Marcos 12

Ka Lamana'a Mono'i Lu Mu Tifi'ehina Ka Yabe (BEF) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 To yalo, Yesu kaga lu epilubeꞌmu nohuto fono ka ma luto lu epiꞌehina: Bo moneuba nagaꞌi foya kofoto to gegisa fi bego bego hutoꞌa, to kaba bo minalana noho gitoꞌa, to nagaꞌi legeyaꞌa li letite bai nagamiꞌi lolo hilana keli mone kifilotoꞌa, yalo kaba bomagi eneleꞌmo ho tilotoꞌa, fato kapogu buto minoꞌehibe.
1 Então Jesus começou a lhes ensinar por meio de parábolas: “Um homem plantou um vinhedo. Construiu uma cerca ao seu redor, um tanque de prensar e uma torre para o guarda. Depois, arrendou o vinhedo a alguns lavradores e partiu para um lugar distante.
2 To alihi legeya hoto uyaꞌi lago, legeyaꞌa mone ligilube luto kele kele panaꞌa mone ho lifigo bigo,
2 No tempo da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção.
3 enali luba sabo hite osahi emite kehe neigo, ai legeya meligise faꞌmene oꞌehina yabe.
3 Os lavradores agarraram o servo, o espancaram e o mandaram de volta de mãos vazias.
4 Ya hi etago, foya afoꞌafu kele kele panaꞌa mone hiti ho lifigo bigo, enali ana hite osahi emite latahaꞌa i loko hite golahi hilete bati mehina suhi hi eteꞌahana yabe. To yalo kele kele panaꞌa mone hiti ho lifigo bigo aiꞌi he filiꞌahana yabe.
4 Então o dono da terra enviou outro servo, mas eles o insultaram e bateram na cabeça dele.
5 To yalo fato fato yupahi kele kele panaꞌa fato fatoꞌi enoho lifigo bago enali moneꞌa osahi epite to moneꞌa enehe filite ya hi epeleꞌahana yabe.
5 O próximo servo que ele mandou foi morto. Outros servos que ele enviou foram espancados ou mortos,
6 To yalo foya afoꞌafu ma luꞌehibe: Nani ketoꞌohuna panaꞌni ho lifilenogo buto ka lu epilenogo ka kehelilabe. Ya luto aiꞌa panaꞌa, gi moneko panaꞌa yagi aimo ho lifigo bigo,
6 até que só restou um: seu filho muito amado. Por fim, o dono o enviou, pois pensou: ‘Certamente respeitarão meu filho’.
7 enali foya kaba bomagi ana panaꞌi fotoꞌi bu gete ma liꞌahana: Oho. Foya molo lilina panaꞌa noabe. Lali ho fililototi foyaꞌa laliti lilune.
7 “Os lavradores, porém, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
8 Ya liteꞌani ana panaꞌi leꞌmete bite he fililete, foyaguti leꞌmete bite heꞌmi eteꞌahana yaꞌma luꞌehina kiliheꞌi yabe.
8 Então o agarraram, o mataram e jogaram seu corpo para fora do vinhedo.
9 To ya hago foya afoꞌafu keheliloto henana hu epalalibe? Ai keheliloto buto ana foya kaba bomagihi asagaꞌi enoho fililotoꞌa, foya fato bomagi epinogo kaba hilabe. Yesu ya lu epiꞌehina yabe.
9 “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará?”, perguntou Jesus. “Ele virá, matará os lavradores e arrendará o vinhedo a outros.
10 To ai ma luto ka mone hiti lu epiꞌehina: Lenali mono bukugu yaꞌma leka mesoꞌahafiye? Ma luto koyoꞌehina niꞌibe:
10 Vocês nunca leram nas Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular.
11 Yatai ana efahuba
11 Isso é obra do Senhor e é maravilhosa de ver’?”
12 Yesu ya ligo, enali sipi mono bomagi kehelite: Laliꞌi ka lemekito ana fono ka luꞌehina yabe lite kehelite Yesuhi nagaꞌi emilubeꞌmu hiꞌahana akuꞌi asaga bonaꞌmagi kumu koli hite heꞌmite bifa hiꞌahabe.
12 Os líderes religiosos queriam prender Jesus, pois perceberam que eram eles os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, por medo da multidão, deixaram-no e foram embora.
13 Bite yalo Felosi bomagi lugaꞌa to Heloti nagaꞌi bomagi lugaꞌa hiti enoho lifigo,
13 Mais tarde, os líderes enviaram alguns fariseus e membros do partido de Herodes com o objetivo de levar Jesus a dizer algo que desse motivo para o prenderem.
