Mateus 9

MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Zɨ́ Yésụ ị́nyịné ékị́ne sɨmɨ kuṛúngba, ꞌdógụ bi ndéréne sɨmɨ gara bɨ ndịsị ndị́sị sɨmɨ a ní.
1 E, entrando no barco, passou para o outro lado, e chegou à sua cidade.
2 Nda go ꞌbe íri, zɨ́ ngíti géyị ꞌyị e ị́mbị́ógụ ngíti owụ́phɨṛangá bɨ nɨ mɨgịgị́ṛị́ ní zɨ́a kɨ́ gbagbara. Zɨ́ Yésụ owo a kɨ́dí ꞌyị ga gére née owonɨ́ go ya née nɨ útúásá yómo wo. Zɨ́a úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Owụ́ ꞌbɨ amáa ídí ódó mɨmbéꞌdeyị́, máótoómo lúyú ledre eyị́ go.”
2 E eis que lhe trouxeram um homem paralítico, deitado em um leito; e Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, tem bom ânimo, teus pecados são perdoados.
3 Geré zɨ́ ngíti géyị ꞌyị ꞌdódo lorụ ị́nyịyé úku ledre dengbị́ye kɨ́dí, “Uku sinyi ledre go, otoasá roné go kɨ́ Lomo.”
3 E eis que, alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 Tɨ́ lá zɨ́ Yésụ ówo sómụ́ ledre eyé née, zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Éyị́ bɨ mɨmbéꞌdesé nɨ gɨ zɨ́a bɨsinyíne kenée ní ꞌdi?
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais mal em vossos corações?
5 Wo be ꞌdi nɨ née mɨꞌdiyíne zɨ́ma úku a, ‘Máótoómo lúyú ledre eyị́ go,’ togụ́ mbú, ‘Ị́nyịógụ mu ꞌdága tónó gámáyị?’
5 Pois, o que é mais fácil, dizer: Os teus pecados são perdoados; ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Tɨ́ lá gɨ ro zɨ́se ówo a kɨ́dí Owụ́ ꞌbɨ ꞌYịmaꞌdí nɨ kɨ́ rokoꞌbụ zɨ́ne gɨ ro ótoómo lúyú ledre ꞌbɨ ꞌyị e do sogo káṇgá ona,” zɨ́a úku ledre zɨ́ mɨgịgị́ṛị́ ba kɨ́dí, “Ị́nyịógụ mu ꞌdíꞌbi gbagbara eyị́ zɨ́yị ndáꞌbayị́ ꞌbe.”
6 Mas, para que saibais que o Filho do homem tem poder sobre a terra para perdoar pecados (ele disse então ao paralítico): Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 Tɨ́ maꞌdíi zɨ́ oꞌdo née ị́nyịógụné ndáꞌbané ꞌbe.
7 E ele levantando-se, foi para sua casa.
8 Sɨmɨ bɨ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e lurúnɨ́ ledre née kenée ní, zɨ́ ngịrị méngị yée kɨ́ngaya, zɨ́ye ndị́sịyé mbófo Lomo bɨ iꞌbí rokoꞌbụ kenée zɨ́ ꞌyị e ní.
8 Mas a multidão, vendo isso, maravilhava-se, e glorificaram a Deus, que dera tal poder aos homens.
9 Káa zɨ́ bɨ Yésụ nɨ go mɨndéréókpóne ní, zɨ́a ndíki ngíti oꞌdo kɨ́ ịrịné Matáyo sɨmɨ mákɨtabu nɨ ꞌyị ꞌdóꞌdụ́ ụsórụ, Yésụ ya zɨ́a ní, “Ídí lódụ́ kacɨ́ma,” Zɨ́ Matáyo útúne do kacɨ́ a.
9 E passando Jesus dali, viu assentado na coletoria um homem, chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Sɨmɨ bɨ Yésụ nɨyí go zɨ́ Matáyo ꞌbe kɨ́ ꞌyị ené e do bi éyị́ mɨánu ní, zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ꞌdóꞌdụ́ ụsórụ e kɨ́ ngíti géyị ꞌyị luyú e, ógụyé zɨ́ye ndị́sị ánu éyị́ kɨ́ Yésụ nda kɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga.
