Marcos 11
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs ARC
1 Sɨmɨ bɨ Yésụ kɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e nɨyí go gbóo kɨ́ Yerụsaléma, nderénɨ́ kpụrụ́ gɨ sɨmɨ owụ́ gara bɨ Betefége kɨ́ Beteníya cigí Landa Olíva ní, zɨ́ Yésụ kása ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e gbre ꞌdáꞌdá,
1 E, logo que se aproximaram de Jerusalém, de Betfagé e de Betânia, junto ao monte das Oliveiras, enviou dois dos seus discípulos
2 kɨ́dí, “Ndérésé mu sɨmɨ ꞌbe ga bɨ doꞌdónozé ꞌdáa née. Ásé ógụndíki owụ́phɨṛangá dongí bɨ ngárá ꞌyị e ekị́nɨ́ aka doa kú wá ní, mɨódóótoné kenée tara ngíti ꞌbe. Ídísé líkpí a, zɨ́se ógụsé kɨ́e gɨrí zɨ́ma yáa.Ba owụ́phɨṛangá dongí|src="hk00033c.tif" size="col" loc="Mark 11:2" copy="Knowles" ref="11:2"
2 e disse-lhes: Ide à aldeia que está defronte de vós; e, logo que ali entrardes, encontrareis preso um jumentinho, sobre o qual ainda não montou homem algum; soltai-o e trazei-
3 Togụ́ ꞌyị e nduꞌyúnɨ́ sée kɨ́dí, méngịsé kéyị kenée gɨ ro ꞌdíya yá, ídíse úku a zɨ́ye kɨ́dí, Ngére ili ne, nɨ gɨrí kásalúgu a ꞌdiya.”
3 E, se alguém vos disser: Por que fazeis isso?, dizei-lhe que o Senhor precisa dele, e logo o deixará trazer para aqui.
4 Zɨ́ye ndéréye, do ógụyé ndíki phɨṛangá dongí mɨódóótoné tara ngíti ꞌbe cigí mɨsiꞌdi kenée tɨ́ káa zɨ́ bɨ Yésụ uku ní. Geré zɨ́ye tónóye líkpí a.
4 E foram, e encontraram o jumentinho preso fora da porta, entre dois caminhos, e o soltaram.
5 Ngíti géyị ꞌyị e nɨyí kóo kpá mɨtóroyé do mɨsiꞌdi ore, zɨ́ye ị́nyịyé úku ledre zɨ́ yaꞌdá ga bɨ gbre Yésụ kasa yée née kɨ́dí, “ꞌBɨé ledre ꞌdi, bangá bɨ ásé líkpí a née ꞌbɨ ambi?”
5 E alguns dos que ali estavam lhes disseram: Que fazeis, soltando o jumentinho?
6 Zɨ́ye úkulúgu ledre zɨ́ ꞌyị ga gére née tɨ́ káa zɨ́ bɨ Yésụ uku zɨ́ye ní. Zɨ́ ꞌyị ga gére née ótoómo yée, zɨ́ye ꞌdíꞌbi bangá née ndéréye kɨ́e.
6 Eles, porém, disseram-lhes como Jesus lhes tinha mandado; e os deixaram ir.
7 Zɨ́ye ógụyé kɨ́e zɨ́ Yésụ, zɨ́ye ónzó ngíti géyị bongó eyé e doa, zɨ́ Yésụ ékị́ ndị́sịné doa.
7 E levaram o jumentinho a Jesus e lançaram sobre ele as suas vestes, e assentou-se sobre ele.
8 Zɨ́ ngíti géyị ꞌyị e ꞌdíꞌbiógụ bongó eyé e, ngíti géyị ꞌdecịnɨ́ ꞌbɨ eyé mbílí tịyị́ e do ízí yée zɨ́a kɨ́ rokinyi do mɨsiꞌdi gɨ ro óto úndrua.
8 E muitos estendiam as suas vestes pelo caminho, e outros cortavam ramos das árvores e os espalhavam pelo caminho.
9 Zɨ́ ꞌyị ga bɨ nɨyí ꞌbɨ eyé ꞌdáꞌdá, kɨ́ yée ga bɨ gɨ do kacɨ́ a gɨ ꞌdáꞌba ní, ndị́sịyé ụ́cụ koko kɨ́ yéyéyị́ kɨ́ ndị́sị ótrụ́ ledre ꞌdága kɨ́dí,
9 E aqueles que iam adiante e os que seguiam clamavam, dizendo: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor!
10 Úndru idí ídí zɨ́ wo bɨ ogụ go ndị́sị do kị́tị ngére ꞌbɨ bulúnduzé Dawídi ní.
