2 Samuel 14
GODE EA SIA: IDA:IWANE GALA (BEO) vs NTLH
1 Youa:be da Da:ibidi da A:basalomeha fofagi gala, amo dawa:i.
1 Joabe, cuja mãe era Zeruia, soube que o rei Davi estava sentindo muita saudade de Absalão.
2 Amaiba:le, e da bagade dawa:su uda Degoua moilaia esalu, amo ema misa:ne sia:si. Amo uda da ema doaga:loba, e da udama amane sia:i, “Di ogogole dinanuyale dawa:ma:ne agoane hamoma. Dawa:digima:ne abula eboboi ga:ma. Dia dialuma hinabo mae fesega:ma! Di da udaga gebewane heawini dinanebe defele hamoma!
2 Então mandou buscar uma mulher esperta que morava na cidade de Tecoa e disse: — Finja que está de luto. Vista as suas roupas de luto e não penteie os cabelos. Faça de conta que você já está de luto há bastante tempo.
3 Amasea, hina bagade ema asili, na dima adomu amo ema sia:ma.” Amalalu, Youa:be da ema amo sia: sia:ma:ne olelei.
3 Então vá falar com o rei e diga a ele o que eu vou dizer a você. Aí Joabe disse o que ela devia falar.
4 Amo uda da hina bagadema asili, ema nodoma:ne osobaga beguduli, amane sia:i, “Hina noga:idafa! Dia na fidima!”
4 A mulher foi até o lugar onde o rei estava, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão em sinal de respeito e disse: — Por favor, me ajude, ó rei!
5 Da:ibidi da ema amane sia:i, “Di adilamusa:la:?” Uda da bu adole i, “Hina! Na da hame gagui didalo. Nagoa da bogoi dagoi.
5 — O que é que você quer? — perguntou ele. Ela respondeu: — O meu marido morreu; eu sou uma pobre viúva.
6 Hina! Na da nagofe aduna galu. Eso afaega, ela da bugili nasu sogega sia:ga gegei. Ela afafama:ne gaga:mu dunu afae hame ba:i. Amola nagofe afae da eno amo ea fane legei dagoi.
6 Senhor, eu tinha dois filhos. Um dia eles brigaram no campo. Não havia ninguém para apartar a briga, e um deles matou o outro.
7 Amola wali, hina, na sosogo huluane da nama mae asigili, nagofe eno amo ilia fuga:musa:, ilima ima:ne sia:sa. Bai e da ea hobe medole legei, ilia sia:sa. Ilia da amane hamosea, na da mano hamedafa esalebe ba:mu. Amai galea, nama dafawane hamoma:beyale dawa:lusu huluane da fisi dagoi ba:mu. Amola, nagoa ea dio da osobo bagadega hame adolalumu.”
7 E agora todos os meus parentes ficaram contra mim. Estão exigindo que eu entregue a eles o meu filho porque querem matá-lo, pois ele matou o seu irmão. Se fizerem isso, eu ficarei sem nenhum filho. Eles vão destruir a minha última esperança e vão deixar o meu marido sem nenhum filho para manter vivo o seu nome.
8 Hina bagade da bu adole i, “Di diasuga buhagima. Na da amo liligi hahamomu.”
8 Davi respondeu: — Volte para casa, que eu cuidarei deste assunto.
9 Uda da amane sia:i, “Hina noga:i! Dia adi hamosea, na sosogo amola na da amo ninia hamoi fawane sia:mu. Di amola hina bagade ea sosogo amola da giadofale hamedafa hamoi ba:mu.”
9 — Senhor, — disse ela — eu e a minha família aceitaremos a culpa por qualquer coisa que o senhor fizer. O senhor e a sua família ficarão inocentes.
10 Hina bagade da bu adole i, “Nowa dunu da dima magagisia, amo nama oule misa! Amasea, amo dunu da dima bu se nabasu hamedafa imunu.”
10 Então o rei disse: — Se alguém ameaçar você, traga-o aqui, e ele nunca mais a incomodará.
11 Uda da amane sia:i, “Hina noga:idafa! Na sosogo fi dunu afae amo da nagofe ea bogoi dabe imunusa: ilegei. E da nagofe eno fane legele amola musa: wadela:i hou da baligi dagoi ba:sa:besa:le, di da dia Hina Godema sia:ne gadoma.” Da:ibidi da bu adole i, “Na da Fifi Ahoanusu Hina Gode Ea Dioba:le amane ilegesa. Diagofe da se hamedafa nabimu.”
11 — Senhor, — disse ela — por favor, ore ao Senhor , seu Deus, para que os meus parentes que planejam vingar a morte do meu filho não cometam um crime maior ainda, matando o meu outro filho. Davi disse: — Eu juro pelo
12 Uda da amane sia:i, “Hina noga:idafa! Na da eno afae fawane sia:mu da defeala:?” E bu adole i, “Defea! Sia:ma!”
12 — Senhor, — disse a mulher — deixe-me dizer somente mais uma coisa. — Está bem! — respondeu ele.
