Marcos 2
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NVT
1 Gɨ do kacɨ́ owụ́ sị́lị́ ca, zɨ́ Yésụ ndáꞌbalúgu roné sɨmɨ gara bɨ Kapáranawúma, zɨ́ ꞌyị e úwú ledrea kɨ́dí ndaꞌbaogụ go ꞌbe.
1 Dias depois, quando Jesus retornou a Cafarnaum, a notícia de que ele tinha voltado se espalhou rapidamente.
2 Zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e ógụyé, ꞌdúcu ꞌdị́cị́ bɨ nɨ sɨmɨ a ní ndá, kémbị́ bifúó ndaá lolụ wá. Zɨ́a ndị́sịné ꞌdódo ledre ꞌbɨ Lomo zɨ́ye.
2 Em pouco tempo, a casa onde estava hospedado ficou tão cheia que não havia lugar nem do lado de fora da porta. Enquanto ele anunciava a palavra de Deus,
3 Zɨ́ ngíti géyị yaꞌdá e eso (4) ị́mbị́ógụ ngíti mɨgịgị́ṛị́ kɨ́ gbagbara zɨ́a.
3 quatro homens vieram carregando um paralítico numa maca.
4 Gɨ zɨ́a bɨ bi ndéréógụyé zɨ́ Yésụ íri ndaá gɨ zɨ́ ꞌyị wá ní, zɨ́ye ékị́ye íciphụ́trụ do ꞌdị́cị́ fúó, zɨ́ye ị́mbị́ésị oꞌdo née zɨ́ Yésụ ꞌdị́cị́ íri, kɨ́ káꞌdá nyé kɨ́ gbagbara née. Ịmbị́esịnɨ́ ngíti oꞌdo kɨ́ gbagbara zɨ́ Yésụ|src="lb00305c.tif" size="span" loc="Mark 2:4" copy="Knowles" ref="2:4"
4 Por causa da multidão, não tinham como levá-lo até Jesus. Então abriram um buraco no teto, acima de onde Jesus estava. Em seguida, baixaram o homem na maca, bem na frente dele.
5 Sɨmɨ bɨ Yésụ lurú kɨ́dí yaꞌdá ga gére née ṇguṇgunɨ́ ledre ené go ní, zɨ́a úku ledre zɨ́ mɨgịgị́ṛị́ née kɨ́dí, “Owụ́ ꞌbɨ amáa, máótoómo lúyú ledre eyị́ go.”
5 Ao ver a fé que eles tinham, Jesus disse ao paralítico: “Filho, seus pecados estão perdoados”.
6 Ngíti géyị ꞌyị ꞌdódo lorụ e nɨyí kóo mɨndị́sịyé kenée ndị́sị sómụ́ ledre kɨ́dí,
6 Alguns dos mestres da lei que estavam ali sentados pensaram:
7 “Oꞌdo née uku née kenée ledre ꞌdi? Uku sinyi ledre go. Lomo nɨ dụụ́ ne ꞌyị ótoómo lúyú ledre ꞌbɨ ꞌyị e.”
7 “O que ele está dizendo? Isso é blasfêmia! Somente Deus pode perdoar pecados!”.
8 Geré zɨ́ Yésụ ówo sómụ́ ledre eyé, zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ndị́sịsé sómụ́ ledre kenée gɨ zɨ́ ꞌdi?
8 Jesus logo percebeu o que eles estavam pensando e perguntou: “Por que vocês questionam essas coisas em seu coração?
9 Ledre be ꞌdi nɨ ꞌdiya zɨ́ma gáa úku a zɨ́ oꞌdo née, ‘Máótoómo lúyú ledre eyị́ go, togụ́ ị́nyịógụ mu, ꞌdíꞌbi sáka eyị́ zɨ́yị ndáꞌbayị́ ꞌbe’?
9 O que é mais fácil dizer ao paralítico: ‘Seus pecados estão perdoados’ ou ‘Levante-se, pegue sua maca e ande’?
10 Máíli ídísé ówo a kɨ́dí, máa Owụ́ ꞌbɨ ꞌYịmaꞌdí, mááyí kɨ́ rokoꞌbụ gɨ ro ótoómo lúyú ledre ꞌbɨ ꞌyịmaꞌdí e kɨ́e do sogo káṇgá ba.” Zɨ́a óyó komoné úku ledre zɨ́ mɨgịgị́ṛị́ née kɨ́dí,
10 Mas eu lhes mostrarei que o Filho do Homem tem autoridade na terra para perdoar pecados”. Então disse ao paralítico:
11 “Ị́nyịógụ mu, ꞌdíꞌbi sáka eyị́ mu zɨ́yị ndáꞌbayị́ ꞌbe.”
11 “Levante-se, pegue sua maca e vá para casa”.
