Mateus 27
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NAA
1 Nda go kɨ́ sị́ ndóndó, zɨ́ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e kɨ́ ngíti géyị mɨngburoko ꞌyị ꞌbɨ Yụ́da e ólụ́ógụyé kɨ́ ledre bɨ kɨ́dí idínɨ́ úfu Yésụ ní.
1 Ao romper o dia, todos os principais sacerdotes e os anciãos do povo entraram em conselho contra Jesus, para o matarem;
2 Zɨ́ye ódó Yésụ do ꞌdíꞌbi wo ndéré kɨ́e kóꞌdụ́ Piláto bɨ nɨ ne gávana ní.
2 e, amarrando-o, levaram-no e o entregaram ao governador Pilatos.
3 Sɨmɨ bɨ Yụ́da Keriyóta bɨ iꞌbí ngbángá Yésụ owo kɨ́dí ꞌdecịnɨ́ ngbanga Yésụ go ꞌbɨ umbu ní, zɨ́ sɨmɨkozo méngị wo zɨ́a ꞌdíꞌbi késị́ bɨ kóo iꞌbínɨ́ zɨ́a cị́ kéṛị́ a doa sokó (30) ní íꞌbílúgu a zɨ́ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e ní kɨ́ ngíti géyị mɨngburoko ꞌyị e.
3 Então Judas, que o traiu, vendo que Jesus havia sido condenado, tocado de remorso, devolveu as trinta moedas de prata aos principais sacerdotes e aos anciãos, dizendo:
4 Zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Málúyú ledre go zɨ́ma íꞌbí ngbángá ꞌyị bɨ ngárá luyú ledre wá ní.”
4 — Pequei, traindo sangue inocente. Eles, porém, responderam: — Que nos importa? Isso é com você.
5 Gɨ ore zɨ́ Yụ́da ónzóóto késị́ née cịkị sɨmɨ ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo ore do ndáꞌbané ndéré ingíonzó roné.
5 Então Judas, atirando as moedas de prata para dentro do templo, retirou-se e se enforcou.
6 Zɨ́ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e ní, ꞌdíꞌbi késị́ née gɨ bi, zɨ́a úku ledre kɨ́dí, “Kacɨ́ lorụ utúasánɨ́ bándáóto késị́ ba ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo ona wá gɨ zɨ́a née késị́ sáma.”
6 E os principais sacerdotes, pegando as moedas, disseram: — Não é lícito colocá-las no cofre das ofertas, porque é preço de sangue.
7 Née ní zɨ́ye ꞌdíꞌbi késị́ née ndéréye úgú bi kɨ́e gɨ zɨ́ ꞌyị óꞌbó pheṛé gɨ ro ndị́sị óto umbu ꞌyị lóṇgó e sɨmɨ a.
7 E, tendo deliberado, compraram com elas o campo do oleiro, para cemitério de forasteiros.
8 Née sị́ ledre bɨ ndịsịnɨ́ ndólo bi née gɨ zɨ́a zaá gị karaba kɨ́dí Yáká Sáma ní.
8 Por isso, aquele campo é chamado, até o dia de hoje, Campo de Sangue.
9 Zɨ́ ledre bɨ kóo nébị Yeremáya uku ní ídíne maꞌdíi, “Zɨ́ye ꞌdíꞌbi komo késị́ bɨ kóo cị́ kéṛị́ a doa sokó (30), née késị́ bɨ ꞌyị ꞌbɨ Isɨréle e ṇguṇgunɨ́ ledre a íꞌbí a gɨ roa ní,
9 Então se cumpriu o que foi dito por meio do profeta Jeremias: “Pegaram as trinta moedas de prata, preço em que foi estimado aquele a quem alguns dos filhos de Israel avaliaram,
10 zɨ́ye ꞌdíꞌbi késị́ née ndéréye úgú bi kɨ́e gɨ zɨ́ ꞌyị óꞌbó pheṛé káa zɨ́ bɨ Ngére Lomo uku zɨ́ma ní.”
10 e as deram pelo campo do oleiro, assim como me ordenou o Senhor.”
