Atos 27

Pura Alkitab (BEU) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Seng angmuse, gubernur Festus ana vengputus hula Paulus aing ot Roma mi ila raja eele Keser angu apangaadang mi senge, eparkara angu angmo mi vengputus. Angmuse Paulus bot nehe bui mi inang aaedeng angu ana ing metma tentara enehe eele nu ene Yulius angu atang mi abaang, senge ana iat propinsi Italia mi ila. Yulius angu, tentara ba raja eele Keser aing jaga angu enehe ba nu.
1 Ficou resolvido que devíamos embarcar para a Itália. Então entregaram Paulo e os outros presos a Júlio, um oficial romano que era do batalhão chamado “Batalhão do Imperador”.
2 Uanguveng angu, naing ba (Lukas) di Paulus iimal iat hama-hamat ila. Bot nehe nu, ene Aristarkus, aing angu bendar Tesalonika ba propinsi Makedonia mi angu enehe, andi iat hama-hamat ila. Ning emangpi kampal nu bendar Adramitium mi hoa angu hila. Kampal elamal angu mana toang ba propinsi Asia mi ang eoolol angu, eningse kampal angu mi teding.
2 Nós embarcamos num navio da cidade de Adramítio, que estava pronto para navegar para os portos da província da Ásia. E assim começamos a viagem. Aristarco, um macedônio da cidade de Tessalônica, estava conosco.
3 Ni aalarit Kaisarea eahalang senge, emitobang muse, ni ila bendar Sidon mi. Yulius ana Paulus aing ening aaung-aaung, bot ana at hubait hula, ana bisa aadang taang hela senge eserang ang naung iuuling. Eomi hula, aulang senge naba ba kampal taang bae Paulus aing veng niang angu, eningse eserang ang naung ini metma ma enang.
3 No dia seguinte chegamos ao porto de Sidom. Júlio tratava Paulo com bondade e lhe deu licença para ir ver os seus amigos e receber deles o que precisava.
4 Seng angmuse, ning emangpi bot bale kampal hila senge aalari. Aarunge eenar etatabit eelet niapang oat hoa, anguba kampal angu niantase bae lamal niang. Angmuse ini kampal angu belo, senge Siprus por amulung aalari, aulange eenar ba niapang oat hoa angu venghabal.
4 Depois de sairmos de Sidom, navegamos ao norte da ilha de Chipre a fim de evitar os ventos que estavam soprando contra nós.
5 Angmuse, ni angmi aalarit propinsi Kilikia bot propinsi Pamfilia eomi oa angu mi, tang angu akahit ila. Ni aalarit ila bendar Mira ba Likia mi angu mi. Ila angu mi muse, ning emangpi hela kampal angu eahalang.
5 Atravessamos o mar em frente ao litoral da região da Cilícia e província da Panfília e chegamos a Mirra, uma cidade da província da Lícia.
6 Tentara Yulius ana Mira mi kampal aabeung aalaping senge ni aalarit Italia mi ila angu. Angmuse ana kampal nu bendar Aleksandria mi hoa senge aalarit Italia mi ila angu harak. Angmuse ana ning emangpi niat kampal angu taang mida.
6 Ali o oficial romano encontrou um navio da cidade de Alexandria, que ia para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Ni aalarit eluung mietang aaedeng iila, aarunge kampal angu bae lamal aaung niang, se eenar etatabit eelet niapang oat hoa angu ebele. Ni aalarit etatabit pati, anguba niantase ila bendar Knidus abung. Aarunge eenar angu jedung boning eele sehi, base ni aalarit Kreta por adang ila, senge eenar eele angu venghabal. Aulang sengmuse, ni aming nu, ene Salmone angu lakal.
7 Navegamos bem devagar vários dias e com grande dificuldade chegamos em frente da cidade de Cnido. Como o vento não nos deixava continuar naquela direção, passamos pelo cabo Salmona da ilha de Creta e seguimos pelo lado sul daquela ilha, o qual é protegido dos ventos.
8 Ni Kreta por eadang amulung aalari angu etatabit susa senge ila aming angu lakal, angmuse ni ila mana nu ene oolol Aalus angu mi. Mana angu bendar Lasea abung.
8 Assim fomos navegando bem perto do litoral e, ainda com dificuldade, chegamos a um lugar chamado “Bons Portos”, perto da cidade de Laseia.
