Mateus 9
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NAA
1 Zɨ́ Yésụ ị́nyịné ékị́ne sɨmɨ kuṛúngba, ꞌdógụ bi ndéréne sɨmɨ gara bɨ ndịsị ndị́sị sɨmɨ a ní.
1 Entrando num barco, Jesus passou para o outro lado do mar e foi para a sua própria cidade.
2 Nda go ꞌbe íri, zɨ́ ngíti géyị ꞌyị e ị́mbị́ógụ ngíti owụ́phɨṛangá bɨ nɨ mɨgịgị́ṛị́ ní zɨ́a kɨ́ gbagbara. Zɨ́ Yésụ owo a kɨ́dí ꞌyị ga gére née owonɨ́ go ya née nɨ útúásá yómo wo. Zɨ́a úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Owụ́ ꞌbɨ amáa ídí ódó mɨmbéꞌdeyị́, máótoómo lúyú ledre eyị́ go.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, vendo a fé que eles tinham, disse ao paralítico:
3 Geré zɨ́ ngíti géyị ꞌyị ꞌdódo lorụ ị́nyịyé úku ledre dengbị́ye kɨ́dí, “Uku sinyi ledre go, otoasá roné go kɨ́ Lomo.”
3 Mas alguns escribas diziam entre si: — Ele está blasfemando.
4 Tɨ́ lá zɨ́ Yésụ ówo sómụ́ ledre eyé née, zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Éyị́ bɨ mɨmbéꞌdesé nɨ gɨ zɨ́a bɨsinyíne kenée ní ꞌdi?
4 Jesus, porém, conhecendo os pensamentos deles, disse:
5 Wo be ꞌdi nɨ née mɨꞌdiyíne zɨ́ma úku a, ‘Máótoómo lúyú ledre eyị́ go,’ togụ́ mbú, ‘Ị́nyịógụ mu ꞌdága tónó gámáyị?’
5 Pois o que é mais fácil? Dizer: “Os seus pecados estão perdoados”, ou dizer: “Levante-se e ande”?
6 Tɨ́ lá gɨ ro zɨ́se ówo a kɨ́dí Owụ́ ꞌbɨ ꞌYịmaꞌdí nɨ kɨ́ rokoꞌbụ zɨ́ne gɨ ro ótoómo lúyú ledre ꞌbɨ ꞌyị e do sogo káṇgá ona,” zɨ́a úku ledre zɨ́ mɨgịgị́ṛị́ ba kɨ́dí, “Ị́nyịógụ mu ꞌdíꞌbi gbagbara eyị́ zɨ́yị ndáꞌbayị́ ꞌbe.”
6 Mas isto é para que vocês saibam que o Filho do Homem tem autoridade sobre a terra para perdoar pecados. Então disse ao paralítico:
7 Tɨ́ maꞌdíi zɨ́ oꞌdo née ị́nyịógụné ndáꞌbané ꞌbe.
7 E o homem se levantou e voltou para casa.
8 Sɨmɨ bɨ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e lurúnɨ́ ledre née kenée ní, zɨ́ ngịrị méngị yée kɨ́ngaya, zɨ́ye ndị́sịyé mbófo Lomo bɨ iꞌbí rokoꞌbụ kenée zɨ́ ꞌyị e ní.
8 Vendo isto, as multidões, possuídas de temor, deram glória a Deus, que tinha dado tal autoridade aos homens.
9 Káa zɨ́ bɨ Yésụ nɨ go mɨndéréókpóne ní, zɨ́a ndíki ngíti oꞌdo kɨ́ ịrịné Matáyo sɨmɨ mákɨtabu nɨ ꞌyị ꞌdóꞌdụ́ ụsórụ, Yésụ ya zɨ́a ní, “Ídí lódụ́ kacɨ́ma,” Zɨ́ Matáyo útúne do kacɨ́ a.
9 Quando Jesus saiu dali, viu um homem chamado Mateus sentado na coletoria e lhe disse: Ele se levantou e o seguiu.
10 Sɨmɨ bɨ Yésụ nɨyí go zɨ́ Matáyo ꞌbe kɨ́ ꞌyị ené e do bi éyị́ mɨánu ní, zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ꞌdóꞌdụ́ ụsórụ e kɨ́ ngíti géyị ꞌyị luyú e, ógụyé zɨ́ye ndị́sị ánu éyị́ kɨ́ Yésụ nda kɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga.