11 Sɨmɨ bɨ ogụnɨ́ kɨ́ Yésụ kóꞌdụ́ Gávana Piláto ní, zɨ́a ndúꞌyú Yésụ kɨ́dí, “Áyí mongụ́ ngére ꞌbɨ Yụ́da e?”
11 Jesus estava em pé diante do governador, e este o interrogou, dizendo: — Você é o rei dos judeus? Jesus respondeu:
12 Sɨmɨ bɨ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e kɨ́ mɨngburoko ꞌyị ꞌbɨ Yụ́da e ukuotonɨ́ ledre roa ní, ịtị ené wá.
12 E, sendo acusado pelos principais sacerdotes e pelos anciãos, Jesus nada respondeu.
13 Zɨ́ Piláto kpá ndúꞌyú Yésụ kɨ́dí, “Úwú eyị́ ledre bɨ nɨyí ndị́sị trótro a royị́ née wá?”
13 Então Pilatos perguntou: — Não está ouvindo quantas acusações fazem contra você?
14 Tɨ́ lá Yésụ ịtị wá, uku gbawá bɨkéṛị́ ledre kacɨ́ ledre bɨ ukuotonɨ́ roa ní. Zɨ́ tara Piláto ị́drị́ne gɨ zɨ́ ledre née mɨị́drị́ kɨ́ngaya.
14 Mas Jesus não respondeu nem uma palavra, a ponto de o governador ficar muito admirado.
15 Kadra Ayímbi Umbuokpó e mbá, gávana ndịsị lengbe ótoómo kémbị́ ꞌyị gɨ sɨmɨ sị́gịnị wo bɨ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e gelénɨ́ go mbá wo ní.
15 Ora, por ocasião da festa, o governador costumava soltar ao povo um preso, conforme eles quisessem.
16 Sɨmɨ sịndị́ kadra máa née ní, ngíti oꞌdo nɨ kóo bo sɨmɨ sị́gịnị ore ꞌyị méngị bɨsinyí ledre kɨ́ ịrịné Barába.
16 Naquela ocasião, eles tinham um preso muito conhecido, chamado Barrabás.
17 Née ní sɨmɨ bɨ Piláto ndúꞌyú tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga bɨ kotrụnɨ́ royé ní kɨ́dí, “ꞌYị bɨ ílisé zɨ́ma ótoómo wo zɨ́se gɨ sɨmɨ sị́gịnị ní náambi, Barába togụ́ mbú Yésụ bɨ ndịsịnɨ́ ndólo wo yaá Kɨ́résịto ní?”
17 Estando, pois, o povo reunido, Pilatos lhes perguntou: — Quem vocês querem que eu solte: Barrabás ou Jesus, chamado Cristo?
18 Gɨ zɨ́a Piláto owo bú kɨ́dí Yụ́da e otonɨ́ bɨsinyí mɨmbéꞌdeyé ro Yésụ gbékpị́ne zɨ́ye ógụyé kɨ́e kóꞌdụ́ne ní.
18 Porque sabia que era por inveja que eles tinham entregado Jesus.
19 Sɨmɨ bɨ Piláto nɨ mɨndị́sịné do kị́tị ngére ené ní, zɨ́ meꞌbea kákasa zɨ́a kɨ́dí, “Ndá óto sị́lị́yị ro oꞌdo bɨ luyú ené ledre wá née wá, gɨ zɨ́a bɨsinyí ꞌduru ogụ ándá roné go domá gɨ ro ledre ené.”
19 E, estando Pilatos sentado no tribunal, a mulher dele mandou dizer-lhe: — Não se envolva com esse justo, porque hoje, em sonho, sofri muito por causa dele.
20 Tɨ́ lá zɨ́ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e kɨ́ mɨngburoko ꞌyị ꞌbɨ Yụ́da e ꞌdíꞌbi do tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga gére née kɨ́ ledre kɨ́dí idínɨ́ úku ledre gɨ ro do ótoómo Barába, do úfu Yésụ ꞌdáꞌba.
