Mateus 27
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NTLH
1 Nda go kɨ́ sị́ ndóndó, zɨ́ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e kɨ́ ngíti géyị mɨngburoko ꞌyị ꞌbɨ Yụ́da e ólụ́ógụyé kɨ́ ledre bɨ kɨ́dí idínɨ́ úfu Yésụ ní.
1 Assim que amanheceu, todos os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus fizeram os seus planos para conseguir que Jesus fosse morto.
2 Zɨ́ye ódó Yésụ do ꞌdíꞌbi wo ndéré kɨ́e kóꞌdụ́ Piláto bɨ nɨ ne gávana ní.
2 Eles o amarraram, levaram e entregaram ao governador Pilatos.
3 Sɨmɨ bɨ Yụ́da Keriyóta bɨ iꞌbí ngbángá Yésụ owo kɨ́dí ꞌdecịnɨ́ ngbanga Yésụ go ꞌbɨ umbu ní, zɨ́ sɨmɨkozo méngị wo zɨ́a ꞌdíꞌbi késị́ bɨ kóo iꞌbínɨ́ zɨ́a cị́ kéṛị́ a doa sokó (30) ní íꞌbílúgu a zɨ́ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e ní kɨ́ ngíti géyị mɨngburoko ꞌyị e.
3 Quando Judas, o traidor, viu que Jesus havia sido condenado, sentiu remorso e foi devolver as trinta moedas de prata aos chefes dos sacerdotes e aos líderes judeus,
4 Zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Málúyú ledre go zɨ́ma íꞌbí ngbángá ꞌyị bɨ ngárá luyú ledre wá ní.”
4 dizendo: — Eu pequei, entregando à morte um homem inocente. Eles responderam: — O que é que nós temos com isso? O problema é seu.
5 Gɨ ore zɨ́ Yụ́da ónzóóto késị́ née cịkị sɨmɨ ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo ore do ndáꞌbané ndéré ingíonzó roné.
5 Então Judas jogou o dinheiro para dentro do Templo e saiu. Depois foi e se enforcou.
6 Zɨ́ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e ní, ꞌdíꞌbi késị́ née gɨ bi, zɨ́a úku ledre kɨ́dí, “Kacɨ́ lorụ utúasánɨ́ bándáóto késị́ ba ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo ona wá gɨ zɨ́a née késị́ sáma.”
6 Os chefes dos sacerdotes pegaram o dinheiro e disseram: — Isto é dinheiro sujo de sangue, e é contra a nossa
7 Née ní zɨ́ye ꞌdíꞌbi késị́ née ndéréye úgú bi kɨ́e gɨ zɨ́ ꞌyị óꞌbó pheṛé gɨ ro ndị́sị óto umbu ꞌyị lóṇgó e sɨmɨ a.
7 Depois de conversarem sobre o assunto, resolveram usar o dinheiro para comprar o “Campo do Oleiro”, a fim de que servisse como cemitério para os não judeus.
8 Née sị́ ledre bɨ ndịsịnɨ́ ndólo bi née gɨ zɨ́a zaá gị karaba kɨ́dí Yáká Sáma ní.
8 Por isso aquele campo é chamado até hoje de “Campo de Sangue”.
9 Zɨ́ ledre bɨ kóo nébị Yeremáya uku ní ídíne maꞌdíi, “Zɨ́ye ꞌdíꞌbi komo késị́ bɨ kóo cị́ kéṛị́ a doa sokó (30), née késị́ bɨ ꞌyị ꞌbɨ Isɨréle e ṇguṇgunɨ́ ledre a íꞌbí a gɨ roa ní,
9 Assim aconteceu o que o profeta Jeremias tinha dito: “Eles pegaram as trinta moedas de prata, o preço que o povo de Israel tinha concordado em pagar por ele,
10 zɨ́ye ꞌdíꞌbi késị́ née ndéréye úgú bi kɨ́e gɨ zɨ́ ꞌyị óꞌbó pheṛé káa zɨ́ bɨ Ngére Lomo uku zɨ́ma ní.”
