Lucas 13

MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs BKJ

Sair da comparação
1 Sɨmɨ sịndị́ kadra máa bɨ kóo née ní, zɨ́ ngíti géyị ꞌyị e úku ledre zɨ́ Yésụ kɨ́dí, Piláto iꞌbí okó go ro ꞌyị ga bɨ ꞌbɨ Galiláya bɨ nɨyí ndị́sị ꞌdáná éyị́ zɨ́ Lomo sɨmɨ ꞌDị́cị́ Kótrụro do úfu ngíti géyị.
1 Naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Zɨ́ Yésụ úkulúgu ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Lúrúsé íri káa zɨ́ éyị́ bɨ umbu bɨ ngíti géyị ꞌyị ꞌbɨ Galiláya ga gére uyunɨ́ née nɨ gɨ zɨ́a bɨ lúyú ledre eyé romo do ꞌbɨ lafúye go mbá ní?
2 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Pensais que esses galileus, porque padeceram tais coisas, eram mais pecadores que os demais galileus?
3 Máúku zɨ́se, togụ́ óyólóꞌbósé mɨmbéꞌdesé zɨ́se ṇgúṇgu ledre ꞌbɨ Lomo wá, ngíti géyị ꞌyị e gɨ dongaráse nɨyí úyu kpá kenée.
3 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Sara nda yée ga bɨ kóo sokó doa ịnyị doa ota mongụ́ ꞌdị́cị́ ndụrụonzó yée sɨmɨ Yerụsaléma cigí mɨkavu bɨ Silowámo ní. Sómụ́sé ledre née méngịné roné zɨ́ye kenée née gɨ zɨ́a bɨ lúyú ledre eyé romo do ꞌbɨ ngíti géyị ꞌyị ga bɨ sɨmɨ Yerụsaléma ní?
4 Ou aqueles dezoito sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, pensais que foram maiores pecadores do que todos os homens que habitavam em Jerusalém?
5 Yaꞌdá ga gére née luyúnɨ́ eyé ledre wá. Togụ́ óyólóꞌbósé mɨmbéꞌdesé zɨ́se ndáꞌbaógụsé zɨ́ Lomo wá, ásé úyu kpá kenée.”
5 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Gɨ do kacɨ́ ledre máa wo née ní, zɨ́ Yésụ tónóne úku muruwayi kɨ́dí, “Ngíti oꞌdo ꞌdịyị́ kóo ndóṛí ꞌbɨ ꞌbe yáká ené. Kadra kị́éꞌdo zɨ́a ndéréne gɨ ro mɨáná a, ogụ ndiki ené fú lá mɨáná a wá.
6 Ele também falava esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; ele foi buscar fruto nela, e não o achou.
7 Zɨ́ mị́ngị́ yáká née úku ledre zɨ́ ꞌyị ꞌbɨ moko bɨ oto wo ndị́sị lúrú bi kacɨ́ yáká née ní ní kɨ́dí, ‘Ndóṛí ba mengị kɨ́ra go sɨmɨbi ota aná wá. Sị́ ledre bɨ zɨ́a ndị́sịné gɨ roa kɨ́rɨ́ née ní ní ndaá, ꞌdụtụ bi née go gbékpị́e, ídí lágáóyó a ꞌdáꞌba.’
7 Então, ele disse ao vinhateiro: Eis que há três anos eu venho buscar fruto nesta figueira e não o acho; corta-a. Por que ela ocupa inutilmente a terra?
8 “Zɨ́ ꞌyị ꞌbɨ moko née úkulúgu ledre zɨ́ mongụ́ ꞌyị ené née kɨ́dí, ‘Mongụ́ ꞌyị, otoomozé aka kenée kɨ́ sɨmɨbi kị́éꞌdo. Mááyí aka íciꞌdíkí a gbaá, zɨ́ma ụ́nzụ ngénye nyaṇgu léfe a sị́ a.
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a também este ano, até que eu cave em seu redor e a esterque;
9 Togụ́ aná lolụ kpá wá, kɨ́ bi ngíti a zɨ́ze nda lágáóyó a.’ ”
9 e, se der fruto, bem; se não, então depois tu a cortarás.
