2 Samuel 14
GODE EA SIA: IDA:IWANE GALA (BEO) vs NVT
1 Youa:be da Da:ibidi da A:basalomeha fofagi gala, amo dawa:i.
1 Joabe, filho de Zeruia, percebeu que o rei agora desejava ver Absalão.
2 Amaiba:le, e da bagade dawa:su uda Degoua moilaia esalu, amo ema misa:ne sia:si. Amo uda da ema doaga:loba, e da udama amane sia:i, “Di ogogole dinanuyale dawa:ma:ne agoane hamoma. Dawa:digima:ne abula eboboi ga:ma. Dia dialuma hinabo mae fesega:ma! Di da udaga gebewane heawini dinanebe defele hamoma!
2 Por isso, mandou trazer de Tecoa uma mulher conhecida por sua sabedoria. Disse-lhe: “Finja que está de luto; vista roupas de luto e não se perfume. Aja como uma mulher que está lamentando a morte de alguém há muito tempo.
3 Amasea, hina bagade ema asili, na dima adomu amo ema sia:ma.” Amalalu, Youa:be da ema amo sia: sia:ma:ne olelei.
3 Depois, vá até o rei e apresente a história que vou lhe contar”. Então Joabe disse o que ela deveria falar.
4 Amo uda da hina bagadema asili, ema nodoma:ne osobaga beguduli, amane sia:i, “Hina noga:idafa! Dia na fidima!”
4 Quando a mulher de Tecoa se aproximou do rei, curvou-se com o rosto no chão e disse: “Ó rei! Ajude-me!”.
5 Da:ibidi da ema amane sia:i, “Di adilamusa:la:?” Uda da bu adole i, “Hina! Na da hame gagui didalo. Nagoa da bogoi dagoi.
5 “Qual é o problema?”, perguntou o rei. “Pobre de mim, sou viúva!”, respondeu ela. “Meu marido morreu.
6 Hina! Na da nagofe aduna galu. Eso afaega, ela da bugili nasu sogega sia:ga gegei. Ela afafama:ne gaga:mu dunu afae hame ba:i. Amola nagofe afae da eno amo ea fane legei dagoi.
6 Meus dois filhos brigaram no campo. Como não havia ninguém por perto para separá-los, um deles acabou matando o outro.
7 Amola wali, hina, na sosogo huluane da nama mae asigili, nagofe eno amo ilia fuga:musa:, ilima ima:ne sia:sa. Bai e da ea hobe medole legei, ilia sia:sa. Ilia da amane hamosea, na da mano hamedafa esalebe ba:mu. Amai galea, nama dafawane hamoma:beyale dawa:lusu huluane da fisi dagoi ba:mu. Amola, nagoa ea dio da osobo bagadega hame adolalumu.”
7 Agora, o resto da família está exigindo de sua serva: ‘Entregue-nos seu filho. Vamos executá-lo por ter matado o irmão. Ele não merece herdar a propriedade da família’. Querem apagar a última brasa que me restou; se o fizerem, o nome e a família de meu marido desaparecerão da face da terra.”
8 Hina bagade da bu adole i, “Di diasuga buhagima. Na da amo liligi hahamomu.”
8 “Eu cuidarei disso”, disse o rei. “Vá para casa.”
9 Uda da amane sia:i, “Hina noga:i! Dia adi hamosea, na sosogo amola na da amo ninia hamoi fawane sia:mu. Di amola hina bagade ea sosogo amola da giadofale hamedafa hamoi ba:mu.”
9 A mulher de Tecoa respondeu: “Ó meu senhor, o rei, que a culpa caia sobre mim e sobre a família de meu pai, e que o rei e seu trono sejam inocentes!”.
10 Hina bagade da bu adole i, “Nowa dunu da dima magagisia, amo nama oule misa! Amasea, amo dunu da dima bu se nabasu hamedafa imunu.”
10 “Se alguém criar problemas, traga-o a mim”, disse o rei. “Eu lhe garanto que ele nunca mais a incomodará.”
11 Uda da amane sia:i, “Hina noga:idafa! Na sosogo fi dunu afae amo da nagofe ea bogoi dabe imunusa: ilegei. E da nagofe eno fane legele amola musa: wadela:i hou da baligi dagoi ba:sa:besa:le, di da dia Hina Godema sia:ne gadoma.” Da:ibidi da bu adole i, “Na da Fifi Ahoanusu Hina Gode Ea Dioba:le amane ilegesa. Diagofe da se hamedafa nabimu.”
11 Então ela disse: “Por favor, prometa pelo S enhor , seu Deus, que não deixará o vingador da vítima matar meu filho. Não quero mais derramamento de sangue”. Ele respondeu: “Tão certo como vive o S
12 Uda da amane sia:i, “Hina noga:idafa! Na da eno afae fawane sia:mu da defeala:?” E bu adole i, “Defea! Sia:ma!”
12 “Permita-me pedir mais uma coisa ao meu senhor, o rei”, disse a mulher. “Fale”, respondeu ele.