10 e as usaram para comprar o campo do oleiro, como o Senhor me havia mandado fazer.”
11 Sɨmɨ bɨ ogụnɨ́ kɨ́ Yésụ kóꞌdụ́ Gávana Piláto ní, zɨ́a ndúꞌyú Yésụ kɨ́dí, “Áyí mongụ́ ngére ꞌbɨ Yụ́da e?”
11 Jesus estava em pé diante do Governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Sɨmɨ bɨ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e kɨ́ mɨngburoko ꞌyị ꞌbɨ Yụ́da e ukuotonɨ́ ledre roa ní, ịtị ené wá.
12 Mas, quando foi acusado pelos chefes dos sacerdotes e pelos líderes judeus, Jesus não respondeu nada.
13 Zɨ́ Piláto kpá ndúꞌyú Yésụ kɨ́dí, “Úwú eyị́ ledre bɨ nɨyí ndị́sị trótro a royị́ née wá?”
13 Então Pilatos disse: — Você não está ouvindo as acusações que estão fazendo contra você?
14 Tɨ́ lá Yésụ ịtị wá, uku gbawá bɨkéṛị́ ledre kacɨ́ ledre bɨ ukuotonɨ́ roa ní. Zɨ́ tara Piláto ị́drị́ne gɨ zɨ́ ledre née mɨị́drị́ kɨ́ngaya.
14 Porém Jesus não disse nada, e o Governador ficou muito admirado com isso.
15 Kadra Ayímbi Umbuokpó e mbá, gávana ndịsị lengbe ótoómo kémbị́ ꞌyị gɨ sɨmɨ sị́gịnị wo bɨ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e gelénɨ́ go mbá wo ní.
15 Em toda Festa da Páscoa , Pilatos costumava soltar um dos presos, a pedido do povo.
16 Sɨmɨ sịndị́ kadra máa née ní, ngíti oꞌdo nɨ kóo bo sɨmɨ sị́gịnị ore ꞌyị méngị bɨsinyí ledre kɨ́ ịrịné Barába.
16 Naquela ocasião estava preso um homem muito conhecido, chamado Jesus Barrabás.
17 Née ní sɨmɨ bɨ Piláto ndúꞌyú tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga bɨ kotrụnɨ́ royé ní kɨ́dí, “ꞌYị bɨ ílisé zɨ́ma ótoómo wo zɨ́se gɨ sɨmɨ sị́gịnị ní náambi, Barába togụ́ mbú Yésụ bɨ ndịsịnɨ́ ndólo wo yaá Kɨ́résịto ní?”
17 Então, quando a multidão se reuniu, Pilatos perguntou: — Quem é que vocês querem que eu solte: Jesus Barrabás ou este Jesus, que é chamado de
18 Gɨ zɨ́a Piláto owo bú kɨ́dí Yụ́da e otonɨ́ bɨsinyí mɨmbéꞌdeyé ro Yésụ gbékpị́ne zɨ́ye ógụyé kɨ́e kóꞌdụ́ne ní.
18 Pilatos sabia muito bem que os líderes judeus haviam entregado Jesus porque tinham inveja dele.
19 Sɨmɨ bɨ Piláto nɨ mɨndị́sịné do kị́tị ngére ené ní, zɨ́ meꞌbea kákasa zɨ́a kɨ́dí, “Ndá óto sị́lị́yị ro oꞌdo bɨ luyú ené ledre wá née wá, gɨ zɨ́a bɨsinyí ꞌduru ogụ ándá roné go domá gɨ ro ledre ené.”
19 Enquanto Pilatos estava sentado no tribunal, a sua esposa lhe mandou o seguinte recado: — Não tenha nada a ver com esse homem inocente porque esta noite, num sonho, eu sofri muito por causa dele.
20 Tɨ́ lá zɨ́ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e kɨ́ mɨngburoko ꞌyị ꞌbɨ Yụ́da e ꞌdíꞌbi do tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga gére née kɨ́ ledre kɨ́dí idínɨ́ úku ledre gɨ ro do ótoómo Barába, do úfu Yésụ ꞌdáꞌba.
