Romanos 4
Ka Lamana'a Mono'i Lu Mu Tifi'ehina Ka Yabe (BEF) vs VC
1 To lali tatatifu Abalaha ai kumu hena ka lilune? Ai Huꞌmamofitoga hena huꞌehina?
1 Que vantagem diremos, pois, que conseguiu Abraão, nosso pai segundo a carne?
2 Ai hetofa suhi babu luto hulata minoꞌehinaꞌmu lamana bo nohane lutita Abalaha gufaꞌa limo titi hutitaꞌmu yabe. To Huꞌmamofihi bulo gufaꞌa limo titi mehilinaꞌmu yabe.
2 Porque, se Abraão foi justificado em virtude de sua observância, tem que se gloriar; mas não diante de Deus.
3 Mono bukugu fayahi geꞌahana: Abalahau Huꞌmamofitoga agoya hu emiꞌehinamuꞌi Huꞌmau komopaꞌa bu goloto lamana bo nohibe luto luꞌehina.
3 Ora, que diz a Escritura? Abraão creu em Deus e isso lhe foi imputado em conta de justiça {Gn 15,6}.
4 To bonaꞌi moneuba foya lilenogo liliꞌnalo lilinaꞌmu yabe. Foya liꞌehinaloti efa minaꞌa lilibe.
4 Ora, o salário não é gratificação, mas uma dívida ao trabalhador.
5 To bonaꞌi moneuba naniꞌni bebe sanamofihi foyaꞌa lolo mehilubeꞌmu nani Yesuhi aiꞌasigo anasi keheli uleꞌale hilube luto lulata bo yamofihi Huꞌmau foipanaꞌa li heꞌmi etoto lamana bo nohibe lutoꞌa nolibe. Yaꞌma keheli uleꞌale huseꞌnaꞌa Huꞌmau bu goloto ana bomofihi leꞌmo bati hilinaꞌmu yabe. Huꞌmau aiꞌamo kehelito ana bo kumu ya luto lu moloꞌehina yabe.
5 Mas aquele que sem obra alguma crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é imputada em conta de justiça.
6 To koyapa bo, Tebitiu ai ana ka hapaꞌaguti kaga luꞌehina. Huꞌmau lamana bo yabe luto faꞌmene leꞌmalina bouba gelo bilibe luto, Tebitiu ma fayahi koyoꞌehina:
6 É assim que Davi proclama bem-aventurado o homem a quem Deus atribui justiça, independentemente das obras:
7 Huꞌmau foipanaꞌa li heꞌmi etoꞌehina bouba
7 Bem-aventurados aqueles cujas iniqüidades foram perdoadas e cujos pecados foram cobertos!
8 To Huꞌmau bo moneꞌmofihi foipanaꞌa
8 Bem-aventurado o homem ao qual o Senhor não imputou o seu pecado {Sl 31,1s}.
9 Yaꞌma enegelo nebinamagihi Tebitiu luꞌehinana enugufalo laga hiꞌahanamagi kumu anasi luꞌehifiye? Oꞌe, Yege yege enugufa laga mehiꞌahana bonaꞌmagi hiti kumu luto luꞌehina yabe. Nani mono kaguti luꞌohuna: Abalahau Huꞌmamofitoga agoya hu emiꞌehigo ananamuꞌi lamana bo nohibe luto Huꞌmau ya luꞌehina.
9 Essa bem-aventurança é somente para os circuncisos, ou também para os incircuncisos? Dizemos, com efeito, que a fé foi imputada a Abraão em conta de justiça.
10 To yaꞌma kaga hiya kanagu luꞌehibe? Gufalo laga huꞌehina kanagu luꞌehifi to yataꞌa gufalo laga mehuꞌehina kanagu luꞌehibe? Yataꞌa Abalaha gufalo laga mehuse kanagu Huꞌmau lamana bo nohibe luto luꞌehina yabe.