12 Zɨ́ oꞌdo née ị́nyịógụné tɨ́ do komoyé née, ꞌdíꞌbi sáka ené, yóó do ndáꞌbané ꞌbe. Zɨ́ tara ꞌyị ga bɨ kóo ore ní ị́drị́ye mbá mɨị́drị́, zɨ́ye ndị́sịyé úku ledre kɨ́dí, “Mbófo éyị́ zɨ́ Lomo. Tɨ́ bɨ ndịsịzé ona ní, lurúzé aka ledre káa zɨ́ wo ba kú wá.”
12 O homem se levantou de um salto, pegou sua maca e saiu andando diante de todos. A multidão ficou admirada e louvava a Deus, exclamando: “Nunca vimos nada igual!”.
13 Zɨ́ Yésụ kpá ndáꞌba ándá roné do gbúṛóngó mɨkavu Galiláya, zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e ógụyé zɨ́a, zɨ́a ndị́sịné ꞌdódo ledre zɨ́ye.
13 Em seguida, Jesus saiu outra vez para a beira do mar e ensinou as multidões que vinham até ele.
14 Zɨ́a ndéréókpóne gɨ ore, zɨ́a lúrúndíki ꞌyị ꞌdóꞌdụ́ ụsórụ gɨ zɨ́ ꞌyị e kɨ́ ịrịné Lévị Matáyo, owụ́ ꞌbɨ Alafáyo, mɨndị́sịné sɨmɨ mákɨtabu. Yésụ ya zɨ́a ní, “Ógụ mu, lódụ́ kacɨ́ma.” Geré zɨ́ Matáyo ị́nyịógụné zɨ́ye ndéréye kɨ́ Yésụ.
14 Enquanto caminhava por ali, viu Levi, filho de Alfeu, sentado no lugar onde se coletavam os impostos. “Siga-me”, disse-lhe Jesus, e Levi se levantou e o seguiu.
15 Kɨ́ tagá a née zɨ́ Lévị yéme éyị́ mɨánu zɨ́ Yésụ kɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e. Zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ngíti géyị ꞌyị ꞌdóꞌdụ́ ụsórụ kpá ógụyé íri kɨ́ ngíti géyị ꞌyị lúyú ledre e gɨ zɨ́a nɨyí nda kóo go mbá ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ.
15 Mais tarde, na casa de Levi, Jesus e seus discípulos estavam à mesa, acompanhados de um grande número de cobradores de impostos e outros pecadores, pois eram muitos os que o seguiam.
16 Sɨmɨ bɨ ꞌyị ꞌdódo lorụ e ga bɨ Farụsáyo e lurúndiki Yésụ kɨ́ ánu éyị́ mɨánu kɨ́ ꞌyị ga gére née ní, zɨ́ye ị́nyịyé ndúꞌyú ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga kɨ́dí, “Mongụ́ ꞌyị née ndịsịnɨ́ ánu éyị́ kɨ́ ꞌyị ꞌdóꞌdụ́ ụsórụ kpá kɨ́ lúyú ledre ga gére née gɨ ro ꞌdi?”
16 Quando alguns fariseus, mestres da lei, viram Jesus comer com cobradores de impostos e outros pecadores, perguntaram a seus discípulos: “Por que ele come com cobradores de impostos e pecadores?”.
17 Sɨmɨ bɨ Yésụ uwú ledre née kenée ní, zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “ꞌYị ga bɨ ndanɨ́ ꞌyị ndíyá e wá ní, nderénɨ́ eyé lengbe zɨ́ dokotóro e wá, dụụ́ ꞌyị ndíyá e. Máógụ amá gɨ ro bɨlámá ꞌyị e wá, yị́ ené gɨ ro ꞌyị lúyú ledre e.”
17 Ao ouvir isso, Jesus lhes disse: “As pessoas saudáveis não precisam de médico, mas sim os doentes. Não vim para chamar os justos, mas sim os pecadores”.
18 ꞌYị ga bɨ ndịsịnɨ́ lódụ́ kacɨ́ Yiwáni ní, kɨ́ Farụsáyo e ndịsịnɨ́ lengbe órụ́ éyị́. Zɨ́ ngíti géyị ꞌyị e ndúꞌyú Yésụ kɨ́dí, “Mongụ́ ꞌyị, ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yiwáni e kɨ́ Farụsáyo e nɨyí go órụ́ éyị́, sara ꞌyị eyị́ e orụ́nɨ́ ꞌbɨ eyé éyị́ wá gɨ zɨ́ ꞌdi?”
18 Certa vez, quando os discípulos de João e os fariseus estavam jejuando, algumas pessoas vieram a Jesus e perguntaram: “Por que seus discípulos não têm o hábito de jejuar como os discípulos de João e os discípulos dos fariseus?”.
19 Zɨ́ Yésụ úkulúgu ledre zɨ́ye kɨ́dí, “ꞌYị ga bɨ ogụnɨ́ ꞌdị́yịóto mɨkánda kára ní, nɨyí ndị́sị ꞌbú lárá a káa be ꞌdi bɨ mɨkánda adrúgu nɨ kɨ́ye ore ní? Utúasánɨ́ ndị́sị ꞌbú wá.