9 Angu mi, kampal emataros ang naung ini miarit kabingdena, se ini aalari angu etatabit luung iila, aarunge bae ila Italia mi jedung angu ebele. Uanguveng angu, nehe Yahudi ang naung ived eele Ahalang Vengaahi Harak angu ejol lakal iila. Ved eele ejol angu lakal iila base, evengbanang hula, ooras eenar eele, bot uumba eele ejol hoa iila. Angmuse kampal emataros ang naung ini itadang taaning hula, aalarit milalu, ee jedung. Vengmeet aulang muse, Paulus ana mateng hula,
9 Ficamos ali muito tempo, e tornou-se perigoso continuar a viagem porque o inverno estava chegando . Então Paulo avisou:
10 “Nekaku naung. Na banang mateng kabingdena. Na ateing se hula pi aalarit milalu se, eningse pi susa toang harak, eningse kampal anga hola, naosing ang naung ue niang, bot eningse ping emangpi aamina.”
10 — Homens, estou vendo que daqui para diante a nossa viagem será perigosa. Haverá grandes prejuízos não somente com o navio e com a sua carga, mas também haverá perda de vidas.
11 Aarunge tentara enehe eele angu ana omi metma nehe ba uuling pina bot kampal emanaing angu ba vengaanamang, senge ana eat bae Paulus emateng angu venghele niang. Se ini vengiomit hula aalarit milalut ila bir angu eahalang angu ebele.
11 Mas o oficial romano tinha mais confiança no capitão e no dono do navio do que em Paulo.
12 Esakang benang ba, oolol Aalus angu, ooras uumba eele se, kampal bae angu mi teding aaung niang. Angu ebele ing evengtoang vengjalit hula, ni aalarit milalu senge ila bendar Feniks mi teding. Ini vengiomit hula, eningse, ooras uumba eele angu, ning emangpi angu mi mihi. Bendar Feniks angu, Kreta por angu eoolol aalus, se oolol angu eenar eele ved baang oat hoa bot tang eoat hoa di, Kreta por angu venghabal, base uumba eele di bae ping harak niang.
12 O porto não era bom para passar o inverno. Por isso a maioria achava que devíamos sair dali e tentar chegar a Fênix. Essa cidade é um porto de Creta que tem um lado para o sudoeste e o outro para o noroeste. E eles achavam que poderíamos passar o inverno ali.
13 Eenar tang eoat aput balea-balea, angmuse ini vengiomit hula ini bisa eenar angu baning aalarit bendar Feniks mi ila. Angmuse ini itat mateng hula, “Anga eenar aaung iila. Base aaung ba pi aalari!” Angmuse ini livang abingi, bot aalal at mida, sengmuse ni aadang amulung aalari.
13 Começou a soprar do sul um vento fraco, e por isso eles pensaram que podiam fazer o que tinham planejado. Levantamos âncora e fomos navegando o mais perto possível do litoral de Creta.
14 — ausente —
14 Mas, de repente, um vento muito forte, chamado “Nordeste”, veio da ilha
15 — ausente —
15 e arrastou o navio de tal maneira, que não pudemos fazer com que ele seguisse na direção certa. Por isso desistimos e deixamos que o vento nos levasse.
16 Ni teding uumba angu eamulung aulang, ila por kiki nu ene, Kauda angu abung. Uanguveng angu, kampal esekoci angu jedung sar vengkobong, kampal ealap abung angu mi. Angmuse sekoci angu ini masiring etatabit susa senge at kampal taang mida.
16 Para escaparmos do vento, passamos ao sul de uma pequena ilha chamada Cauda. Ali, com muita dificuldade, conseguimos recolher o bote do navio.
17 Sekoci angu ini at mida kampal taang iila muse, ini sar metma kampal eboa angu balaal migoleng, senge kampal angu ekang pehak ekang. Ini bot iuangmarit hula, misavaka uumba eele kampal angu at ila Afrika mi Sirtis ebahi patang angu taang mida patang mihi. Base ini livang at hela tang mi hele, senge kampal elamal angu ening apati.
17 Os marinheiros levantaram o bote para dentro do navio e amarraram o casco do navio com cordas grossas. Estavam com medo de que o navio fosse arrastado para os bancos de areia que ficam perto do litoral da Líbia. Então desceram as velas e deixaram que o navio fosse levado pelo vento.
18 Aaribut eele tahi anguba uumba eele di ni kampal angu vengbaa. Base emitobang muse, kampal emataros ang naung ini kampal enaosing ang naung metma tang mi bia.
18 E a terrível tempestade continuou. No dia seguinte começaram a jogar a carga no mar.
19 Emietang aaru di, aaribut angu jedung boning sehi. Base ini taang iuangmarit maveng. Angu ebele ini bot kampal enaosing ang naung taang biat maveng, senge kampal angu ening avila. Kampal eperkakas ang naung di kampal emataros ang naung ini iatang ba metma ohit tang mi bia.