10 Quando lhe foi ela imputada? Depois ou antes de sua circuncisão? Não depois, mas antes de ser circuncidado.
11 Alihi Abalahau gufaꞌalo laga hu eteꞌahago minoꞌehina. Anana hena niꞌibe? Abalahau Huꞌmamofihi keheli uleꞌale huꞌehigo Huꞌmau lamana bo nohane luꞌehina. To yaꞌma alipo gufaꞌa laga huto
11 Depois é que recebeu o sinal da circuncisão, como selo da justiça que tinha obtido pela fé antes de ser circuncidado. E assim se tornou o pai de todos os incircuncisos que crêem, a fim de que também a estes seja imputada a justiça.
12 To Abalahau ai ana huto bonaꞌi lugaꞌa enugufaꞌani laga hiꞌahanamagihi afoꞌanifu nohibe. Enugufaꞌani laga hiꞌahana yamofi kumu afoꞌanifu nohifiye? Oꞌe, Yataꞌa Abalahau gufaꞌa laga mehuꞌehina kanagu Huꞌmamofihi keheli uleꞌale huto minoꞌehina suhi luto enali neminanaꞌmu afoꞌanifu nohinagihe.
12 Pai também dos circuncisos, que não só trazem o sinal, mas que acompanham as pegadas da fé que nosso pai Abraão possuía antes de ser circuncidado.
13 Koyapa kanagu Huꞌmau Abalahahi kaga lu emiꞌehina: Asaga hepaꞌi hiti meꞌmo hiti yagapanakamagihi epilube luto kaga moloꞌehina. Abalahau mone keya ka megeꞌi moloꞌehinamuꞌi Huꞌmau yaꞌma kaga molo emiꞌehinafiye? Oꞌe. Abalahau agoya hu emiꞌehinogo lamana bo nohibe luto yaꞌma Huꞌmau kaga lu molo etoꞌehina.
13 Com efeito, não foi em virtude da lei que a promessa de herdar o mundo foi feita a Abraão ou à sua posteridade, mas em virtude da justiça da fé.
14 Bonaꞌi moneuba keya kasigo megeꞌi malalinaya Humau kaga moloꞌehinamofihi keheli uleꞌale huseꞌi hapaꞌa fenene hititaꞌmu yabe. To Huꞌmau kaga lu moloꞌehinaꞌa hiti fenene hititaꞌmu yabe.
14 Porque, se a herança é reservada aos observadores da lei, a fé já não tem razão de ser e a promessa fica sem valor.
15 Ana keya ka niꞌinogo bonaꞌmofihi foipanaꞌani huto hilinaꞌmu to Huꞌmau hima muhi fi epalalibe. To keya ka meniꞌinogo bonaꞌmagi keya ka megeꞌi memelete pelesa ilatanamo meminalinaꞌmu yabe.
15 Porquanto a lei produz a ira; e onde não existe lei, não há transgressão.
16 To Huꞌmau lu moloꞌehina ka hapaꞌa henana niꞌibe? Lali aitoga keheli uleꞌale huseꞌna ya niꞌibe. To henaꞌmube? Ana kagamo faꞌmene limiꞌehina suhi huto Abalahahi yagapanaꞌa asagaꞌmagihi hiti ana kaga molo epoloꞌehina. Lali Yuta bonaꞌi keya ka megeꞌi nomalaluta bonatoga hiti to Abalaha suhi luto Huꞌmamofihi agoya hu emise bonatoga hiti yaꞌma kaga molo letoꞌehina yabe. Abalahau ai lali asaga bonaꞌmagita afotifu nohinagihe. Henaꞌmube? Ai Huꞌmamofihi keheli uleꞌale huꞌehina yamofihi lelepiꞌehibe.
16 Logo, é pela fé que alguém se torna herdeiro. Portanto, gratuitamente; e a promessa é assegurada a toda a posteridade de Abraão, não somente aos que procedem da lei, mas também aos que possuem a fé de Abraão, que é pai de todos nós.