10 E aconteceu que, estando Jesus em casa sentado à mesa, eis que, chegaram muitos publicanos e pecadores, e sentaram-se juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Zɨ́ ngíti géyị Farụsáyo e ógụye úku ledre zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ ga gére née kɨ́dí, “Éyị́ bɨ mongụ́ ꞌyị esé ndịsịnɨ́ ánu éyị́ kɨ́ ꞌyị ꞌdóꞌdụ́ ụsórụ e kpá kɨ́ ꞌyị lúyú ledre e gɨ zɨ́a ní ꞌdi?”
11 E os fariseus, vendo isso, perguntaram aos seus discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 Sɨmɨ bɨ Yésụ uwú ledre ba ní, zɨ́a úku ledre zɨ́ Farụsáyo ga gére née kɨ́dí, “ꞌYị bɨ ndíyá ndaá roa wa ní gamásoꞌdo ené dokotóro wá, tɨ́ lá ꞌyị ndíyá e ndịsịnɨ́ gámásóꞌdo dokotóro ye.
12 Jesus, porém, ouvindo isso, disse-lhes: Os sãos não têm necessidade de médico, mas sim os que estão enfermos.
13 Tɨ́ lá ndérésé mu zɨ́se gámásóꞌdo ini ledre gɨ sɨmɨ ledre bɨ Lomo uku kɨ́dí, ‘Máíli ídísé ídí ꞌyị ówo ledre kɨ́ ꞌyị e, ndaá ꞌbɨ ené ꞌdáná éyị́ esé e wá.’ Gɨ zɨ́a máógụ amá gɨ ro bɨlámá ꞌyị e wá, yị́ ené gɨ ro bɨsinyí ꞌyị e.”
13 Ide, pois, e aprendei o que significa isto: Eu quero misericórdia, e não sacrifício; porque eu não vim para chamar os justos, mas os pecadores ao arrependimento.
14 Nda sɨmɨ ngíti sị́lị́, zɨ́ ꞌyị ga bɨ ndịsịnɨ́ lódụ́ kacɨ́ Yiwáni Babatị́za ní ndúꞌyú Yésụ kɨ́dí, “Mongụ́ ꞌyị, zée kɨ́ Farụsáyo e ndịsịzé órụ́ tarazé, tɨ́ lá ꞌyị lódụ́ kacɨ́yị orụ́nɨ́ ꞌbɨ eyé tarayé wá gɨ zɨ́ ꞌdi?”
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, dizendo: Por que nós e os fariseus jejuamos com frequência, mas os teus discípulos não jejuam?
15 Yésụ ya zɨ́ye ní, “ꞌYị ga bɨ nderénɨ́ ófụ́ kára, mɨkánda adrúgu nɨ dongaráye ní, lerị́ mengị yée wá. Lerị́ nɨ méngị yée sɨmɨ bɨ ꞌdiꞌbioyónɨ́ wo gɨ dongaráye go ní.
15 E disse-lhes Jesus: Podem os convidados do noivo estar de luto, enquanto o noivo está com eles? Mas dias virão, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 “Ngíti a, ꞌyị utúasá ị́cị́ ꞌdụ́tụ uṇgú bɨ ro kuṛú bongó ní kɨ́ mɨkánda a wá. Mɨkánda bongó née nɨ ngụ́rógụ́ zɨ́a lálalófo kuṛú a née kɨ́ mongụ́ uṇgú.
16 Nenhum homem põe remendo de pano novo em roupa velha, porque o remendo rompe a roupa, e faz-se pior a rotura.
17 Kpá kenée, ꞌyị e utúasánɨ́ lótó leꞌyị́ sɨmɨ kuṛú ndoko wá. Togụ́ lotónɨ́ yá, leꞌyị́ née nɨ ụ́ꞌbụ geré zɨ́ kuṛú ndoko née ndóko ené zɨ́ leꞌyị́ kúkúónzó roné bi. Idínɨ́ lótó leꞌyị́ sɨmɨ mɨkánda ndoko gɨ ro zɨ́ ndoko e kɨ́ leꞌyị́ ídíye mɨbándáye.”
17 Nenhum homem coloca vinho novo em odres velhos; do contrário os odres se rompem, o vinho se derrama, e os odres se perdem; mas coloca-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Cịkị ore, zɨ́ ngúru mongụ́ ꞌyị ógụ útúne gbrị kóꞌdụ́ Yésụ úku ledre kɨ́dí, “Nyị́ma otoomo ꞌdówụ́ne go cakaba, ógụ aka óto sị́lị́yị doa gɨ ro zɨ́a ómoné.”
