Gênesis 42
Pura Alkitab (BEU) vs NVT
1 Uanguveng Yakob ana vengmee se, nehe hula Masir mi angu aara-gandum ue muse, ana oal ang naung iat mateng hula, “Etatalang ba iini iiamal-amet mihit aulang angu?
1 Quando Jacó soube que no Egito havia cereais, disse a seus filhos: “Por que vocês estão aí parados, olhando uns para os outros?
2 Na vengmee se hula, Masir mi angu aara-gandum moe. Lebe miaung iini angmomi ila aara-gandum angu beli, senge pi ekang malapal aamina ekang.”
2 Ouvi dizer que há cereais no Egito. Desçam até lá e comprem cereais em quantidade suficiente para nos mantermos vivos. Do contrário, morreremos”.
3 Angmuse Yusup ekaku inang arinu angu iava vengharaka sengmuse, ini ila Masir mi mod beli.
3 Então os dez irmãos mais velhos de José desceram ao Egito para comprar cereais.
4 Aarunge Banyamin Yusup ekaku iia angu, Yakob ana bae ot ekaku ang naung imampi ila niang. Se Yakob ana uangmarit hula, “Misavaka oal angu ana via mi silaka.”
4 Mas Jacó não deixou Benjamim, o irmão mais novo de José, ir com eles, pois tinha medo de que algum mal lhe acontecesse.
5 Malapal-tabonggal ba Kanaan mi angu di etatabit eele, angu ebele Yakob oal ang naung bot nehe toang aabeung ang naung di, iat hama-hamat hoa Masir mi mod beli.
5 Os filhos de Jacó chegaram ao Egito junto com outros para comprar mantimentos, porque também havia fome em Canaã.
6 Uanguveng angu, Yusup ba Masir mi gubernur iila. Base kalo nehe taang-taang mi hoa hula aara-gandum beli se, Yusup ba aabalit metma mainang. Angu ebele, Yusup ekaku ang naung hoa aing harak muse, ini Yusup apangaadang mi kuku muding, bot tout iapang hela meke mi aing haromat.
6 Uma vez que José era governador do Egito e o encarregado de vender cereais a todos, foi a ele que seus irmãos se dirigiram. Quando chegaram, curvaram-se diante dele com o rosto no chão.
7 — ausente —
7 José reconheceu os irmãos de imediato, mas fingiu não saber quem eram e lhes perguntou com aspereza: “De onde vocês vêm?”. “Da terra de Canaã”, responderam eles. “Viemos comprar mantimentos.”
8 — ausente —
8 Embora José tivesse reconhecido seus irmãos, eles não o reconheceram.
9 Angmuse Yusup ana eiipal tura metma iadana angu mivengani. Angu ebele ana iat mateng hula, “Iini akal mateng! Iini iibabakeng hoa iieng uuling hula, aabang anga nehe ue vengjaga ee niang. Aulang senge iini ila, bot bale hoa niat malibal!”
9 José se lembrou dos sonhos que tivera a respeito deles muitos anos antes e lhes disse: “Vocês são espiões! Vieram para descobrir os pontos fracos de nossa terra”.
10 Aarunge Yusup ekaku ang naung ini ebalet hula, “Niang, Nimang! Ning eemalea anga naung hoa hula mod ba beli.
10 “Não, meu senhor!”, responderam eles. “Seus servos vieram apenas para comprar mantimentos.
11 Ning anga iia-mutu, imang nu oal. Bot ning anga nehe aaung. Ni bae nibabakeng hoa angami nieng uuling niang.”
11 Somos todos irmãos, membros da mesma família. Somos homens honestos, meu senhor, e não espiões!”
12 Aarunge Yusup ana bot taang iat mateng hula, “Iini akal mateng! Iini hoa iieng uuling hula, aabang anga etatabit nehe ue vengjaga ee niang!”
12 Mas José insistiu: “São espiões, sim! Vieram para descobrir os pontos fracos de nossa terra”.
13 Angmuse ini Yusup ehur angu ebalet hula, “Ning eemalea anga naung iia-mutu ninang arinu belta aalu, imang nu oal, moe Kanaan mi. Nikaku nu angu turang mi aamina tila, bot nikaku iia angu angase moe nimang at mihi.
13 Eles disseram: “Senhor, na verdade, nós, seus servos, éramos doze irmãos, todos filhos de um homem que vive na terra de Canaã. Nosso irmão mais novo está em casa com o pai, e um de nossos irmãos já não está conosco.”
14 Angmuse Yusup ana ekaku ang naung ibalet hula, “Aaung iila! Emenghula vede na metma veng iiat mateng iila angu edadenang! Iini iibabakeng hoa angami iieng uuling hula, aabang anga nehe ue vengjaga ee niang.
14 José, porém, continuou a insistir: “Como eu disse, vocês são espiões!
15 Na malekang iing uuji hengi. Raja Firaun ene na metma iing sumpat hula, kalo iikaku iia angu ana bae angami hoa niang se, iini bae lamal aabang anga eahalang niang.