17 Koyapaꞌi Abalaha kumu mono bukugu fayahi geꞌahana: Nani babu noto noto bonaꞌmagihi afoꞌaniga keleꞌmo lolo nohube, luto Huꞌmau ya luto lu moloꞌehina. To Abalahau Huꞌmamofihi bulo minoto ana kagamofihi keheli uleꞌale huꞌehigo ana kaga moloꞌehinauba huto hulatamo niꞌibe. Huꞌmau filiꞌahana bonaꞌi eneleꞌmo ho tilata nohina bouba to anaꞌina asagaꞌna huto mehuꞌehina alihi leꞌmo huto hilina bouba yaꞌma kaga lu moloꞌehina yabe.
17 Em verdade, está escrito: Eu te constituí pai de muitas nações {Gn 17,5}; {nosso pai, portanto} diante dos olhos daquele em quem acreditou, o Deus que dá vida aos mortos e chama à existência as coisas que estão no nada.
18 Abalahau aiꞌa nagaꞌa bu megose minoto Huꞌmau maꞌnaka nolibe luto lulata to keheli uleꞌale huto Huꞌmamofihi huto hilina kanaꞌa geba huto minoꞌehina. Yamuꞌi Huꞌmau aimo babu noto noto bonaꞌi afoꞌanifu leꞌmo ho tiꞌehina yabe. Ananamuꞌi mono bukugu fayahi mone geꞌahana: Bonaka tatakafu babu luto huto hilabe.
18 Esperando, contra toda a esperança, Abraão teve fé e se tornou pai de muitas nações, segundo o que lhe fora dito: Assim será a tua descendência {Gn 15,5}.
19 Ana kanagu Abalahau ai lebato 100 foya kana melugu minoꞌehina. Ai oyafamofihi gufaꞌa pisigiꞌehigo to lihaꞌa Selahi litanaꞌi huto panaꞌi meketalina huto minoꞌehina. Etugufaꞌatiti amuya memoloꞌehinagi Abalahau ana kagalo ekesa yigito keheli uleꞌale huto komopaꞌa amuya moloꞌehina.
19 Não vacilou na fé, embora reconhecendo o seu próprio corpo sem vigor - pois tinha quase cem anos - e o seio de Sara igualmente amortecido.
20 Ana kagalo keheliseꞌnaꞌa fenene mehuꞌehigo Huꞌmau kaga moloꞌehinamuꞌi loe lae mehuꞌehina. Keheliseꞌnaꞌauba amuya molo etoꞌehina. To yamuꞌi Huꞌmamofihi foke ka lu emiꞌehina.
20 Ante a promessa de Deus, não vacilou, não desconfiou, mas conservou-se forte na fé e deu glória a Deus.
21 Ai Huꞌmau kaga moloꞌehinanamu komopaꞌagu keheli uleꞌale huto alihi hu netalibe luto keheli fe luto minoꞌehina.
21 Estava plenamente convencido de que Deus era poderoso para cumprir o que prometera.
22 To Abalahau Huꞌmamofihi keheli uleꞌale huꞌehinamu koyapaꞌi fayahi geꞌahana: Huꞌmau bu goloto lamana bo nohibe luto luꞌehina.
22 Eis por que sua fé lhe foi contada como justiça.
23 Yana Huꞌmamofihi bulo lamana bo nohibe luto luꞌehina ka keyeꞌahana yaꞌma aisigo ka meniꞌibe.
23 Ora, não é só para ele que está escrito que a fé lhe foi imputada em conta de justiça.
24 Lali kumu hiti ana fayahi keyeꞌahana yabe. Sipi Boti Yesu filiꞌehinaguti Huꞌmau leꞌmo ho tiꞌehinalo komopati emito keheli uleꞌale huto minalutamofihi Huꞌmau lamana bonaꞌi nehabe luto lulata nohibe.
24 É também para nós, pois a nossa fé deve ser-nos imputada igualmente, porque cremos naquele que dos mortos ressuscitou Jesus, nosso Senhor,
25 To Yesu lali foipanati li heꞌmi letalibe luto Huꞌmau ho lifigo oto filiꞌehina. Ya hulago akuꞌi Huꞌmau filiꞌehinagati leꞌmo kosaba holoto lali kumu bebe sana bonaꞌi leleꞌmo lolo huꞌehina yabe.
25 o qual foi entregue por nossos pecados e ressuscitado para a nossa justificação.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.