Marcos 3

MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Sɨmɨ ngíti Sị́lị́ ꞌbɨ ꞌDówụ́ro, zɨ́ Yésụ ólụ́ne sɨmɨ ꞌDị́cị́ Kótrụro, ngíti oꞌdo nɨ kóo ore, kɨ́ umbusị́lị́ne.
1 Noutra vez, entrou ele na sinagoga e achava-se ali um homem que tinha a mão seca.
2 Zɨ́ ngíti géyị Farụsáyo e ndị́sịyé lúrú bi togụ́ Yésụ yéme sị́lị́ oꞌdo née go sɨmɨ Sị́lị́ ꞌbɨ ꞌDówụ́ro yá, zɨ́ye íꞌbí ngbángá a zɨ́ mɨngburoko ꞌyị e.
2 Ora, estavam-no observando se o curaria no dia de sábado, para o acusarem.
3 Zɨ́ Yésụ úku ledre zɨ́ oꞌdo née kɨ́dí, “Ị́nyịógụ mu tóro ꞌdága do komo ꞌyị ga ba.”
3 Ele diz ao homem da mão seca: "Vem para o meio."
4 Zɨ́ Yésụ ndúꞌyú Farụsáyo ga gére ní, “Ledre be ꞌdi nɨ mɨútúásá do méngị a sɨmɨ Sị́lị́ ꞌbɨ ꞌDówụ́ro. Méngị bɨlámá ledre káa zɨ́ sáká ꞌyị? Togụ́ méngị bɨsinyí ledre káa zɨ́ úfu ꞌyị?” Ukulugunɨ́ ledre mbá wá.
4 Então lhes pergunta: "É permitido fazer o bem ou o mal no sábado? Salvar uma vida ou matar?" Mas eles se calavam.
5 Zɨ́a lúrú yée, zɨ́ bi sínyíne roa, zɨ́a ídíne kpá kɨ́ mongụ́ sómụ́ ledre, gɨ zɨ́a bɨ doyé orụ mɨórụ ní. Zɨ́a úku ledre zɨ́ oꞌdo née kɨ́dí, “ꞌDózo sị́lị́yị née mu mbị́.” Zɨ́a ꞌdózo a, zɨ́ sị́lị́a ndáꞌbaógụné bɨlámáne.
5 Então, relanceando um olhar indignado sobre eles, e contristado com a dureza de seus corações, diz ao homem: "Estende tua mão!" Ele estendeu-a e a mão foi curada.
6 Zɨ́ Farụsáyo ga gére née ị́nyịyé, ndéréye kótrụ royé kɨ́ mɨngburoko ꞌyị ga bɨ ꞌbɨ Eróde e ní yéme mɨsómụ́ ledre gɨ ro úfu Yésụ.
6 Saindo os fariseus dali, deliberaram logo com os herodianos como o haviam de perder.
7 Zɨ́ Yésụ ị́nyịyé kɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e ndéréye do gbúṛóngó mɨkavu Galiláya. Zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e gɨ sɨmɨ káṇgá bɨ Galiláya ní lódụ́ wo íri.
7 Jesus retirou-se com os seus discípulos para o mar, e seguia-o uma grande multidão, vinda da Galiléia.
8 Sɨmɨ bɨ ꞌyị e uwúnɨ́ ledre ga bɨ ndịsị méngị yée ní, zɨ́ ngíti géyị ị́nyịyé gɨ sɨmɨ Yerụsaléma kɨ́ káṇgá ga bɨ Yụdáya kɨ́ Ịdụmáya, nda kɨ́ ngíti géyị ị́rịgbére ga bɨ sága Yeredéne kɨ́ gara bɨ Táyire, kɨ́ Sidóna ní ógụyé zɨ́a.
8 E da Judéia, de Jerusalém, da Iduméia, do além-Jordão e dos arredores de Tiro e de Sidônia veio a ele uma grande multidão, ao ouvir o que ele fazia.
9 Gɨ zɨ́a bɨ, ꞌyị máa ga gére née ofụnɨ́ nda go ní, zɨ́a úku ledre zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e yémeómo ngíti owụ́ kuṛúngba nzíyiné zɨ́ne ndị́sịné sɨmɨ a gɨ zɨ́ bi kɨ́ ídíne royé ndá ke.