10 Estando Jesus à mesa, na casa de Mateus, muitos publicanos e pecadores vieram e tomaram lugares com Jesus e os seus discípulos.
11 Zɨ́ ngíti géyị Farụsáyo e ógụye úku ledre zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ ga gére née kɨ́dí, “Éyị́ bɨ mongụ́ ꞌyị esé ndịsịnɨ́ ánu éyị́ kɨ́ ꞌyị ꞌdóꞌdụ́ ụsórụ e kpá kɨ́ ꞌyị lúyú ledre e gɨ zɨ́a ní ꞌdi?”
11 Vendo isto, os fariseus perguntavam aos discípulos de Jesus: — Por que o Mestre de vocês come com os publicanos e pecadores?
12 Sɨmɨ bɨ Yésụ uwú ledre ba ní, zɨ́a úku ledre zɨ́ Farụsáyo ga gére née kɨ́dí, “ꞌYị bɨ ndíyá ndaá roa wa ní gamásoꞌdo ené dokotóro wá, tɨ́ lá ꞌyị ndíyá e ndịsịnɨ́ gámásóꞌdo dokotóro ye.
12 Mas Jesus, ouvindo, disse:
13 Tɨ́ lá ndérésé mu zɨ́se gámásóꞌdo ini ledre gɨ sɨmɨ ledre bɨ Lomo uku kɨ́dí, ‘Máíli ídísé ídí ꞌyị ówo ledre kɨ́ ꞌyị e, ndaá ꞌbɨ ené ꞌdáná éyị́ esé e wá.’ Gɨ zɨ́a máógụ amá gɨ ro bɨlámá ꞌyị e wá, yị́ ené gɨ ro bɨsinyí ꞌyị e.”
13 Vão e aprendam o que significa: “Quero misericórdia, e não sacrifício.” Pois não vim chamar justos, e sim pecadores.
14 Nda sɨmɨ ngíti sị́lị́, zɨ́ ꞌyị ga bɨ ndịsịnɨ́ lódụ́ kacɨ́ Yiwáni Babatị́za ní ndúꞌyú Yésụ kɨ́dí, “Mongụ́ ꞌyị, zée kɨ́ Farụsáyo e ndịsịzé órụ́ tarazé, tɨ́ lá ꞌyị lódụ́ kacɨ́yị orụ́nɨ́ ꞌbɨ eyé tarayé wá gɨ zɨ́ ꞌdi?”
14 Vieram, depois, os discípulos de João e perguntaram a Jesus: — Por que nós e os fariseus jejuamos muitas vezes, mas os seus discípulos não jejuam?
15 Yésụ ya zɨ́ye ní, “ꞌYị ga bɨ nderénɨ́ ófụ́ kára, mɨkánda adrúgu nɨ dongaráye ní, lerị́ mengị yée wá. Lerị́ nɨ méngị yée sɨmɨ bɨ ꞌdiꞌbioyónɨ́ wo gɨ dongaráye go ní.
15 Jesus respondeu:
16 “Ngíti a, ꞌyị utúasá ị́cị́ ꞌdụ́tụ uṇgú bɨ ro kuṛú bongó ní kɨ́ mɨkánda a wá. Mɨkánda bongó née nɨ ngụ́rógụ́ zɨ́a lálalófo kuṛú a née kɨ́ mongụ́ uṇgú.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em roupa velha; porque o remendo tira um pedaço da roupa, e o buraco fica ainda maior.
17 Kpá kenée, ꞌyị e utúasánɨ́ lótó leꞌyị́ sɨmɨ kuṛú ndoko wá. Togụ́ lotónɨ́ yá, leꞌyị́ née nɨ ụ́ꞌbụ geré zɨ́ kuṛú ndoko née ndóko ené zɨ́ leꞌyị́ kúkúónzó roné bi. Idínɨ́ lótó leꞌyị́ sɨmɨ mɨkánda ndoko gɨ ro zɨ́ ndoko e kɨ́ leꞌyị́ ídíye mɨbándáye.”
17 Nem se põe vinho novo em odres velhos, porque, se alguém fizer isso, os odres se rompem, o vinho se derrama, e os odres se perdem. Mas põe-se vinho novo em odres novos, e ambos se conservam.