20 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus convenceram a multidão a pedir ao governador Pilatos que soltasse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Zɨ́ gávana kpá ndúnduꞌyú kɨ́dí, “ꞌYị ga bɨ gbre ba, ꞌyị bɨ ílisé zɨ́ma ótoómo wo zɨ́se ní náambi?”
21 Então o Governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? — Barrabás! — responderam eles.
22 Zɨ́ Piláto ndúnduꞌyú kɨ́dí, “Sara máídí nda méngị kɨ́ Yésụ bɨ ndịsịnɨ́ kpá ndólo wo Kɨ́résịto ní go ꞌdi?”
22 Pilatos perguntou: — Que farei então com Jesus, que é chamado de Messias? — Crucifica! — responderam todos.
23 Zɨ́ Piláto ndúꞌyú yée kɨ́dí, “Gɨ ro ꞌdi? Ledre bɨ luyú wo ní ꞌdi?”
23 Ele perguntou: — Que crime ele cometeu? Aí começaram a gritar bem alto: — Crucifica!
24 Sɨmɨ bɨ Piláto lurú ꞌyị e ayínɨ́ yị́ eyé go zíngi eyé, mbị́ éyị́ bɨ zɨ́ne méngị a ní ndaá ní, zɨ́a ꞌdíꞌbi iní lúgu sị́lị́ne kɨ́e do komoyé ore. Zɨ́a úku ledre kɨ́dí, “Mɨsiꞌdi umbu oꞌdo née ndaá do sị́lị́ma wá. Née yị́ ené ledre esé.”
24 Então Pilatos viu que não conseguia nada e que o povo estava começando a se revoltar. Aí mandou trazer água, lavou as mãos diante da multidão e disse: — Eu não sou responsável pela morte deste homem. Isso é com vocês.
25 Zɨ́ ꞌyị e ị́nyịyé mbá úkulúgu ledre kɨ́dí, “Sáma a idí ndáꞌba dozé kɨ́ owụ́ ꞌbɨ ezé e.”
25 E toda a multidão respondeu: — Que o castigo por esta morte caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Gɨ ore zɨ́a ꞌdíꞌbiógụ Barába gɨ sɨmɨ sị́gịnị. Zɨ́a ꞌdíꞌbiógụ Yésụ ócó wo, do ótoómo wo zɨ́ye ndéréye kɨ́e phéphé wo do mɨngbúngbu kágá.
26 Então Pilatos soltou Barrabás, como eles haviam pedido. Depois mandou chicotear Jesus e o entregou para ser crucificado.
27 Zɨ́ asikíri ga bɨ ꞌbɨ gávana ní ꞌdíꞌbi Yésụ ndéré kɨ́e sɨmɨ mongụ́ bi eyé ꞌbɨ asikíri e zɨ́ye yóko royé mbá cigí a íri.
27 Depois os soldados de Pilatos levaram Jesus para o Palácio do Governador e reuniram toda a tropa em volta dele.
28 Zɨ́ye íꞌdíógụ bongó ꞌbɨ Yésụ gɨ roa ꞌdáꞌba do ésị mongụ́ ngbángbá bongó eyé ꞌbɨ asikíri e roa,
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com uma capa vermelha.
29 do kụ́ṛókụ́ kị́nị káa do komụ́ ésị a ro doa. Zɨ́ye íꞌbí ngbángbá do sị́lị́a káa zɨ́ ꞌbɨ ngére ní. Do ndị́sịyé útúye do ngụ́ṛụ́ sịndị́ye fólo wo kɨ́dí, “Ba, mongụ́ ngére ꞌbɨ Yụ́da e.”
29 Fizeram uma coroa de ramos cheios de espinhos, e a puseram na sua cabeça, e colocaram um bastão na sua mão direita. Aí começaram a se ajoelhar diante dele e a caçoar, dizendo: — Viva o Rei dos Judeus!