9 Ele ordenou a seus discípulos que lhe aprontassem uma barca, para que a multidão não o comprimisse.
10 Zɨ́a sị́kpị tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e gɨ do ndíyá eyé e. Zɨ́ ngíti géyị ꞌyị ndíyá e ndị́sị kɨ́ ị́trị́ royé gɨ ro ógụyé gbóo ro Yésụ, gɨ ro óto sị́lị́ye roa.
10 Curou a muitos, de modo que todos os que padeciam de algum mal se arrojavam a ele para o tocar.
11 Sɨmɨ bɨ bɨcayi lomo e lurúndikinɨ́ wo ní, zɨ́ye ndị́sị útúye bi kóꞌdụ́ Yésụ gbúrógbóye ꞌdága kɨ́dí, “Áyí Owụ́ ꞌbɨ Lomo.”
11 Quando os espíritos imundos o viam, prostravam-se diante dele e gritavam: Tu és o Filho de Deus!
12 Zɨ́ Yésụ lórụ yée kɨ́dí, ndanɨ́ úku ꞌdódo ledrené zɨ́ ꞌyị e wá.
12 Ele os proibia severamente que o dessem a conhecer.
13 Zɨ́ Yésụ ékị́ne do landa, zɨ́a ndólo ꞌyị ga bɨ ili yée ní,
13 Depois, subiu ao monte e chamou os que ele quis. E foram a ele.
14 zɨ́a géléógụ yaꞌdá e sokó doa gbre (12), káa do ꞌyịmɨkása ené e gɨ ro zɨ́ne kása yée kacɨ́ bi e kɨ́ úku ledre ꞌbɨ Lomo zɨ́ ꞌyị e,
14 Designou doze dentre eles para ficar em sua companhia.
15 kpá gɨ ro zɨ́ye ídíye kɨ́ rokoꞌbụ do dokéké e gɨ ro ndị́sị lágaóyó yée kɨ́e.
15 Ele os enviaria a pregar, com o poder de expulsar os demônios.
16 Ba ịrị ꞌyị ga bɨ gelé yée sokó doa gbre ní. Simúna, wo bɨ Yésụ íꞌbí ngíti ịrị zɨ́a, “Pétero” ní,
16 Escolheu estes doze: Simão, a quem pôs o nome de Pedro;
17 nda Yakóbo e kɨ́ lúnduné Yiwáni, owụ́ ꞌbɨ Zebedị́ya e. Née yée ga bɨ kóo Yésụ ịfị́ ịrịyé kɨ́dí, “Owụ́ Rará e” ní,
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, seu irmão, aos quais pôs o nome de Boanerges, que quer dizer Filhos do Trovão.
18 Nda Andiríya, Phị́lịpo, Batilimáyo, Matáyo, Tóma, Yakóbo wotị́ Alafáyo, Tadéyo, Simúna Zíloto,
18 Ele escolheu também André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu; Tadeu, Simão, o Zelador;
19 nda kɨ́ Yụ́da Keriyóta, bɨ íꞌbí ngbángá Yésụ ní.
19 e Judas Iscariotes, que o entregou.
20 Zɨ́ Yésụ ndáꞌbayé ꞌbe, zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e kpá yóko royé, bi ánu éyị́ ndaá lolụ zɨ́a kɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e wá.
20 Dirigiram-se em seguida a uma casa. Aí afluiu de novo tanta gente, que nem podiam tomar alimento.
21 Sɨmɨ bɨ ꞌyị ené e uwúnɨ́ ledre a ní, zɨ́ye ị́nyịyé ndéréye gɨ ro ꞌdíꞌbilúgu wo, gɨ zɨ́a, ukunɨ́ go ya, “Sɨmɨ doa sinyí go mɨsínyí.”
21 Quando os seus o souberam, saíram para o reter; pois diziam: "Ele está fora de si."
22 Ngíti géyị ꞌyị ꞌdódo lorụ ga bɨ ogụnɨ́ gɨ sɨmɨ Yerụsaléma ní, ukunɨ́ ꞌbɨ eyé kɨ́dí, “Yésụ nɨ kɨ́ Belezabụ́bụ sɨmɨné. Iꞌbí cóngó ro zɨ́a ne, zɨ́a ndị́sịné lágaóyó dokéké e kɨ́e.”
22 Também os escribas, que haviam descido de Jerusalém, diziam: "Ele está possuído de Beelzebul: é pelo príncipe dos demônios que ele expele os demônios."
