Marcos 10
Ka Lamana'a Mono'i Lu Mu Tifi'ehina Ka Yabe (BEF) vs NVT
1 Yalo Yesu to panaꞌalobomagi anagati heꞌmite bite Yutia kapogu biteꞌani to Yotani nagami muya beletoga niꞌina kapogu biꞌahabe. To anagu babu bonaꞌmagi Yesutoga ete li gehesa nehago ai mone yupahi hiti kaga lu epilata huto minoꞌehibe. Ai hapaꞌa ya huto niꞌina yabe.
1 Então Jesus deixou Cafarnaum e foi para a região da Judeia, a leste do rio Jordão. Mais uma vez, multidões se juntaram ao seu redor e, como de costume, ele as ensinava.
2 To Felosi bonaꞌmagi aiꞌi fi taga hi etaluneꞌmu nehite ete ma lite loka heꞌahana: Ma bose. Bo moneuba lihaꞌa leꞌmo heꞌmilinaꞌa yaꞌma bati huꞌehifi bati mehuꞌehibe. Kai lu limibo.
2 Alguns fariseus vieram e tentaram apanhar Jesus numa armadilha com a seguinte pergunta: “Deve-se permitir que um homem se divorcie de sua mulher?”.
3 Ya lite lago ai ma luto lu epibe: Moseu hena ka luto koyoꞌehina nekehelifiye?
3 Jesus respondeu: “O que Moisés disse na lei a respeito do divórcio?”.
4 To enali ma lite lu emiꞌahana: Moseu ma luto luꞌehina: Bo moneuba lihaꞌa leꞌmo heꞌmilubeꞌmu nohuto ai yataꞌa fayahi mone goto emiloto yalo leꞌmo heꞌmilinaꞌmu yabe. Moseu ya luto koyoꞌehina yabe.
4 “Ele o permitiu”, responderam os fariseus. “Disse que um homem poderia dar à esposa um certificado de divórcio e mandá-la embora.”
5 To ya lago, Yesu ma luto lu epiꞌehina: Moseu lenali komopatini efahi fiꞌehina bo nehago keheliꞌohutoꞌa ana ka luto koyoꞌehina yabe.
5 Jesus, porém, disse: “Moisés escreveu esse mandamento porque vocês têm o coração duro,
6 To koyapa Huꞌmau asagaꞌna hapi fito li huto huꞌehina kanagu ai ma luꞌehina: Bo hiti aꞌi hiti li huto huꞌehina yabe.
6 mas ‘Deus os fez homem e mulher’ desde o princípio da criação.
7 To yalo ai ma luto luꞌehina: Bouba itoꞌafinogo afoꞌafinogo heꞌmi etototo lihaꞌa nohinalo buto minalibe.
7 ‘Por isso o homem deixa pai e mãe e se une à sua mulher,
8 To anaga bigo, etali li nupa hite minete kogunale lolo hite minalaꞌibe. Huꞌmau ya luto lu moloꞌehigo, yaꞌmu etali alobole loe bonate meminese moneko bonaꞌi minalaꞌina niꞌibe.
8 e os dois se tornam um só’. Uma vez que já não são dois, mas um só,
9 To ya higo, Huꞌmau leꞌmo nupa huꞌehina alobole, lenali bonaꞌmagi loko mehi etatalo. Yesu kaꞌanilo ya luto luꞌehina.
9 que ninguém separe o que Deus uniu”.
10 To alihi nonugu tite neminete, panaꞌalobomagi ana kagaꞌmu loka heꞌahabe.
10 Mais tarde, quando Jesus estava em casa com seus discípulos, eles tocaram no assunto outra vez.
11 To ai ma luto lu epiꞌehina: Bouba lihaꞌa leꞌmo heꞌmiloto to fato aꞌi lilina bouba, ai gumina nofalabe.
11 Jesus respondeu: “Quem se divorcia de sua esposa e se casa com outra mulher comete adultério contra ela.
12 To ana huto, aꞌuba bahaꞌa heꞌmeto fato bolo bilina aꞌuba, ai ana huto gumina nofalabe. Yaꞌma suhi sigimi hilata nehana yabe.