14 bite Yesuhi miꞌi malaluneꞌmu nehite aitoga ete ma liꞌahana: Babafio. Kai lusiga lulata bo nohane. Kai Huꞌmamofihi kaꞌa maꞌnaka luto lu lepise bo nohane. Bona kumu koli mehuse bo nohuto Huꞌmamofihi kaꞌa lusiga luto lu epise bo nohatagihe. Mafi. Sipi kaba bo, giꞌa Sisa aimofihi takisi efahi emiluta bati huꞌehifi bati mehuꞌehibe? Ana efahi emilupi meemilune? Yaꞌma Lomu gamanimofihi keya ka megeꞌi malalupi, heꞌmilune? Kai lu limibo.
14 Disseram: “Mestre, sabemos como o senhor é honesto. É imparcial e não demonstra favoritismo. Ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade. Agora, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?
15 Ya nelago, Yesu enali aiꞌi fi taga hiluneꞌmu enipa nehago kehelitoꞌa ma luto lu epiꞌehina: Lenali henabe lite nimiꞌi nemalabe? Efahi legeyaꞌa mone ite ete nimitogo bu galube.
15 Devemos pagar ou não?”. Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse: “Por que vocês tentam me apanhar numa armadilha? Mostrem-me uma moeda de prata,
16 To ya ligo, enali efahi mone ite ete emilago, ai li saga nohuto ma luto enoloka hoꞌehina: Mana efapolo kiyiꞌafihi mehaꞌa hiti fayahaꞌa hiti niꞌibe?
16 Quando lhe deram a moeda, ele disse: “De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
17 Ya ligo, enali: Sipi kaba bo Sisahi mehaꞌa yabe, lite lago ai ma lu epiꞌehina: Ya. Ana, Sisahi nasanaꞌa Sisahi emilo. To ana huto Huꞌmamofihi nasanaꞌa Huꞌmamofihi emilo. Ya ligo, enali hetofa ka nonaꞌa epiꞌehinamofi hiti to ai kumu topa hete ka melise faꞌmene mineꞌahana yabe.
17 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele. Sua resposta os deixou muito admirados.
18 To yalo Satusi bomagi, enali bonaꞌi fili su helete alihi akuꞌi ho metilabe lite nelana bomagi, enali aitoga ete ma lite loka heꞌahana:
18 Depois vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos, e perguntaram:
19 Babafio. Moseu ma luto koyoꞌehina keheliꞌohune: Bo mone yagapanaꞌi meketose fililenogomo lihaꞌa gonaꞌauba lilibe. Gonaꞌauba lihaꞌa liloto yagapanaꞌi ketolenogo ya huto goꞌafihi bihaꞌa huto hilabe. Moseu ya luto koyoꞌehina keheliꞌohune.
19 “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer sem deixar filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
20 To mafi. Koguna 7 mineꞌahabe. To yege bouba ai lihaꞌa lito to yagapanaꞌi meketose fililago, ai megesaꞌalo bouba ana aꞌi liꞌehibe.
20 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
21 To ai ana huto yagapanaꞌi meketose fililago, aiꞌa gonaꞌauba liꞌehibe.
21 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu sem deixar filhos. Então o terceiro irmão se casou com ela.
22 To ya huto buto yaꞌma kohona silagaꞌi ana suhi huto ana aꞌi lite yagapanaꞌi meketese fililago, yalo alihi ana aꞌuba ana huto filiꞌehina yabe.
22 O mesmo aconteceu até o sétimo irmão, e nenhum deixou filhos. Por fim, a mulher também morreu.
23 To ya higo, alihi filiꞌahanaguti ho tilana yupahi kiyiꞌafihi lihaꞌa lolo hilina niꞌibe? Yaꞌma kogunamagi asagaꞌi ana aꞌi liꞌahana niꞌibe.
23 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
24 Ya lago, Yesu kaꞌanilo ma luto lu epiꞌehina: Ya. Lenali ya hite keheli fetaga nehabe. Lenali Huꞌmamofihi kaꞌa hiti hapaꞌa hiti mekeheliꞌahabe. To Huꞌmau amuyaꞌa hiti bo nohigo, lenali menekehelibe.
24 Jesus respondeu: “O erro de vocês está em não conhecerem as Escrituras nem o poder de Deus.
25 To bonaꞌmagi alihi filiꞌahanaguti ho tilana kanagu anaꞌi kata mehilanaꞌmu yabe. To anaꞌi melilanaꞌmu yabe. Ana kanagu kokulumalo agelomagihi suhi hite minalanaꞌmu yabe.
