Mateus 17
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NAA
1 Sị́lị́ ịnyị doa kéṛị́ (6) gɨ do kacɨ́ ledre née ní, zɨ́ Yésụ ꞌdíꞌbi Pétero e kɨ́ Yakóbo nda Yiwáni owụ́ lúndu Yakóbo, yée ota zɨ́ye ndéré ékị́ ndị́sịyé do landa ngúcuyé.
1 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro e os irmãos Tiago e João e os levou, em particular, a um alto monte.
2 Zɨ́ toso Yésụ óyólóꞌbó roné zɨ́ye do landa íri. Zɨ́ sɨmɨ komoa ndị́sị ndícíne káa zɨ́ sụ́lụ́ kadra ní, zɨ́ bongó bɨ ro a ní ényị́ne kpɨ́lélé káa zɨ́ bimɨóṇgó ní.
2 E Jesus foi transfigurado diante deles. O seu rosto resplandecia como o sol, e as suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Tɨ́ do komoyé née, zɨ́ Ilíya e kɨ́ Mụ́sa ógụyé zɨ́ye ndị́sị ódroyé kɨ́ Yésụ.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com Jesus.
4 Zɨ́ Pétero úku ledre zɨ́ Yésụ kɨ́dí, “Ngére, utúasá mɨútúásá zɨ́ze ndị́sịzé ona. Togụ́ ṇgúṇgu go yá, mááyí lágá kụ́tụ́ e ota (3) kɨ́ra, kị́éꞌdo zɨ́yị, kị́éꞌdo zɨ́ Mụ́sa ngíti a zɨ́ Ilíya.”
4 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Senhor, bom é estarmos aqui. Se o senhor quiser, farei aqui três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
5 Sɨmɨ bɨ nɨ aka ngbụ́rụ́ ndị́sị úku ledre née ní, zɨ́ bɨkenyị́ bụṛụngụ́ ógụné kụụ káa zɨ́ cika ní sólụ yée yeré. Zɨ́ kúrú ꞌyị ówụ́ne kpụrụ́ gɨ sɨmɨ bụṛụngụ́ gɨrí kɨ́dí, “Ba Owụ́ ꞌbɨ amá, ꞌbúa ofụ domá go, mááyí kɨ́ rokinyi gɨ zɨ́a. Ídísé úwú ledre gɨ taraa.”
5 Falava ele ainda, quando uma nuvem luminosa os envolveu; e eis, vindo da nuvem, uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado, em quem me agrado; escutem o que ele diz!
6 Sɨmɨ bɨ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga uwúnɨ́ ledre née kenée ní, zɨ́ ngịrị útúne sɨmɨyé zɨ́ye útú lóꞌbụ komoyé bi.
6 Ao ouvirem aquela voz, os discípulos caíram de bruços, tomados de grande medo.
7 Tɨ́ lá zɨ́ Yésụ ógụné óto sị́lị́ne royé úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ndásé éré ngịrị wá, ị́nyịógụsé mu ꞌdága.”
7 Jesus aproximou-se e tocou neles, dizendo:
8 Sɨmɨ bɨ sịkpịnɨ́ doyé ꞌdága ní, lurúndikinɨ́ ngíti ꞌyị wá lá dụụ́ Yésụ.
8 Então eles, levantando os olhos, não viram mais ninguém, a não ser Jesus.
9 Kɨ́ ndítíógụyé gɨ do landa gɨrí, zɨ́ Yésụ úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ndásé aka úku ledre ga bɨ gáa lúrúsé née zɨ́ ngíti géyị ꞌyị e wá ꞌbúó togụ́ lúrúsé Owụ́ ꞌbɨ ꞌYịmaꞌdí urú go gɨ sɨmɨ umbu.”
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou:
10 Zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga ga gére née úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Sara éyị́ bɨ ꞌyị ꞌdódo lorụ ukunɨ́ ledre gɨ zɨ́a kɨ́dí, Ilíya nɨ ndáꞌbaógụ ụ́tụ roné fị ne gɨ zɨ́a ní ꞌdi?”
10 Mas os discípulos perguntaram a Jesus: — Por que, então, os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
11 Zɨ́ Yésụ úkulúgu ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Maꞌdíi, Ilíya nɨ ógụụ́tụ roné ne zɨ́a ótoyéme éyị́ e za mbá do mɨsiꞌdiyé?
11 Jesus respondeu:
12 Máúku zɨ́se Ilíya ogụ yị́ ené tɨ́ go, tɨ́ lá mɨngburoko ꞌyị e ilinɨ́ eyé ꞌdíꞌbi wo sɨmɨ sụmụ wá, mengịnɨ́ nda yị́ eyé wo bɨsinyíne. Nɨyí ógụ méngị lárá Owụ́ ꞌbɨ ꞌYịmaꞌdí kpá kenée.”
12 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e não o reconheceram; pelo contrário, fizeram com ele tudo o que quiseram. Assim também o Filho do Homem irá sofrer nas mãos deles.
13 Zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga ówo a kɨ́dí uku née ledre Yiwáni Babatị́za.
13 Então os discípulos entenderam que ele estava se referindo a João Batista.
14 Sɨmɨ bɨ ogụnɨ́ nda go dongará tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e ní, zɨ́ ngíti oꞌdo ógụné útúne sị́ sịndị́ Yésụ úku ledre zɨ́a kɨ́dí,
14 Quando eles chegaram para junto da multidão, um homem se aproximou de Jesus, ajoelhou-se e disse:
15 “Ngére ídí ówo ledre kɨ́ wotị́ma,” nɨ kɨ́ dokéké sɨmɨné, ndịsị nda ꞌdóꞌdó gɨ zɨ́a go kɨ́ngaya. Ndịsị kɨ́ lálaónzó wo ku phoꞌdụ kpá sɨmɨ iní.