12 E, se a mulher se divorcia do marido e se casa com outro homem, comete adultério”.
13 To yalo, bonaꞌmagi yagapanaꞌani aitoga eneleꞌmete ete Yesu bako hu epoloto enunu kito lusa gi epalalibe lite eneleꞌmete neago, panaꞌaloboꞌamagi ka epekite lu laga hiꞌahabe.
13 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas, mas os discípulos repreendiam aqueles que as traziam.
14 To ya hago, Yesu bu enogoto keheliloto panaꞌaloboꞌa sipi ka epekito ma lu epiꞌehina: Oꞌe. Ya mehilo. Lagaso yagapanaꞌmagi nanitoga bati hite alanaꞌmu yabe. Lu laga mehilo. Yagapanaꞌi suhi hite nemina bonaꞌmagi Huꞌmamofihi kapogu tilanaꞌmu yabe. Lusiga lu nolepube.
14 Ao ver isso, Jesus ficou indignado com os discípulos e disse: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
15 Bo moneubafi moneuba lagaso yagapanaꞌmofihi suhi huto Huꞌmamofitoga agoya hu emilina bouba, ai Huꞌmamofihi kapogu tilinaꞌmu yabe. To bo moneubafi moneuba lagaso yagapanaꞌmofihi suhi huto Huꞌmamofitoga agoya hu meemilina bouba, ai Huꞌmamofihi kapogu metilinaꞌmu yabe.
15 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
16 Yesu ya luloto, yagapanaꞌmagi enunu kito yapo enugufalo li moloto bebe sana ka lu epito minoꞌehina.
16 Então tomou as crianças nos braços, pôs as mãos sobre a cabeça delas e as abençoou.
17 To alihi Yesu kapo malalubeꞌmu nohigo, bo moneuba hololu luto oto aitoga lahupa nohi fito ma luto loka hoꞌehina: Oho afoꞌnigabe. Bati bo nohane. Nani henaꞌni hulenogoꞌni nemehuba minoba minoba hilibe? Lu nimibo.
17 Quando Jesus saía para Jerusalém, um homem veio correndo em sua direção, ajoelhou-se diante dele e perguntou: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
18 Ya ligo, Yesu ma luto lu emiꞌehina: Kai nani kumu henabe luto bati bo nohane luto nolane? Asaga bonaꞌmagi bati bo menehana yabe. Huꞌmau aiꞌasigo bati bo nohina yabe.
18 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
19 To Moseu keya ka luꞌehina kaꞌa asagaꞌi kai keheliꞌahata niꞌibe. Mone: Kai bonaꞌi ho mefilibo, nolibe. To mone: Aꞌi gumina mefolobo, nolibe. To mone: Gumina melibo, nolibe. To mone: Ka foya nelinogo kai faga faga melubo. To mone: Soya ka luto feꞌnohi melibo. To mone: Itokafinogo afokafinogo kagaꞌatiti keheli etimibo. Yaꞌma keya ka kai akeheliꞌahata niꞌibe.
19 Você conhece os mandamentos: ‘Não mate. Não cometa adultério. Não roube. Não dê falso testemunho. Não engane ninguém. Honre seu pai e sua mãe’.”
20 To ya ligo, ana bouba ma luto lu emiꞌehina: Oho, afoꞌnigabe. Yaꞌma keya ka asagaꞌi lagasoꞌasi minona kanaguti kehelito megeꞌi mololata nohuna yabe.
20 O homem respondeu: “Mestre, tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
21 Ya ligo, Yesu aiꞌi bu goto minoto ginaga nofigo ma luto lu emiꞌehina: Kaika hapaka monekoꞌisi mehuꞌahatana niꞌibe. Kai buto feꞌnohakalotiꞌi minaꞌa lilotoka ito buto enumuhi menina bonaꞌmagihi epiletogomo Huꞌmau kokulumaga kemetahanaka yege yegeꞌna molo ketalinaꞌmu yabe. To yaꞌma hulotoka oto nemegeꞌi molobo.
21 Com amor, Jesus olhou para o homem e disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Vá, venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
22 Ya ligo, ana bouba keheliloto li pisigito minoꞌehibe. Henaꞌmube? Aiꞌa feꞌnohaꞌa babu luto niꞌigo kehelito komopaꞌa keta higo li pisigiloto nohinagati bufa huꞌehina yabe.