13 Uda da Da:ibidima amane sia:i, “Dia da abuliba:le Gode Ea fi dunuma wadela:le hamosala:? Dia da abuliba:le dia mano mugululi asi amo ea buhagimu logo hame doasibala:? Di da dia waha sia:i amoga dia hou fofada:nanu, disu da giadofai dagoi sia:sa.
13 — Por que o senhor fez uma coisa tão errada com o povo de Deus? — perguntou ela. — Ó rei, o senhor não deixou que o seu filho voltasse do estrangeiro; assim, com o que acabou de dizer, condenou a si mesmo.
14 Ninia huluanedafa da bogosu ba:mu. Ninia da hano osoboga adasa:i agoane, bu lamu da hamedei. Gode Hi amolawane da bogoi dunu bu esaloma:ne hame hamosa. Be di, hina bagade, da dunu mugululi asi, amo ea buhagimu logo doasimusa: dawa:.
14 Todos nós morreremos; somos como a água derramada no chão, que não pode ser juntada de novo. Mesmo Deus não traz os mortos de volta à vida, mas o rei pode dar um jeito de trazer um homem de volta do estrangeiro.
15 Hina noga:idafa! Na da dima sia:na misi, amo ea bai da na sosogo ilia da nama magagi. Amaiba:le, na da nisu amoma na dima asili sia:ma:ne dawa:i. Di da na adole ba:su hamoma:ne, na da dawa:i galu.
15 Ó rei, eu vim falar com o senhor agora porque o povo me ameaçou. Aí eu pensei: “Vou falar com o rei, pois tenho a esperança de que ele atenda o meu pedido.”
16 Na da amane dawa:i, `Hina bagade da na sia: nabimu. Amola e da dunu amo da nagofe fuga:musa: amola na sosogodafa soge amo Gode da Ea fi ilima i, amoga fadegamusa: dawa:lala, hina bagade da amo dunuma nagofe mae fuga:ma:ne gemu,’ na agoane dawa:i.
16 Pensei que o senhor me atenderia e me salvaria daquele que está tentando matar o meu filho e a mim e que quer nos tirar da terra que Deus deu ao seu povo.
17 Na da nisu sia:i, `Dafawane, hina noga:idafa! Dia dafawane ilegesu da na gaga:mu.’ Bai hina bagade da Gode Ea a:igele agoane amola e da hou ida:iwane amola wadela:i hou amo afafamusa: dawa:. Dia Hina Gode da ali esalumu da defea!”
17 Eu, a sua criada, também pensei que a sua promessa me salvaria, pois o rei é como o anjo de Deus e sabe tudo. Que o Senhor , nosso Deus, esteja com o senhor!
18 Hina bagade da bu adole i, “Na da dima adole ba:mu gala. Sia: huluanedafa molole olelema!” Uda da amane sia:i, “Hina noga:idafa! Dia hanaiga nama adole ba:ma!”
18 — Eu vou lhe fazer uma pergunta — respondeu o rei, — e você vai me dizer toda a verdade. — Pergunte o que quiser, senhor! — respondeu ela.
19 Da:ibidi da ema amane adole ba:i. “Di da Youa:be ea sia:beba:le, amo hou hamobela:?” E bu adole i, “Hina noga:idafa! Na da sema liligi huluane amoba:le sia:sa. Na da dima molole adole imunu logo fawane ba:sa. Dafawane! Dia eagene ouligisu dunu Youa:be, hi da na dima agoane sia:ma:ne sia:i.
19 — Foi Joabe que pôs você nisto, não foi? — perguntou o rei. Ela respondeu: — Digo, por tudo o que é sagrado, que não há jeito de escapar da sua pergunta. Sim, foi o seu oficial Joabe quem me disse o que fazer e o que falar.
20 Be e da hou moloma:ne agoane hamoi. Hina noga:idafa! Di da Gode Ea a:igele dunu defele asigi dawa:su bagade gala. Di da liligi hamonanebe huluane dawa:.”
20 Ele fez isso para resolver este caso. O senhor é sábio como o anjo de Deus e sabe tudo o que acontece.
21 Amogalu fa:no, hina bagade da Youa:bema amane sia:i, “Na da dia hanai hamoma:ne ilegei dagoi. Dia asili, goi ayeligi A:basalome lalalu, guiguda: oule misa!”
21 Mais tarde o rei disse a Joabe: — Eu resolvi fazer o que você quer. Vá e traga de volta o jovem Absalão.
22 Youa:be da Da:ibidima nodoma:ne, ea midadi osoba gala:la sa:ili, amane sia:i, “Hina noga:idafa! Hina Gode da dima hahawane dogolegele hamomu da defea! Di da na adole ba:i defele hamomuba:le, di da nama hahawane gala, amo na dawa:.”
22 Então Joabe se jogou no chão em frente de Davi em sinal de respeito e disse: — Deus o abençoe, ó rei! Agora eu sei que o senhor está satisfeito comigo, pois atendeu o pedido que eu, o seu criado, fiz.