30 Zɨ́ye ndị́sịyé údru súrú roa, do ꞌdíꞌbi ngbángbá bɨ gɨ do sị́lị́a née ndị́sịyé ócó wo kɨ́e ro doa.
30 Cuspiam nele, pegavam o bastão e batiam na sua cabeça.
31 Sɨmɨ bɨ folo asánɨ́ wo go ní, zɨ́ye íꞌdíógụ mongụ́ ngbángbá bongó bɨ gáa roa ní, zɨ́ye ésịlúgu bongó máa ꞌbɨ ené ní roa. Zɨ́ye ꞌdíꞌbi wo ndéréye kɨ́e phéphé wo do mɨngbúngbu kágá.
31 Depois de terem caçoado dele, tiraram a capa vermelha e o vestiram com as suas próprias roupas. Em seguida o levaram para o crucificarem.
32 Sɨmɨ mɨndéréye, zɨ́ye ndíkíye kɨ́ ngíti oꞌdo do mɨsiꞌdi kɨ́ ịrịné Simúna ndịsị ógụ gɨ sɨmɨ gara bɨ kɨ́ ịrịné Kuréne ní. Zɨ́ye gága oꞌdo née ị́mbị́ mɨngbúngbu kágá ꞌbɨ Yésụ.
32 Quando estavam saindo, os soldados encontraram um homem chamado Simão, da cidade de Cirene, e o obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Zɨ́ye ndéréógụyé do landa bɨ ndịsịnɨ́ ndólo a Gologóta bɨ ini ledre gɨ sɨmɨ a kɨ́dí, “Cóngó doꞌyị ní.”
33 Eles chegaram a um lugar chamado Gólgota. (Gólgota quer dizer “Lugar da Caveira”.)
34 Sɨmɨ bɨ nderéogụnɨ́ do landa née íri ní, zɨ́ye íꞌbí leꞌyị́ kóṛó bɨ lefenɨ́ kágá sɨmɨ a ní zɨ́ Yésụ idí éwé a gɨ zɨ́ okó éyị́ mɨówo. Tɨ́ lá sɨmɨ bɨ ewéuzu ní, zɨ́a ási ené kɨ́ éwé a.
34 Ali deram vinho misturado com fel para Jesus beber. Mas, depois que o provou, ele não quis beber.
35 Sɨmɨ bɨ phephénɨ́ wo go do mɨngbúngbu kágá ní, zɨ́ye ónzó gbégbé ífi báyi bongó ené e kɨ́e dongaráye.
35 Em seguida os soldados o crucificaram e repartiram as suas roupas entre si, tirando a sorte com dados, para ver qual seria a parte de cada um.
36 Zɨ́ asikíri ga gére née ndéré ndị́sịyé bi ndị́sị lúrúkása wo.
36 Depois disso sentaram ali e ficaram guardando Jesus.
37 Zɨ́ye ékéóto ledre bɨ ufunɨ́ wo gɨ roa ní gá doa ꞌdága kɨ́dí, BA YÉSỤ, MONGỤ́ NGÉRE ꞌBƗ YỤ́DA E.
37 Puseram acima da sua cabeça uma tabuleta onde estava escrito como acusação contra ele: “Este é Jesus, o Rei dos Judeus.”
38 Phephénɨ́ kóo kpá ꞌyị ugu e gbre kéne sɨmɨ sịndị́ kadra máa née. Kémbị́ a do sị́lị́ Yésụ ꞌbɨ anú, ngíti a do ngelị.
38 Com Jesus, crucificaram também dois ladrões: um à sua direita e o outro à sua esquerda.
39 Zɨ́ ꞌyị ga bɨ ndịsịnɨ́ ndéré kacɨ́ mɨsiꞌdi gɨ ore ní ndị́sịyé úku sínyi ledre zɨ́ Yésụ, kpá kɨ́ ndị́sị lágá doyé,
39 Os que passavam por ali caçoavam dele, balançavam a cabeça e o insultavam,
40 kɨ́ ndị́sị úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Úku yaá née nɨ ógụ ndụ́rụ ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo zɨ́ne ụ́bụ́lúgu a sɨmɨ sị́lị́ ota, togụ́ áyí tɨ́ Owụ́ ꞌbɨ Lomo maꞌdíi yá, ídí mu yómo royị́, zɨ́yị ndítíógụyị́ gɨ do mɨngbúngbu kágá gɨrí bi yáa.”
