Atos 27
Pura Alkitab (BEU) vs ARC
1 Seng angmuse, gubernur Festus ana vengputus hula Paulus aing ot Roma mi ila raja eele Keser angu apangaadang mi senge, eparkara angu angmo mi vengputus. Angmuse Paulus bot nehe bui mi inang aaedeng angu ana ing metma tentara enehe eele nu ene Yulius angu atang mi abaang, senge ana iat propinsi Italia mi ila. Yulius angu, tentara ba raja eele Keser aing jaga angu enehe ba nu.
1 Como se determinou que havíamos de navegar para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da Coorte Augusta.
2 Uanguveng angu, naing ba (Lukas) di Paulus iimal iat hama-hamat ila. Bot nehe nu, ene Aristarkus, aing angu bendar Tesalonika ba propinsi Makedonia mi angu enehe, andi iat hama-hamat ila. Ning emangpi kampal nu bendar Adramitium mi hoa angu hila. Kampal elamal angu mana toang ba propinsi Asia mi ang eoolol angu, eningse kampal angu mi teding.
2 E, embarcando nós em um navio adramitino, partimos navegando pelos lugares da costa da Ásia, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Ni aalarit Kaisarea eahalang senge, emitobang muse, ni ila bendar Sidon mi. Yulius ana Paulus aing ening aaung-aaung, bot ana at hubait hula, ana bisa aadang taang hela senge eserang ang naung iuuling. Eomi hula, aulang senge naba ba kampal taang bae Paulus aing veng niang angu, eningse eserang ang naung ini metma ma enang.
3 E chegamos no dia seguinte a Sidom, e Júlio, tratando Paulo humanamente, lhe permitiu ir ver os amigos, para que cuidassem dele.
4 Seng angmuse, ning emangpi bot bale kampal hila senge aalari. Aarunge eenar etatabit eelet niapang oat hoa, anguba kampal angu niantase bae lamal niang. Angmuse ini kampal angu belo, senge Siprus por amulung aalari, aulange eenar ba niapang oat hoa angu venghabal.
4 E, partindo dali, fomos navegando abaixo de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Angmuse, ni angmi aalarit propinsi Kilikia bot propinsi Pamfilia eomi oa angu mi, tang angu akahit ila. Ni aalarit ila bendar Mira ba Likia mi angu mi. Ila angu mi muse, ning emangpi hela kampal angu eahalang.
5 E, tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Tentara Yulius ana Mira mi kampal aabeung aalaping senge ni aalarit Italia mi ila angu. Angmuse ana kampal nu bendar Aleksandria mi hoa senge aalarit Italia mi ila angu harak. Angmuse ana ning emangpi niat kampal angu taang mida.
6 Achando ali o centurião um navio de Alexandria, que navegava para a Itália, nos fez embarcar nele.
7 Ni aalarit eluung mietang aaedeng iila, aarunge kampal angu bae lamal aaung niang, se eenar etatabit eelet niapang oat hoa angu ebele. Ni aalarit etatabit pati, anguba niantase ila bendar Knidus abung. Aarunge eenar angu jedung boning eele sehi, base ni aalarit Kreta por adang ila, senge eenar eele angu venghabal. Aulang sengmuse, ni aming nu, ene Salmone angu lakal.
7 E, como por muitos dias navegássemos vagarosamente, havendo chegado apenas defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos abaixo de Creta, junto de Salmona.
8 Ni Kreta por eadang amulung aalari angu etatabit susa senge ila aming angu lakal, angmuse ni ila mana nu ene oolol Aalus angu mi. Mana angu bendar Lasea abung.
8 E, costeando-a dificilmente, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laseia.
9 Angu mi, kampal emataros ang naung ini miarit kabingdena, se ini aalari angu etatabit luung iila, aarunge bae ila Italia mi jedung angu ebele. Uanguveng angu, nehe Yahudi ang naung ived eele Ahalang Vengaahi Harak angu ejol lakal iila. Ved eele ejol angu lakal iila base, evengbanang hula, ooras eenar eele, bot uumba eele ejol hoa iila. Angmuse kampal emataros ang naung ini itadang taaning hula, aalarit milalu, ee jedung. Vengmeet aulang muse, Paulus ana mateng hula,
9 Passado muito tempo, e sendo já perigosa a navegação, pois também o jejum já tinha passado, Paulo os admoestava,
10 “Nekaku naung. Na banang mateng kabingdena. Na ateing se hula pi aalarit milalu se, eningse pi susa toang harak, eningse kampal anga hola, naosing ang naung ue niang, bot eningse ping emangpi aamina.”