23 Amalalu, e da wa:legadole, Gesie sogega asili, A:basalome amo Yelusaleme moilai bai bagadega bu oule misi.
23 Então Joabe levantou-se, foi à cidade de Gesur e trouxe Absalão de volta para Jerusalém.
24 Be hina bagade da A:basalome e hina bagade diasu amoga mae golama:ne sia:i. Da:ibidi da amane sia:i, “Na da ea odagi hamedafa ba:mu galebe.” Amaiba:le, A:basalome da hi diasua esalu. E da hina bagade hame ba:la asi.
24 No entanto, o rei deu ordem para Absalão não morar no palácio. — Eu não quero vê-lo! — disse ele. Aí Absalão foi morar na sua própria casa e não apareceu mais diante do rei.
25 A:basalome ea da:i da noga:iwane ba:su. Isala:ili soge ganodini, dunu eno e agoai hame ba:i. Ea dialuma gadonini sa:ili, emoa guduli da bobonomai fawane ba:su.
25 Em Israel não havia ninguém tão famoso por sua beleza como Absalão. Ele era perfeito da cabeça aos pés.
26 Ea dialuma hinabo da gesoma agoane amola e da ode huluane amoga afaega ea dialuma hinabo dadamusu. Bai ea hinabo da sedadedafa amola dioi bagade ba:su. Amo hinabo ea dioi defei, da ilia hina bagade ea ilegei defele ba:su. Defei da gilougala:me aduna agoane ba:su.
26 Tinha muito cabelo, que ele cortava uma vez por ano, quando ficava muito comprido e pesado. A sua cabeleira pesava mais de dois quilos, de acordo com a medida real de pesos.
27 A:basalome da egefelali udiana amola idiwi afae galu. Ea idiwi ea dio amo da Da:ima. E da isisima:goi ba:su uda esalu.
27 Ele tinha três filhos e uma filha chamada Tamar, que era muito bonita.
28 A:basalome da ode adunaga, hina bagade mae ba:le, Yelusaleme moilai bai bagade ganodini esalu.
28 Absalão morou dois anos em Jerusalém sem ver o rei.
29 Amalalu, A:basalome da Youa:be ema misa:ne sia:i. E da Youa:be amo A:basalome ea hou olelema:ne, hina bagadema asunasimusa: dawa:i galu. Be Youa:be da ema hame misi. A:basalome da bu Youa:be ema misa:ne sia:i, be Youa:be da bu hame misunu sia:i.
29 Então mandou buscar Joabe para lhe pedir que fosse falar com o rei em favor dele. Mas Joabe não quis ir. Aí ele mandou buscá-lo de novo, mas Joabe recusou novamente.
30 Amaiba:le, A:basalome da ea hawa: hamosu dunu ilima amane sia:i, “Ba:ma! Youa:be ea bugili nasu soge da na soge bega: gala. Amo ganodini da `bali’ bugi dialebe. Dilia amoga asili laluga ulugagisima!” Amaiba:le, ilia da asili bugili nasu soge laluga ulugagisi.
30 Então Absalão disse aos empregados: — Olhem! O campo de Joabe é pegado ao meu, e nele há uma plantação de Então eles foram e puseram fogo no campo de Joabe.
31 Youa:be da A:basalome ea diasuga asili, ougili amane adole ba:i, “Dia hawa: hamosu dunu da abuliba:le na bugili nasu soge ulugagibala:?”
31 Aí Joabe foi à casa de Absalão e perguntou: — Por que os seus empregados puseram fogo no meu campo?
32 A:basalome da bu adole i, “Bai na da di nama misa:ne sia:i. Be di da hame misi. Na da di hina bagade ema asunasili, ema na sia: amane adole ba:ma:ne dawa:i, `Na da abuliba:le Gesie soge fisili, guiguda: misibala:? Na amogawi esalumu da defea galu.” Amola A:basalome da eno amane sia:i, “Dia da na amo hina bagade ba:ma:ne, logo hamoma. Be e da na wadela:i hamosu dunu agoai ba:sea, e da na fane legema:ne sia:mu da defea.”
32 Absalão respondeu: — Eu mandei chamar você. Quero que você vá dizer ao rei Davi o seguinte: “Afinal de contas, por que foi que eu voltei de Gesur? Seria melhor ter ficado lá.” E Absalão continuou: — Eu quero falar com o rei. Se sou culpado, que ele mande me matar.
33 Amaiba:le, Youa:be da hina bagade Da:ibidima asili, A:basalome ea sia:i liligi olelei. Hina bagade e da A:basalome ema misa:ne sia:i. A:basalome da ema asili, ea midadi osoba begudui. Hina bagade da ema hahawane yosia:le, nonogoi.
33 Então Joabe foi conversar com o rei. Aí o rei mandou buscar Absalão, e este veio, ajoelhou-se e encostou o rosto no chão diante dele. E o rei o beijou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 2 Samuel 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.