1 Coríntios 4
Ila⁄imbidu Gu ⁄abu hari Burungaisoo (BDS) vs VC
1 Hari amoti hida hindi faadiyee dandiray tuba, ti yondimiisee da Kristu haa hida saa taatahhi siiri da ya⁄aboo da Iliitleemu.
1 Que os homens nos considerem, pois, como simples operários de Cristo e administradores dos mistérios de Deus.
2 Slime, tiꞌii idoo da slaiye daqa yondimiisay saa taatahhi yondu, duguti arine tuba, ti heedi daa ⁄imbi tleehhidiye.
2 Ora, o que se exige dos administradores é que sejam fiéis.
3 Inkoo, daqa dooii ti idoo da coko⁄i hari khisla, bere hanima hukuntiri unkuray baku ha balasaa da hida. Gimati ana loi see hanguu dahhasaaba hukuruu ana lenkway.
3 A mim pouco se me dá ser julgado por vós ou por tribunal humano, pois nem eu me julgo a mim mesmo.
4 Maꞌaana muuna goy guti ⁄abaaku. Inkoo gimbakee laqanaaba tuba, ana kooma ibinaa daa tafaꞌadi. Looimoo gu Goõ noó hukuna ana.
4 De nada me acusa a consciência; contudo, nem por isso sou justificado. Meu juiz é o Senhor.
5 Sa gimbakee, unkuray hhanti hukuntay gimba lensee, da ilii kahhiye dawaraa qatlay gosi. Kara, baqamida qatlaykaꞌa naqatloo Looimoo gu Goõ gimaa ilii khaye. Ina hirimaa khay cenceege gimbakira daa yakwi hhanteege, haa himaa hiitlaaꞌasi piimaa da muunaiĩ gu hida. Qatlaykeesii kila heedi himaa slay hhaꞌaleesa giroó hiiboo⁄iye daqa Iliitleemugo.
5 Por isso, não julgueis antes do tempo; esperai que venha o Senhor. Ele porá às claras o que se acha escondido nas trevas. Ele manifestará as intenções dos corações. Então cada um receberá de Deus o louvor que merece.
6 Hhiee koi, gimbaki ti ilakhuukhuꞌusa doyi loi ana haa Apoolo sa faydaa dooguna. Ana hanti taqaaqay laqi, mangu hiidahhasidiri caacaahhamisu daqa dooraa maꞌaana da kaawaratira doó kaawa tuba, “Hhanti tlo⁄osiday hari khisla gimbakira daa handikimi, Handikaa da Iliitleemuge.” Teesaaqay, hangu hiiduubidaaiiba hari heedi waku haa gi qooqitay waku.
6 Se apliquei tudo isso a mim e a Apolo foi por vossa causa, para que, por meio de nós, aprendais a não ultrapassar o que está escrito e para que vos não ensoberbeçais tomando partido a favor de um e com prejuízo de outrem.
7 Maꞌaana ti miyaa gwaa laqu ugu tuba, ti paslida haa hida wakinay? Ugu idoo mala konta, gaa maydi oowaraa? Ugu bere haa oodi, hangu soꞌoyi hiiduubaabita ubee, haati oodiiba pahha?
7 O que há de superior em ti? Que é que possuis que não tenhas recebido? E, se o recebeste, por que te glorias, como se o não tivesses recebido?
8 Inkoo, unkuray beelaa haã hheꞌesidiri, haã akhankhantiri! Handii daqaruumitiri! Haã mutemi tleehhitiri, kara dandiray see hhaki! Ba⁄ay hanti aloo mutemi tleehhita gu lou, dandiray slime ma mutemi tleehhidani sliimaa haa unkuray!
8 Já estais fartos! Já estais ricos! Sem nós, sois reis! Praza a Deus que reineis, de fato, para que também nós reinemos convosco!
9 Maꞌaana ilahudeedemisa tuba, Iliitleemu hindii qaasi cenceege dandiray ya⁄abimiisee daqa da aluũ loii, hida daa hukumi pahha gwaaꞌaraa. Maꞌaana dandaa hida gu laqaaqaru tleehhidisi daqa khooroo sliimaage, daqa malayikage haa daqa hidage.
9 Porque, ao que parece, Deus nos tem posto a nós, apóstolos, na última classe dos homens, por assim dizer sentenciados à morte, visto que fomos entregues em espetáculo ao mundo, aos anjos e aos homens.