20 Mas os principais sacerdotes e os anciãos persuadiram o povo a que pedisse Barrabás e condenasse Jesus à morte.
21 Zɨ́ gávana kpá ndúnduꞌyú kɨ́dí, “ꞌYị ga bɨ gbre ba, ꞌyị bɨ ílisé zɨ́ma ótoómo wo zɨ́se ní náambi?”
21 De novo, o governador perguntou: — Qual dos dois vocês querem que eu solte? Eles responderam: — Barrabás!
22 Zɨ́ Piláto ndúnduꞌyú kɨ́dí, “Sara máídí nda méngị kɨ́ Yésụ bɨ ndịsịnɨ́ kpá ndólo wo Kɨ́résịto ní go ꞌdi?”
22 Pilatos lhes perguntou: — Que farei, então, com Jesus, chamado Cristo? Todos responderam: — Que seja crucificado!
23 Zɨ́ Piláto ndúꞌyú yée kɨ́dí, “Gɨ ro ꞌdi? Ledre bɨ luyú wo ní ꞌdi?”
23 Pilatos continuou: — Que mal ele fez? Porém eles gritavam cada vez mais: — Que seja crucificado!
24 Sɨmɨ bɨ Piláto lurú ꞌyị e ayínɨ́ yị́ eyé go zíngi eyé, mbị́ éyị́ bɨ zɨ́ne méngị a ní ndaá ní, zɨ́a ꞌdíꞌbi iní lúgu sị́lị́ne kɨ́e do komoyé ore. Zɨ́a úku ledre kɨ́dí, “Mɨsiꞌdi umbu oꞌdo née ndaá do sị́lị́ma wá. Née yị́ ené ledre esé.”
24 Vendo Pilatos que nada conseguia e que, ao contrário, o tumulto aumentava, mandou trazer água e lavou as mãos diante do povo, dizendo: — Estou inocente do sangue deste homem; fique o caso com vocês!
25 Zɨ́ ꞌyị e ị́nyịyé mbá úkulúgu ledre kɨ́dí, “Sáma a idí ndáꞌba dozé kɨ́ owụ́ ꞌbɨ ezé e.”
25 E o povo todo respondeu: — Que o sangue dele caia sobre nós e sobre os nossos filhos!
26 Gɨ ore zɨ́a ꞌdíꞌbiógụ Barába gɨ sɨmɨ sị́gịnị. Zɨ́a ꞌdíꞌbiógụ Yésụ ócó wo, do ótoómo wo zɨ́ye ndéréye kɨ́e phéphé wo do mɨngbúngbu kágá.
26 Então Pilatos lhes soltou Barrabás. E, depois de mandar açoitar Jesus, entregou-o para ser crucificado.
27 Zɨ́ asikíri ga bɨ ꞌbɨ gávana ní ꞌdíꞌbi Yésụ ndéré kɨ́e sɨmɨ mongụ́ bi eyé ꞌbɨ asikíri e zɨ́ye yóko royé mbá cigí a íri.
27 Logo a seguir, os soldados do governador, levando Jesus para o Pretório, reuniram em torno dele toda a tropa.
28 Zɨ́ye íꞌdíógụ bongó ꞌbɨ Yésụ gɨ roa ꞌdáꞌba do ésị mongụ́ ngbángbá bongó eyé ꞌbɨ asikíri e roa,
28 Tiraram a roupa de Jesus e o vestiram com um manto escarlate.
29 do kụ́ṛókụ́ kị́nị káa do komụ́ ésị a ro doa. Zɨ́ye íꞌbí ngbángbá do sị́lị́a káa zɨ́ ꞌbɨ ngére ní. Do ndị́sịyé útúye do ngụ́ṛụ́ sịndị́ye fólo wo kɨ́dí, “Ba, mongụ́ ngére ꞌbɨ Yụ́da e.”
29 E, tecendo uma coroa de espinhos, a puseram na cabeça dele, e colocaram um caniço na sua mão direita. E, ajoelhando-se diante dele, zombavam, dizendo: — Salve, rei dos judeus!
