Marcos 15
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs ARC
1 Akpa kɨ́ phịyị́, zɨ́ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e ní, mɨngburoko ꞌyị e kpá kɨ́ ꞌyị ꞌdódo lorụ ga bɨ ꞌbɨ Mụ́sa ní, nda kɨ́ mɨngburoko ꞌyị ꞌdécị ngbanga e, yóko royé za mbá gɨ ro yéme ledre kị́éꞌdo. Zɨ́ye ị́nyịyé ódó Yésụ, zɨ́ye ꞌdíꞌbi wo ndéréye kɨ́e kóꞌdụ́ Piláto.
1 E, logo ao amanhecer, os principais dos sacerdotes, e os anciãos, e os escribas, e todo o Sinédrio tiveram conselho; e, amarrando Jesus, o levaram e entregaram a Pilatos.
2 Sɨmɨ bɨ ogụnɨ́ kɨ́ Yésụ íri ní, zɨ́ Piláto ndúnduꞌyú kɨ́dí, “ꞌYị ga ba ukunɨ́ ya úku ledre yá née nɨ mongụ́ ngére ꞌbɨ Yụ́da e. Áyí tɨ́ mongụ́ ngére ꞌbɨ Yụ́da e maꞌdíi?”
2 E Pilatos lhe perguntou: Tu és o Rei dos judeus? E ele, respondendo, disse-lhe: Tu
3 Zɨ́ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e ní úkuóto tụ́ꞌdụ́ ledre e roa.
3 E os principais dos sacerdotes o acusavam de muitas coisas, porém ele nada respondia.
4 Zɨ́ Piláto kpá ị́nyịné ndúꞌyú wo kɨ́dí, “Ledre ndaá tarayị́ zɨ́yị úku a kacɨ́ ledre ga bɨ ndịsịnɨ́ trótro yée ba wá? Lúrú aka tụ́ꞌdụ́ ledre ga bɨ ndịsịnɨ́ úku yée ba.”
4 E Pilatos o interrogou outra vez, dizendo: Nada respondes? Vê quantas coisas testificam contra ti.
5 Yésụ uku ené ledre kacɨ́ ledre ga gére née zɨ́a mbá wá, zɨ́ ledre née lụ́tụ́ne kacɨ́ komo Piláto gbála.
5 Mas Jesus nada mais respondeu, de maneira que Pilatos se maravilhava.
6 Sɨmɨ kadra Ayímbi Umbuokpó, Piláto ndịsị lengbe ótoómo ꞌyị bɨ ꞌyị e nduꞌyúnɨ́ wo gɨ roa gɨ sɨmɨ sị́gịnị ní.
6 Ora, no dia da festa costumava soltar-lhes um preso qualquer que eles pedissem.
7 Sɨmɨ sịndị́ kadra máa née ní, ngíti oꞌdo nɨ kóo bo sɨmɨ sị́gịnị ore kɨ́ ịrịné Barába. Wo kɨ́ ngíti géyị lafúne ꞌdiꞌbi kóo yée gɨ zɨ́a ufunɨ́ ꞌyị e sɨmɨ bɨ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e yokonɨ́ royé ndị́sị gbúrógbóye kɨ́ ndị́sị méngị ledre bɨ utúasá wá ní.
7 E havia um chamado Barrabás, que, preso com outros amotinadores, tinha num motim cometido uma morte.
8 Zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga bɨ yokonɨ́ royé ní ógụyé ndúꞌyú Piláto gɨ ro zɨ́a íꞌdí sị́lị́ne gɨ ro kémbị́ ꞌyị gɨ sɨmɨ sị́gịnị káa zɨ́ bɨ lengbe ndịsị méngị a ní.
8 E a multidão, dando gritos, começou a pedir que fizesse como sempre lhes tinha feito.
9 Zɨ́ Piláto ndúꞌyú yée kɨ́dí, “Ílisé zɨ́ma ótoómo zɨ́se ngére bɨ ꞌbɨ Yụ́da e ní?”
9 E Pilatos lhes respondeu, dizendo: Quereis que vos solte o Rei dos judeus?
10 Piláto owo bɨ kɨ́dí manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e ní, ogụnɨ́ kɨ́ Yésụ zɨ́ne gɨ zɨ́a bɨ otonɨ́ bɨsinyí mɨmbéꞌdeyé roa.
