Lucas 20
Ka Lamana'a Mono'i Lu Mu Tifi'ehina Ka Yabe (BEF) vs NVT
1 Mone yupahi Yesu boanaꞌi sipi mono nonugu eneleꞌmo nupa huloto kaga lu epito to ka lamanaꞌa lu epito nohigo enali sipi mono noto kaba hiꞌahana bo yagi enali keya kaga keheli bati hulata bo yagi to asaga boanaꞌmagi kaba boꞌani yagi enali asagaꞌi Yesutoga ete ma lite loka heꞌahana:
1 Certo dia, quando Jesus ensinava o povo e anunciava as boas-novas no templo, os principais sacerdotes, os mestres da lei e os líderes do povo se aproximaram dele
2 Kai lu limibo. Kai hena huse kigi liꞌohuto yaꞌma asagaꞌna li huto nohane? To kiyiꞌafu yaꞌmana sipi kigi kimiꞌehigo yaꞌma liliꞌna noline?
2 e perguntaram: “Com que autoridade você faz essas coisas? Quem lhe deu esse direito?”.
3 Ya lite loka hago Yesu ma luto kaꞌanilo ma luto luꞌehina: Yatai lenali kehelilo. Nani kaga mone lenoloka halunagi lenali lu nimilo.
3 “Primeiro, deixe-me fazer uma pergunta”, respondeu ele.
4 Yoniu nagamiꞌi folo epololata huꞌehinanaba kokulumaluguꞌna niꞌifi faꞌmene bonaꞌmagi hina niꞌibe?
4 “A autoridade de João para batizar vinha do céu ou era apenas humana?”
5 Ya ligo ana bonaꞌmagi enali ai bugu egago ai bugu egago hilete komopaꞌanigu kenasabo bilete ma lite liꞌahana: Hena hibe luto kaꞌalo lilune? Huꞌmamofitogati yabe liluta ai ma luto lilinaꞌmu: Hena hibe lite lenali Yonihi keheli meneemibe?
5 Eles discutiram a questão entre si: “Se dissermos que vinha do céu, ele perguntará por que não cremos em João.
6 To lali faꞌmene bonaꞌmagi hina yabe luto liluta asaga bonaꞌi ma nehanamagi efa kosatuꞌi heꞌmilago hehe hite lahalanaꞌmu yabe. Henaꞌmugope enali Yoniu lu yege hose bo yabe lite amuya melete keheli neemina yabe lite liꞌahana.
6 Mas, se dissermos que era apenas humana, seremos apedrejados pela multidão, pois todos estão convencidos de que João era profeta”.
7 Ya lilete Yesuhi kaꞌalo ma lite nonaꞌa liꞌahana: Yoniu nagami nofolo epalanana hiya hepatogati oꞌehifi lali mekeheliꞌohune.
7 Por fim, responderam a Jesus que não sabiam.
8 Ya lago Yesu ma luto lu epiꞌehina: Ana huto nani liliꞌna nolunamofihi hapaꞌa lu melepilunaꞌmu yabe.
8 E Jesus replicou: “Então eu também não direi com que autoridade faço essas coisas”.
9 To Yesu boanaꞌmagihi kiliheꞌi mone lu epiꞌehina: Bo moneuba nagaꞌi foya kofolotoꞌa, to kaba bonaꞌmo eneleꞌmo ho tito buto, foto hepatoga buto minoba minoba huꞌehina yabe.
9 Em seguida, Jesus se voltou para o povo e contou a seguinte parábola: “Um homem plantou um vinhedo e o arrendou a alguns lavradores. Depois, partiu para um lugar distante, onde passou um longo tempo.
10 To alihi legeyaꞌa hoto uyaꞌi lago legeyaꞌa moneꞌa ligilube luto, kele kele panaꞌa mone ho lifigo bigo enali luba sabo hite osahi emite kene igo meligise faꞌmene oꞌehina yabe.
10 Na época da colheita da uva, enviou um de seus servos para receber sua parte da produção. Os lavradores atacaram o servo, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
11 Ya hi etago foya afoꞌafu kele kele panaꞌa mone hiti ho lifigo bigo enali aiꞌi ana hite osahi emite to golahi hite leꞌmete bite fegutoga heꞌmi eteꞌahana. Ai ana huto meligise i behe huto faꞌmene oꞌehina.
11 Então o dono da propriedade enviou outro servo, mas eles também o insultaram, o espancaram e o mandaram de volta, de mãos vazias.
12 To foya afoꞌafu kele kele panaꞌa mone hiti ho lifigo bigo enali ana hite, osahi emite fegutoga heꞌmi eteꞌahana.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram do vinhedo.