30 Zɨ́ye ndị́sịyé údru súrú roa, do ꞌdíꞌbi ngbángbá bɨ gɨ do sị́lị́a née ndị́sịyé ócó wo kɨ́e ro doa.
30 E, cuspindo nele, pegaram o caniço e batiam na sua cabeça.
31 Sɨmɨ bɨ folo asánɨ́ wo go ní, zɨ́ye íꞌdíógụ mongụ́ ngbángbá bongó bɨ gáa roa ní, zɨ́ye ésịlúgu bongó máa ꞌbɨ ené ní roa. Zɨ́ye ꞌdíꞌbi wo ndéréye kɨ́e phéphé wo do mɨngbúngbu kágá.
31 Depois de terem zombado dele, tiraram-lhe o manto e o vestiram com as suas próprias roupas. Então o levaram para ser crucificado.
32 Sɨmɨ mɨndéréye, zɨ́ye ndíkíye kɨ́ ngíti oꞌdo do mɨsiꞌdi kɨ́ ịrịné Simúna ndịsị ógụ gɨ sɨmɨ gara bɨ kɨ́ ịrịné Kuréne ní. Zɨ́ye gága oꞌdo née ị́mbị́ mɨngbúngbu kágá ꞌbɨ Yésụ.
32 Ao saírem, encontraram um cireneu, chamado Simão, a quem obrigaram a carregar a cruz de Jesus.
33 Zɨ́ye ndéréógụyé do landa bɨ ndịsịnɨ́ ndólo a Gologóta bɨ ini ledre gɨ sɨmɨ a kɨ́dí, “Cóngó doꞌyị ní.”
33 E, chegando a um lugar chamado Gólgota, que significa “Lugar da Caveira”,
34 Sɨmɨ bɨ nderéogụnɨ́ do landa née íri ní, zɨ́ye íꞌbí leꞌyị́ kóṛó bɨ lefenɨ́ kágá sɨmɨ a ní zɨ́ Yésụ idí éwé a gɨ zɨ́ okó éyị́ mɨówo. Tɨ́ lá sɨmɨ bɨ ewéuzu ní, zɨ́a ási ené kɨ́ éwé a.
34 deram vinho com fel para Jesus beber; mas ele, provando-o, não quis beber.
35 Sɨmɨ bɨ phephénɨ́ wo go do mɨngbúngbu kágá ní, zɨ́ye ónzó gbégbé ífi báyi bongó ené e kɨ́e dongaráye.
35 Depois de o crucificarem, repartiram entre si as roupas dele, tirando a sorte.
36 Zɨ́ asikíri ga gére née ndéré ndị́sịyé bi ndị́sị lúrúkása wo.
36 E, assentados ali, o guardavam.
37 Zɨ́ye ékéóto ledre bɨ ufunɨ́ wo gɨ roa ní gá doa ꞌdága kɨ́dí, BA YÉSỤ, MONGỤ́ NGÉRE ꞌBƗ YỤ́DA E.
37 Por cima da cabeça de Jesus puseram por escrito a acusação contra ele: “ Este é Jesus, o Rei dos Judeus ”.
38 Phephénɨ́ kóo kpá ꞌyị ugu e gbre kéne sɨmɨ sịndị́ kadra máa née. Kémbị́ a do sị́lị́ Yésụ ꞌbɨ anú, ngíti a do ngelị.
38 E dois ladrões foram crucificados com ele, um à sua direita e outro à sua esquerda.
39 Zɨ́ ꞌyị ga bɨ ndịsịnɨ́ ndéré kacɨ́ mɨsiꞌdi gɨ ore ní ndị́sịyé úku sínyi ledre zɨ́ Yésụ, kpá kɨ́ ndị́sị lágá doyé,
39 Os que iam passando blasfemavam contra ele, balançando a cabeça e dizendo:
40 kɨ́ ndị́sị úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Úku yaá née nɨ ógụ ndụ́rụ ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo zɨ́ne ụ́bụ́lúgu a sɨmɨ sị́lị́ ota, togụ́ áyí tɨ́ Owụ́ ꞌbɨ Lomo maꞌdíi yá, ídí mu yómo royị́, zɨ́yị ndítíógụyị́ gɨ do mɨngbúngbu kágá gɨrí bi yáa.”