19 E, no outro dia, os marinheiros, com as próprias mãos, jogaram no mar uma parte do equipamento do navio.
20 Kua-jala aaribut eele, bot bano kaana pusi angu bae barintit kabingdena di niang ila ved aaedeng, angu ebele ni bae uuling ved, bot iid iiba ateing niang. Ning emangpi niomi bae na iiba vengaanamang niang iila, bot ni vengniomit hula, eningse nehe iiba bae nioang moling niang base ni mang aamina anguba vengbaing.
20 Durante muitos dias não pudemos ver o sol nem as estrelas, e o vento continuava soprando forte. Finalmente perdemos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Ni bae na iiba adang di niang, ved aaedeng iila. Angu ebele Paulus ana ing emangpi iaru, angmuse ana ihahama mi tahi senge iat mateng hula, “Kaku naung! Iini nemateng angu eamulung senge, pi bae aalarit oolol Aalus angu eahalang niang angse, pi bae susa toang harak alang niang, bot bae na iiba bia niang.
21 Fazia muito tempo que eles não comiam nada. Então Paulo ficou de pé no meio deles e disse: — Homens, vocês deviam ter dado atenção ao que eu disse e ter ficado em Creta; e assim não teríamos tido toda esta perda e este prejuízo.
22 Aarunge angase, na iing emangpi iiabanang senge iini iiomi angu ening adia-adia. Eningse pi kampal anga ba jasi. Aarunge ekang iiuangmari ekang, se nehe iiba bae aamina niang angu ebele.
22 Mas agora peço que tenham coragem. Ninguém vai morrer; vamos perder somente o navio.
23 Vede kua angu Lahatala ba na aing somba, bot Ana naing metma Enehe ening angu Ana Egahingvala nu gahing nebele hoa.
23 Digo isso porque, na noite passada, um anjo do Deus a quem pertenço e sirvo apareceu a mim
24 Angmuse ana nat mateng hula, ꞌPaulus! Ekang uuangmari ekang! Eningse aana malekang ila Roma mi raja eele Keser angu apangaadang mi senge eeparkara angu vengurus. Lahatala Ana omi aaung metma aadana, angu ebele nehe ba ae kampal anga taang anga naung di emangpi Lahatala Ana ing ening aabeta.ꞌ
24 e disse: “Paulo, não tenha medo! Você precisa ir até a presença do Imperador. E Deus, na sua bondade, já lhe deu a vida de todos os que estão viajando com você.”
25 Base kaku naung, iini ekang iiomi susa ekang. Na etatabit nomi metma Lahatala angu vengaanamang hula, naba ba vede birkua Ana metma veng nat hubai tila angu, eningse Ana malekang eamulung ening aulang.
25 Por isso, homens, tenham coragem! Eu confio em Deus e estou certo de que ele vai fazer o que me disse.
26 Aarunge kampal anga eningse ila por nu angu taang patang.”
26 Porém vamos ser arrastados para alguma ilha.
27 Uanguveng angu, Adria etang angu mi aaribut eele euumba angu ni kampal anga bue angu ba, ni teding lamal mietang arinu belta buta tila. Aarunge oma tereng hahama muse, kampal emataros ang naung ini vengiomit hula, ni aadang abung iila.
27 Duas semanas depois, à noite, continuávamos sendo levados pela tempestade no mar Mediterrâneo. Mais ou menos à meia-noite, os marinheiros começaram a sentir que estávamos chegando perto de terra.
28 Angmuse ini sar metma var vengkobong alolang hela, senge tang ekura angu ateing. Sar angu ini venguukur se ap ari aaru. Kampal angu lamal taang kabingdena maveng muse, ini bot bale venguukur se, tang ekura angu ap arinu belta iising.
28 Então jogaram no mar uma corda com um peso na ponta e viram que a água ali tinha trinta e seis metros de fundura. Mais adiante tornaram a medir, e deu vinte e sete metros.
29 Ing emangpi iuuangmarit hula, misavaka se kampal angu oma mida var eele taang patang, angu ebele ini livang buta metma kampal eaalap oa angmi alolang hela. Angmuse ning emangpi niomi metma vengmeat hula, aaung ba uuser birjala.
29 Eles ficaram com muito medo de que o navio fosse bater contra as rochas. Por isso jogaram quatro âncoras da parte de trás do navio e oraram para que amanhecesse logo.
30 Aarunge kampal emataros ang naung ini itominu, senge hula taimang-taimang bihit kampal angu eahalang. Base ini sekoci angu at hela, senge ening emenghula ini livang metma kampal etiri oat alolang hela angu edadenang.
30 Aí os marinheiros tentaram escapar do navio. Baixaram o bote no mar, fingindo que iam jogar âncoras da parte da frente do navio.
31 Aarunge Paulus ana tentara enehe eele angu bot tentara ang naung veng iat hubait hula, “Kampal emataros ang naung ini bae kampal anga taang mihi niang angse, eningse iing emangpi aamina.”