13 Ya hi etago foya afoꞌafu: Henaꞌni hilube? luto, naniꞌni panaꞌnimo nibita huꞌehina panaꞌmo ho lifilube. To ho lifilenogo bigo enali bu gete enelesaꞌani lite kaꞌa kehelilafiye? bu galube, luto luꞌehina.
13 “‘Que farei?’, disse o dono do vinhedo. ‘Já sei; enviarei meu filho amado. Certamente eles o respeitarão.’
14 To ho lifigo bigo enali bu gete kaga lite liꞌahana: Oho. Yaꞌma yege panaꞌa noabe lite, ho fililototi foyaꞌa laliti liluneꞌmu nohune lite,
14 “No entanto, quando os lavradores viram o filho, disseram uns aos outros: ‘Aí vem o herdeiro da propriedade. Vamos matá-lo e tomar posse desta terra!’.
15 leꞌmete bite fegutoga heꞌmi etete ho filiꞌahana yabe.
15 Então o arrastaram para fora do vinhedo e o mataram. “O que vocês acham que o dono do vinhedo fará com eles?”, perguntou Jesus.
16 Ai buto enali enoho su holotoꞌa foyamo fato bonaꞌmo epinogo kaba hilabe. Yesu ya luto lu epiꞌehina kiliheꞌi yabe. Ya lu epigo boanaꞌmagi kehelilete ma liꞌahana: Abo, yaꞌma kaba bonaꞌmagi ya hilalafi? Oꞌe, ya mehilabe.
16 “Ele virá, matará os lavradores, e arrendará o vinhedo a outros.” “Que isso jamais aconteça!”, disseram os que o ouviam.
17 Yalo Yesu enubu goloto ma luto lu epiꞌehina: Kehelilo, hena kagauba yaꞌmaguti mono ka fayahi geꞌahana ninagu hapaꞌa legeyaꞌa huto hilibe?
17 Jesus olhou para eles e perguntou: “Então o que significa esta passagem das Escrituras: ‘A pedra que os construtores rejeitaram se tornou a pedra angular’?
18 Asaga bonaꞌi yaꞌmana lapusaꞌamofihi hapaꞌaluga felete minalana enali asagaꞌi i gofa he su halanaꞌmu yabe. To yaꞌmana lapusaꞌa limo ito bo moneꞌmofihi halina ana bo ai pehena legi huto i keye luto meꞌi lolo hu etalinaꞌmu yabe.
18 Quem tropeçar nessa pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó”.
19 Ana yupahi keya ka babafi bo to sipi mono noto kaba enali kumu luto Yesu bame ka ligo enali keheli sibina hilete Yesuhi ana hepato nagaꞌi emiluneꞌmu hana babu boanaꞌmagi megeꞌi nemalago koli heꞌahana yabe.
19 Os mestres da lei e os principais sacerdotes queriam prender Jesus ali mesmo, pois perceberam que eles eram os lavradores maus a que Jesus se referia. No entanto, tinham medo da reação do povo.
20 Ya hago enali fato kanalo nagaꞌi emilune lite mapahi fite biꞌahana. To Yesuhi mapahi fite minalabe lite bonaꞌi luga enoho lifigo biꞌahana yabe. Enali yaꞌmana bonaꞌi enali bati bonaꞌi suhi hite Yesuhi laluꞌagita nohune lite biꞌahana yabe. Enali ya hite bite nehite loka babu lite heba heba hite fi taga hi etelenogo ai Yesu kaga bati hinaga lilifi to bati mehinaga nolinogomo naga ito leꞌmete sipi gamani bo nohinalo bilune lite mineꞌahana yabe.
20 Esperando uma oportunidade, os líderes enviaram espiões que fingiam ser pessoas sinceras. Tentaram fazer Jesus dizer algo que pudesse ser relatado ao governador romano, de modo que ele fosse preso.
21 Enali yaꞌmana Yesuhi mapahi fite bana bonaꞌmagi ma lite Yesuhi loka heꞌahana: Tisa kai fotogo hina kaga lula to boanaꞌmagi hetofa kaga lu epilata nohanogo keheli ketolata nohuta yabe. Kai sipi enigihiti bomagihi koliꞌani menohata yabe. Kai lusigago luto Huꞌmamofihi mono kaꞌa boanaꞌi lu epilata nohata yabe.
21 Disseram: “Mestre, sabemos que o senhor fala e ensina o que é certo, não se deixa influenciar por outros e ensina o caminho de Deus de acordo com a verdade.
