Gênesis 42

Pura Alkitab (BEU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Uanguveng Yakob ana vengmee se, nehe hula Masir mi angu aara-gandum ue muse, ana oal ang naung iat mateng hula, “Etatalang ba iini iiamal-amet mihit aulang angu?
1 Quando Jacó soube que havia mantimentos no Egito, disse aos filhos: — Por que vocês estão aí de braços cruzados?
2 Na vengmee se hula, Masir mi angu aara-gandum moe. Lebe miaung iini angmomi ila aara-gandum angu beli, senge pi ekang malapal aamina ekang.”
2 Ouvi dizer que no Egito há mantimentos. Vão até lá e comprem cereais para não morrermos de fome.
3 Angmuse Yusup ekaku inang arinu angu iava vengharaka sengmuse, ini ila Masir mi mod beli.
3 Então os dez irmãos de José por parte de pai foram até o Egito para comprar mantimentos.
4 Aarunge Banyamin Yusup ekaku iia angu, Yakob ana bae ot ekaku ang naung imampi ila niang. Se Yakob ana uangmarit hula, “Misavaka oal angu ana via mi silaka.”
4 Mas Jacó não deixou que Benjamim, o irmão de José por parte de pai e de mãe, fosse com eles; ele tinha medo de que lhe acontecesse alguma desgraça.
5 Malapal-tabonggal ba Kanaan mi angu di etatabit eele, angu ebele Yakob oal ang naung bot nehe toang aabeung ang naung di, iat hama-hamat hoa Masir mi mod beli.
5 Os filhos de Jacó foram comprar mantimentos junto com outras pessoas, pois em todo o país de Canaã havia fome.
6 Uanguveng angu, Yusup ba Masir mi gubernur iila. Base kalo nehe taang-taang mi hoa hula aara-gandum beli se, Yusup ba aabalit metma mainang. Angu ebele, Yusup ekaku ang naung hoa aing harak muse, ini Yusup apangaadang mi kuku muding, bot tout iapang hela meke mi aing haromat.
6 Como governador do Egito, era José quem vendia cereais às pessoas que vinham de outras terras. Quando os irmãos de José chegaram, eles se ajoelharam na frente dele e encostaram o rosto no chão.
7 — ausente —
7 Logo que José viu os seus irmãos, ele os reconheceu, mas fez de conta que não os conhecia. E lhes perguntou com voz dura: — Vocês, de onde vêm? — Da terra de Canaã — responderam. — Queremos comprar mantimentos.
8 — ausente —
8 José reconheceu os seus irmãos, mas eles não o reconheceram.
9 Angmuse Yusup ana eiipal tura metma iadana angu mivengani. Angu ebele ana iat mateng hula, “Iini akal mateng! Iini iibabakeng hoa iieng uuling hula, aabang anga nehe ue vengjaga ee niang. Aulang senge iini ila, bot bale hoa niat malibal!”
9 Então José lembrou dos sonhos que tinha tido a respeito deles e disse: — Vocês são espiões que vieram para ver os pontos fracos do nosso país.
10 Aarunge Yusup ekaku ang naung ini ebalet hula, “Niang, Nimang! Ning eemalea anga naung hoa hula mod ba beli.
10 Eles responderam: — De modo nenhum, senhor. Nós, os seus criados, viemos para comprar mantimentos.
11 Ning anga iia-mutu, imang nu oal. Bot ning anga nehe aaung. Ni bae nibabakeng hoa angami nieng uuling niang.”
11 Somos filhos de um mesmo pai. Nós não somos espiões, senhor! Somos gente honesta.
12 Aarunge Yusup ana bot taang iat mateng hula, “Iini akal mateng! Iini hoa iieng uuling hula, aabang anga etatabit nehe ue vengjaga ee niang!”
12 — Não acredito — disse José. — Vocês vieram para ver os pontos fracos do nosso país.
13 Angmuse ini Yusup ehur angu ebalet hula, “Ning eemalea anga naung iia-mutu ninang arinu belta aalu, imang nu oal, moe Kanaan mi. Nikaku nu angu turang mi aamina tila, bot nikaku iia angu angase moe nimang at mihi.
13 Eles disseram: — Nós moramos em Canaã. Somos ao todo doze irmãos, filhos do mesmo pai. Mas um irmão desapareceu, e o mais novo está neste momento com o nosso pai.
14 Angmuse Yusup ana ekaku ang naung ibalet hula, “Aaung iila! Emenghula vede na metma veng iiat mateng iila angu edadenang! Iini iibabakeng hoa angami iieng uuling hula, aabang anga nehe ue vengjaga ee niang.
14 José respondeu: — É como eu disse: vocês são espiões.
15 Na malekang iing uuji hengi. Raja Firaun ene na metma iing sumpat hula, kalo iikaku iia angu ana bae angami hoa niang se, iini bae lamal aabang anga eahalang niang.
15 E o jeito de provar que vocês estão dizendo a verdade é este: enquanto o irmão mais moço de vocês não vier para cá, vocês não sairão daqui. Isso eu juro pela vida do rei!