40 — Ei, você que destrói o santuário e em três dias o reedifica! Salve a si mesmo, se você é o Filho de Deus, e desça da cruz!
41 Zɨ́ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e ní kɨ́ ꞌyị ꞌdódo lorụ e nda kɨ́ mɨngburoko Yụ́da e ndị́sịyé fólo wo kpá kenée.
41 De igual modo, os principais sacerdotes com os escribas e anciãos, zombando, diziam:
42 Zɨ́ye ndị́sịyé úku ledre kɨ́dí, “Nɨ ꞌyị yómo ꞌyị e, tɨ́ lá utúasá yómo roné wá gɨ zɨ́ ꞌdi? Nɨ kpá mongụ́ ngére ꞌbɨ Isɨréle e. Idí mu ndítíógụ gɨ do mɨngbúngbu kágá gɨrí, zɨ́ze ṇgúṇgu ledrea.
42 — Salvou os outros, a si mesmo não pode salvar. É rei de Israel! Que ele desça da cruz, e então creremos nele.
43 Ndịsị úku ledre kɨ́dí, ‘Mááyí Owụ́ ꞌbɨ Lomo.’ Née nɨ ꞌyị bɨ ṇguṇgu ledre ꞌbɨ Lomo go ní. Lomo idí mu yómo wo cakaba togụ́ Lomo ili wo bú ní.”
43 Confiou em Deus; pois que Deus venha livrá-lo agora, se, de fato, lhe quer bem; porque ele disse: “Sou Filho de Deus.”
44 Kpá kenée, gba ꞌyị ugu ga bɨ phephénɨ́ yée kéye ní, zɨ́ye kpá ndị́sịyé ụ́ṛụ́ kese doa.
44 Também os ladrões que haviam sido crucificados com ele o insultavam.
45 Nda gɨ ore née ní, nɨ ndéréógụ kɨ́ yana kadra ní, zɨ́ mụtụlụrụ útúne sɨmɨ gara ore mbụụ́ bi oṇgó wá zaá gị sɨmɨ sịndị́ kadra ota kɨ́ tagá.
45 A partir do meio-dia, houve trevas sobre toda a terra até as três horas da tarde.
46 Sɨmɨ sịndị́ kadra ota (3) kɨ́ tagá née ní, zɨ́ Yésụ gbúrógbóne ꞌdága kɨ́dí, “Ilóyi, Ilóyi, Lị́ma sabákatani?” Ledre gɨ sɨmɨ a kɨ́dí, “Lomo amá, Lomo amá, ótoómo máa gɨ zɨ́ ꞌdi?”
46 Por volta de três horas da tarde, Jesus clamou em alta voz, dizendo:
47 Sɨmɨ bɨ ngíti géyị ꞌyị ga bɨ nɨyí mɨtóroyé ore uwúnɨ́ ledre ba ní, zɨ́ye úku ledre kɨ́dí, “Nɨ go ndólo Ilíya.”
47 Alguns dos que estavam ali, ouvindo isto, diziam: — Ele chama por Elias.
48 Zɨ́ ngíti ꞌyị gɨ dongará ꞌyị ga bɨ gáa ore ní geré ngásáne ꞌdíꞌbi katúu. Zɨ́a ónzó a bu sɨmɨ mɨndogó leꞌyị́ kóṛó do ésịóto a do kágá ndéré kɨ́e óto a tara Yésụ gɨ ro zɨ́a mbụ́lụ́ a.
48 E, logo, um deles correu a buscar uma esponja e, tendo-a embebido em vinagre e colocado na ponta de um caniço, deu-lhe de beber.