10 Porque ele bem sabia que, por inveja, os principais dos sacerdotes o tinham entregado.
11 Zɨ́ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e ní úku ledre, ꞌyị e idínɨ́ úku ledre zɨ́ Piláto idí ótoómo Barába gɨ sɨmɨ sị́gịnị.
11 Mas os principais dos sacerdotes incitaram a multidão para que fosse solto antes Barrabás.
12 Zɨ́ Piláto kpá ị́nyịné ndúꞌyú yée kɨ́dí, “Máídí nda méngị kɨ́ Yésụ bɨ ndị́sịsé ndólo wo mongụ́ ngére ꞌbɨ Yụ́da e ní ꞌdi?”
12 E Pilatos, respondendo, lhes disse outra vez: Que quereis, pois, que faça daquele a quem chamais Rei dos judeus?
13 Zɨ́ye ị́nyịyé ótrụ́lúgu ledre zɨ́ Piláto kɨ́dí, “Oꞌdo née idí úyu, idínɨ́ phéphé wo do mɨngbúngbu kágá, zɨ́a úyuné ꞌdáꞌba.”
13 E eles tornaram a clamar: Crucifica-o.
14 Piláto ya zɨ́ye ní, “Bɨsinyí ledre bɨ mengị wo ní, nɨ ꞌdi?”
14 Mas Pilatos lhes disse: Mas que mal fez? E eles cada vez clamavam mais: Crucifica-o.
15 Piláto ili kóo méngị ꞌyị ga gére née gɨ ro zɨ́ bi émené royé, zɨ́a ị́nyịné ótoómo Barába zɨ́ye. Zɨ́a úku ledre zɨ́ asikíri ené e ócó Yésụ bɨsinyíne, do ꞌdíꞌbi wo ndéré phéphéónzó a.
15 Então, Pilatos, querendo satisfazer a multidão, soltou-lhes Barrabás, e, açoitado Jesus, o entregou para que fosse crucificado.
16 Zɨ́ asikíri ga gére née nda ꞌdíꞌbi Yésụ gɨ ore ndéré kɨ́e ꞌbe ꞌbɨ ngére, zɨ́ye ị́nyịyé ndóloyóko royé mbá do ídíye tụ́ꞌdụ́ íri.
16 E os soldados o levaram para dentro do palácio, à sala da audiência, e convocaram toda a coorte.
17 Zɨ́ye ésị mɨgbagbawu bongó ro Yésụ, zɨ́ye kpá kụ́ṛókụ́ kị́nị zɨ́ye ésị a ro do Yésụ.
17 E vestiram-no de púrpura e, tecendo uma coroa de espinhos, lha puseram na cabeça.
18 Née ní, zɨ́ye tónóye ndị́sị lágá sị́lị́ye zɨ́a kɨ́ ledre kɨ́dí, “Sɨmɨbi idí ídí doyị́ tụ́ꞌdụ́, mongụ́ ngére ꞌbɨ Yụ́da e.”
18 E começaram a saudá-lo, dizendo: Salve, Rei dos judeus!
19 Zɨ́ye ndị́sịyé kɨ́ ócó doa kɨ́ ngbángbá, kpá kɨ́ lúbu súrú komoa, zɨ́ye útúye do ngụ́ṛụ́ sịndị́ye, ndị́sịyé fóló wo kɨ́dí, yée otonɨ́ née úndrua.
19 E feriram-no na cabeça com uma cana, e cuspiram nele, e, postos de joelhos, o adoravam.
20 Sɨmɨ bɨ folo asánɨ́ nda wo go ní, zɨ́ye ị́nyịyé íꞌdíógụ ngbángbá mɨgbagbawu bongó bɨ esịnɨ́ gáa roa ní, do ị́nyịyé ésịlúgu mbigí bongó ené roa. Zɨ́ye nda ị́nyịyé ólụ́ógụ kɨ́e gɨ ro ndéré kɨ́e kɨ́ꞌdí bi bɨ ilinɨ́ phéphé wo doa ní.
20 E, havendo-o escarnecido, despiram-lhe a púrpura, e o vestiram com as suas próprias vestes, e o levaram para fora, a fim de o crucificarem.