13 Uda da Da:ibidima amane sia:i, “Dia da abuliba:le Gode Ea fi dunuma wadela:le hamosala:? Dia da abuliba:le dia mano mugululi asi amo ea buhagimu logo hame doasibala:? Di da dia waha sia:i amoga dia hou fofada:nanu, disu da giadofai dagoi sia:sa.
13 Então ela disse: “Por que o senhor não faz pelo povo de Deus o mesmo que prometeu fazer por mim? Ao tomar essa decisão, o senhor condenou a si mesmo, pois se recusou a trazer para casa seu filho banido.
14 Ninia huluanedafa da bogosu ba:mu. Ninia da hano osoboga adasa:i agoane, bu lamu da hamedei. Gode Hi amolawane da bogoi dunu bu esaloma:ne hame hamosa. Be di, hina bagade, da dunu mugululi asi, amo ea buhagimu logo doasimusa: dawa:.
14 Um dia, todos nós morreremos. Nossa vida é como água que, depois de derramada na terra, não pode mais ser recolhida. Mas Deus não apaga a vida; ao contrário, ele cria meios de trazer de volta aqueles que foram banidos de sua presença.
15 Hina noga:idafa! Na da dima sia:na misi, amo ea bai da na sosogo ilia da nama magagi. Amaiba:le, na da nisu amoma na dima asili sia:ma:ne dawa:i. Di da na adole ba:su hamoma:ne, na da dawa:i galu.
15 “Vim suplicar ao meu senhor, o rei, porque outros me ameaçaram. Pensei: ‘Talvez o rei me escute
16 Na da amane dawa:i, `Hina bagade da na sia: nabimu. Amola e da dunu amo da nagofe fuga:musa: amola na sosogodafa soge amo Gode da Ea fi ilima i, amoga fadegamusa: dawa:lala, hina bagade da amo dunuma nagofe mae fuga:ma:ne gemu,’ na agoane dawa:i.
16 e nos livre daqueles que desejam nos eliminar da herança que Deus nos deu.
17 Na da nisu sia:i, `Dafawane, hina noga:idafa! Dia dafawane ilegesu da na gaga:mu.’ Bai hina bagade da Gode Ea a:igele agoane amola e da hou ida:iwane amola wadela:i hou amo afafamusa: dawa:. Dia Hina Gode da ali esalumu da defea!”
17 Sim, o meu senhor, o rei, restaurará nossa paz de espírito’. Sei que o senhor é como um anjo de Deus, capaz de discernir entre o bem e o mal. Que o S enhor , seu Deus, esteja com o rei”.
18 Hina bagade da bu adole i, “Na da dima adole ba:mu gala. Sia: huluanedafa molole olelema!” Uda da amane sia:i, “Hina noga:idafa! Dia hanaiga nama adole ba:ma!”
18 “Preciso saber uma coisa”, disse o rei. “Diga-me a verdade.” “Sim, ó meu senhor, o rei”, disse a mulher.
19 Da:ibidi da ema amane adole ba:i. “Di da Youa:be ea sia:beba:le, amo hou hamobela:?” E bu adole i, “Hina noga:idafa! Na da sema liligi huluane amoba:le sia:sa. Na da dima molole adole imunu logo fawane ba:sa. Dafawane! Dia eagene ouligisu dunu Youa:be, hi da na dima agoane sia:ma:ne sia:i.
19 “Foi Joabe quem a mandou aqui?”, perguntou o rei. A mulher respondeu: “Ó meu senhor, o rei, como posso negar? Ninguém é capaz de esconder coisa alguma do senhor. Sim, foi Joabe, servo do rei, que me enviou e me disse o que falar.
20 Be e da hou moloma:ne agoane hamoi. Hina noga:idafa! Di da Gode Ea a:igele dunu defele asigi dawa:su bagade gala. Di da liligi hamonanebe huluane dawa:.”
20 Agiu desse modo para que o senhor pudesse ver a questão com outros olhos. Mas o senhor é sábio como um anjo de Deus e entende tudo que acontece em nosso meio!”.
21 Amogalu fa:no, hina bagade da Youa:bema amane sia:i, “Na da dia hanai hamoma:ne ilegei dagoi. Dia asili, goi ayeligi A:basalome lalalu, guiguda: oule misa!”
21 Então o rei mandou chamar Joabe e lhe disse: “Muito bem, vá e traga de volta o jovem Absalão”.
22 Youa:be da Da:ibidima nodoma:ne, ea midadi osoba gala:la sa:ili, amane sia:i, “Hina noga:idafa! Hina Gode da dima hahawane dogolegele hamomu da defea! Di da na adole ba:i defele hamomuba:le, di da nama hahawane gala, amo na dawa:.”