49 Zɨ́ ngíti géyị ꞌyị e úku ledre kɨ́dí, “Idízé ótoómo wo ngúcuné. Zɨ́ze aka lúrú a togụ́ Ilíya nɨ ógụ yómo wo yá.”
49 Os outros, porém, diziam: — Espere! Vejamos se Elias vem salvá-lo.
50 Gɨ do kacɨ́ bɨ Yésụ gbúrógbó andá kpá roné kɨ́ kúrúne ꞌdága ní, zɨ́a ótoómo ꞌdówụ́ne.
50 E Jesus, clamando outra vez em alta voz, entregou o espírito.
51 Sɨmɨ sịndị́ kadra bɨ kóo née, zɨ́ mongụ́ mbílí bongó bɨ ingí ꞌdecịnɨ́ sɨmɨ ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo kɨ́e ní, lófo ífi sɨmɨné gberé gbre kú gɨ ꞌdága gị bi. Zɨ́ do sogo káṇgá kị́zịné landa e kɨ́ ífi báyi sɨmɨyé.
51 Eis que o véu do santuário se rasgou em duas partes, de alto a baixo; a terra tremeu e as rochas se partiram;
52 Zɨ́ bi ga bɨ zɨ́ ꞌyị ga bɨ kóo uyunɨ́ go ꞌdesị́ ní ndókoyé. Zɨ́ ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Lomo go ní úrúye gɨ sɨmɨ umbu do ídíye trịdrị.
52 os túmulos se abriram, e muitos corpos de santos já falecidos ressuscitaram;
53 Zɨ́ye ólụ́ógụyé gɨ sɨmɨ bi. Nda gɨ do kacɨ́ a bɨ Yésụ urú gɨ sɨmɨ umbu ní, zɨ́ ꞌyị ga gére née ndáꞌbalúgu royé sɨmɨ Yerụsaléma zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e lúrú yée cụ́ kɨ́ komoyé trịdrị.
53 e, saindo dos túmulos depois da ressurreição de Jesus, entraram na cidade santa e apareceram a muitos.
54 Sɨmɨ bɨ mongụ́ ꞌyị ꞌbɨ asikíri e kɨ́ asikíri ené ga bɨ ndịsịnɨ́ óndó Yésụ sɨmɨ bi bɨ otonɨ́ wo sɨmɨ a lurúnɨ́ kịꞌdị káṇgá kɨ́ ledre ga bɨ mengịnɨ́ royé mbá ní, zɨ́ ngịrị útúne sɨmɨyé kɨ́ngaya, zɨ́ye úku ledre kɨ́dí, “Maꞌdíi, nɨ yị́ ené tɨ́ Owụ́ ꞌbɨ Lomo.”
54 O centurião e os que com ele guardavam Jesus, vendo o terremoto e tudo o que se passava, ficaram possuídos de grande temor e disseram: — Verdadeiramente este era o Filho de Deus.
55 Tụ́ꞌdụ́ kará ga bɨ ogụnɨ́ kɨ́ Yésụ gɨ sɨmɨ káṇgá bɨ Galiláya ndị́sịyé sáká wo kɨ́ éyị́ bɨ ili ní, nɨyí kóo mɨtóroyé ndị́sị lúrú kasa bi gɨ gbála.
55 Estavam ali muitas mulheres, observando de longe. Eram as que vinham seguindo Jesus desde a Galileia, para o servir.
56 Dongará kará ga gére née kóo Maríya bɨ gɨ sɨmɨ gara bɨ kɨ́ ịrịné Magɨdála ní, Maríya bɨ mbágá Yakóbo e kɨ́ Yoséfa, nda kɨ́ mbágá Yakóbo e kɨ́ Yiwáni.
56 Entre elas estavam Maria Madalena, Maria, mãe de Tiago e de José, e a mulher de Zebedeu.
57 Nɨ ndéréógụ kɨ́ tagá ní, zɨ́ ngíti oꞌdo kɨ́ ịrịné Yoséfa nɨ ꞌyị bɨ kɨ́ tụ́ꞌdụ́ éyị́ zɨ́ne ní ógụné gɨ sɨmɨ gara bɨ ndịsịnɨ́ ndólo a Aramatáyo ní. Nɨ ngúru ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ.