10 Sɨmɨ ngíti sịndị́ kadra sɨmɨ Sị́lị́ ꞌbɨ ꞌDówụ́ro, zɨ́ Yésụ kóo ndị́sịné ꞌdódo ledre zɨ́ ꞌyị e sɨmɨ ngúru ꞌDị́cị́ Kótrụro e.
10 E ele ensinava em uma das sinagogas no shabat.
11 Ábuwá ngíti kára nɨ kóo dongará ꞌyị ga bɨ Yésụ ndịsị ꞌdodo ledre zɨ́ye née ore nɨ kɨ́ dokéké e sɨmɨné, zɨ́ye góꞌdụ wo zɨ́a ndị́sị ndéréne gɨ zɨ́ye nda goro goro káa kɨ́ sɨmɨbi e sokó doa ịnyị doa ota.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade fazia dezoito anos; e estava curvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Zɨ́ Yésụ lúrú kára née, zɨ́a ndólo wo kɨ́dí, Mamá, ógụ gɨrí zɨ́ma ꞌdáꞌdá yáa. Zɨ́ kára née ógụné, zɨ́ Yésụ úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Ndíyá bɨ ndịsị ꞌdóꞌdo yị́ị kɨ́ tụ́ꞌdụ́ sɨmɨbi ba Lomo ꞌdiꞌbioyó go.”
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, tu estás liberta da tua enfermidade.
13 Zɨ́a óto sị́lị́ne ro sogo kára née, geré zɨ́ sogoa ꞌdózo roné, zɨ́a tónóne íꞌbílúgu mbófo éyị́ zɨ́ Lomo.
13 E ele impôs suas mãos sobre ela; e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Zɨ́ ledre bɨ Yésụ mengị née sínyí ené ro mongụ́ ꞌyị ꞌbɨ ꞌDị́cị́ Kótrụro mɨsínyí kɨ́dí yomo ꞌyị sɨmɨ Sị́lị́ ꞌbɨ ꞌDówụ́ro gɨ ro ꞌdíya. Zɨ́ mongụ́ ꞌyị ꞌbɨ ꞌDị́cị́ Kótrụro née kpá úku ledre zɨ́ ꞌyị e kɨ́dí, “Azé kɨ́ gbékpị́ sị́lị́ e ịnyị doa kéṛị́ gɨ ro méngị moko sɨmɨ a, ídísé ógụ dongará sị́lị́ ga gére ní gɨ ro do ꞌdíꞌbióyó ndíyá gɨ rosé sɨmɨ a. Ndaá sɨmɨ Sị́lị́ ꞌbɨ ꞌDówụ́ro wá.”
14 E o governante da sinagoga respondeu com indignação, porque Jesus havia curado no dia do shabat, e disse à multidão: Seis dias há em que o homem deve trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados, e não no dia do shabat.
15 Zɨ́ Ngére Yésụ úkulúgu ledre zɨ́a kɨ́dí, “Ndị́sịsé lóndo rosé kenée gɨ zɨ́ ꞌdi? Sara bɨ ndị́sịsé líkpí bangá esé e sɨmɨ Sị́lị́ ꞌbɨ ꞌDówụ́ro ndéré kɨ́ye gɨ ro éwé iní ní.
15 O Senhor respondeu-lhe, e disse: Hipócritas! No shabat não solta da manjedoura cada um de vós o seu boi ou jumento, e não o leva para beber água?
16 Kára née nɨ bulúndu Abarayáma, Satána odóngeṛị kóo wo kɨ́ sɨmɨbi sokó doa ịnyị doa ota (18). Mándá líkpí wo sɨmɨ Sị́lị́ ꞌbɨ ꞌDówụ́ro wá?”
16 E não devia esta mulher, sendo filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás havia prendido, ser solta desta prisão no dia do shabat?
17 Zɨ́ ledre bɨ Yésụ uku née sínyíne ro ezeokóga ga gére ní. Zɨ́ bi émené ro tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e mbá gɨ zɨ́ mongụ́ bɨlámá ledre bɨ Yésụ mengị née.
17 E, dizendo ele estas coisas, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Zɨ́ Yésụ úku muruwayi zɨ́ye kɨ́dí, “ꞌBe ꞌbɨ Lomo nɨ káa zɨ́ ꞌdi? Éyị́ bɨ mááyí óto ásá a kɨ́e ní ꞌdi?