18 Cịkị ore, zɨ́ ngúru mongụ́ ꞌyị ógụ útúne gbrị kóꞌdụ́ Yésụ úku ledre kɨ́dí, “Nyị́ma otoomo ꞌdówụ́ne go cakaba, ógụ aka óto sị́lị́yị doa gɨ ro zɨ́a ómoné.”
18 Enquanto Jesus lhes dizia estas coisas, eis que um chefe da sinagoga, aproximando-se, o adorou e disse: — Minha filha morreu agora mesmo; mas venha impor a mão sobre ela, e ela viverá.
19 Zɨ́ Yésụ ị́nyịyé kɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e ndéréye zɨ́ oꞌdo née ꞌbe.
19 E Jesus se levantou e o seguiu, juntamente com os seus discípulos.
20 Sɨmɨ mɨndéréye do mɨsiꞌdi, zɨ́ kára kɨ́ ndíyá ꞌbɨ kará e roné sɨmɨbi doa goó sokó doa gbre (12) ụkụ́ wá, ógụné gbóo sogo Yésụ do ꞌdíꞌbi tara bongó gɨ roa.
20 E eis que uma mulher, que durante doze anos vinha sofrendo de uma hemorragia, veio por trás de Jesus e tocou na borda da capa dele.
21 Zɨ́a úku ledre zɨ́ne kɨ́ roné kɨ́dí, “Togụ́ máꞌdíꞌbi lá tara bongó bɨ roa née yá, romá nɨ éme.”
21 Porque dizia consigo mesma: “Se eu apenas tocar na capa dele, ficarei curada.”
22 Geré zɨ́ Yésụ óyó roné lúrúndíki wo. Zɨ́a úku ledre kɨ́dí, “Nyị́ma, ídí ódó mɨmbéꞌdeyị́, ṇgúṇgu ledre eyị́ yómo yị́ị go.” Maꞌdíi, geré zɨ́ ro kára née émené.
22 Então Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: E, desde aquele instante, a mulher ficou sã.
23 Sɨmɨ bɨ Yésụ nɨyí ógụ kɨ́ ꞌyị ené e ꞌbe ꞌbɨ mongụ́ ꞌyị née íri ní, kụꞌdụ́ nɨ ndị́sị úku ledre, mbụ́dụ́ nɨ ówụ́,
23 Tendo Jesus chegado à casa do chefe e vendo os tocadores de flauta e o povo em alvoroço, disse:
24 zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ólụ́ógụsé aka sága, owụ́kára ba uyu ené wá ꞌduꞌdu yị́ ené lá mɨꞌdúꞌdu.” Zɨ́ ꞌyị e útúye mbá kúgú a.
24 — Saiam daqui! Porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Sɨmɨ bɨ ꞌyị e olụ́ogụnɨ́ gɨ ꞌdị́cị́ ini go mbá sága ní, zɨ́ Yésụ ólụ́ne ndéré ꞌdíꞌbi sị́lị́ umbu, geré zɨ́a úrúne, do ị́nyịógụné ꞌdága.
25 Mas, quando o povo tinha sido colocado para fora, Jesus entrou, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Zɨ́ phanda ledre née áṇgané sɨmɨ gara e za mbá.
26 E a notícia deste acontecimento se espalhou por toda aquela terra.
27 Sɨmɨ mɨndéréókpó Yésụ gɨ ore, zɨ́ yaꞌdá e gbre komoyé ndaá lódụ́ wo kɨ́ ṇgúṇgú royé zɨ́a kɨ́dí, “Mongụ́ ꞌyị, Bulúndu ngére Dawídi, ídí ówo ledre zɨ́ze.”
27 Saindo Jesus dali, dois cegos o seguiram, gritando: — Tenha compaixão de nós, Filho de Davi!
28 Sɨmɨ bɨ nɨ goó za ꞌdị́cị́ ní zɨ́ yaꞌdá ga bɨ komoyé ndaá ba ólụ́ lódụ́ kacɨ́ a gị ꞌdị́cị́, zɨ́a ndúꞌyú yée kɨ́dí, “Ṇgúṇgusé go kɨ́dí mááyí útúásá likpí komosé?”
