Mateus 17

MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Sị́lị́ ịnyị doa kéṛị́ (6) gɨ do kacɨ́ ledre née ní, zɨ́ Yésụ ꞌdíꞌbi Pétero e kɨ́ Yakóbo nda Yiwáni owụ́ lúndu Yakóbo, yée ota zɨ́ye ndéré ékị́ ndị́sịyé do landa ngúcuyé.
1 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro e os irmãos Tiago e João.
2 Zɨ́ toso Yésụ óyólóꞌbó roné zɨ́ye do landa íri. Zɨ́ sɨmɨ komoa ndị́sị ndícíne káa zɨ́ sụ́lụ́ kadra ní, zɨ́ bongó bɨ ro a ní ényị́ne kpɨ́lélé káa zɨ́ bimɨóṇgó ní.
2 Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar: o seu rosto ficou brilhante como o sol, e as suas roupas ficaram brancas como a luz.
3 Tɨ́ do komoyé née, zɨ́ Ilíya e kɨ́ Mụ́sa ógụyé zɨ́ye ndị́sị ódroyé kɨ́ Yésụ.
3 E os três discípulos viram Moisés e Elias conversando com Jesus.
4 Zɨ́ Pétero úku ledre zɨ́ Yésụ kɨ́dí, “Ngére, utúasá mɨútúásá zɨ́ze ndị́sịzé ona. Togụ́ ṇgúṇgu go yá, mááyí lágá kụ́tụ́ e ota (3) kɨ́ra, kị́éꞌdo zɨ́yị, kị́éꞌdo zɨ́ Mụ́sa ngíti a zɨ́ Ilíya.”
4 Então Pedro disse a Jesus: — Como é bom estarmos aqui, Senhor! Se o senhor quiser, eu armarei três barracas neste lugar: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
5 Sɨmɨ bɨ nɨ aka ngbụ́rụ́ ndị́sị úku ledre née ní, zɨ́ bɨkenyị́ bụṛụngụ́ ógụné kụụ káa zɨ́ cika ní sólụ yée yeré. Zɨ́ kúrú ꞌyị ówụ́ne kpụrụ́ gɨ sɨmɨ bụṛụngụ́ gɨrí kɨ́dí, “Ba Owụ́ ꞌbɨ amá, ꞌbúa ofụ domá go, mááyí kɨ́ rokinyi gɨ zɨ́a. Ídísé úwú ledre gɨ taraa.”
5 Enquanto Pedro estava falando, uma nuvem brilhante os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido, que me dá muita alegria. Escutem o que ele diz!
6 Sɨmɨ bɨ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga uwúnɨ́ ledre née kenée ní, zɨ́ ngịrị útúne sɨmɨyé zɨ́ye útú lóꞌbụ komoyé bi.
6 Quando os discípulos ouviram a voz, ficaram com tanto medo, que se ajoelharam e encostaram o rosto no chão.
7 Tɨ́ lá zɨ́ Yésụ ógụné óto sị́lị́ne royé úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ndásé éré ngịrị wá, ị́nyịógụsé mu ꞌdága.”
7 Jesus veio, tocou neles e disse:
8 Sɨmɨ bɨ sịkpịnɨ́ doyé ꞌdága ní, lurúndikinɨ́ ngíti ꞌyị wá lá dụụ́ Yésụ.
8 Então eles olharam em volta e não viram ninguém, a não ser Jesus.
9 Kɨ́ ndítíógụyé gɨ do landa gɨrí, zɨ́ Yésụ úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ndásé aka úku ledre ga bɨ gáa lúrúsé née zɨ́ ngíti géyị ꞌyị e wá ꞌbúó togụ́ lúrúsé Owụ́ ꞌbɨ ꞌYịmaꞌdí urú go gɨ sɨmɨ umbu.”
9 Quando estavam descendo do monte, ele lhes deu esta ordem:
10 Zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga ga gére née úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Sara éyị́ bɨ ꞌyị ꞌdódo lorụ ukunɨ́ ledre gɨ zɨ́a kɨ́dí, Ilíya nɨ ndáꞌbaógụ ụ́tụ roné fị ne gɨ zɨ́a ní ꞌdi?”
10 Então os discípulos perguntaram: — Por que os
11 Zɨ́ Yésụ úkulúgu ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Maꞌdíi, Ilíya nɨ ógụụ́tụ roné ne zɨ́a ótoyéme éyị́ e za mbá do mɨsiꞌdiyé?
11 Ele respondeu:
12 Máúku zɨ́se Ilíya ogụ yị́ ené tɨ́ go, tɨ́ lá mɨngburoko ꞌyị e ilinɨ́ eyé ꞌdíꞌbi wo sɨmɨ sụmụ wá, mengịnɨ́ nda yị́ eyé wo bɨsinyíne. Nɨyí ógụ méngị lárá Owụ́ ꞌbɨ ꞌYịmaꞌdí kpá kenée.”
12 porém eu afirmo a vocês que Elias já veio, e não o reconheceram, mas o maltrataram como quiseram. Assim também maltratarão o Filho do Homem.
13 Zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga ówo a kɨ́dí uku née ledre Yiwáni Babatị́za.
13 Então os discípulos entenderam que Jesus estava falando a respeito de João Batista.
14 Sɨmɨ bɨ ogụnɨ́ nda go dongará tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e ní, zɨ́ ngíti oꞌdo ógụné útúne sị́ sịndị́ Yésụ úku ledre zɨ́a kɨ́dí,
14 Quando eles chegaram perto da multidão, um homem foi até perto de Jesus, ajoelhou-se diante dele
15 “Ngére ídí ówo ledre kɨ́ wotị́ma,” nɨ kɨ́ dokéké sɨmɨné, ndịsị nda ꞌdóꞌdó gɨ zɨ́a go kɨ́ngaya. Ndịsị kɨ́ lálaónzó wo ku phoꞌdụ kpá sɨmɨ iní.