18 Então ele disse: A que é semelhante o reino de Deus, e a que eu devo comparar?
19 ꞌBe ꞌbɨ Lomo nɨ káa zɨ́ kúfú kágá bɨ musɨtáda ꞌyị ꞌdịyị́ wo yáká ené ní. Abú kúfú a nɨ nzéré káa zɨ́ kúfú kịndrị́ ní yá, nɨ ngbóró ógụ ené mongụ́ kágá kɨ́ tụ́ꞌdụ́ mɨrásáne e zɨ́ tụ́ꞌdụ́ solụ́ e ndị́sị ógụ útúye komoa kpá kɨ́ ụ́bụ́ ꞌbe ꞌbɨ eyé e.”
19 É semelhante a um grão de semente de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu e fez-se grande árvore; e as aves do céu se aninharam em seus ramos.
20 Zɨ́a kpá úku ándá ledre kɨ́dí, “Éyị́ bɨ mááyí óto ásá ꞌbe ꞌbɨ Lomo kɨ́e ní ꞌdi?
20 E ele disse outra vez: A que eu compararei o reino de Deus?
21 Nɨ ídí káa zɨ́ owụ́ ꞌdeꞌdị́ bɨ cúkuꞌdée ní, nɨyí lótó mongụ́ leꞌyị́ kɨ́e, zɨ́ leꞌyị́ née ꞌdị́ꞌdịné gɨ zɨ́a.”
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas da refeição, até ficar tudo fermentado.
22 Zɨ́ Yésụ ị́nyịné gɨ ore ndéréne kɨ́ ólụ́ne kacɨ́ do ꞌbe e kɨ́ gara ga bɨ kacɨ́ mɨsiꞌdi ní kɨ́ ꞌdodo ledre ꞌbɨ Lomo zɨ́ ꞌyị e gị zɨ́a ndéré ólụ́ne sɨmɨ Yerụsaléma.
22 E ele percorria as cidades e as aldeias, ensinando e viajando em direção a Jerusalém.
23 Zɨ́ ngíti ꞌyị gɨ dongará ꞌyị ga bɨ ndịsị ꞌdódo ledre zɨ́ye ní ndúꞌyú wo kɨ́dí, “Ngére, Lomo nɨ yómo lá dụụ́ ngíti géyị ꞌyị e ndaá ꞌyị e mbá wá?”
23 Então, disse-lhe um: Senhor, são poucos os que são salvos? E ele lhe disse:
24 “ꞌYị idí gámásóꞌdo mɨsiꞌdi za kɨ́ rokoꞌbụné mbá gɨ ro zɨ́a ólụ́ne ꞌbe ꞌbɨ Lomo. Tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e nɨyí yéme royé gɨ ro zɨ́ye ólụ́ye íri, utúasánɨ́ eyé ólụ́ wá.
24 Esforçai-vos para entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não serão capazes.
25 Sɨmɨ bɨ togụ́ Lomo ꞌdụtụ mbotụ ené go ní, sée ga bɨ nɨ ꞌdụ́tụómo sée sága ní, ásé tóro tara mbotụ ndị́sị ṇgúṇgú rosé kɨ́dí, ‘Mongụ́ ꞌyị, idí líkpí mbotụ zɨ́ze.’
25 E uma vez que o dono da casa tiver levantado e fechado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; ele respondendo, vos dirá: Eu não sei de onde vós sois;
26 “Ásé úku ledre zɨ́a kɨ́dí, ‘Luyúzé komoyị́ go, anuzé kóo éyị́ mɨánu kɨ́ éwé éyị́ e kése, ndị́sị kóo kpá ꞌdódo ledre sɨmɨ gara ezé e.’
26 então, começareis a dizer: Nós comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas.
27 “Nɨ úkulúgu ledre zɨ́se gɨrí kɨ́dí, ‘Maꞌdíi, máówo amá sée wá, máówo amá kpá bi bɨ ógụsé gɨ doa ní wá. Ídísé ị́nyị gɨ ore ꞌdáꞌba sée ꞌyị lúyú ledre e.’
27 Mas ele vos responderá: Digo-vos que eu não sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, todos vós trabalhadores da iniquidade.