40 dizendo assim: — Ei, você que disse que era capaz de destruir o Templo e tornar a construí-lo em três dias! Se você é mesmo o Filho de Deus, desça da cruz e salve-se a si mesmo!
41 Zɨ́ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e ní kɨ́ ꞌyị ꞌdódo lorụ e nda kɨ́ mɨngburoko Yụ́da e ndị́sịyé fólo wo kpá kenée.
41 Os chefes dos sacerdotes, os mestres da Lei e os líderes judeus também caçoavam dele, dizendo:
42 Zɨ́ye ndị́sịyé úku ledre kɨ́dí, “Nɨ ꞌyị yómo ꞌyị e, tɨ́ lá utúasá yómo roné wá gɨ zɨ́ ꞌdi? Nɨ kpá mongụ́ ngére ꞌbɨ Isɨréle e. Idí mu ndítíógụ gɨ do mɨngbúngbu kágá gɨrí, zɨ́ze ṇgúṇgu ledrea.
42 — Ele salvou os outros, mas não pode salvar a si mesmo! Ele é o Rei de Israel, não é? Se descer agora mesmo da cruz, nós creremos nele!
43 Ndịsị úku ledre kɨ́dí, ‘Mááyí Owụ́ ꞌbɨ Lomo.’ Née nɨ ꞌyị bɨ ṇguṇgu ledre ꞌbɨ Lomo go ní. Lomo idí mu yómo wo cakaba togụ́ Lomo ili wo bú ní.”
43 Ele confiou em Deus e disse que era Filho de Deus. Vamos ver se Deus quer salvá-lo agora!
44 Kpá kenée, gba ꞌyị ugu ga bɨ phephénɨ́ yée kéye ní, zɨ́ye kpá ndị́sịyé ụ́ṛụ́ kese doa.
44 E até os ladrões que foram crucificados com Jesus também o insultavam.
45 Nda gɨ ore née ní, nɨ ndéréógụ kɨ́ yana kadra ní, zɨ́ mụtụlụrụ útúne sɨmɨ gara ore mbụụ́ bi oṇgó wá zaá gị sɨmɨ sịndị́ kadra ota kɨ́ tagá.
45 Ao meio-dia começou a escurecer, e toda a terra ficou três horas na escuridão.
46 Sɨmɨ sịndị́ kadra ota (3) kɨ́ tagá née ní, zɨ́ Yésụ gbúrógbóne ꞌdága kɨ́dí, “Ilóyi, Ilóyi, Lị́ma sabákatani?” Ledre gɨ sɨmɨ a kɨ́dí, “Lomo amá, Lomo amá, ótoómo máa gɨ zɨ́ ꞌdi?”
46 Às três horas da tarde, Jesus gritou bem alto:
47 Sɨmɨ bɨ ngíti géyị ꞌyị ga bɨ nɨyí mɨtóroyé ore uwúnɨ́ ledre ba ní, zɨ́ye úku ledre kɨ́dí, “Nɨ go ndólo Ilíya.”
47 Algumas pessoas que estavam ali ouviram isso e disseram: — Ele está chamando Elias.
48 Zɨ́ ngíti ꞌyị gɨ dongará ꞌyị ga bɨ gáa ore ní geré ngásáne ꞌdíꞌbi katúu. Zɨ́a ónzó a bu sɨmɨ mɨndogó leꞌyị́ kóṛó do ésịóto a do kágá ndéré kɨ́e óto a tara Yésụ gɨ ro zɨ́a mbụ́lụ́ a.