21 Sɨmɨ bɨ asikíri ga gére née nɨyí go mɨndéréye do mɨsiꞌdi kɨ́ Yésụ ní, zɨ́ye ndíkíye kɨ́ ngíti oꞌdo do mɨsiꞌdi ịrịa Simúna, oꞌdo máa née nɨ ꞌyị ꞌbɨ gara bɨ ꞌyị e ndịsịnɨ́ ndólo a Kuréne ní. Simúna maꞌdáa nɨ ꞌbụ Alakɨzánde e kɨ́ Rụ́fụ. Nɨ kóo go ólụ́ sɨmɨ Yerụsaléma. Zɨ́ asikíri ga gére née gága wo ị́mbị́ mɨngbúngbu kágá bɨ Yésụ ịmbị́ née.
21 E constrangeram um certo Simão Cireneu, pai de Alexandre e de Rufo, que por ali passava, vindo do campo, a que levasse a cruz.
22 Zɨ́ye ógụyé kɨ́ Yésụ do bi bɨ ndịsịnɨ́ úfu ꞌyị e doa ní, ndolonɨ́ Gologóta, ledre gɨ sɨmɨ a kɨ́dí, cóngó doꞌyị.
22 E levaram-no ao lugar do Gólgota, que se traduz por lugar da Caveira.
23 Nda íri, zɨ́ye ị́nyịyé íꞌbí leꞌyị́ kóṛó bɨ kotrụnɨ́ kɨ́ ngíti kágá ní zɨ́ Yésụ, gɨ ro zɨ́a éwé a gɨ ro zɨ́ okó éyị́ mɨówo ụ́kụ́ne gɨ roa, zɨ́a ási ené kɨ́ éwé a.
23 E deram-lhe a beber vinho com mirra, mas ele não o tomou.
24 Née ní, zɨ́ye íꞌdíógụ bongó ené, zɨ́ye ị́nyịyé phéphé wo do mɨngbúngbu kágá máa née, zɨ́ye sị́kpị wo kɨ́e ꞌdága, zɨ́ye ónzó gbégbé ífibáyi bongó ené e kɨ́e dongaráye.
24 E, havendo-o crucificado, repartiram as suas vestes, lançando sobre eles sortes, para saber o que cada um levaria.
25 Ledre máa née mengị kóo roné sɨmɨ sịndị́ kadra ịnyị doa eso kɨ́ phịyị́.
25 E era a hora terceira, e o crucificaram.
26 Zɨ́ye ị́nyịyé éké ledre bɨ kóo ufunɨ́ wo gɨ roa ní, do phéphéóto a doa ꞌdága kɨ́dí, “Ba, mongụ́ ngére ꞌbɨ Yụ́da e.”
26 E, por cima dele, estava escrita a sua acusação: O Rei dos Judeus .
27 — ausente —
27 E crucificaram com ele dois salteadores, um à sua direita, e outro à esquerda.
28 — ausente —
28 E cumpriu-se a Escritura que diz: E com os malfeitores foi contado.
29 ꞌYị ga bɨ kóo ndịsịnɨ́ ókpó kacɨ́ mɨsiꞌdi gɨ ore ní, zɨ́ye ndị́sịyé úku wo kpá kɨ́ úkucáyi ledre gɨ do bi a kɨ́dí, “Bɨ kóo úku yá áyí ndụ́rụ mongụ́ ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo, zɨ́yị ụ́bụ́lúgu a lá sɨmɨ sị́lị́ ota ní,
29 E os que passavam blasfemavam dele, meneando a cabeça e dizendo: Ah! Tu que derribas o templo e, em três dias, o edificas!
30 ékị́ógụ nda lolụ gɨrí zɨ́yị yómo royị́ wá gɨ zɨ́ ꞌdi?”
30 Salva-te a ti mesmo e desce da cruz.
31 Zɨ́ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e, kɨ́ ꞌyị ꞌdódo lorụ e ndị́sịyé kpá fóló wo kɨ́dí, “Ndịsị kóo lá yómo ngíti géyị ꞌyị e ní, yomo nda lolụ roné wá?