28 “Gɨ ore, ásé ndị́sị íni ini kɨ́ ndị́sị náná do sosé gɨ zɨ́a ásé lúrú kása Abarayáma e kɨ́ Isáka e kɨ́ Yakóbo e nda kɨ́ ngíti géyị nébị e kɨ́ ndị́sị ꞌbe ꞌbɨ Lomo íri. Tɨ́ lá sée, ndásé íri wá.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Ṛị́kị́ sị́ do ꞌyịmaꞌdí e gɨ do sogo káṇgá ba za mbá nɨyí ógụ sɨmɨ ayímbi ꞌbe ꞌbɨ Lomo íri.
29 E eles virão do oriente, e do ocidente, e do norte, e do sul e assentar-se-ão no reino de Deus.
30 Ídísé lúrú ledre née bɨlámáne. ꞌYị ga bɨ kóo ledreyé ndaá zɨ́ ꞌyịmaꞌdí e owóowó wá ní, nɨyí nda yị́ eyé go kɨ́ ledreyé zɨ́ Lomo owóowó.”
30 E eis que, há últimos que serão primeiros; e primeiros que serão últimos.
31 Cịkị sɨmɨ sịndị́ kadra bɨ Yésụ ndịsị ꞌdódo ledre sɨmɨa née ní, zɨ́ ngíti géyị Farụsáyo e ógụyé úku ledre zɨ́ Yésụ kɨ́dí, “Ólụ́ógụ mu gɨ ona ꞌdáꞌba gɨ zɨ́a ngére Eróde Andipá yeme ledre go gɨ ro úfu yị́ị.”
31 No mesmo dia vieram alguns fariseus e lhe disseram: Sai e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Zɨ́ Yésụ úkulúgu ledre zɨ́ Farụsáyo ga gére née kɨ́dí, “Ídísé ndáꞌba úku ledre zɨ́ Eróde ꞌyị mani née kɨ́dí, karaba kɨ́ kɨ́lóndó máíli aka lágaóyó bɨcayi lomo e gɨ sɨmɨ ꞌyị e kɨ́ yómo ꞌyị ndíyá e kí. Nda sɨmɨ ota sị́lị́ zɨ́ moko máa née ụ́kụ́ne.”
32 E ele lhes disse: Ide e dizei àquela raposa: Eis que eu expulso demônios, e realizo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei aperfeiçoado.
33 Karaba kɨ́ kɨ́lóndó ndéréógụné sɨmɨ sị́lị́ ota, mááyí ídí mɨndéréma ꞌdáꞌdá gị sɨmɨ Yerụsaléma, ngíti éyị́ ụcụomo máa yana wá. Nébị ga bɨ kóo ꞌdáꞌdá ní ufunɨ́ yée mbá íri.
33 Todavia, eu devo caminhar hoje, amanhã e no dia seguinte; porque não pode um profeta perecer fora de Jerusalém.
34 Zɨ́ Yésụ ṇgúṇgú roné gɨ ro ꞌyị ga bɨ ꞌbɨ Yerụsaléma ní kɨ́dí, “Áko, sée ꞌyị ga bɨ ꞌbɨ Yerụsaléma ní, mááyí kɨ́ mongụ́ lerị́ gɨ rosé gɨ zɨ́a Lomo kasa kóo nébị e zɨ́se, zɨ́se úfu yée. Zɨ́se óngboónzó ngíti géyị ꞌyị ga bɨ Lomo kasa yée zɨ́se kɨ́ bɨlámá sanda ní kɨ́ tutú. Máíꞌbí romá gɨ ro kótrụ sée trị́é káa zɨ́ mbágángono bɨ kotrụ owụ́ ꞌbɨ ené e sị́ fúndúne ní, ílisé esé e wá.
34 Ó Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que a ti são enviados; quantas vezes eu quis ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e vós não quisestes!
35 Ídísé ówo a bɨlámáne kɨ́dí Lomo oyó sogoné go zɨ́se. Útúásásé lúrú máa cakaba wá ꞌbúó togụ́ sịndị́ kadra ogụ go zɨ́se úku ledre kɨ́dí, ‘Úndru idí ídí zɨ́ wo bɨ nɨ ógụ kɨ́ ịrị Ngére Lomo ní.’ ”
35 Eis que a vossa casa vos é deixada desolada; e em verdade eu vos digo: Não me vereis até que venha o tempo em que direis: Bendito é o que vem em nome do ­Senhor!

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.