22 Ya hulata nohata kai kehelitaba takisi bati huto epilata nohupi bati mehina suhi luto epilata nohune?
22 Então, diga-nos: É certo pagar impostos a César ou não?”.
23 Ya hana Yesu faga faga nelana kaꞌanimofihi hapaꞌa akeheliloto ma luto lu epiꞌehina:
23 Jesus percebeu a hipocrisia deles e disse:
24 Efahi legeyaꞌa mone li nelepilo. Kiyiꞌafihi okabaꞌa hiti giꞌa hiti yaꞌmana efahi legeyaꞌalo niꞌibe?
24 “Mostrem-me uma moeda de prata. De quem são a imagem e o título nela gravados?”. “De César”, responderam.
25 Ya luto enoloka hago enali sipi bo Sisahi giꞌa hiti okabaꞌa hiti niꞌibe liꞌahana. Ya lago Yesu lu epiꞌehina: Sisahi nanaꞌa Sisahi emilo to Huꞌmamofihi nanaꞌa ya Huꞌmamofitogago emilo.
25 “Então deem a César o que pertence a César, e deem a Deus o que pertence a Deus”, disse ele.
26 Yesu kaꞌanilo lu epina kagauba enoholago enelesa ligo babu bonaꞌi minanalo Yesuhi naga ilupi naga meilupi lilete kaga melise enabaga hekini lelete faꞌmene mineꞌahana yabe.
26 Eles não conseguiam apanhá-lo em nada que ele dizia diante do povo. Em vez disso, admiraram-se de sua resposta e se calaram.
27 Mono bonaꞌi lugaꞌa enali filiseꞌnaguti bonaꞌi akuꞌi ho metilanaꞌmu yabe lite lilata nehana enigiꞌani Satusi bonaꞌi enali Yesutoga eꞌahana. Enali Yesuhi loka heꞌahana:
27 Então vieram a Jesus alguns saduceus, líderes religiosos que afirmam não haver ressurreição dos mortos,
28 Tisao, Moseu ma kaga limiꞌehina yabe: Bo moneuba yagapanaꞌi meketose nohuto fililoto lihaꞌa heꞌmi etoto nobinogomo ana bomofihi gonaꞌauba lihaꞌa lilenogo etali yagapanaꞌi filiꞌehina bomofito nonaꞌa ketalaꞌinaꞌmu yabe luꞌehina yabe.
28 e perguntaram: “Mestre, Moisés nos deu uma lei segundo a qual se um homem morrer e deixar a esposa sem filhos, o irmão dele deve se casar com a viúva e ter um filho que dará continuidade ao nome do irmão.
29 Mone yupahi koguna sebeniꞌa mineꞌahana enogoꞌanifu lihaꞌa liloto yagapana meketose filiꞌehina.
29 Numa família havia sete irmãos. O mais velho se casou e morreu sem deixar filhos.
30 Ya higo ana megesalo gonaꞌauba goꞌafihi lihaꞌa koyoꞌi liꞌehina yabe.
30 O segundo irmão se casou com a viúva, mas também morreu.
31 Ai ana huto yagapana meketose filito nobigo ana bomofihi megesalo gonaꞌauba koyoꞌi liꞌehina. Ananago hite sebeniꞌa kogunamagi ana aꞌi yagapana ketalufi lite linamo enali asagaꞌi ana aꞌi hiti yagapana meketose fili su heꞌahana.
31 Então o terceiro irmão se casou com ela. O mesmo aconteceu aos sete irmãos, que morreram sem deixar filhos.
32 Ya hilago alihi ana aꞌi filiꞌehina yabe.
32 Por fim, a mulher também morreu.
33 To asaga bonaꞌi filiꞌahanagati ho ti su halana yupahi ana koguna ho tilana ai ana aꞌiba kiyiꞌafihi lihaꞌa minalina niꞌibe? luto Yesuhi loka heꞌahana yabe. To asaga sebeniꞌa kogunamagi ana aꞌi lihaꞌani li etalafihe?
33 Diga-nos, de quem ela será esposa na ressurreição? Afinal, os sete se casaram com ela”.
34 Yesu kaꞌanilo nonaꞌa lu epiꞌehina: Boanaꞌi yatai kanaꞌalo neminana enali li bo alobo hilata nehabe.
34 Jesus respondeu: “O casamento é para pessoas deste mundo.
35 Ya huꞌehina boanaꞌi Huꞌmau lamana nehana yabe luto ho tilabe luꞌehina enali alihi kanaꞌalo mine bati hilanamagi li bo alobo mehilanaꞌmu yabe.
35 Mas, na era futura, aqueles que forem considerados dignos de ser ressuscitados dos mortos não se casarão nem se darão em casamento,
36 Enali akuꞌi mefililanaꞌmu yabe. Enali agelo bonaꞌmagi suhi lite minalanaꞌmu yabe. Huꞌmau filiꞌahanaguti eneleꞌmo ho tilinaꞌmu yago enali aiꞌa yagapanaꞌa minalanaꞌmu yabe.