22 Ao ouvir isso, o homem ficou desapontado e foi embora triste, pois tinha muitos bens.
23 Ya higo, Yesu bu goto bonaꞌi bu go beloloto panaꞌalobomagihi ma luto lu epiꞌehina: Ke. Yogo feꞌnoho bonaꞌmagi Huꞌmamofihi kapogu tilana keta gofa nohibe.
23 Jesus olhou ao redor e disse a seus discípulos: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!”.
24 Ya ligo, panaꞌalobomagi kaꞌamuꞌi topa hete: Abo. Keta hina ka nolibe lite ai lu eminogo ai lu eminogo hite nehago Yesu ka mone hiti ma luto lu epiꞌehina: Panaꞌaloboꞌnise. Enali yogo feꞌnohi enemetahanaꞌani niꞌina bonaꞌmagi Huꞌmamofihi kapogu tilana keta gofa nohibe.
24 Os discípulos se admiraram de suas palavras. Mas Jesus disse outra vez: “Filhos, entrar no reino de Deus é muito difícil.
25 Kameli yagauba neka hokolo kapoꞌagu kikipa hoꞌehinaꞌa faꞌmene bati huto bilifiye? Oꞌe. Amuya moloto fito foloto bilinaꞌmu yabe. To ana huto feꞌnohaꞌa silagaꞌi niꞌina bouba Huꞌmamofihi kapogu tilina keta gofa huꞌehina yabe.
25 É mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Ya ligo enali lusina hite topa hete ma lite lu emiꞌahana: Yahi, hiya bonaꞌmagi Huꞌmamofihi kapogu tilabe? Kiyiꞌafu bati hinogo Huꞌmau buto bilina niꞌibe?
26 Perplexos, os discípulos perguntaram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Ya lago Yesu enali enamapahi fito ma luto lu epiꞌehina: Bonaꞌmagi lolo mehilanaꞌa huto niꞌibe. To Huꞌmau ai bati nohuto eneheꞌmalinaꞌa huto niꞌibe. Ma melugu bonaꞌmagi lolo hilanaꞌa keta hilina asagaꞌnamofihi enali lolo mehilanaꞌmu yabe. Huꞌmau ai amuyaꞌa hiti bouba ketaꞌa hitiꞌnamofihi lolo hilinaꞌmu yabe.
27 Jesus olhou atentamente para eles e respondeu: “Para as pessoas isso é impossível, mas não para Deus. Para Deus, tudo é possível”.
28 Ya ligo Pitau: Laliya nasana asagaꞌnati heꞌmitoti kemegeꞌi moloto oꞌohuta yabe, luto noligo Yesu ma luto luꞌehina:
28 Então Pedro começou a falar: “Deixamos tudo para segui-lo”.
29 — ausente —
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, irmãos, irmãs, mãe, pai, filhos ou propriedades por minha causa e por causa das boas-novas
30 — ausente —
30 receberão em troca, neste mundo, cem vezes mais casas, irmãos, irmãs, mães, filhos e propriedades, com perseguição, e, no mundo futuro, terão a vida eterna.
31 To yatai sipi bo nehanaꞌamagi moneꞌa akuꞌi alihi faꞌmene bo minalabe. To yatai faꞌmene bo nehanaꞌamagi moneꞌa enali alihi sipi bo minalabe. Yesu ya luto lu epiꞌehina yabe.
31 Contudo, muitos primeiros serão os últimos, e muitos últimos serão os primeiros”.
32 To alihi, enali Yelusale hepatoga biluneꞌmu nehite kapo meleteꞌani to Yesu kohe toto nobigo panaꞌaloboꞌamagi enuluhaya bigo kapo nebago to enali enemegeꞌi melete nebana boanaꞌmagi koli hite biꞌahabe.
32 Por esse tempo, subiam para Jerusalém, e Jesus ia à frente. Os discípulos estavam muito admirados, e o povo que os seguia tinha grande temor. Jesus chamou os Doze à parte e, mais uma vez, começou a descrever tudo que estava prestes a lhe acontecer.
33 To Yesu panaꞌaloboꞌa 12 magihi eneleꞌmoto butoꞌa, bonaꞌmagi alihi hi etalana ka hapi fito lu epito ma lu epiꞌehina: Bu galo. Lali Yelusale hepatoga notubune. To anaga sipi mono bomagi to mono ka negana bomagi hiti enali Kokulumaguti limiꞌehina Bomofihi ka foya li etelete fisa ilanaꞌmu yabe. Ya hilete leꞌmete bite fegutoga bonaꞌmagitoga heꞌmi etalanaꞌmu yabe.