15 e disse: — Senhor, tenha pena do meu filho! Ele é epilético e tem ataques tão fortes, que muitas vezes cai no fogo ou na água.
16 Máꞌdíꞌbiógụ gáa wo zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́yị ga ba, tɨ́ lá utúasánɨ́ eyé sáká wo wá.
16 Eu o trouxe para os seus discípulos a fim de que eles o curassem, mas eles não conseguiram.
17 Zɨ́ Yésụ ị́nyịné úku ledre zɨ́ye kɨ́ ꞌyị ga bɨ ore ní mbá kɨ́dí, “Dosé orụ go kɨ́ngaya gɨ ro zɨ́se ṇgúṇgu ledremá. Máídí ndị́sị zɨ́se ona gị kɨ́ be ꞌdi? Máídí ụ́tụsɨmɨmá zɨ́ze ndị́sị kése kenée gị kɨ́ be ꞌdi? Ógụsé kɨ́ owụ́oꞌdo née gɨrí mu yána.”
17 Jesus respondeu:
18 Sɨmɨ bɨ ogụnɨ́ kɨ́ owụ́oꞌdo née ní ní, zɨ́ Yésụ ódroné zɨ́ dokéké née kɨ́ rokoꞌbụné, geré zɨ́a ólụ́ógụné gɨ sɨmɨ owụ́oꞌdo née zɨ́ roa émené cịkị ore.
18 Então deu uma ordem, o demônio saiu, e no mesmo instante o menino ficou curado.
19 Zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ ógụyé ndúꞌyú wo sɨmɨ bɨ nɨ ngúcuné ní kɨ́dí, “Éyị́ bɨ utúasázé lágaóyó dokéké née gɨ zɨ́a wá ní ꞌdi?”
19 Depois os discípulos chegaram perto de Jesus, em particular, e perguntaram: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele demônio?
20 Zɨ́ Yésụ úkulúgu ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Yị́ ené gɨ zɨ́a bɨ ṇgúṇgu ledre esé nɨ cúkuꞌdée ní. Abú ṇgúṇgu ledre esé nɨ cúkuꞌdée káa zɨ́ kúfú musɨtáda, ásé úku ledre zɨ́ mongụ́ landa bɨ ꞌdáa kɨ́dí, ‘Ị́nyị mu ꞌdáꞌba,’ nɨ tɨ́ ị́nyị gɨ ore. Máúku zɨ́se, éyị́ bɨ nɨ órụ zɨ́se ní ndaá.”
20 Jesus respondeu:
21 Zɨ́a kpá úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Dokéké e káa zɨ́ ga gére née ásé lágáóyó yée gɨ sɨmɨ ꞌyị ꞌbúó togụ́ ínisé ini kɨ́ órụ́ rosé zɨ́ Lomo kí.”
21 [Mas esse tipo de demônio só pode ser expulso com oração e jejum.]
22 Sɨmɨ bɨ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ ogụnɨ́ go mbá ndro sɨmɨ Galiláya ní, zɨ́ Yésụ úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Sịndị́ kadra nɨ go gbóo gɨ ro do íꞌbí ngbángá Owụ́ ꞌbɨ ꞌYịmaꞌdí zɨ́ ezeokóga.
22 Um dia os discípulos estavam se reunindo na Galileia, e Jesus disse a eles:
23 Zɨ́ye úfu wo, nda sɨmɨ sị́lị́ ota zɨ́a úrú ené.” Zɨ́ ledre née íꞌbí lerị́ ro ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga mbá.
23 e eles vão matá-lo; mas três dias depois ele será ressuscitado. E os discípulos ficaram muito tristes.
24 Gɨ kacɨ́ bɨ Yésụ kɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e nderéogụnɨ́ sɨmɨ gara bɨ Kapáranawúma ní, zɨ́ ꞌyị ꞌdóꞌdụ́ ụsórụ ga bɨ ꞌbɨ ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo ní ógụyé ndúꞌyú Pétero kɨ́dí, “Mongụ́ ꞌyị esé íꞌbí ụsórụ ꞌbɨ ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo bú?”
24 Quando Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum, os cobradores do imposto do Templo foram perguntar a Pedro: — O mestre de vocês não paga o imposto do Templo?
25 Pétero ya zɨ́ye ní, “Ɨɨ iꞌbí bú.”
25 — Paga, sim! — respondeu Pedro. Depois Pedro entrou em casa, mas, antes que falasse alguma coisa, Jesus disse:
26 Zɨ́ Pétero úkulúgu ledre kɨ́dí, “Ndịsịnɨ́ ꞌdóꞌdụ́ ụsórụ gɨ zɨ́ ꞌyị lóṇgó e.”
26 — São os estrangeiros! — respondeu Pedro.
27 Tɨ́ lá ilizé ezé zɨ́ mɨmbéꞌdeyé ésị́ne rozé wá, ndéré mu ngbuṛu ị́kpị́ iní, mɨzefị kénzé bɨ áyí ị́kpị́ógụ a ní, ídí líkpí taraa, áyí ndíki késị́ ku a, zɨ́yị ꞌdíꞌbi a ndéré íꞌbí a káa do ụsórụ gɨ rozé kéyị.”
27 Mas nós não queremos ofender essa gente. Por isso vá até o lago, jogue o anzol e puxe o primeiro peixe que você fisgar. Na boca dele você encontrará uma moeda. Então vá e pague com ela o meu imposto e o seu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.