31 E da mesma maneira também os principais dos sacerdotes, com os escribas, diziam uns para os outros, zombando: Salvou os outros e não pode salvar-se a si mesmo.
32 Káa zɨ́ bɨ nɨ wo bɨ Lomo geléogụ wo káa do Kɨ́résịto, mongụ́ ngére ꞌbɨ Isɨréle e ní, idízé aka lúrú a, togụ́ ekị́ogụ gɨ do kágá gɨrí go cakaba bi yáa yá, azé geré ṇgúṇgu wo.” ꞌYị ga bɨ kóo gbre phephénɨ́ yée kɨ́ Yésụ e ní, ndịsịnɨ́ kóo kpá úku wo.
32 O Cristo, o Rei de Israel, desça agora da cruz, para que o vejamos e acreditemos. Também os que com ele foram crucificados o injuriavam.
33 Sɨmɨ bɨ kóo kadra nɨ nda go kpíkpíṛíkpí sɨmɨ do ní, zɨ́ mụtụlụrụ útúne do káṇgá mbá kɨ́ sịndị́ kadra ota.
33 E, chegada a hora sexta, houve trevas sobre toda a terra até à hora nona.
34 Sɨmɨ bɨ sịndị́ kadra ota ogụ nda go ní, zɨ́ Yésụ ị́nyịné íni ini ꞌdága kɨ́dí, “Ilóyi, Ilóyi, Lị́ma sabákatani?” Ledre gɨ sɨmɨ a kɨ́dí, “Lomo amá, Lomo amá, ótoómo máa gɨ zɨ́ ꞌdi?”
34 E, à hora nona, Jesus exclamou com grande voz, dizendo: Eloí, Eloí, lemá sabactâni? Isso, traduzido, é: Deus meu, Deus meu, por que me desamparaste?
35 Zɨ́ ngíti géyị ꞌyị ga bɨ ore ní, ị́nyịyé úwú doa, zɨ́ye úku ledre kɨ́dí, “Úwúsé aka, nɨ go ndólo nébị Ilíya.”
35 E alguns dos que ali estavam, ouvindo isso, diziam: Eis que chama por Elias.
36 Née ní, zɨ́ ngúru ꞌyị gɨ dongaráye ị́nyịné ngásáne ꞌdíꞌbi éyị́ káa zɨ́ katúu ní, zɨ́a ónzó a bu sɨmɨ mɨndógó leꞌyị́ kóṛó, zɨ́a ésị a do kágá, zɨ́a sị́kpị a, óto a tara Yésụ ꞌdága íri. Zɨ́a úku ledre zɨ́ lafúne e kɨ́dí, “Ndị́sịsé aka tí, zɨ́ze lúrú a togụ́ Ilíya nɨ gɨrí ógụ gɨ ro ị́mbị́óto wo bi yá.”
36 E um deles correu a embeber uma esponja em vinagre e, pondo- a numa cana, deu-lho a beber, dizendo: Deixai, vejamos se virá Elias tirá-lo.
37 Zɨ́ Yésụ íni ini kɨ́ mongụ́ kúrúne ꞌdága, geré zɨ́a ótoómo ꞌdówụ́ne.
37 E Jesus, dando um grande brado, expirou.
38 Née ní geré zɨ́ mongụ́ mbílí bongó bɨ ingí ꞌdecịnɨ́ sɨmɨ ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo kɨ́e ní, lófo ífi sɨmɨné gberé gbre kú gɨ ꞌdága gị bi.
38 E o véu do templo se rasgou em dois, de alto a baixo.
39 Sɨmɨ bɨ mongụ́ ꞌyị ꞌbɨ asikíri e bɨ kóo ndịsị tóro ore kóꞌdụ́ Yésụ do mɨngbúngbu kágá, uwú ini bɨ Yésụ ini wo kɨ́ mongụ́ kúrúne geré zɨ́a ótoómo ꞌdówụ́ne ní, zɨ́a ị́nyịné úku ledre kɨ́dí, “Máúku zɨ́se zaá maꞌdíi, oꞌdo ba nɨ mbigí Owụ́ ꞌbɨ Lomo.”
39 E o centurião que estava defronte dele, vendo que assim clamando expirara, disse: Verdadeiramente, este homem era o Filho de Deus.