15 Mas há uma forma de verificar sua história. Juro pela vida do faraó que vocês só deixarão o Egito quando seu irmão mais novo vier para cá.
16 Base, nehe nu ana malekang ila iikaku iia angu at angami hoa. Iing aabeung angu, na iing tahang angami mihi, aulang senge na bisa ateing hula, iimateng angu etabi ee niang. Kalo niang se, raja Firaun ene omimi, na vengbanang hula, iing anga etatabit nehe omi jasi.”
16 Um de vocês deve buscá-lo. Os outros ficarão presos aqui. Então veremos se sua história é verdadeira ou não. Pela vida do faraó, se não tiverem um irmão mais novo, saberei com certeza que são espiões”.
17 Angmuse Yusup ana ekaku ang naung ing metma bui mi ing tahang, eluung mietang tue.
17 Então José os colocou na prisão por três dias.
18 Emietang tue muse, Yusup ana ekaku ang naung iat mateng hula, “Naing anga, Lahatala angu na Aing veng nuangmari, bot Eomi angu na eamulung. Base naba ba na vengbanang se, iini malekang ening aulang senge iini bisa aabeta.
18 No terceiro dia, José lhes disse: “Sou um homem temente a Deus. Façam o que direi e viverão.
19 Kalo iing anga etatabit nehe omi aaung se, iikaku nu ana malekang bui angami kilang mihi. Aarunge iing aabeung angu, iini mod baning ila metma iihava omi enehe ba malapal sehi angmo naung inang.
19 Se são mesmo homens honestos, escolham um de seus irmãos para continuar preso. Os demais podem voltar para casa com cereais para seus parentes que estão passando fome.
20 Seng angse, iini malekang iikaku iia angu at nebele hoa. Angu ba metma ebukti ening, senge na ateing hula iimateng angu etabi. Aulang senge na ekang iing hukung iiameang ekang.”
20 Tragam-me, porém, seu irmão mais novo. Com isso, provarão que estão dizendo a verdade e não morrerão”. Eles concordaram e,
21 Angmuse ing emangpi itat mateng hula, “Ahalang ba tura pi ening metma pikaku kiki adana angu, ebale ba angase pi harak iila. Tura pi ateing se, ana etatabit susa-lala, angu ebele ana banang hula piot oangmoling, aarunge pibae aing paduli niang. Angu ebele esusa-elala benang ba angase ebale angu jadit metma piadana anga.”
21 conversando entre si, disseram: “É evidente que estamos sendo castigados por aquilo que fizemos a José tanto tempo atrás. Vimos sua angústia quando ele implorou por sua vida, mas nós o ignoramos. Por isso estamos nesta situação difícil”.
22 Angmuse Ruben ana mateng hula, “Nekaku naung! Aulang angu ba, tura na iihapat hula, ekang ahalang ening metma vaal angu adana ekang, aarunge iini bae nehur angu venghele niang. Angu ebele, eve angu etamadi ba angase jadit metma piadana anga.”
22 Rúben disse: “Não lhes falei que não pecassem contra o rapaz? Mas vocês não quiseram me ouvir. Agora, temos de prestar contas pelo sangue dele!”.
23 Naba ba Yusup ekaku ang naung ini vengmateng angu ana manggarati, aarunge na angu ini bae vengkaruang niang. Se ini hurvala nu pake senge ihur angu metma Yusup veng at hubai angu ebele.
23 Não sabiam, porém, que José os entendia, pois falava com eles por meio de um intérprete.
24 Ini itat mateng angu Yusup ana vengmee muse, ana ava medit iahalang, sengmuse ana bau. Yusup ana baut sengmuse, ana bot bale ekaku ang naung ibele hoa iat mateng. Angmuse Yusup ana Simon aing medi, sengila ba ana nehe ot iapangaadang mi langi metma Simon ia mi.
24 José se afastou dos irmãos e começou a chorar. Quando se recompôs, voltou a falar com eles. Escolheu Simeão e mandou amarrá-lo diante dos demais.
25 Angmuse Yusup ana parenta, senge nehe aara-gandum metma ekaku ang naung ikarong ba ini baning hoa angu mi, bot iseeng ang naung bale metma nu-nut ekarong aha angu mi. Ana bot nehe gahing mod di metma ekaku ang naung inang, senge ila via mi se, ini bisa adang. Angmuse nehe ening Yusup eparenta angu eamulung.
25 Em seguida, José ordenou que seus servos enchessem de cereais os sacos que os irmãos haviam trazido e, em segredo, devolvessem o pagamento, colocando o dinheiro na boca de cada saco. Também mandou que lhes dessem mantimentos para a viagem, e assim fizeram.
26 Yusup ekaku ang naung, aara-gandum ba ini beli tila angu metma ikeledei angu taang mea, sengmuse ini angmi tahit lamal.
26 Os irmãos colocaram os sacos de cereal sobre seus jumentos e partiram de volta para casa.
27 Ini ila via mi se bir kua tila, base ini miari. Angmuse ikaku nu angu ana ekarong angu buka, senge hula mod metma ekeledei angu enang ana adang. Aarunge ana uuling ateing se, eseeng angu ue ekarong aha angu mi.