10 Bendito o Reino do nosso pai Davi, que vem em nome do Senhor! Hosana nas alturas!
11 Zɨ́ Yésụ ị́nyịyé kɨ́ ꞌyị ené e ólụ́ye sɨmɨ Yerụsaléma, do ndéréye do ligá ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo. Gɨ zɨ́a, kadra utú nda kóo go mɨútú, zɨ́a lúrú éyị́ ga bɨ ore ní, nda go lá ꞌdiꞌdiya, zɨ́ye ị́nyịyé kɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne ga bɨ sokó doa gbre (12) ní gɨ ore, yóó do ndáꞌbalúgu royé ꞌdáꞌba sɨmɨ Beteníya.
11 E Jesus entrou em Jerusalém, no templo, e, tendo visto tudo ao redor, como fosse já tarde, saiu para Betânia, com os doze.
12 Zɨ́ bi árálóꞌbó roné, zɨ́ Yésụ ị́nyịyé ndáꞌbalúgu royé gɨ sɨmɨ Beteníya sɨmɨ Yerụsaléma, ꞌbú mengị nda kóo Yésụ maꞌdáa go mɨméngị.
12 E, no dia seguinte, quando saíram de Betânia, teve fome.
13 Zɨ́a lúrúndíki ndóṛí ꞌbɨ ꞌbe gɨ gbála kɨ́ mbílíne gbụkụ. Abú née ndaá aka kóo sịndị́ kadra gɨ ro mɨkánda mɨáná a wá yá, zɨ́a sómụ́ ledre kɨ́dí, ambí owo ne, éyị́ née kenée kuṛú mɨánága ga bɨ idíakánɨ́ ní, nɨyí ba bo ꞌdága íri. Zɨ́a ị́nyịné ndéréne gị sị́ ndóṛí née íri lúrú bi, lurú bi má, kémbị́ mɨáná a ndaá. Ba ndóṛí ꞌbɨ ꞌbe kɨ́ mɨánáne|src="lb00085c.tif" size="span" loc="Mark 11:13" copy="Knowles" ref="11:13"
13 Vendo de longe uma figueira que tinha folhas, foi ver se nela acharia alguma coisa; e, chegando a ela, não achou senão folhas, porque não era tempo de figos.
14 Cịkị ore, zɨ́ Yésụ ị́nyịné óto tarané kacɨ́ a née kɨ́dí, “Tɨ́ káa zɨ́ bɨ áyí go née ní, útúásá ꞌbɨ eyị́ lolụ áná gɨ ro zɨ́ ꞌyị e ánu mɨánáyị kú wá.” ꞌYị lódụ́ kacɨ́ga uwúnɨ́ kóo ledre bɨ uku née go.
14 E Jesus, falando, disse à figueira: Nunca mais coma alguém fruto de ti. E os seus discípulos ouviram isso.
15 Sɨmɨ bɨ olụ́nɨ́ nda go sɨmɨ Yerụsaléma ní, zɨ́ Yésụ ólụ́ne do ligá ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo, zɨ́a ógóbáyi ꞌyị ga bɨ ndịsịnɨ́ úgú éyị́ e kpá kɨ́ úgúóyó éyị́ e ore ní ꞌdáꞌba. Zɨ́a kpá ndị́sịné kɨ́ ị́trị́ónzó tarabíza bɨ ꞌyị óyólóꞌbó késị́ e ndịsịnɨ́ óyólóꞌbó késị́ e doa ní kpụkpụ́kpụ bi. Nda kpá kɨ́ bi ndị́sị ꞌbɨ ꞌyị ga bɨ ndịsịnɨ́ úgúóyó amámu e ní.
15 E vieram a Jerusalém; e Jesus, entrando no templo, começou a expulsar os que vendiam e compravam no templo; e derribou as mesas dos cambistas e as cadeiras dos que vendiam pombas.
