang hiat ening ahamulang, bot ana omi ening adia-adia sengmuse ana kaluar ekaku ang naung ing harak. Bot ana emalea ang naung ing gahing iot mod vengharaka.
31 Depois de lavar o rosto, voltou mais controlado e ordenou: “Tragam a comida!”.
32 Angmuse Yusup aing enangkolang emeja taang naadang. Yusup ekaku ang naung, ing meja aabeung taang naadang. Bot Masir enehe ba iat naadang hama-hama ang naung, ini imeja aabeung nu taang naadang. Se Masir enehe ang naung, kalo ini Ibrani enehe ang naung ing venggaot mihit naadang se, ini hula, angu ini maniang iila.
32 José foi servido em sua própria mesa, e seus irmãos, em uma mesa separada. Os egípcios que comiam com José, por sua vez, foram servidos em outra mesa, pois os egípcios desprezavam os hebreus e se recusavam a comer com eles.
33 Yusup ekaku ang naung ini Yusup omi oa angmi mihit naadang. Ini mihit piling-piling iuumur eamulung, mulai mutu mi, sampe iia. Uanguveng nehe ing vengator senge ini mihit piling-piling aulang angu, ini uuling ateing muse, ing emangpi mijonga.
33 José disse a cada um dos irmãos onde deviam sentar-se e, para espanto deles, colocou-os ao redor da mesa em ordem de idade, do mais velho para o mais novo.
34 Angmuse Yusup ana balentavala ang naung iot mod ba emeja taang angu medi, senge metma ekaku ang naung inang ini adang. Mod ba ing emangpi tarima angu, etoang angu hama. Aarunge Benyamin emod angu lebet mi iising, ekaku ang naung imod angu mi ataang oa. Angmuse ing emangpi suka-navera, bot Yusup at hama-hamat naadang sampe iatou veng barang.
34 Mandou encher os pratos deles com comida de sua própria mesa, e deram a Benjamim uma porção cinco vezes maior que a dos outros. E eles comeram e beberam à vontade com José.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.