28 Quando ele entrou em casa, os cegos se aproximaram, e Jesus lhes perguntou: Eles responderam: — Sim, Senhor!
29 Zɨ́ Yésụ óto sị́lị́ne ro komoyé zɨ́a úku ledre kɨ́dí, “Gɨ zɨ́ ṇgúṇgu ledre esé mááyí yómo sée,”
29 Então Jesus tocou nos olhos deles, dizendo:
30 zɨ́ komoyé tɨ́ likpíne. Zɨ́ Yésụ lórụ yée oꞌbụóbụ kɨ́dí, “Ndásé úku ledre bɨ máméngị zɨ́se née zɨ́ ꞌyị e wá.”
30 E os olhos deles se abriram. Jesus, porém, os advertiu severamente, dizendo:
31 Abú kenée ndotó, tɨ́ lá bɨ olụ́ogụnɨ́ gɨ ore ní, zɨ́ye úku ledre née zɨ́ phanda a báyiné sɨmɨ gara e za mbá.
31 Eles, porém, saíram e espalharam a notícia a respeito de Jesus por toda aquela terra.
32 Kpá lá bɨ Yésụ kɨ́ ꞌyị ené e nɨyí aka gɨ ro ólụ́ógụ ní, zɨ́ ngíti géyị yaꞌdá e ị́mbị́ógụ ngíti oꞌdo kɨ́ dokéké sɨmɨné odro gɨ zɨ́a wá zɨ́ Yésụ.
32 Quando eles saíram, eis que trouxeram a Jesus um mudo endemoniado.
33 Nda sɨmɨ bɨ Yésụ ógóóyó dokéké née ní, oꞌdo bɨ kóo odro wá ní, zɨ́a geré tónó ódroné. Zɨ́ ledre née lụ́tụ́ne komo ꞌyị ga bɨ ore née zɨ́ye úku ledre kɨ́dí, “Ledre mengị aka roné zɨ́ze Isɨréle e ona kenée wá.”
33 E, assim que o demônio foi expulso, o mudo passou a falar. E as multidões se admiravam, dizendo: — Jamais se viu tal coisa em Israel!
34 Tɨ́ lá Farụsáyo e ya, “Satána iꞌbí rokoꞌbụ née zɨ́a ndị́sị ogóóyó dokéké e kɨ́e gɨ sɨmɨ ꞌyị e ne.”
34 Mas os fariseus diziam: — Ele expulsa os demônios pelo poder do maioral dos demônios.
35 Zɨ́ Yésụ gámáne sɨmɨ gara kɨ́ ị́rịgbére ga bɨ ore ní, kɨ́ ndị́sị ꞌdódo ledre ꞌbɨ Lomo zɨ́ ꞌyị e sɨmɨ ꞌDị́cị́ Kótrụro e eyé e, kɨ́ ndị́sị úku bɨlámá ledre gɨ ro ꞌbe ꞌbɨ Lomo zɨ́ ꞌyị e nda kpá kɨ́ sị́kpị ꞌyị e gɨ do ṛị́kị́ ndíyá eyé e.
35 E Jesus percorria todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do Reino e curando todo tipo de doenças e enfermidades.
36 Sɨmɨ bɨ lurú tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e ꞌdii ní, zɨ́ lerị́ye méngị wo gɨ zɨ́a ꞌyị ga gére née ngíti géyị ꞌyị e ndịsịnɨ́ méngị láráye ꞌyị sáká yée ndaá, káa zɨ́ kábịṛị́kị bɨ ngárá mị́ngị́ye ndaá ní.
36 Ao ver as multidões, Jesus se compadeceu delas, porque estavam aflitas e exaustas como ovelhas que não têm pastor.
37 Zɨ́a úku ledre zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne ga gére née kɨ́dí, “Tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e nɨyí go nzíyiyé gɨ ro úwú ledre ꞌbɨ Lomo, tɨ́ lá sée ꞌyị ꞌdódo ledre maáge, éyesé wá.
37 Então Jesus disse aos seus discípulos:
38 Bɨ kenée ní, ídísé íni ini zɨ́ Ngére bɨ nɨ mị́ngị́ moko maꞌdáa ní, zɨ́a kásaógụ yata ꞌyị ꞌbɨ moko zɨ́se gɨ ro zɨ́se ndị́sị ꞌdódo bɨlámá ledre kéye zɨ́ ꞌyị e mbá.”
38 Por isso, peçam ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.