23 Zɨ́ Yésụ ndólo yée, úku ledre zɨ́ye sɨmɨ muruwayi kɨ́dí, “Satána nɨ kpá ndị́sị lágaóyó Satána ꞌdáꞌba?
23 Mas, havendo-os convocado, dizia-lhes em parábolas: "Como pode Satanás expulsar a Satanás?
24 Togụ́ ꞌyị ꞌbɨ ngére ndịsịnɨ́ méngị okó dengbị́ye yá, káṇgá ꞌbɨ ngére née toroyeme roné wá.
24 Pois, se um reino estiver dividido contra si mesmo, não pode durar.
25 Kpá kenée togụ́ sụmụ e ifinɨ́ royé, ndị́sị méngị okó akpa dengbị́ye yá, ꞌbe ꞌbɨ eyé née toroyeme roné wá.
25 E se uma casa está dividida contra si mesma, tal casa não pode permanecer.
26 Togụ́ Satána ndịsị nda go méngị okó akpa kɨ́ ꞌyị ené e ní, nɨyí nda ndị́sị méngị moko ené káa be ꞌdi? Rokoꞌbụ a nɨ ụ́kụ́.
26 E se Satanás se levanta contra si mesmo, está dividido e não poderá continuar, mas desaparecerá.
27 ꞌYị utúasá ólụ́ ꞌdị́cị́ ꞌbɨ mongụ́ ngére, ngáka éyị́ ené e wá, ꞌbúó togụ́ odóụtụ ngére née kí, nɨ nda fú ngáka éyị́ ené e gɨ ꞌdị́cị́ ndéré kɨ́e.
27 Ninguém pode entrar na casa do homem forte e roubar-lhe os bens, se antes não o prender; e então saqueará sua casa.
28 “Máúku zɨ́se maꞌdíi, Lomo nɨ ótoómo mɨlúyú ledre ꞌbɨ ꞌyị e, kɨ́ ledre ga bɨ ndịsịnɨ́ úku sínyi yée ní mbá.
28 "Em verdade vos digo: todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, mesmo as suas blasfêmias;
29 Togụ́ ꞌyị uku sinyi ledre gɨ do bɨ ꞌDówụ́ Lomo yá, Lomo otoomo ledre zɨ́a kú wá, gɨ zɨ́a mengị née go bɨsinyí ledre bɨ ngárá utúasá ụ́kụ́ kú wá ní.”
29 mas todo o que tiver blasfemado contra o Espírito Santo jamais terá perdão, mas será culpado de um pecado eterno."
30 Yésụ uku ledre née kenée, gɨ zɨ́a bɨ ꞌyị ꞌdódo lorụ ga gére née ukunɨ́ ledre kɨ́dí, “Nɨ kɨ́ bɨcayi lomo sɨmɨné ní.”
30 Jesus falava assim porque tinham dito: "Ele tem um espírito imundo."
31 Zɨ́ mbágá Yésụ kɨ́ lúnduga ndéréógụyé do bi bɨ nɨ doa ní, zɨ́ye tóroyé cịkị sága, kákasa ꞌdị́cị́ íri ndóloógụ wo zɨ́ye.
31 Chegaram sua mãe e seus irmãos e, estando do lado de fora, mandaram chamá-lo.
32 Zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga bɨ gbaá cigí Yésụ ní úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Mongụ́ ꞌyị, mbágáyị kɨ́ lúnduyị́ e nɨyí ndólo yị́ị sága ꞌdáa.”
32 Ora, a multidão estava sentada ao redor dele; e disseram-lhe: "Tua mãe e teus irmãos estão aí fora e te procuram."
33 Zɨ́ Yésụ ndúꞌyú yée kɨ́dí, “Mbágáma e kɨ́ lúndumá e ꞌbe náambi e?”
33 Ele respondeu-lhes: "Quem é minha mãe e quem são meus irmãos?"
34 Zɨ́a lúrú ꞌyị ga bɨ nɨyí mɨndị́sịyé cigíne gbaá ba, zɨ́a úku ledre kɨ́dí, “Ga bɨ nɨyí ndị́sị ba, mbágáma e kɨ́ lúndumá e.
34 E, correndo o olhar sobre a multidão, que estava sentada ao redor dele, disse: "Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
35 ꞌYị ga bɨ ndịsịnɨ́ méngị ledre ga bɨ Lomo ili yée ní, nɨyí ye lúndumá e lémịmá e kɨ́ mbágáma e.”
35 Aquele que faz a vontade de Deus, esse é meu irmão, minha irmã e minha mãe."

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 3, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.