48 Uma dessas pessoas correu e molhou uma esponja em vinho comum, pôs na ponta de um bastão e deu para Jesus beber.
49 Zɨ́ ngíti géyị ꞌyị e úku ledre kɨ́dí, “Idízé ótoómo wo ngúcuné. Zɨ́ze aka lúrú a togụ́ Ilíya nɨ ógụ yómo wo yá.”
49 Mas outros disseram: — Espere. Vamos ver se Elias vem salvá-lo!
50 Gɨ do kacɨ́ bɨ Yésụ gbúrógbó andá kpá roné kɨ́ kúrúne ꞌdága ní, zɨ́a ótoómo ꞌdówụ́ne.
50 Aí Jesus deu outro grito forte e morreu.
51 Sɨmɨ sịndị́ kadra bɨ kóo née, zɨ́ mongụ́ mbílí bongó bɨ ingí ꞌdecịnɨ́ sɨmɨ ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo kɨ́e ní, lófo ífi sɨmɨné gberé gbre kú gɨ ꞌdága gị bi. Zɨ́ do sogo káṇgá kị́zịné landa e kɨ́ ífi báyi sɨmɨyé.
51 Então a cortina do Templo se rasgou em dois pedaços, de cima até embaixo. A terra tremeu, e as rochas se partiram.
52 Zɨ́ bi ga bɨ zɨ́ ꞌyị ga bɨ kóo uyunɨ́ go ꞌdesị́ ní ndókoyé. Zɨ́ ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Lomo go ní úrúye gɨ sɨmɨ umbu do ídíye trịdrị.
52 Os túmulos se abriram, e muitas pessoas do povo de Deus que haviam morrido foram ressuscitadas
53 Zɨ́ye ólụ́ógụyé gɨ sɨmɨ bi. Nda gɨ do kacɨ́ a bɨ Yésụ urú gɨ sɨmɨ umbu ní, zɨ́ ꞌyị ga gére née ndáꞌbalúgu royé sɨmɨ Yerụsaléma zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e lúrú yée cụ́ kɨ́ komoyé trịdrị.
53 e saíram dos túmulos. E, depois da ressurreição de Jesus, entraram em Jerusalém, a Cidade Santa, onde muitos viram essas pessoas.
54 Sɨmɨ bɨ mongụ́ ꞌyị ꞌbɨ asikíri e kɨ́ asikíri ené ga bɨ ndịsịnɨ́ óndó Yésụ sɨmɨ bi bɨ otonɨ́ wo sɨmɨ a lurúnɨ́ kịꞌdị káṇgá kɨ́ ledre ga bɨ mengịnɨ́ royé mbá ní, zɨ́ ngịrị útúne sɨmɨyé kɨ́ngaya, zɨ́ye úku ledre kɨ́dí, “Maꞌdíi, nɨ yị́ ené tɨ́ Owụ́ ꞌbɨ Lomo.”
54 O oficial do exército romano e os seus soldados, que estavam guardando Jesus, viram o terremoto e tudo o que aconteceu. Então ficaram com muito medo e disseram: — De fato, este homem era o Filho de Deus!
55 Tụ́ꞌdụ́ kará ga bɨ ogụnɨ́ kɨ́ Yésụ gɨ sɨmɨ káṇgá bɨ Galiláya ndị́sịyé sáká wo kɨ́ éyị́ bɨ ili ní, nɨyí kóo mɨtóroyé ndị́sị lúrú kasa bi gɨ gbála.
55 Algumas mulheres estavam ali, olhando de longe. Eram as que tinham acompanhado Jesus desde a Galileia e o haviam ajudado.
56 Dongará kará ga gére née kóo Maríya bɨ gɨ sɨmɨ gara bɨ kɨ́ ịrịné Magɨdála ní, Maríya bɨ mbágá Yakóbo e kɨ́ Yoséfa, nda kɨ́ mbágá Yakóbo e kɨ́ Yiwáni.
56 Entre elas estavam Maria Madalena; Maria, a mãe de Tiago e de José; e a mãe dos filhos de Zebedeu.
57 Nɨ ndéréógụ kɨ́ tagá ní, zɨ́ ngíti oꞌdo kɨ́ ịrịné Yoséfa nɨ ꞌyị bɨ kɨ́ tụ́ꞌdụ́ éyị́ zɨ́ne ní ógụné gɨ sɨmɨ gara bɨ ndịsịnɨ́ ndólo a Aramatáyo ní. Nɨ ngúru ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ.