18 Enquanto ele ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um certo governante e o adorou, dizendo: Minha filha faleceu agora mesmo; mas venha e impõe tua mão sobre ela, e ela viverá.
19 Zɨ́ Yésụ ị́nyịyé kɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e ndéréye zɨ́ oꞌdo née ꞌbe.
19 Levantando-se, pois, Jesus, o seguiu, e também foram os seus discípulos.
20 Sɨmɨ mɨndéréye do mɨsiꞌdi, zɨ́ kára kɨ́ ndíyá ꞌbɨ kará e roné sɨmɨbi doa goó sokó doa gbre (12) ụkụ́ wá, ógụné gbóo sogo Yésụ do ꞌdíꞌbi tara bongó gɨ roa.
20 E eis que uma mulher que havia já doze anos, padecia de um fluxo de sangue, chegando-se por detrás dele, tocou na orla de sua veste.
21 Zɨ́a úku ledre zɨ́ne kɨ́ roné kɨ́dí, “Togụ́ máꞌdíꞌbi lá tara bongó bɨ roa née yá, romá nɨ éme.”
21 Pois ela dizia consigo: Se eu tão somente tocar a sua veste, eu ficarei sã.
22 Geré zɨ́ Yésụ óyó roné lúrúndíki wo. Zɨ́a úku ledre kɨ́dí, “Nyị́ma, ídí ódó mɨmbéꞌdeyị́, ṇgúṇgu ledre eyị́ yómo yị́ị go.” Maꞌdíi, geré zɨ́ ro kára née émené.
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem bom ânimo filha, a tua fé te curou! E naquela mesma hora a mulher ficou sã.
23 Sɨmɨ bɨ Yésụ nɨyí ógụ kɨ́ ꞌyị ené e ꞌbe ꞌbɨ mongụ́ ꞌyị née íri ní, kụꞌdụ́ nɨ ndị́sị úku ledre, mbụ́dụ́ nɨ ówụ́,
23 E Jesus, chegando à casa do governante, e vendo os flautistas e as pessoas em alvoroço,
24 zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ólụ́ógụsé aka sága, owụ́kára ba uyu ené wá ꞌduꞌdu yị́ ené lá mɨꞌdúꞌdu.” Zɨ́ ꞌyị e útúye mbá kúgú a.
24 disse-lhes: Retirai-vos, pois a menina não está morta, mas dorme. E riram dele para o escarnecer.
25 Sɨmɨ bɨ ꞌyị e olụ́ogụnɨ́ gɨ ꞌdị́cị́ ini go mbá sága ní, zɨ́ Yésụ ólụ́ne ndéré ꞌdíꞌbi sị́lị́ umbu, geré zɨ́a úrúne, do ị́nyịógụné ꞌdága.
25 Mas quando as pessoas foram colocadas para fora, ele entrou, a tomou pela sua mão, e a menina se levantou.
26 Zɨ́ phanda ledre née áṇgané sɨmɨ gara e za mbá.
26 E sua fama acerca disto foi por toda aquela terra.
27 Sɨmɨ mɨndéréókpó Yésụ gɨ ore, zɨ́ yaꞌdá e gbre komoyé ndaá lódụ́ wo kɨ́ ṇgúṇgú royé zɨ́a kɨ́dí, “Mongụ́ ꞌyị, Bulúndu ngére Dawídi, ídí ówo ledre zɨ́ze.”
27 E, partindo Jesus dali, seguiram-no dois homens cegos, clamando e dizendo: Filho de Davi, tem misericórdia de nós.
28 Sɨmɨ bɨ nɨ goó za ꞌdị́cị́ ní zɨ́ yaꞌdá ga bɨ komoyé ndaá ba ólụ́ lódụ́ kacɨ́ a gị ꞌdị́cị́, zɨ́a ndúꞌyú yée kɨ́dí, “Ṇgúṇgusé go kɨ́dí mááyí útúásá likpí komosé?”
28 E, quando ele chegou à casa, os homens cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes vós que eu possa fazer isto? Disseram-lhe: Sim, Senhor.