33 “Ouçam”, disse ele. “Estamos subindo para Jerusalém, onde o Filho do Homem será traído e entregue aos principais sacerdotes e aos mestres da lei. Eles o condenarão à morte e o entregarão aos gentios.
34 To enali kiya hi etete to gufaꞌalo libiꞌna hetete osahi emite yalo ho fililabe. Filifa huloto loeyagi moneyagi yege yupahi keligu minoloto, yalo akuꞌi ho tilinaꞌmu yabe, luto Yesu aiꞌa kumu ya luto lu epiꞌehina yabe.
34 Zombarão dele, cuspirão nele, o açoitarão e o matarão, mas depois de três dias ele ressuscitará.”
35 To Yesu ya ka noligo, Sepetihi panaꞌamaleꞌi Yemesigi Yonigi aitoga ete ma lite lu emiꞌahaꞌina: Afotiꞌagase. Leꞌali yatai koloka haluꞌinaꞌa kai oꞌe meluse leꞌemibo.
35 Então Tiago e João, filhos de Zebedeu, vieram e falaram com ele: “Mestre, queremos que nos faça um favor”.
36 To ai: Henana hu letetalube? Henana noloka halaꞌibe, luto lu etimigo,
36 “Que favor é esse?”, perguntou ele.
37 etali ma lu emiꞌahaꞌina: Alihi Huꞌmau sipi bo keleꞌmo ho tilenogo leꞌali sogakalo lamagakalo luga luga minaluꞌina bati hilifiye?
37 Eles responderam: “Quando o senhor se sentar em seu trono glorioso, queremos nos sentar em lugares de honra ao seu lado, um à sua direita e outro à sua esquerda”.
38 Ya nelaꞌigo Yesu ma lu etimiꞌehina: Letali noloka haꞌinamofihi mekeheliꞌahaꞌibe. Nani ekesaꞌa nagamiꞌi naluna legitana huto hu netalina niꞌigi letaliba ana konugutiba bati hite nalaꞌina niꞌifiye? To nani alihi nugupisalo keta hina nasana kofilunaꞌa letugupisalo tilenogo letaliba bati hite kofilaꞌina niꞌifiye? Ya ligo, etali: Leꞌali bati huto kofiluꞌibe lite liꞌahaꞌina.
38 Jesus lhes disse: “Vocês não sabem o que estão pedindo! São capazes de beber do cálice que beberei? São capazes de ser batizados com o batismo com que serei batizado?”.
39 Ya laꞌigo Yesu ma luto lu etimiꞌehina: Maꞌnaka. Letali yaꞌma nagami konuguti nalaꞌinaꞌmu yabe. To ana nani nugupisalo alihi tilinaꞌa letali ana hite kofilaꞌinaꞌmu yabe.
39 “Somos!”, responderam eles. Então Jesus disse: “De fato, vocês beberão do meu cálice e serão batizados com o meu batismo.
40 To yaꞌma lamagaꞌnigago sogaꞌnigago minalaꞌinamofihi yaꞌma nani foyaꞌni meniꞌibe. Afoꞌnifu, Huꞌmau ai leꞌmo bati hu etotoꞌehina bomaleꞌi luga lugaꞌni minalaꞌibe. Yesu ya lu etimiꞌehina yabe.
40 Não cabe a mim, no entanto, dizer quem se sentará à minha direita ou à minha esquerda. Esses lugares serão daqueles para quem eles foram preparados”.
41 To fato panaꞌaloboꞌa 10 magi yaꞌma ka kehelite Yemesihi Yonihi sipi ka etemekiluneꞌmu nehago,
41 Quando os outros dez discípulos ouviram o que Tiago e João haviam pedido, ficaram indignados.
42 Yesu enali kehe igo ago ma luto lu epiꞌehina: Lenali fato bonaꞌmagihi hapaꞌani keheliꞌahana yabe. Enali kibina boꞌanimagi kaba boꞌanimagi hutu hata hite enugufa limo titi hite ka epekiba epekiba hite neminana yabe.
42 Então Jesus os reuniu e disse: “Vocês sabem que os que são considerados líderes neste mundo têm poder sobre o povo, e que os oficiais exercem sua autoridade sobre os súditos.