22 Joabe se curvou com o rosto no chão e disse: “Finalmente sei que obtive o favor do meu senhor, o rei, pois atendeu a meu pedido!”.
23 Amalalu, e da wa:legadole, Gesie sogega asili, A:basalome amo Yelusaleme moilai bai bagadega bu oule misi.
23 Joabe foi a Gesur e trouxe Absalão de volta a Jerusalém.
24 Be hina bagade da A:basalome e hina bagade diasu amoga mae golama:ne sia:i. Da:ibidi da amane sia:i, “Na da ea odagi hamedafa ba:mu galebe.” Amaiba:le, A:basalome da hi diasua esalu. E da hina bagade hame ba:la asi.
24 O rei, porém, deu a seguinte ordem: “Absalão pode ir para casa, mas não deve vir à minha presença”. Portanto, Absalão não viu o rei.
25 A:basalome ea da:i da noga:iwane ba:su. Isala:ili soge ganodini, dunu eno e agoai hame ba:i. Ea dialuma gadonini sa:ili, emoa guduli da bobonomai fawane ba:su.
25 Não havia nenhum homem em todo o Israel tão elogiado por sua beleza como Absalão; era perfeito da cabeça aos pés.
26 Ea dialuma hinabo da gesoma agoane amola e da ode huluane amoga afaega ea dialuma hinabo dadamusu. Bai ea hinabo da sedadedafa amola dioi bagade ba:su. Amo hinabo ea dioi defei, da ilia hina bagade ea ilegei defele ba:su. Defei da gilougala:me aduna agoane ba:su.
26 Cortava o cabelo uma vez por ano por causa de seu peso: 2,4 quilos, segundo o peso real.
27 A:basalome da egefelali udiana amola idiwi afae galu. Ea idiwi ea dio amo da Da:ima. E da isisima:goi ba:su uda esalu.
27 Tinha três filhos e uma filha. Sua filha se chamava Tamar e era muito bonita.
28 A:basalome da ode adunaga, hina bagade mae ba:le, Yelusaleme moilai bai bagade ganodini esalu.
28 Absalão morou dois anos em Jerusalém sem ver o rei.
29 Amalalu, A:basalome da Youa:be ema misa:ne sia:i. E da Youa:be amo A:basalome ea hou olelema:ne, hina bagadema asunasimusa: dawa:i galu. Be Youa:be da ema hame misi. A:basalome da bu Youa:be ema misa:ne sia:i, be Youa:be da bu hame misunu sia:i.
29 Então mandou chamar Joabe para pedir que intercedesse por ele, mas Joabe não quis vir. Mandou chamá-lo de novo e, mais uma vez, ele se recusou a vir.
30 Amaiba:le, A:basalome da ea hawa: hamosu dunu ilima amane sia:i, “Ba:ma! Youa:be ea bugili nasu soge da na soge bega: gala. Amo ganodini da `bali’ bugi dialebe. Dilia amoga asili laluga ulugagisima!” Amaiba:le, ilia da asili bugili nasu soge laluga ulugagisi.
30 Então Absalão disse a seus servos: “Vão e ponham fogo no campo de cevada de Joabe que fica junto de minha propriedade”. Os servos foram e puseram fogo no campo, como Absalão havia ordenado.
31 Youa:be da A:basalome ea diasuga asili, ougili amane adole ba:i, “Dia hawa: hamosu dunu da abuliba:le na bugili nasu soge ulugagibala:?”
31 Então Joabe foi à casa de Absalão e lhe perguntou: “Por que seus servos puseram fogo em meu campo?”.
32 A:basalome da bu adole i, “Bai na da di nama misa:ne sia:i. Be di da hame misi. Na da di hina bagade ema asunasili, ema na sia: amane adole ba:ma:ne dawa:i, `Na da abuliba:le Gesie soge fisili, guiguda: misibala:? Na amogawi esalumu da defea galu.” Amola A:basalome da eno amane sia:i, “Dia da na amo hina bagade ba:ma:ne, logo hamoma. Be e da na wadela:i hamosu dunu agoai ba:sea, e da na fane legema:ne sia:mu da defea.”
32 Absalão respondeu: “Eu quero que você pergunte ao rei por que ele me trouxe de Gesur se não pretendia me receber. Teria sido melhor eu ficar onde estava. Quero ver o rei; se ele me considera culpado de algo, então que mande me matar”.
33 Amaiba:le, Youa:be da hina bagade Da:ibidima asili, A:basalome ea sia:i liligi olelei. Hina bagade e da A:basalome ema misa:ne sia:i. A:basalome da ema asili, ea midadi osoba begudui. Hina bagade da ema hahawane yosia:le, nonogoi.
33 Joabe contou ao rei o que Absalão tinha dito. Por fim, Davi mandou chamar Absalão. Ele veio, curvou-se com o rosto no chão diante do rei, e o rei o beijou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.