57 Já era quase noite quando chegou da cidade de Arimateia um homem rico chamado José. Ele também era seguidor de Jesus.
58 Zɨ́a ndéréne ndúꞌyú Piláto idí ṇgúṇgu a zɨ́ne ꞌdíꞌbi umbu Yésụ ndéré óto a. Zɨ́ Piláto úku ledre do íꞌbí umbu Yésụ zɨ́a.
58 José foi e pediu a Pilatos o corpo de Jesus. E Pilatos mandou que o entregassem a ele.
59 Zɨ́ Yoséfa ꞌdíꞌbi umbu Yésụ yeme a sɨmɨ bɨlámá bɨkenyị́ mbílí bongó,
59 Então José pegou o corpo, enrolou num lençol novo de linho
60 ndéré kɨ́e óto a sɨmɨ mɨkánda bi ené bɨ iciomo gɨ roné sɨmɨ landa ní. Zɨ́a gbụ́ṛụ́gbụóto mongụ́ mɨsɨsɨlekpe tutú ngbụtụrụ́ tara bi maꞌdáa do ndéréókpóne.
60 e o colocou no seu próprio túmulo, que há pouco tempo havia sido cavado na rocha. Depois rolou uma grande pedra para fechar a entrada do túmulo e foi embora.
61 Maríya bɨ gɨ sɨmɨ Magɨdála nda kɨ́ ezené Maríya nɨyí kóo mɨndị́sịyé íri re kenée ndị́sị lúrú kása bi máa née.
61 Maria Madalena e a outra Maria estavam ali, sentadas em frente do túmulo.
62 Kɨ́lóndó a née kóo Sị́lị́ ꞌbɨ ꞌDówụ́ro, zɨ́ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e ní kɨ́ Farụsáyo e ị́nyịyé ndéréye zɨ́ Piláto.
62 No dia seguinte, isto é, o dia depois da sexta-feira, os chefes dos sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 Zɨ́ye úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Mongụ́ ꞌyị, ledre bɨ ꞌyị ṛanga ba uku sɨmɨ bɨ kóo nɨ aka trịdrị ní ngásáógụ go sɨmɨzé. Uku kóo ledre kɨ́dí, ‘Née nɨ úyu, gɨ do kacɨ́ sị́lị́ ota zɨ́ne úrúne.’
63 e disseram: — Governador, nós lembramos que, quando ainda estava vivo, aquele mentiroso disse: “Depois de três dias eu serei ressuscitado.”
64 Idí kása asikíri e zɨ́ye ndéré ndị́sịyé sị́ bi íri óndó bi kɨ́ sị́lị́ ota (3) káa bɨ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga nɨyí ógụ úgu umbua zɨ́ye úku a zɨ́ ꞌyị e kɨ́dí urú go gɨ sɨmɨ umbu. Ṛanga máa wo née nɨ nda áṇga zɨ́a sínyíne rómo gɨ do yée ga bɨ kóo ꞌdáꞌdá ní za mbá.”
64 Portanto, mande vigiar bem o túmulo até o terceiro dia, para os discípulos dele não poderem roubar o corpo e depois dizerem ao povo que ele foi ressuscitado. Pois esta última mentira seria pior do que a primeira.
65 Zɨ́ Piláto úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “ꞌDíꞌbisé asikíri e mu zɨ́se ndérése óto yée ndị́sị óndó bi née zaá bɨlámáne káa zɨ́ bɨ ásé ówo kacɨ́ a ní.”
65 Então Pilatos disse: — Levem estes soldados com vocês e guardem o túmulo o melhor que puderem.
66 Née ní zɨ́ yaꞌdá ga gére née ndéréye sị́ bi. Zɨ́ye kúṛúṛu ꞌdụ́tụ tara bi née kuṛí, do ꞌdíꞌbióto asikíri e íri ndị́sị óndó a.
66 Eles foram, puseram um selo de segurança na pedra e deixaram os soldados ali, guardando o túmulo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.