10 Dandiray haati bawmidani, sa gimba hoó yondiidana sa Kristu. Unkuray ti kontay waaway daqa Kristuge. Dandiray konaaba ⁄uuru. Unkuray na kontay ⁄uuru. Unkuray dangoó muriidi. Dandiray dandoóti qooqiimidi.
10 Nós, estultos por causa de Cristo; e vós, sábios em Cristo! Nós, fracos; e vós, fortes! Vós, honrados; e nós, desprezados!
11 Inkoo naqatloo, dandiray kona qori haa wakhaa, qayroo koti digaatii daqadi. Dandiray dandii difi haa konaaba daqa da ilii ibinaa.
11 Até esta hora padecemos fome, sede e nudez. Somos esbofeteados, somos errantes,
12 Dandiray hoóti yondiidana hari maguuma hari dabaiĩ koti loi. Qatlay dandoó ilii ilawaasiye ha hida, hagiyoóti ⁄aafana. Qatlay dandoó ilii labaꞌasiye see, hoótii kaasana.
12 fatigamo-nos, trabalhando com as nossas próprias mãos. Insultados, abençoamos; perseguidos, suportamos; caluniados, consolamos!
13 Qatlay dandoó iliitlohhidiye ha hida wakinay, hoóti ilaki⁄isana aslaaꞌamee daqa dooinay. Inkoo naqatloo dandiray hanti khanslaaoo da khooroti pahha tleehhidani, haa letuti naqatloo dandiray hanti idadu goõ daa siꞌi tleehhidani khoorotii.
13 Chegamos a ser como que o lixo do mundo, a escória de todos até agora...
14 Ana handikiikimaaba gimbaki, mangu muriidisi unkuray. Unkuray hangutii gadiidima yaꞌay koi pahha, ga slae hari khisla.
14 Não vos escrevo estas coisas para vos envergonhar, mas admoesto-vos como meus filhos muitos amados.
15 Unkuray gamati kontiri maarimamaa elefu mibeeri mibi daqa Kristuge, kontaaiiba ayiĩ wa⁄a. Maꞌaana ana haati taataa googuna tleehhidi daqa Kristu Yeesuge hari amoo dari kakaaru sa unkuray Gimba gu Hhou.
15 Com efeito, ainda que tivésseis dez mil mestres em Cristo, não tendes muitos pais; ora, fui eu que vos gerei em Cristo Jesus pelo Evangelho.
16 Inkoo, hangu tlaatlaqasa, sirakooma ilakhuukhuꞌusati toyi.
16 Por isso, vos conjuro a que sejais meus imitadores.
17 Sa gimbaki haa ya⁄abi daqa doogunay Timoteeyo, nankoy ga slae haa heedi daa ⁄imbi daqa Looimoo gu Gonge. Ina sangumaay slay amamu gu ibinaa dooi daqa Kristuge, dangaa ila⁄imbiti haa caacaahhamisu gooi, goó caacaahhamise daqeemoo sliimaa daqa kanisasuu gonge.
17 Para isso é que vos enviei Timóteo, meu filho muito amado e fiel no Senhor. Ele vos recordará as minhas normas de conduta, tais como as ensino por toda parte, em todas as igrejas.
18 Tla⁄aã googunay wakinay hingii tlaatleesiri hiiduubidu, tay gi ilahudeesiri tuba, hamaa khawaaba daqa doogunay.
18 Alguns, presumindo que eu não mais iria ter convosco, encheram-se de orgulho.
19 Teesaaqay see, bere Looimoo gu Goõ maa slai, haa khaw ciraai daqa doogunay. Teꞌesii, ana loi maa asu caahha, ti idotaꞌa kilesiiba giyoó kakaanee hida hhanki gungoó hiiduubee, slime ⁄uuru gooina hagu caahha.
19 Mas brevemente irei ter convosco, se Deus quiser, e tomarei conhecimento não do que esses orgulhosos falam, mas do que são capazes.
20 Maꞌaana Tawaaloo da Iliitleemu ti gimba doó gimbusiye kilesiiba ha heedi, ti yondu doó laqane hari ⁄uuru gu Iliitleemu.
20 Porque o Reino de Deus não consiste em palavras, mas em atos.
21 Unkuray ha mala slaꞌaday? Haati khawaa daqa doogunay hari hhadaa baku hari slaꞌamuu haa hari muuna gu aslaaꞌamee?
21 Que preferis? Que eu vá visitar-vos com a vara, ou com caridade e espírito de mansidão?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar 1 Coríntios 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.