16 Yésụ ili ené zɨ́ ꞌyị e ị́mbị́ éyị́ e ndéréꞌdécị bi kɨ́e gɨ do ligá ꞌdị́cị́ ꞌbɨ Lomo wá.
16 E não consentia que ninguém levasse algum vaso pelo templo.
17 Sɨmɨ bɨ ndịsị ꞌdódo ledre ní, zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ndaá ꞌbɨ ené mɨékéne bɨ kɨ́dí,
17 E os ensinava, dizendo: Não está escrito: A minha casa será chamada por todas as nações casa de oração? Mas vós a tendes feito covil de ladrões.
18 Sɨmɨ bɨ ledre ga bɨ Yésụ ndịsị ꞌdódo yée do ligá ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo ní, owụ́ndiki mbílí manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e kpá kɨ́ ꞌyị ꞌdódo lorụ e ní, zɨ́ye ndị́sịyé gámásóꞌdo mɨsiꞌdi gɨ ro zɨ́ye úfu wo. Abú kenée ndotó, nɨyí kóo mbá kɨ́ ngịrị royé, gɨ zɨ́a, tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e ilinɨ́ yị́ eyé kóo mbá Yésụ gɨ zɨ́ bɨlámá ꞌdódo ledre ené.
18 E os escribas e príncipes dos sacerdotes, tendo ouvido isso, buscavam ocasião para o matar; pois eles o temiam porque toda a multidão estava admirada acerca da sua doutrina.
19 Nda go kɨ́ tagá ndụlụ, gɨ do kacɨ́ ꞌdódo ledre, zɨ́ Yésụ maꞌdáa ólụ́ógụyé kɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e gɨ sɨmɨ gara gɨ ore ꞌdáꞌba.
19 E, sendo já tarde, saiu para fora da cidade.
20 Nda káa zɨ́ kɨ́lóndó a née kɨ́ phịyị́, nɨyí kpá go ndáꞌbalúgu royé sɨmɨ Yerụsaléma, zɨ́ye lúrú ndóṛí bɨ karana Yésụ oto tarané kacɨ́ a ní, gagá go zawu gɨ ꞌdága gị ro cíyíne e.
20 E eles, passando pela manhã, viram que a figueira se tinha secado desde as raízes.
21 Zɨ́ Pétero ị́nyịné sómụ́ndíki ledre bɨ karana Yésụ mengị ní, zɨ́a úku ledre kɨ́dí, “Ɨ́, ꞌyị ꞌdódo ledre, lúrú aka kágá bɨ karana óto tarayị́ kacɨ́ a ba, gagá go.”
21 E Pedro, lembrando-se, disse-lhe: Mestre, eis que a figueira que tu amaldiçoaste se secou.
22 Zɨ́ Yésụ úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ídísé ṇgúṇgu ledre ꞌbɨ Lomo.
22 E Jesus, respondendo, disse-lhes: Tende fé em Deus,
23 Ídísé óto ledre ba sɨmɨ dosé. ꞌYị bɨ iꞌbí roné go za mbá zɨ́ Lomo ní, togụ́ uku ledre zɨ́ landa bɨ ꞌdáa kɨ́dí, ‘Ídí ị́nyị gɨ ore zɨ́yị ndéré útúyị sɨmɨ mɨkavu bɨ ꞌdáa,’ togụ́ ꞌyị née owo go bɨlámáne kɨ́dí ledre bɨ née uku née nɨ méngị roné yá, zɨ́ Lomo óto ledre née, zɨ́a tɨ́ méngị roné zɨ́ ꞌyị née kenée.
23 porque em verdade vos digo que qualquer que disser a este monte: Ergue-te e lança-te no mar, e não duvidar em seu coração, mas crer que se fará aquilo que diz, tudo o que disser lhe será feito.
24 Káa zɨ́ bɨ éyị́ nɨ kenée bo ní, máúku zɨ́se maꞌdíi, togụ́ íꞌbísé rosé go mbá zɨ́ Lomo, nda sɨmɨ bɨ ásé ndị́sị íni ini zɨ́ Lomo, zɨ́se ndúꞌyú wo gɨ ro éyị́ ní, ídísé ṇgúṇgu a kɨ́dí, éyị́ bɨ ndúꞌyúsé wo gɨ roa née, ásá tɨ́ ndíki a maꞌdíi, Lomo nɨ tɨ́ íꞌbí éyị́ maꞌdáa zɨ́se.