27 Contudo, quando um deles abriu a bagagem a fim de pegar cereal para seu jumento, encontrou o dinheiro na boca do saco.
28 Angmuse ana mibaroti, bot ana ekaku ang naung iat mateng hula, “Kaku naung! Neseeng angu nehe bale metma manenang. Iini euuling hengi! Ae nekarong aha anga mi.”
28 “Vejam só!”, exclamou para seus irmãos. “Devolveram meu dinheiro; está aqui no saco!” O coração deles desfaleceu e, tremendo, disseram uns aos outros: “O que Deus fez conosco?”.
29 Ini lamal milalut ila Kanaan mi muse, na emangpi ba nehe ening metma iadana ang naung, ini metma imang at veng sarenta. Ini sarentat hula,
29 Quando os irmãos chegaram à casa de Jacó, seu pai, na terra de Canaã, relataram-lhe tudo que havia acontecido com eles.
30 gubernur ba Masir mi angu ana etatabit mateng haratang metma niadana, bot ana niat mateng hula, ni nibabakeng ila nieng uuling hula, aabang angu nehe ue vengjaga ee niang.
30 Disseram: “O homem que governa o país falou conosco asperamente e nos acusou de sermos espiões em sua terra,
31 Aarunge ehur angu ni ebalet hula, ꞌNing anga nehe aaung. Ni bae nibabakeng hoa angami nieng uuling niang.
31 mas nós lhe garantimos: ‘Somos homens honestos, e não espiões.
32 Ning anga iia-mutu ninang arinu belta aalu, imang nu oal. Nikaku nu angu ue niang iila, bot nikaku iia angu moe Kanaan mi nimang at mihi.ꞌ
32 Somos doze irmãos, filhos do mesmo pai. Um de nossos irmãos já não está conosco, e o mais novo está em casa com nosso pai, na terra de Canaã’.
33 Angmuse gubernur angu ana mateng hula, ꞌKalo aulang se na malekang iing uuji, senge iini mateng hula iing nehe omi aaung angu, etabi ee niang! Iikaku nu melekang angami mihi. Aarunge Iing aabeung ang naung aara-gandum baning ila metma iihava omi enehe ba malapal ang naung inang, senge ini ekang malapal aamina ekang.
33 “Então o homem que governa o país disse: ‘Saberei com certeza se vocês são homens honestos da seguinte forma: deixem um de seus irmãos comigo e voltem para casa levando cereais para seus parentes que estão passando fome.
34 Iini ila se, iini malekang iikaku iia angu at angami hoa. Aulang senge na ateing hula, iini bae iibabakeng hoa angami iieng uuling niang, aarunge iing anga etatabit nehe omi aaung. Ening aulang senge, iikaku ba na aing tahang angu na aing lapas, bot na iing vengkilang iini bisa aabang anga mi mihi.ꞌ ”
34 Tragam-me, porém, seu irmão mais novo e saberei que são homens honestos, e não espiões. Então eu lhes devolverei seu irmão, e vocês poderão negociar livremente nesta terra’”.
35 Uanguveng ini ikarong ang naung veng aosing se, iseeng ba ini hula metma mod beli angu, ue nu-nut ekarong mi ini uuling ateing. Uuling ateing aulang muse, Yakob bot oal ang naung ing emangpi iuangmarit etatabi.
35 Ao esvaziarem os sacos, viram que dentro de cada um havia uma bolsa com o dinheiro do pagamento pelos cereais. Os irmãos e o pai ficaram apavorados quando viram as bolsas de dinheiro.
36 Angmuse Yakob ana oal ang naung iat mateng hula, “Iini hula ening noal ang naung emangpi ue niang. Yusup ue niang iila. Simon di ue niang iila. Bot angase iini hula Benyamin di at ila. Iini hula ening not aamina ba ae anga!”
36 Jacó disse: “Vocês estão tirando meus filhos de mim! José se foi, Simeão não está aqui, e agora querem levar Benjamim também. Tudo está contra mim!”.
37 Angmuse Ruben ana imang at hubait hula, “Nimang! Benyamin angu metma manenang senge na at ila. Eningse na at bale hoa aing metma nimang enang. Kalo na bae at bale hoa niang se, noal mehal aaru angu, nimang aana iameang di aaung.”
37 Então Rúben disse ao pai: “Se eu não trouxer Benjamim de volta, o senhor pode matar meus dois filhos. Eu me responsabilizo por ele e prometo trazê-lo de volta”.
38 Aarunge Yakob ana Ruben ehur angu ebalet hula, “Niang! Benyamin angu ana bae iiat hama-hamat angmo mi ila niang. Se ekaku Yusup aamina tila, angase aing ba enangkolang angu ebele. Kalo andi via mi silaka se, na boma tila anga iini hula ening na susat etatabi senge aamina.”
38 Jacó, porém, respondeu: “Meu filho não descerá com vocês. Seu irmão José morreu, e Benjamim é tudo que me resta. Se alguma coisa acontecesse com ele na viagem, vocês me mandariam velho e infeliz para a sepultura”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.