10 dizendo-lhes: Varões, vejo que a navegação há de ser incômoda e com muito dano, não só para o navio e a carga, mas também para a nossa vida.
11 Aarunge tentara enehe eele angu ana omi metma nehe ba uuling pina bot kampal emanaing angu ba vengaanamang, senge ana eat bae Paulus emateng angu venghele niang. Se ini vengiomit hula aalarit milalut ila bir angu eahalang angu ebele.
11 Mas o centurião cria mais no piloto e no mestre do que no que dizia Paulo.
12 Esakang benang ba, oolol Aalus angu, ooras uumba eele se, kampal bae angu mi teding aaung niang. Angu ebele ing evengtoang vengjalit hula, ni aalarit milalu senge ila bendar Feniks mi teding. Ini vengiomit hula, eningse, ooras uumba eele angu, ning emangpi angu mi mihi. Bendar Feniks angu, Kreta por angu eoolol aalus, se oolol angu eenar eele ved baang oat hoa bot tang eoat hoa di, Kreta por angu venghabal, base uumba eele di bae ping harak niang.
12 E, como aquele porto não era cômodo para invernar, os mais deles foram de parecer que se partisse dali para ver se podiam chegar a Fenice, que é um porto de Creta que olha para a banda do vento da África e do Coro, e invernar ali.
13 Eenar tang eoat aput balea-balea, angmuse ini vengiomit hula ini bisa eenar angu baning aalarit bendar Feniks mi ila. Angmuse ini itat mateng hula, “Anga eenar aaung iila. Base aaung ba pi aalari!” Angmuse ini livang abingi, bot aalal at mida, sengmuse ni aadang amulung aalari.
13 E, soprando o vento sul brandamente, lhes pareceu terem já o que desejavam, e, fazendo-se de vela, foram de muito perto costeando Creta.
14 — ausente —
14 Mas, não muito depois, deu nela um pé de vento, chamado Euroaquilão.
15 — ausente —
15 E, sendo o navio arrebatado e não podendo navegar contra o vento, dando de mão a tudo, nos deixamos ir à toa.
16 Ni teding uumba angu eamulung aulang, ila por kiki nu ene, Kauda angu abung. Uanguveng angu, kampal esekoci angu jedung sar vengkobong, kampal ealap abung angu mi. Angmuse sekoci angu ini masiring etatabit susa senge at kampal taang mida.
16 E, correndo abaixo de uma pequena ilha chamada Cauda, apenas pudemos ganhar o batel.
17 Sekoci angu ini at mida kampal taang iila muse, ini sar metma kampal eboa angu balaal migoleng, senge kampal angu ekang pehak ekang. Ini bot iuangmarit hula, misavaka uumba eele kampal angu at ila Afrika mi Sirtis ebahi patang angu taang mida patang mihi. Base ini livang at hela tang mi hele, senge kampal elamal angu ening apati.
17 E, levado este para cima, usaram de todos os meios, cingindo o navio; e, temendo darem à costa na Sirte, amainadas as velas, assim foram à toa.
18 Aaribut eele tahi anguba uumba eele di ni kampal angu vengbaa. Base emitobang muse, kampal emataros ang naung ini kampal enaosing ang naung metma tang mi bia.
18 Andando nós agitados por uma veemente tempestade, no dia seguinte, aliviaram o navio.
19 Emietang aaru di, aaribut angu jedung boning sehi. Base ini taang iuangmarit maveng. Angu ebele ini bot kampal enaosing ang naung taang biat maveng, senge kampal angu ening avila. Kampal eperkakas ang naung di kampal emataros ang naung ini iatang ba metma ohit tang mi bia.
19 E, ao terceiro dia, nós mesmos, com as próprias mãos, lançamos ao mar a armação do navio.
20 Kua-jala aaribut eele, bot bano kaana pusi angu bae barintit kabingdena di niang ila ved aaedeng, angu ebele ni bae uuling ved, bot iid iiba ateing niang. Ning emangpi niomi bae na iiba vengaanamang niang iila, bot ni vengniomit hula, eningse nehe iiba bae nioang moling niang base ni mang aamina anguba vengbaing.