24 Por isso, vos digo que tudo o que pedirdes, orando, crede que
25 Ndásé íni ini zɨ́ ꞌBụzé Lomo nyé kɨ́ bɨsinyí ledre sɨmɨsé ro lafúse e wá, gɨ ro zɨ́ Lomo úwú ini esé.
25 E, quando estiverdes orando, perdoai, se tendes alguma coisa contra alguém, para que vosso Pai, que
26 Togụ́ ásé go íni ini zɨ́ ꞌBụsé Lomo gɨ ro zɨ́a ótoómo lúyú ledre esé yá, ídísé ówo a kɨ́dí lafúse ga bɨ nɨyí ógụ ndúꞌyú sée gɨ ro zɨ́se ótoómo ledre zɨ́ye ní, ídísé ị́drị mɨmbéꞌdesé, zɨ́se ótoómo ledre zɨ́ye. ꞌBụzé Lomo nɨ kpá ótoómo lúyú ledre esé.”
26 Mas, se vós não perdoardes, também vosso Pai, que
27 Née ní, zɨ́ Yésụ ndéréógụyé kɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ne e go sɨmɨ Yerụsaléma, zɨ́ye ndị́sịyé gámáye do ligá ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo. Zɨ́ ngíti géyị manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e, kɨ́ ngíti géyị ꞌyị ꞌdódo lorụ e, kɨ́ ngíti géyị mɨngburoko ngére e ógụyé zɨ́ Yésụ.
27 E tornaram a Jerusalém; e, andando ele pelo templo, os principais dos sacerdotes, e os escribas, e os anciãos se aproximaram dele
28 Zɨ́ye úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Ndíki ꞌbɨ eyị́ rokoꞌbụ máa bɨ zɨ́yị ndị́sịyị́ méngị ledre e kɨ́e ꞌdényé bɨ káa ba ba gɨ ꞌda? Ambí iꞌbí rokoꞌbụ máa née zɨ́yị ne?”
28 e lhe disseram: Com que autoridade fazes tu estas coisas? Ou quem te deu tal autoridade para fazer estas coisas?
29 Yésụ ya zɨ́ye ní, “Máíli aka ndúꞌyú sée kɨ́ nduꞌyú kị́éꞌdo kí. Togụ́ úkulúgusé ledre go kacɨ́ a zɨ́ma, mááyí nda fú úku ꞌdódo ledre rokoꞌbụ bɨ mándị́sị méngị ledre e kɨ́e ba zɨ́se.
29 Mas Jesus, respondendo, disse-lhes: Também eu vos perguntarei uma coisa, e respondei-me; e, então, vos direi com que autoridade faço estas
30 Úkusé aka zɨ́ma, Yiwáni ndiki kóo rokoꞌbụ bɨ zɨ́a ndị́sịné bábátị́zị́ ꞌyị e kɨ́e ní gɨ ꞌda? Gɨ zɨ́ ꞌyịmaꞌdí e? Togụ́ kenée wá, nda gɨ zɨ́ Mbigí Lomo?”
30 O batismo de João era do céu ou dos homens? Respondei-me.
31 Zɨ́ye tónóye ndị́sị úku ledre dengbị́ye kɨ́dí, “Azé úku a zɨ́a ba kɨ́dí ꞌdi? Togụ́ ukuzé ya gɨ zɨ́ Lomo, nɨ geré úku a kɨ́dí, bɨ kenée ní, ilizé nda kóo ledre ené wá gɨ zɨ́ ꞌdi?
31 E eles arrazoavam entre si, dizendo: Se dissermos: Do céu, ele nos dirá: Então, por que o não crestes?
32 Togụ́ ukuzé ya ndiki rokoꞌbụ née gɨ zɨ́ ꞌyịmaꞌdí e, utúasá kpá wá.” Gɨ zɨ́a, nɨyí kóo kɨ́ ngịrị royé gɨ zɨ́ ꞌyị e, gɨ zɨ́a, tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e ṇguṇgunɨ́ kóo go mbá kɨ́dí, Yiwáni nɨ nébị.
32 Se, porém, dissermos: Dos homens, tememos o povo, porque todos sustentavam que João, verdadeiramente, era profeta.
33 Zɨ́ye nda ị́nyịyé úkulúgu ledre kacɨ́ a zɨ́a kɨ́dí, “Owozé wá.”
33 E, respondendo, disseram a Jesus: Não sabemos. E Jesus lhes replicou: Também eu vos não direi com que autoridade faço estas
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.