29 Zɨ́ Yésụ óto sị́lị́ne ro komoyé zɨ́a úku ledre kɨ́dí, “Gɨ zɨ́ ṇgúṇgu ledre esé mááyí yómo sée,”
29 Então ele tocou nos seus olhos, dizendo: conforme a vossa fé vos seja feito.
30 zɨ́ komoyé tɨ́ likpíne. Zɨ́ Yésụ lórụ yée oꞌbụóbụ kɨ́dí, “Ndásé úku ledre bɨ máméngị zɨ́se née zɨ́ ꞌyị e wá.”
30 E seus olhos foram abertos; e Jesus rigorosamente lhes advertiu, dizendo: Vede para que nenhum homem saiba isto.
31 Abú kenée ndotó, tɨ́ lá bɨ olụ́ogụnɨ́ gɨ ore ní, zɨ́ye úku ledre née zɨ́ phanda a báyiné sɨmɨ gara e za mbá.
31 Mas eles, saindo, espalharam a sua fama por toda aquela terra.
32 Kpá lá bɨ Yésụ kɨ́ ꞌyị ené e nɨyí aka gɨ ro ólụ́ógụ ní, zɨ́ ngíti géyị yaꞌdá e ị́mbị́ógụ ngíti oꞌdo kɨ́ dokéké sɨmɨné odro gɨ zɨ́a wá zɨ́ Yésụ.
32 Enquanto eles saíam, eis que lhe trouxeram um homem mudo possuído por um demônio.
33 Nda sɨmɨ bɨ Yésụ ógóóyó dokéké née ní, oꞌdo bɨ kóo odro wá ní, zɨ́a geré tónó ódroné. Zɨ́ ledre née lụ́tụ́ne komo ꞌyị ga bɨ ore née zɨ́ye úku ledre kɨ́dí, “Ledre mengị aka roné zɨ́ze Isɨréle e ona kenée wá.”
33 E, o demônio sendo expulso, o mudo falou; e as multidões se maravilharam, dizendo: Nunca se viu algo assim em Israel.
34 Tɨ́ lá Farụsáyo e ya, “Satána iꞌbí rokoꞌbụ née zɨ́a ndị́sị ogóóyó dokéké e kɨ́e gɨ sɨmɨ ꞌyị e ne.”
34 Os fariseus, porém, diziam: Ele expulsa os demônios pelo príncipe dos demônios.
35 Zɨ́ Yésụ gámáne sɨmɨ gara kɨ́ ị́rịgbére ga bɨ ore ní, kɨ́ ndị́sị ꞌdódo ledre ꞌbɨ Lomo zɨ́ ꞌyị e sɨmɨ ꞌDị́cị́ Kótrụro e eyé e, kɨ́ ndị́sị úku bɨlámá ledre gɨ ro ꞌbe ꞌbɨ Lomo zɨ́ ꞌyị e nda kpá kɨ́ sị́kpị ꞌyị e gɨ do ṛị́kị́ ndíyá eyé e.
35 E Jesus foi por todas as cidades e aldeias, ensinando nas suas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando todas as enfermidades e todas as doenças entre o povo.
36 Sɨmɨ bɨ lurú tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e ꞌdii ní, zɨ́ lerị́ye méngị wo gɨ zɨ́a ꞌyị ga gére née ngíti géyị ꞌyị e ndịsịnɨ́ méngị láráye ꞌyị sáká yée ndaá, káa zɨ́ kábịṛị́kị bɨ ngárá mị́ngị́ye ndaá ní.
36 E, ele vendo as multidões, moveu-se com compaixão delas, porque estavam exaustas e dispersas, como ovelhas que não têm pastor.
37 Zɨ́a úku ledre zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne ga gére née kɨ́dí, “Tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e nɨyí go nzíyiyé gɨ ro úwú ledre ꞌbɨ Lomo, tɨ́ lá sée ꞌyị ꞌdódo ledre maáge, éyesé wá.
37 Então ele disse aos seus discípulos: A seara verdadeiramente é grande, mas poucos são os trabalhadores.
38 Bɨ kenée ní, ídísé íni ini zɨ́ Ngére bɨ nɨ mị́ngị́ moko maꞌdáa ní, zɨ́a kásaógụ yata ꞌyị ꞌbɨ moko zɨ́se gɨ ro zɨ́se ndị́sị ꞌdódo bɨlámá ledre kéye zɨ́ ꞌyị e mbá.”
38 Orai, pois, ao Senhor da seara, que envie trabalhadores para a sua seara.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.