25 Pois, quando os mortos ressuscitarem, não se casarão nem se darão em casamento. Nesse sentido, serão como os anjos do céu.
26 To filiꞌahanaguti ho tilana kagaꞌmu Moseu koyoꞌehina ka mone bu megeꞌahafiye? Moseu yaꞌma i kulu tito loꞌehina yafa bu goꞌehina yupahi, Huꞌmau hena ka lu emiꞌehina niꞌibe? Ai ma luto lu emiꞌehibe: Nani Abalahahi kibina boꞌa Isakahi kibina boꞌa Yakopuhi kibina boꞌa nohube, luto lu emiꞌehina yabe.
26 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, vocês não leram a esse respeito nos escritos de Moisés, no relato sobre o arbusto em chamas? Deus disse a Moisés: ‘Eu sou o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
27 Ana kaꞌamofihi hapaꞌa ma huto niꞌibe. Huꞌmau ai enubu hiti nehana bonaꞌmagihi kibina boꞌani nohina keheliꞌohune. To ya higo, enali koyapa bonaꞌmagi, Abalaha yagi, Isaka yagi Yakopu yagi enali fenene mehise nehabe enali mineme bite nehana yabe, luto nolina ka yaꞌma niꞌibe. To lenaliya yaꞌma keheli fetaga nehana yabe. Yesu ya luto lu epiꞌehina yabe.
27 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos. Vocês estão completamente enganados!”.
28 To enali Yesuhi kaga yaꞌma loka nehago, to Yesu kaꞌanilo kaga bati huto lu noepigo, mono ka enelepise bo moneuba anaga minoto kehelito oto Yesuhi ma luto loka hoꞌehina: Keya ka asagaꞌi niꞌigo, to hiyaꞌa hofa toto be ligiꞌehina ka niꞌibe? Lu nimibo.
28 Um dos mestres da lei estava ali ouvindo a discussão. Ao perceber que Jesus tinha respondido bem, perguntou: “De todos os mandamentos, qual é o mais importante?”.
29 Ya ligo, Yesu ma luto lu emiꞌehina: Yataꞌa yaꞌma hofa toꞌehina ka ma niꞌibe. Isilaeli nagaꞌi kehelilo. Kibina bo Huꞌmau monekoꞌna nohuto aiꞌasigo kibina bo nohibe.
29 Jesus respondeu: “O mandamento mais importante é este: ‘Ouça, ó Israel! O Senhor, nosso Deus, é o único Senhor.
30 To kai kibina boka, Huꞌmamofihi kemehi emito, keheli emito minalane. Kipakatu kemehakatu komopakatu kugufakatu amuya moloto aimomuꞌi keheli emito minobo. Yataꞌa yaꞌma niꞌigo to analo yaꞌma ka mone ma niꞌibe:
30 Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua mente e de todas as suas forças’.
31 Kai bonaka kumu kiginaga fito minobo. Kaika kugufaka kaba nohata suhi huto bonakamofihi kaba hu etobo. Yaꞌma keya ka loemoya, asaga kamofihi be ligiꞌehina yabe.
31 O segundo é igualmente importante: ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’. Nenhum outro mandamento é maior que esses”.
32 Ya ligo, mono ka enelepise bouba ma luto lu emiꞌehina: Oho. Afoꞌnigabe. Maꞌnaka nolane. Huꞌmau monekoꞌna nohibe luto lusiga nolane. To aiꞌasigo kibina bo nohibe luto lusiga nolane.
32 O mestre da lei respondeu: “Muito bem, mestre. O senhor falou a verdade ao dizer que há só um Deus, e nenhum outro.
33 To lali bonaꞌmofita ai kumu lipatitu lemehatitu komopatitu lugufatitu amuya moloto lebesito keheli emiluta bati ka nolane. To bonatiꞌmu liginaga fito lugufati kaba nohuto suhi huto kaba hu epalaluta bati ka nolane. To bona moneuba yaꞌma keya ka loemofitoga keheli emilata yauba silagaꞌnamofihi Huꞌmamofitoga noemutana to salamana go emutana silagaꞌi be ligiꞌehina yabe. Kai maꞌnaka nolane.
33 E sei que é importante amá-lo de todo o meu coração, de todo o meu entendimento e de todas as minhas forças, e amar o meu próximo como a mim mesmo. É mais importante que oferecer todos os holocaustos e sacrifícios exigidos pela lei”.