16 Base, nehe nu ana malekang ila iikaku iia angu at angami hoa. Iing aabeung angu, na iing tahang angami mihi, aulang senge na bisa ateing hula, iimateng angu etabi ee niang. Kalo niang se, raja Firaun ene omimi, na vengbanang hula, iing anga etatabit nehe omi jasi.”
16 Um de vocês irá buscá-lo, mas os outros ficarão presos até que fique provado se estão ou não dizendo a verdade. Se não estão, é que vocês são espiões. Juro pela vida do rei!
17 Angmuse Yusup ana ekaku ang naung ing metma bui mi ing tahang, eluung mietang tue.
17 E os pôs na cadeia por três dias.
18 Emietang tue muse, Yusup ana ekaku ang naung iat mateng hula, “Naing anga, Lahatala angu na Aing veng nuangmari, bot Eomi angu na eamulung. Base naba ba na vengbanang se, iini malekang ening aulang senge iini bisa aabeta.
18 No terceiro dia José disse a eles: — Eu sou uma pessoa que
19 Kalo iing anga etatabit nehe omi aaung se, iikaku nu ana malekang bui angami kilang mihi. Aarunge iing aabeung angu, iini mod baning ila metma iihava omi enehe ba malapal sehi angmo naung inang.
19 Se, de fato, são pessoas honestas, que um de vocês fique aqui na cadeia, e que os outros voltem para casa, levando mantimentos para matar a fome das suas famílias.
20 Seng angse, iini malekang iikaku iia angu at nebele hoa. Angu ba metma ebukti ening, senge na ateing hula iimateng angu etabi. Aulang senge na ekang iing hukung iiameang ekang.”
20 Depois tragam aqui o seu irmão mais moço. Isso provará se vocês estão ou não dizendo a verdade; e, se estiverem, não serão mortos. Eles concordaram
21 Angmuse ing emangpi itat mateng hula, “Ahalang ba tura pi ening metma pikaku kiki adana angu, ebale ba angase pi harak iila. Tura pi ateing se, ana etatabit susa-lala, angu ebele ana banang hula piot oangmoling, aarunge pibae aing paduli niang. Angu ebele esusa-elala benang ba angase ebale angu jadit metma piadana anga.”
21 e disseram uns aos outros: — De fato, nós agora estamos sofrendo por causa daquilo que fizemos com o nosso irmão. Nós vimos a sua aflição quando pedia que tivéssemos pena dele, porém não nos importamos. Por isso agora é a nossa vez de ficarmos aflitos.
22 Angmuse Ruben ana mateng hula, “Nekaku naung! Aulang angu ba, tura na iihapat hula, ekang ahalang ening metma vaal angu adana ekang, aarunge iini bae nehur angu venghele niang. Angu ebele, eve angu etamadi ba angase jadit metma piadana anga.”
22 E Rúben disse assim: — Eu bem que disse que não maltratassem o rapaz, mas vocês não quiseram me ouvir. Por isso agora estamos pagando pela morte dele.
23 Naba ba Yusup ekaku ang naung ini vengmateng angu ana manggarati, aarunge na angu ini bae vengkaruang niang. Se ini hurvala nu pake senge ihur angu metma Yusup veng at hubai angu ebele.
23 Eles não sabiam que José estava entendendo o que diziam, pois ele tinha estado falando com eles por meio de um intérprete.
24 Ini itat mateng angu Yusup ana vengmee muse, ana ava medit iahalang, sengmuse ana bau. Yusup ana baut sengmuse, ana bot bale ekaku ang naung ibele hoa iat mateng. Angmuse Yusup ana Simon aing medi, sengila ba ana nehe ot iapangaadang mi langi metma Simon ia mi.
24 José saiu de perto deles e começou a chorar. Quando pôde falar outra vez, voltou, separou Simeão e mandou que fosse amarrado na presença deles.
25 Angmuse Yusup ana parenta, senge nehe aara-gandum metma ekaku ang naung ikarong ba ini baning hoa angu mi, bot iseeng ang naung bale metma nu-nut ekarong aha angu mi. Ana bot nehe gahing mod di metma ekaku ang naung inang, senge ila via mi se, ini bisa adang. Angmuse nehe ening Yusup eparenta angu eamulung.
25 José mandou que os empregados enchessem de mantimentos os sacos que os irmãos haviam trazido e que devolvessem o dinheiro de cada um, colocando-o nos sacos de mantimentos. E também que lhes dessem comida para a viagem. E assim foi feito.
26 Yusup ekaku ang naung, aara-gandum ba ini beli tila angu metma ikeledei angu taang mea, sengmuse ini angmi tahit lamal.
26 Os irmãos de José carregaram os jumentos com os mantimentos que haviam comprado e foram embora.
27 Ini ila via mi se bir kua tila, base ini miari. Angmuse ikaku nu angu ana ekarong angu buka, senge hula mod metma ekeledei angu enang ana adang. Aarunge ana uuling ateing se, eseeng angu ue ekarong aha angu mi.
27 Quando chegaram ao lugar onde iam passar a noite, um deles abriu um saco para dar comida ao seu animal e viu que o seu dinheiro estava ali na boca do saco de mantimentos.