19 Jesus respondeu: “Por acaso os convidados de um casamento jejuam enquanto festejam com o noivo? Não podem jejuar enquanto o noivo está com eles.
20 Sịndị́ kadra nɨ ógụ, do ꞌdíꞌbióyó mɨkánda adrúgu née gɨ zɨ́ye, née go sịndị́ kadra bɨ zɨ́ye órụ́ éyị́ ní.
20 Um dia, porém, o noivo lhes será tirado, e então jejuarão.
21 “Utúasá zɨ́ ꞌyị ị́cị́ꞌdụ́tụ uṇgú bɨ ro kuṛú bongó ní, kɨ́ tara mɨkánda bongó wá. Mɨkánda bongó née, nɨ lálalófo kuṛú a née fúó, zɨ́ uṇgú née nda áyané rómo wo bɨ ꞌdáꞌdá ní.
21 “Além disso, ninguém remendaria uma roupa velha usando pano novo. O pano novo encolheria a roupa velha e a rasgaria, deixando um buraco ainda maior.
22 Utúasá kpá do lótó mɨkánda leꞌyị́ kóṛó sɨmɨ kuṛú ndoko wá, gɨ zɨ́a mɨkánda leꞌyị́ née nɨ ụ́ꞌbụ kɨ́ cóngó roné, zɨ́a lóko kuṛú ndoko née gburá, zɨ́ leꞌyị́ kɨ́ ndoko née sị́nyị́ye gbrengárá. Bɨlámá a, idínɨ́ lótó mɨkánda leꞌyị́ sɨmɨ mɨkánda ndoko ené kpị́.”
22 “E ninguém colocaria vinho novo em velhos recipientes de couro. O vinho os arrebentaria, e tanto o vinho como os recipientes se estragariam. Vinho novo precisa de recipientes novos”.
23 Kadra kị́éꞌdo sɨmɨ ngíti Sị́lị́ ꞌbɨ ꞌDówụ́ro, zɨ́ Yésụ ị́nyịyé kɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e ndéréye kpụrụ́ gɨ sɨmɨ ngíti yáká kére, zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ga ga gére née tónóye lófo ngorụ kére, kɨ́ ánu a.
23 Num sábado, enquanto Jesus caminhava pelos campos de cereal, seus discípulos começaram a colher espigas.
24 Zɨ́ Farụsáyo e úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Mongụ́ ꞌyị, éyị́ bɨ ꞌyị eyị́ e ndịsịnɨ́ méngị moko sɨmɨ Sị́lị́ ꞌbɨ ꞌDówụ́ro bɨ ngárá ndaá sị́lị́ ꞌbɨ moko wá ní gɨ zɨ́a ní ꞌdi?”
24 Os fariseus lhe perguntaram: “Por que seus discípulos desobedecem à lei colhendo cereal no sábado?”.
25 Zɨ́ Yésụ úkulúgu ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ólosé esé ledre bɨ kóo Dawídi mengị sɨmɨ sịndị́ kadra bɨ kóo ꞌbú mengị yée kɨ́ ꞌyị ené mɨméngị ní wá?
25 Jesus respondeu: “Vocês não leram nas Escrituras o que fez Davi quando ele e seus companheiros tiveram fome?
26 Kóo sɨmɨ sịndị́ ꞌbɨ Abiyatára mongụ́ ꞌyị ꞌdáná éyị́ ní, ꞌbú mengị kóo Dawídi kɨ́ ꞌyị ené e go kɨ́ngaya, zɨ́a ólụ́ne ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo. Zɨ́a ꞌdíꞌbi ambata bɨ kóo ꞌyị ꞌdáná éyị́ e nɨyí ánu a lá dụụ́ ye ní, zɨ́a ánu a, zɨ́a íꞌbí ngíti géyị zɨ́ ꞌyị ené e ánu a.”
26 Ele entrou na casa de Deus, nos dias em que Abiatar era sumo sacerdote, comeu os pães sagrados que só os sacerdotes tinham permissão de comer e os deu também a seus companheiros”.
27 Zɨ́ Yésụ úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Sị́lị́ ꞌbɨ ꞌDówụ́ro nɨ gɨ ro ꞌyịmaꞌdí e, ndaá ꞌbɨ ené ꞌyịmaꞌdí e gɨ ro Sị́lị́ ꞌbɨ ꞌDówụ́ro wá.
27 Então Jesus disse: “O sábado foi feito por causa do homem, e não o homem por causa do sábado.
28 Owụ́ ꞌbɨ ꞌYịmaꞌdí, nɨ Ngére do Sị́lị́ ꞌbɨ ꞌDówụ́ro.”
28 Portanto, o Filho do Homem é senhor até mesmo do sábado”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.