31 Então Paulo disse ao oficial romano e aos soldados: — Se os marinheiros não ficarem no navio, vocês não poderão se salvar.
32 Paulus ana mateng aulang angu vengmee muse, tentara ang naung ini sekoci esar angu patait asia, senge vengkilang sekoci angu teding ila. Base kampal emataros ang naung ini bae bihi niang iila.
32 Aí os soldados cortaram as cordas que prendiam o bote e o largaram no mar.
33 Bir hula jala muse, Paulus ana nehe ang naung emangpi iasenang hula iot naadang. Paulus ana mateng hula, “Mi ong aaru tila anga, pi mang vengbaing, bot pi bae na iiba adang di niang.
33 De madrugada Paulo pediu a todos que comessem alguma coisa e disse: — Já faz catorze dias que vocês estão esperando e durante este tempo não comeram nada.
34 Base, na iiabanang pi naadang kabingdena hengi, aulange pi bisa bale daeri. Na nomi vengaanamang hula, ping anga naung eningse nehe nu bae silaka angu harak niang. Eningse ping emangpi malekang ila aadang taang.”
34 Agora comam alguma coisa, por favor. Vocês precisam se alimentar para poder continuar vivendo. Pois ninguém vai perder nem mesmo um fio de cabelo.
35 Mateng aulang muse, Paulus ana roti angu medi, angmuse ana iapangaadang mi banang tarimakasi metma Lahatala enang. Seng angmuse ana roti angu ening atatara sengila ba ana adang.
35 Em seguida Paulo pegou pão e deu graças a Deus diante de todos. Depois partiu o pão e começou a comer.
36 — ausente —
36 Então eles ficaram com mais coragem e também comeram.
37 — ausente —
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Naadang sengmuse, gandum aara edadenang ekarong ang naung ini ohit metma tang mi bia, senge kampal angu ening taang avilat maveng.
38 Depois que todos comeram, jogaram o trigo no mar para que o navio ficasse mais leve.
39 Bir jala tarang iila muse, kampal emataros ang naung uuling se aadang ateing iila. Aarunge ini bae ateing niang hula angu naba por. Bot omi kura nu e oolol angu bahi ue mi angu di ini uuling ateing. Base, ini etatabit vengbaing hula, bisa se kampal angu ini hula baning metma var eele ba tang omi mi ang naung lakal, senge ila oolol angu mi.
39 Quando amanheceu, os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma baía onde havia uma praia. Então resolveram fazer o possível para encalhar o navio lá.
40 Angmuse, livang ba tang omi mi ang naung esar angu ini patait asia, senge livang ang naung tang omi mi hola. Seng angmuse ini kampal euuling at hela hele, senge kampal angu vengaalapa. Angmuse ini bot aalal jip kampal etiri mi angu di at mida, senge eenar vengboning kampal angu at oolol mi mida.
40 Eles cortaram as cordas das âncoras, e as largaram no mar, e desamarraram os lemes. Em seguida suspenderam a vela do lado dianteiro, para que pudessem seguir na direção da praia.
41 Aarunge kampal angu aalarit ila bahi patang tang omimi angu taang mida, angmuse kampal angu angmi patang, bot bae butil niang iila. Angmuse, kampal eaalap angu buat eele buet ening ajasing.
41 Mas o navio bateu num banco de areia e ficou encalhado. A parte da frente ficou presa, e a de trás começou a ser arrebentada pela força das ondas.
42 Tentara ang naung ini uuling ateing aulang muse, iomi hula bui enehe ang naung emangpi iameang. Se ini iuangmarit hula, misavaka bui enehe ang naung ini oma aalulit aadang taang mida, senge bihit ila angu ebele.
42 Os soldados combinaram matar todos os prisioneiros, para que nenhum pudesse chegar até a praia e fugir.
43 Aarunge tentara Yulius ana tentara ang naung ihapa, se ana hula tentara ang naung iot ekang Paulus ameang ekang angu ebele. Angmuse ana parentat hula, nehe ba aalulit aaung ang naung iot iava abaang tang mi hela, senge aalulit aadang taang mida.
43 Mas o oficial romano queria salvar Paulo e não deixou que fizessem isso. Pelo contrário, mandou que todos os que soubessem nadar fossem os primeiros a se jogar na água e a nadar até a praia.
44 Senge nehe ba aalulit ahala ang naung ana iot aarang, bot naba ba ue angmi dise pina, senge buat eamulung teding aadang ebele mida. Base, ning emangpi salamat mida aadang taang.
44 E mandou também que os outros se salvassem, segurando-se em tábuas ou em pedaços do navio. E foi assim que todos nós chegamos a terra sãos e salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.