20 E, não aparecendo, havia já muitos dias, nem sol nem estrelas, e caindo sobre nós uma não pequena tempestade, fugiu-nos toda a esperança de nos salvarmos.
21 Ni bae na iiba adang di niang, ved aaedeng iila. Angu ebele Paulus ana ing emangpi iaru, angmuse ana ihahama mi tahi senge iat mateng hula, “Kaku naung! Iini nemateng angu eamulung senge, pi bae aalarit oolol Aalus angu eahalang niang angse, pi bae susa toang harak alang niang, bot bae na iiba bia niang.
21 Havendo já muito que se não comia, então, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Fora, na verdade, razoável, ó varões, ter-me ouvido a mim e não partir de Creta, e assim evitariam este incômodo e esta perdição.
22 Aarunge angase, na iing emangpi iiabanang senge iini iiomi angu ening adia-adia. Eningse pi kampal anga ba jasi. Aarunge ekang iiuangmari ekang, se nehe iiba bae aamina niang angu ebele.
22 Mas, agora, vos admoesto a que tenhais bom ânimo, porque não se perderá a vida de nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Vede kua angu Lahatala ba na aing somba, bot Ana naing metma Enehe ening angu Ana Egahingvala nu gahing nebele hoa.
23 Porque, esta mesma noite, o anjo de Deus, de quem eu sou e a quem sirvo, esteve comigo,
24 Angmuse ana nat mateng hula, ꞌPaulus! Ekang uuangmari ekang! Eningse aana malekang ila Roma mi raja eele Keser angu apangaadang mi senge eeparkara angu vengurus. Lahatala Ana omi aaung metma aadana, angu ebele nehe ba ae kampal anga taang anga naung di emangpi Lahatala Ana ing ening aabeta.ꞌ
24 dizendo: Paulo, não temas! Importa que sejas apresentado a César, e eis que Deus te deu todos quantos navegam contigo.
25 Base kaku naung, iini ekang iiomi susa ekang. Na etatabit nomi metma Lahatala angu vengaanamang hula, naba ba vede birkua Ana metma veng nat hubai tila angu, eningse Ana malekang eamulung ening aulang.
25 Portanto, ó varões, tende bom ânimo! Porque creio em Deus que há de acontecer assim como a mim me foi dito.
26 Aarunge kampal anga eningse ila por nu angu taang patang.”
26 É, contudo, necessário irmos dar numa ilha.
27 Uanguveng angu, Adria etang angu mi aaribut eele euumba angu ni kampal anga bue angu ba, ni teding lamal mietang arinu belta buta tila. Aarunge oma tereng hahama muse, kampal emataros ang naung ini vengiomit hula, ni aadang abung iila.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo impelidos de uma e outra banda no mar Adriático, lá pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros que estavam próximos de alguma terra.
28 Angmuse ini sar metma var vengkobong alolang hela, senge tang ekura angu ateing. Sar angu ini venguukur se ap ari aaru. Kampal angu lamal taang kabingdena maveng muse, ini bot bale venguukur se, tang ekura angu ap arinu belta iising.
28 E, lançando o prumo, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, tornando a lançar o prumo, acharam quinze braças.
29 Ing emangpi iuuangmarit hula, misavaka se kampal angu oma mida var eele taang patang, angu ebele ini livang buta metma kampal eaalap oa angmi alolang hela. Angmuse ning emangpi niomi metma vengmeat hula, aaung ba uuser birjala.
29 E, temendo ir dar em alguns rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, desejando que viesse o dia.
30 Aarunge kampal emataros ang naung ini itominu, senge hula taimang-taimang bihit kampal angu eahalang. Base ini sekoci angu at hela, senge ening emenghula ini livang metma kampal etiri oat alolang hela angu edadenang.