28 Angmuse ana mibaroti, bot ana ekaku ang naung iat mateng hula, “Kaku naung! Neseeng angu nehe bale metma manenang. Iini euuling hengi! Ae nekarong aha anga mi.”
28 Ele disse aos irmãos: — Vejam só! O meu dinheiro está aqui no meu saco de mantimentos! Eles devolveram! Todos ficaram muito assustados e, tremendo de medo, perguntavam uns aos outros: — O que será isso que Deus fez com a gente?
29 Ini lamal milalut ila Kanaan mi muse, na emangpi ba nehe ening metma iadana ang naung, ini metma imang at veng sarenta. Ini sarentat hula,
29 Quando chegaram a Canaã, contaram a Jacó, o seu pai, tudo o que havia acontecido com eles. E disseram:
30 gubernur ba Masir mi angu ana etatabit mateng haratang metma niadana, bot ana niat mateng hula, ni nibabakeng ila nieng uuling hula, aabang angu nehe ue vengjaga ee niang.
30 — Aquele homem, o governador do Egito, tratou a gente com brutalidade e nos acusou de termos ido ao seu país como espiões.
31 Aarunge ehur angu ni ebalet hula, ꞌNing anga nehe aaung. Ni bae nibabakeng hoa angami nieng uuling niang.
31 Nós respondemos: “Somos homens honestos; não somos espiões.
32 Ning anga iia-mutu ninang arinu belta aalu, imang nu oal. Nikaku nu angu ue niang iila, bot nikaku iia angu moe Kanaan mi nimang at mihi.ꞌ
32 Somos ao todo doze irmãos, filhos do mesmo pai. Mas um dos nossos irmãos desapareceu, e o mais novo está neste momento com o nosso pai em Canaã.”
33 Angmuse gubernur angu ana mateng hula, ꞌKalo aulang se na malekang iing uuji, senge iini mateng hula iing nehe omi aaung angu, etabi ee niang! Iikaku nu melekang angami mihi. Aarunge Iing aabeung ang naung aara-gandum baning ila metma iihava omi enehe ba malapal ang naung inang, senge ini ekang malapal aamina ekang.
33 O governador respondeu: “Eu tenho um jeito de descobrir se vocês são homens honestos. Um de vocês ficará aqui comigo, e os outros vão voltar, levando um pouco de mantimento para as suas famílias, que estão passando fome.
34 Iini ila se, iini malekang iikaku iia angu at angami hoa. Aulang senge na ateing hula, iini bae iibabakeng hoa angami iieng uuling niang, aarunge iing anga etatabit nehe omi aaung. Ening aulang senge, iikaku ba na aing tahang angu na aing lapas, bot na iing vengkilang iini bisa aabang anga mi mihi.ꞌ ”
34 Mas tragam aqui para mim o seu irmão mais novo. Assim, eu ficarei sabendo que vocês não são espiões, mas homens honestos. Aí entregarei o irmão de vocês, e vocês poderão ficar aqui negociando.”
35 Uanguveng ini ikarong ang naung veng aosing se, iseeng ba ini hula metma mod beli angu, ue nu-nut ekarong mi ini uuling ateing. Uuling ateing aulang muse, Yakob bot oal ang naung ing emangpi iuangmarit etatabi.
35 Aconteceu que, quando despejaram os mantimentos, cada um achou na boca do saco um saquinho com o seu dinheiro. Quando eles e o seu pai viram o dinheiro, ficaram com medo.
36 Angmuse Yakob ana oal ang naung iat mateng hula, “Iini hula ening noal ang naung emangpi ue niang. Yusup ue niang iila. Simon di ue niang iila. Bot angase iini hula Benyamin di at ila. Iini hula ening not aamina ba ae anga!”
36 Então Jacó disse: — Vocês querem que eu perca todos os meus filhos? José não está com a gente, e Simeão também não está. Agora vocês querem levar Benjamim, e quem sofre com tudo isso sou eu!
37 Angmuse Ruben ana imang at hubait hula, “Nimang! Benyamin angu metma manenang senge na at ila. Eningse na at bale hoa aing metma nimang enang. Kalo na bae at bale hoa niang se, noal mehal aaru angu, nimang aana iameang di aaung.”
37 Aí Rúben disse ao pai: — Deixe que eu tome conta de Benjamim; eu o trarei de volta para o senhor. Se não trouxer, o senhor pode matar os meus dois filhos.
38 Aarunge Yakob ana Ruben ehur angu ebalet hula, “Niang! Benyamin angu ana bae iiat hama-hamat angmo mi ila niang. Se ekaku Yusup aamina tila, angase aing ba enangkolang angu ebele. Kalo andi via mi silaka se, na boma tila anga iini hula ening na susat etatabi senge aamina.”
38 Jacó respondeu: — O meu filho não vai com vocês. José, o irmão dele, está morto, e só ficou Benjamim. Alguma coisa poderia acontecer com ele na viagem que vão fazer, e assim vocês matariam de tristeza este velho.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 42, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.