43 To lenali ana suhi hite meminalabe. Lenalitoga sipi botini lolo hilina bouba ai liliꞌna bonatini nohilibe.
43 Entre vocês, porém, será diferente. Quem quiser ser o líder entre vocês, que seja servo,
44 To kibina botini lolo hilina bouba ai kele kele panatini nohilibe. Lenali hapatini ya huto minalibe.
44 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que se torne escravo de todos.
45 To Kokulumaguti limiꞌehina Bo ai henabe luto melugu noabe? Ai asaga bonaꞌmagi kele keleꞌi hi eminogo kibina boꞌani minalube luto oꞌehifiye? Oꞌe. Ai kele keleꞌi hu epalalube luto to eneheꞌmalube luto oꞌehina yabe. To bonaꞌmagi aiꞌi he fililenogo gufaꞌalotiꞌi silaga bonaꞌi foipanaguti mina fito pa so epalalube luto oꞌehina yabe. Yesu ya luto lu epiꞌehina yabe.
45 Pois nem mesmo o Filho do Homem veio para ser servido, mas para servir e dar sua vida em resgate por muitos”.
46 To enali bite Yeliko hepatoga nehetite mineꞌahabe. To ana hepatogati, Yesu panaꞌaloboꞌamagi hiti babu bonaꞌmagi hiti heꞌmite bite nebago bu pisi luꞌehina bouba giꞌa Batimeusi, Timeusihi panaꞌa yagi, ana bouba me kapo beletogaꞌa minoto bonaꞌi ukimi ukimi huto minoꞌehibe.
46 Então chegaram a Jericó. Quando Jesus e seus discípulos saíam da cidade, uma grande multidão os seguiu. Um mendigo cego chamado Bartimeu, filho de Timeu, estava sentado à beira do caminho.
47 Ya huto minotoꞌa bonaꞌmagi: Yaꞌma Nasalete hepalo bo Yesu noabe lite nelago, ai keheliloto ma luto kehe iba iba huto minoꞌehina: Akae. Akae. Yesuo. Kai Tebitihi nagaꞌi yale. Kekeꞌi lu netobo.
47 Quando Bartimeu soube que Jesus de Nazaré estava perto, começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
48 Ya ligo, asaga bonaꞌmagi: Heꞌmibo. Legeꞌnobo, lite ka emekigo ai akuꞌi sipi nogo moloto amuya moloto ma luto kehe iba iba huꞌehina: Oho. Tebitihi nagaꞌi yale. Kekeꞌi lu netobo.
48 Muitos lhe diziam aos brados: “Cale-se!”. Ele, porém, gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
49 Ya luto luba luba higo, Yesu kehelilotoꞌa kapogu heꞌmito buto: Ana bo eno, luto lu epigo enali bu pisi luꞌehina bomofihi kehe ite ma liꞌahana: Ma bo yale. Kofokehi lubo. Kai kumu kehe noinagi ho tito aitoga bubo.
49 Quando Jesus o ouviu, parou e disse: “Falem para ele vir aqui”. Então chamaram o cego. “Anime-se!”, disseram. “Venha, ele o está chamando!”
50 Ya lago, ana bouba gutalafaꞌa heꞌmiloto topa hoto hololu luto Yesutoga buto nehetiꞌehina.
50 Bartimeu jogou sua capa para o lado, levantou-se de um salto e foi até Jesus.
51 Ya higo, Yesu ma luto loka hoꞌehina: Nani henana hu ketalube? To bu pisi luꞌehina bouba ma luto lu emiꞌehina: Oho. Babafio. Nubuꞌni li bati hu netoletogo akuꞌi bu goto minalube.
51 “O que você quer que eu lhe faça?”, perguntou Jesus. O cego respondeu: “Rabi,
52 To Yesu ma lu emiꞌehina: Kai nanitoga keheli uleꞌale nohataloꞌi keleꞌmo bati nohunagihe. Ya hugo hepakaga bati huto bubo. Ya ligo, anaꞌasi buꞌa bati higo bu goto Yesuhi megeꞌi moloto kapo moloꞌehina yabe.
52 Jesus lhe disse: “Vá, pois sua fé o curou”. No mesmo instante, o homem passou a ver e seguiu Jesus pelo caminho.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.