15 — Senhor, tenha pena do meu filho, porque ele tem convulsões e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo e outras tantas cai na água.
16 Máꞌdíꞌbiógụ gáa wo zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́yị ga ba, tɨ́ lá utúasánɨ́ eyé sáká wo wá.
16 Apresentei-o aos seus discípulos, mas eles não puderam curá-lo.
17 Zɨ́ Yésụ ị́nyịné úku ledre zɨ́ye kɨ́ ꞌyị ga bɨ ore ní mbá kɨ́dí, “Dosé orụ go kɨ́ngaya gɨ ro zɨ́se ṇgúṇgu ledremá. Máídí ndị́sị zɨ́se ona gị kɨ́ be ꞌdi? Máídí ụ́tụsɨmɨmá zɨ́ze ndị́sị kése kenée gị kɨ́ be ꞌdi? Ógụsé kɨ́ owụ́oꞌdo née gɨrí mu yána.”
17 Jesus exclamou:
18 Sɨmɨ bɨ ogụnɨ́ kɨ́ owụ́oꞌdo née ní ní, zɨ́ Yésụ ódroné zɨ́ dokéké née kɨ́ rokoꞌbụné, geré zɨ́a ólụ́ógụné gɨ sɨmɨ owụ́oꞌdo née zɨ́ roa émené cịkị ore.
18 E Jesus repreendeu o demônio, e este saiu do menino; e, desde aquela hora, o menino ficou curado.
19 Zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ ógụyé ndúꞌyú wo sɨmɨ bɨ nɨ ngúcuné ní kɨ́dí, “Éyị́ bɨ utúasázé lágaóyó dokéké née gɨ zɨ́a wá ní ꞌdi?”
19 Então os discípulos, aproximando-se de Jesus, perguntaram em particular: — Por que motivo nós não pudemos expulsá-lo?
20 Zɨ́ Yésụ úkulúgu ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Yị́ ené gɨ zɨ́a bɨ ṇgúṇgu ledre esé nɨ cúkuꞌdée ní. Abú ṇgúṇgu ledre esé nɨ cúkuꞌdée káa zɨ́ kúfú musɨtáda, ásé úku ledre zɨ́ mongụ́ landa bɨ ꞌdáa kɨ́dí, ‘Ị́nyị mu ꞌdáꞌba,’ nɨ tɨ́ ị́nyị gɨ ore. Máúku zɨ́se, éyị́ bɨ nɨ órụ zɨ́se ní ndaá.”
20 Jesus respondeu:
21 Zɨ́a kpá úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Dokéké e káa zɨ́ ga gére née ásé lágáóyó yée gɨ sɨmɨ ꞌyị ꞌbúó togụ́ ínisé ini kɨ́ órụ́ rosé zɨ́ Lomo kí.”
21 [Mas esse tipo de demônio só pode ser expulso por meio de oração e jejum.]
22 Sɨmɨ bɨ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ ogụnɨ́ go mbá ndro sɨmɨ Galiláya ní, zɨ́ Yésụ úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Sịndị́ kadra nɨ go gbóo gɨ ro do íꞌbí ngbángá Owụ́ ꞌbɨ ꞌYịmaꞌdí zɨ́ ezeokóga.
22 Quando eles estavam reunidos na Galileia, Jesus lhes disse:
23 Zɨ́ye úfu wo, nda sɨmɨ sị́lị́ ota zɨ́a úrú ené.” Zɨ́ ledre née íꞌbí lerị́ ro ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga mbá.
23 e estes o matarão; mas, ao terceiro dia, ressuscitará. Então os discípulos ficaram muito tristes.
24 Gɨ kacɨ́ bɨ Yésụ kɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e nderéogụnɨ́ sɨmɨ gara bɨ Kapáranawúma ní, zɨ́ ꞌyị ꞌdóꞌdụ́ ụsórụ ga bɨ ꞌbɨ ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo ní ógụyé ndúꞌyú Pétero kɨ́dí, “Mongụ́ ꞌyị esé íꞌbí ụsórụ ꞌbɨ ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo bú?”
24 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Cafarnaum, os que cobravam o imposto das duas dracmas se dirigiram a Pedro e perguntaram: — O Mestre de vocês não paga as duas dracmas?
25 Pétero ya zɨ́ye ní, “Ɨɨ iꞌbí bú.”
25 Pedro respondeu: — Claro que paga! Quando Pedro estava entrando em casa, Jesus se adiantou, dizendo:
26 Zɨ́ Pétero úkulúgu ledre kɨ́dí, “Ndịsịnɨ́ ꞌdóꞌdụ́ ụsórụ gɨ zɨ́ ꞌyị lóṇgó e.”
26 Quando Pedro respondeu: “Dos estranhos”, Jesus lhe disse:
27 Tɨ́ lá ilizé ezé zɨ́ mɨmbéꞌdeyé ésị́ne rozé wá, ndéré mu ngbuṛu ị́kpị́ iní, mɨzefị kénzé bɨ áyí ị́kpị́ógụ a ní, ídí líkpí taraa, áyí ndíki késị́ ku a, zɨ́yị ꞌdíꞌbi a ndéré íꞌbí a káa do ụsórụ gɨ rozé kéyị.”
27 Mas, para que não os escandalizemos, vá ao mar, jogue o anzol e puxe o primeiro peixe que fisgar. Ao abrir a boca do peixe, você encontrará uma moeda. Pegue essa moeda e entregue aos cobradores, para pagar o meu imposto e o seu.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.