34 To yaꞌma bouba ya huto keheli bati huto kaga lu emigo, Yesu kehelise ma lu emiꞌehina: Kai Huꞌmamofihi kapoꞌalo lebatoꞌisi tilubeꞌmu nohane. To ya ligo, bonaꞌmagi enali enelesaꞌani noligo kaga loka mehese mineꞌahana yabe.
34 Ao perceber quanto o homem compreendia, Jesus disse: “Você não está longe do reino de Deus”. Depois disso, ninguém se atreveu a lhe fazer mais perguntas.
35 To Yesu sipi mono nonugu minoto ka lu noepito ma luto enoloka hoꞌehina: Enali mono ka lu enelepise bonaꞌmagi henabe lite Kilisito bo Tebitihi panaꞌa nohibe lite nelabe?
35 Mais tarde, enquanto ensinava o povo no templo, Jesus fez a seguinte pergunta: “Por que os mestres da lei afirmam que o Cristo é filho de Davi?
36 Koyapaꞌa Tebitiu Hetofa Sikalafuꞌuba lu emiꞌehina ka yaꞌma luto ma luꞌehina:
36 O próprio Davi, falando por meio do Espírito Santo, disse: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: Sente-se no lugar de honra à minha direita até que eu humilhe seus inimigos debaixo de seus pés’.
37 Ya luto luꞌehigo Tebitiu ana ka luloto Kilisito kumu: Nani kibina boꞌni yabe, luto yaꞌma gi hoꞌehina. Ya huꞌehigo enali henabe lite Kilisito Tebitihi yagapanaꞌa anasi nohibe, lite nelabe? Yesu ya ligo asaga boanaꞌmagi kaꞌamofihi keheliba keheliba hite ai kumu fokehi liꞌahabe.
37 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”. E a grande multidão o ouvia com prazer.
38 To yalo Yesu kaga luto lipoti epiloto ma luꞌehina: Lenali mono ka lu enelepise bomagi kumu kaba hu bati hilo lu nolepube. Enali yatama kata lusi hetofa kata hepite maketi hepaluga hutu hata hite humofaꞌna hite nehago bonaꞌmagi enalitoga lipite enebe netigibe.
38 Jesus também ensinou: “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças.
39 To enali mono nonugu titeꞌani olopa bomagihi hetofa nebelusalo tite neminabe. To sipi noseꞌna nalana yupahi ho tite yafege gelete mineꞌahana.
39 E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
40 To enali keto aꞌmagihi feꞌnohaꞌani be nesilite gumina lilata nehana. To asaga bonaꞌmagi kehelite lofokehi lilabe lite yaꞌmu yatama yatama kaga lite nunumu hite mineꞌahana yamofihi hapaꞌani ya huto niꞌibe. Niꞌinaya alihi Huꞌmau ka foya lilina kanagu enaliꞌaniꞌmu fagalo bonaꞌi nehabe lilina, to osahi sipiꞌa mone hiti epilinaꞌmu yabe.
40 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
41 To Yesu sipi mono nonugu minoto efahi neheꞌmina hepaꞌmo bu goto minago babu bonaꞌmagi ete efahaꞌani neheꞌmigo bu goꞌehina. Yaga foya bomagi efahaꞌani babu luto anagu heꞌmiꞌahana.
41 Jesus sentou-se perto da caixa de ofertas do templo e ficou observando o povo colocar o dinheiro. Muitos ricos contribuíam com grandes quantias.
42 Yalo keto aꞌi moneuba oto efahaꞌa loe toea anagu heꞌmigo Yesu bu goꞌehina.
42 Então veio uma viúva pobre e colocou duas moedas pequenas.
43 Ya bu goto panaꞌalobo kehe igo ago ma luto lu epiꞌehina: Lusiga lu nolepube. Yaꞌma keto aꞌuba heꞌmiꞌehina efahaꞌa yauba asaga bonaꞌi heꞌmiꞌahanaꞌamagihi enebe ligiꞌehina yabe.
43 Jesus chamou seus discípulos e disse: “Eu lhes digo a verdade: essa viúva depositou na caixa de ofertas mais que todos os outros.
44 Enali efahaꞌani silagaꞌi niꞌinaloti moneꞌa lite ete heꞌmiꞌahabe. To ai muhi menina aꞌi nohuto efahaꞌa asagaꞌi niꞌina to noseꞌna mina fito nalube luto moloꞌehina efahaꞌa yaꞌma aheꞌmi su hoꞌehinagihe. Yanaꞌmu aiꞌa hapaꞌa bati huꞌehinauba enebe ligiꞌehibe, luto Yesu ya luto luꞌehina yabe.
44 Eles deram uma parte do que lhes sobrava, mas ela, em sua pobreza, deu tudo que tinha”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.