36 e nunca mais morrerão. Nesse sentido, serão como os anjos. São filhos de Deus e filhos da ressurreição.
37 To koyapaꞌi Moseu bonaꞌi filiꞌahanaguti akuꞌi ho tilanaꞌmu yabe luto huto lelepiꞌehina. Ai fayahi mone koyoto luꞌehinagi lagaso yafa logo lana guluya mehaꞌaguti nogoꞌauba Sipi Bo kumu yaꞌma Abalahagi Yakopugi to Isakagi Huꞌma, Sipi Boꞌanifita nohube luto Mosehi lu emiꞌehina.
37 “Agora, quanto a haver ressurreição dos mortos, o próprio Moisés provou isso quando escreveu a respeito do arbusto em chamas. Ele se referiu ao Senhor como ‘o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’.
38 Ya huꞌehina Huꞌmau ai filise bonaꞌmagihi Sipi Boꞌanifu menohibe. Enali nehana bonaꞌmagi Sipi Boꞌanifu nohibe. Ai Huꞌmamofihi buꞌalo asaga bonaꞌi mefilise asagaꞌi ho tite nehabe, luto Yesu luꞌehina.
38 Portanto, ele é o Deus dos vivos, e não dos mortos, pois para ele todos vivem”.
39 Yesu ya luto noligo keya ka enelepise bonaꞌmagi ma lite liꞌahana: Tisao, kai bati ka luto mana ka lane.
39 “Mestre, o senhor disse bem!”, comentaram alguns mestres da lei.
40 Ya lilete enali koli hite aku akuꞌi Yesuhi mone ka loka meheꞌahana yabe.
40 E ninguém mais teve coragem de lhe fazer perguntas.
41 Ya huꞌehina Yesu ma luto enoloka hoꞌehina: Huꞌmau leꞌmo ho tiꞌehina bo kumu hena hibe lite enali Tebitihi Panaꞌa yabe lite lilata nehabe?
41 Então Jesus lhes perguntou: “Por que se diz que o Cristo é filho de Davi?
42 Mono nama buku monelugu Tebitiu aiꞌa ma luto luꞌehina:
42 Afinal, o próprio Davi escreveu no Livro de Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor, Sente-se no lugar de honra à minha direita
43 Ya huꞌehitogo nani alihi fatehaka
43 até que eu humilhe seus inimigos, e os ponha debaixo de seus pés’.
44 Tebitiu aiꞌa Sipi Boꞌni yabe luꞌehinamo akuꞌi hena hibe luto Mesiau Tebitihi panaꞌa lolo hilibe?
44 Uma vez que Davi chamou o Cristo de ‘meu Senhor’, como ele pode ser filho de Davi?”.
45 Babu bonaꞌmagi Yesuhi kagaꞌalo kehelite nehago Yesu ma luto koko pananaꞌa lu epiꞌehina:
45 Então, enquanto as multidões o ouviam, Jesus se voltou para seus discípulos e disse:
46 Lenali keya ka babafi bonaꞌi kaba hu bati hite minalo. Enali yatama yatama gukete li hekelelete enali yoleꞌale ite humofaꞌna nehago asaga bonaꞌmagi soso hu epelete enebe tigite hila asaga bonaꞌi li nupa hite minelata nehana enubulo hilata nehabe. To enali mono nonugu asaga boanaꞌmagi enubulo minelete to sipi noseꞌna nelata nehanalo hepaꞌi batiꞌa lite minelata nehago asaga li nupa hite minana bonaꞌmagi, akae enali hetofa bonaꞌi yabe lite lu epelelata nehabe.
46 “Cuidado com os mestres da lei! Eles gostam de se exibir com vestes longas e de receber saudações respeitosas quando andam pelas praças. E como gostam de sentar-se nos lugares de honra nas sinagogas e à cabeceira da mesa nos banquetes!
47 Enali keto anaꞌmagihi feꞌnohaꞌani mone yupahaꞌa enimiꞌi melete gumina lilete to mone yupahaꞌa bonaꞌmagi enubulo lali bati bo nohune lite sipi nunumu yatamalo hilata nehabe. Huꞌmau foipa bonaꞌi enahalina yupahi ma bonaꞌi lusina huto enoho fala kilinaꞌmu yabe, luto Yesu koko pananaꞌa lu epiꞌehina yabe.
47 No entanto, tomam posse dos bens das viúvas de maneira desonesta e, depois, para dar a impressão de piedade, fazem longas orações em público. Por causa disso, serão duramente castigados”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.