40 Ngíti géyị kará e nɨyí kóo kpá ore, ndị́sị lúrúkása bi gɨ gbála, Maríya Magɨdála kɨ́ Salóme kɨ́ Maríya mbágá Yoséfa kɨ́ Yakóbo owụ́, nɨyí kóo bo dongaráye.
40 E também ali estavam algumas mulheres, olhando de longe, entre as quais também Maria Madalena, e Maria, mãe de Tiago, o menor, e de José, e Salomé,
41 Utúnɨ́ kóo do kacɨ́ Yésụ kú gɨ sɨmɨ káṇgá bɨ Galiláya ní kóo kɨ́ ị́nyị kasa zɨ́a. Tụ́ꞌdụ́ ngíti géyị kará ga bɨ kóo ogụnɨ́ kɨ́ Yésụ sɨmɨ Yerụsaléma ní, nɨyí kóo kpá mbá ore.
41 as quais também o seguiam e o serviam, quando estava na Galileia; e muitas outras que tinham subido com ele a Jerusalém.
42 Nda kóo go za kɨ́ tagá sɨmɨ sịndị́ kadra bɨ ꞌyị e ndịsịnɨ́ yéme royé gɨ ro Sị́lị́ ꞌbɨ ꞌDówụ́ro ní,
42 E, chegada a tarde, porquanto era o Dia da Preparação, isto é, a véspera do sábado,
43 zɨ́ ngíti oꞌdo kɨ́ ịrịné Yoséfa gɨ sɨmɨ gara bɨ Aramatáyo ódó mɨmbéꞌdené káa zɨ́ oꞌdo ꞌyị ní, zɨ́a ndéréne ndúꞌyú Piláto gɨ ro umbu Yésụ. Yoséfa nɨ ngúru ꞌyị gɨ dongará mɨngburoko ꞌyị ꞌbɨ Yụ́da e. Ndịsị kpá óto komoné gɨ ro mɨógụ Lomo káa do ngére do ꞌyịmaꞌdí e.
43 chegou José de Arimateia, senador honrado, que também esperava o Reino de Deus, e ousadamente foi a Pilatos, e pediu o corpo de Jesus.
44 Sɨmɨ bɨ Piláto uwú kɨ́dí, Yésụ uyu go ní, zɨ́ tara a ị́drị́ne mɨị́drị́, zɨ́a úku ledre kɨ́dí, “Née kenée lárá ledre ꞌdi, bɨ zɨ́ oꞌdo née úyuné lá ꞌdiya kenée ní?” Zɨ́a ndóloógụ mongụ́ ꞌyị ꞌbɨ asikíri e gána ní ndúꞌyú wo togụ́ Yésụ uyu tɨ́ go maꞌdíi yá.
44 E Pilatos se admirou de que já estivesse morto. E, chamando o centurião, perguntou-lhe se já havia muito que tinha morrido.
45 Sɨmɨ bɨ Piláto uwú ya Yésụ uyu tɨ́ go maꞌdíi ní, zɨ́a ị́nyịné úku ledre zɨ́ Yoséfa kɨ́dí, “ꞌDíꞌbi umbu Yésụ maꞌdáa mu ndéré óto a.”
45 E, tendo-se certificado pelo centurião, deu o corpo a José,
46 Zɨ́ Yoséfa úgú bɨlámá bɨkenyị́ mbílí bongó, zɨ́ye ꞌdíꞌbiógụ umbu Yésụ, óto a sɨmɨ a, zɨ́ye ndéréye óto wo sɨmɨ bi bɨ kóo icinɨ́ kacɨ́ ondụ́ eyé sɨmɨ landa ní. Zɨ́ye gbụ́ṛụ́gbụóto mongụ́ tutú ngbụtụrụ́ tara bi maꞌdáa.
46 o qual comprara um lençol fino, e, tirando-o da cruz, o envolveu nele, e o depositou num sepulcro lavrado numa rocha, e revolveu uma pedra para a porta do sepulcro.
47 Maríya Magɨdála, kɨ́ Maríya mbágá Yoséfa e ndịsịnɨ́ kóo lúrúkása bi bɨ otonɨ́ Yésụ maꞌdáa doa ní.
47 E Maria Madalena e Maria, mãe de José, observavam onde o punham.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.