30 Procurando, porém, os marinheiros fugir do navio e tendo já deitado o batel ao mar, como que querendo lançar as âncoras pela proa,
31 Aarunge Paulus ana tentara enehe eele angu bot tentara ang naung veng iat hubait hula, “Kampal emataros ang naung ini bae kampal anga taang mihi niang angse, eningse iing emangpi aamina.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 Paulus ana mateng aulang angu vengmee muse, tentara ang naung ini sekoci esar angu patait asia, senge vengkilang sekoci angu teding ila. Base kampal emataros ang naung ini bae bihi niang iila.
32 Então, os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Bir hula jala muse, Paulus ana nehe ang naung emangpi iasenang hula iot naadang. Paulus ana mateng hula, “Mi ong aaru tila anga, pi mang vengbaing, bot pi bae na iiba adang di niang.
33 E, enquanto o dia vinha, Paulo exortava a todos a que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis sem comer, não havendo provado nada.
34 Base, na iiabanang pi naadang kabingdena hengi, aulange pi bisa bale daeri. Na nomi vengaanamang hula, ping anga naung eningse nehe nu bae silaka angu harak niang. Eningse ping emangpi malekang ila aadang taang.”
34 Portanto, exorto-vos a que comais alguma coisa, pois é para a vossa saúde; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Mateng aulang muse, Paulus ana roti angu medi, angmuse ana iapangaadang mi banang tarimakasi metma Lahatala enang. Seng angmuse ana roti angu ening atatara sengila ba ana adang.
35 E, havendo dito isto, tomando o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo- o, começou a comer.
36 — ausente —
36 E, tendo já todos bom ânimo, puseram-se também a comer.
37 — ausente —
37 E éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Naadang sengmuse, gandum aara edadenang ekarong ang naung ini ohit metma tang mi bia, senge kampal angu ening taang avilat maveng.
38 Refeitos com a comida, aliviaram o navio, lançando o trigo ao mar.
39 Bir jala tarang iila muse, kampal emataros ang naung uuling se aadang ateing iila. Aarunge ini bae ateing niang hula angu naba por. Bot omi kura nu e oolol angu bahi ue mi angu di ini uuling ateing. Base, ini etatabit vengbaing hula, bisa se kampal angu ini hula baning metma var eele ba tang omi mi ang naung lakal, senge ila oolol angu mi.
39 E, sendo já dia, não reconheceram a terra; enxergaram, porém, uma enseada que tinha praia e consultaram-se sobre se deveriam encalhar nela o navio.
40 Angmuse, livang ba tang omi mi ang naung esar angu ini patait asia, senge livang ang naung tang omi mi hola. Seng angmuse ini kampal euuling at hela hele, senge kampal angu vengaalapa. Angmuse ini bot aalal jip kampal etiri mi angu di at mida, senge eenar vengboning kampal angu at oolol mi mida.
40 Levantando as âncoras, deixaram-no ir ao mar, largando também as amarras do leme; e, alçando a vela maior ao vento, dirigiram-se para a praia.
41 Aarunge kampal angu aalarit ila bahi patang tang omimi angu taang mida, angmuse kampal angu angmi patang, bot bae butil niang iila. Angmuse, kampal eaalap angu buat eele buet ening ajasing.
41 Dando, porém, num lugar de dois mares, encalharam ali o navio; e, fixa a proa, ficou imóvel, mas a popa abria-se com a força das ondas.
42 Tentara ang naung ini uuling ateing aulang muse, iomi hula bui enehe ang naung emangpi iameang. Se ini iuangmarit hula, misavaka bui enehe ang naung ini oma aalulit aadang taang mida, senge bihit ila angu ebele.
42 Então, a ideia dos soldados foi que matassem os presos para que nenhum fugisse, escapando a nado.
43 Aarunge tentara Yulius ana tentara ang naung ihapa, se ana hula tentara ang naung iot ekang Paulus ameang ekang angu ebele. Angmuse ana parentat hula, nehe ba aalulit aaung ang naung iot iava abaang tang mi hela, senge aalulit aadang taang mida.
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, lhes estorvou este intento; e mandou que os que pudessem nadar se lançassem primeiro ao mar e se salvassem em terra;
44 Senge nehe ba aalulit ahala ang naung ana iot aarang, bot naba ba ue angmi dise pina, senge buat eamulung teding aadang ebele mida. Base, ning emangpi salamat mida aadang taang.
44 e os demais, uns em tábuas e outros em coisas do navio. E assim aconteceu que todos chegaram à terra, a salvo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.