57 Ao cair da tarde, veio um homem rico de Arimateia, chamado José, que era também discípulo de Jesus.
58 Zɨ́a ndéréne ndúꞌyú Piláto idí ṇgúṇgu a zɨ́ne ꞌdíꞌbi umbu Yésụ ndéré óto a. Zɨ́ Piláto úku ledre do íꞌbí umbu Yésụ zɨ́a.
58 Este foi até Pilatos e lhe pediu o corpo de Jesus. Então Pilatos mandou que o corpo lhe fosse entregue.
59 Zɨ́ Yoséfa ꞌdíꞌbi umbu Yésụ yeme a sɨmɨ bɨlámá bɨkenyị́ mbílí bongó,
59 E José, levando o corpo, envolveu-o num lençol limpo de linho
60 ndéré kɨ́e óto a sɨmɨ mɨkánda bi ené bɨ iciomo gɨ roné sɨmɨ landa ní. Zɨ́a gbụ́ṛụ́gbụóto mongụ́ mɨsɨsɨlekpe tutú ngbụtụrụ́ tara bi maꞌdáa do ndéréókpóne.
60 e o depositou no seu túmulo novo, que ele tinha mandado abrir na rocha; e, rolando uma grande pedra para a entrada do túmulo, foi embora.
61 Maríya bɨ gɨ sɨmɨ Magɨdála nda kɨ́ ezené Maríya nɨyí kóo mɨndị́sịyé íri re kenée ndị́sị lúrú kása bi máa née.
61 Estavam ali, sentadas em frente do túmulo, Maria Madalena e a outra Maria.
62 Kɨ́lóndó a née kóo Sị́lị́ ꞌbɨ ꞌDówụ́ro, zɨ́ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e ní kɨ́ Farụsáyo e ị́nyịyé ndéréye zɨ́ Piláto.
62 No dia seguinte, que é o dia depois da preparação, os principais sacerdotes e os fariseus se reuniram com Pilatos
63 Zɨ́ye úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Mongụ́ ꞌyị, ledre bɨ ꞌyị ṛanga ba uku sɨmɨ bɨ kóo nɨ aka trịdrị ní ngásáógụ go sɨmɨzé. Uku kóo ledre kɨ́dí, ‘Née nɨ úyu, gɨ do kacɨ́ sị́lị́ ota zɨ́ne úrúne.’
63 e lhe disseram: — Senhor, nós lembramos que aquele enganador, enquanto vivia, disse: “Depois de três dias ressuscitarei.”
64 Idí kása asikíri e zɨ́ye ndéré ndị́sịyé sị́ bi íri óndó bi kɨ́ sị́lị́ ota (3) káa bɨ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga nɨyí ógụ úgu umbua zɨ́ye úku a zɨ́ ꞌyị e kɨ́dí urú go gɨ sɨmɨ umbu. Ṛanga máa wo née nɨ nda áṇga zɨ́a sínyíne rómo gɨ do yée ga bɨ kóo ꞌdáꞌdá ní za mbá.”
64 Portanto, mande que o túmulo seja guardado com segurança até o terceiro dia, para que não aconteça que, vindo os discípulos dele, o roubem e depois digam ao povo: “Ressuscitou dos mortos.” E este último engano será pior do que o primeiro.
65 Zɨ́ Piláto úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “ꞌDíꞌbisé asikíri e mu zɨ́se ndérése óto yée ndị́sị óndó bi née zaá bɨlámáne káa zɨ́ bɨ ásé ówo kacɨ́ a ní.”
65 Pilatos respondeu: — Uma escolta está à disposição de vocês. Vão e guardem o túmulo como bem entenderem.
66 Née ní zɨ́ yaꞌdá ga gére née ndéréye sị́ bi. Zɨ́ye kúṛúṛu ꞌdụ́tụ tara bi née kuṛí, do ꞌdíꞌbióto asikíri e íri ndị́sị óndó a.
66 Indo eles, montaram guarda ao túmulo, selando a pedra e deixando ali a escolta.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.