Hebreus 12
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs VC
1 Káa zɨ́ bɨ azé go méngị moko ꞌbɨ Lomo dongará tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga bɨ kóo ṇguṇgunɨ́ ledre ené go ꞌdáꞌdá gɨ zɨ́ze káa zɨ́ ndịsịzé ngásá mɨdogelị́gélị ní, idízé ótoómo ledre ga bɨ nɨyí ụ́cụómo zée kɨ́ méngịónzó moko máa née ní ní mbá ꞌdáꞌba, gɨ ro zɨ́ze méngịógụ a gị do odụné.
1 Desse modo, cercados como estamos de uma tal nuvem de testemunhas, desvencilhemo-nos das cadeias do pecado. Corramos com perseverança ao combate proposto, com o olhar fixo no autor e consumador de nossa fé, Jesus.
2 Bɨ goó kenée ní, idízé óto komozé kɨ́ngaya ro Yésụ bɨ nɨ cíyí ṇgúṇgu ledre ezé ní. Otoomo kóo roné káa zɨ́ éyị́ bɨ ledre romo wo go ní zɨ́ ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Lomo wá ní úfu née do mɨngbúngbu kágá. Mengị kenée, gɨ zɨ́a owo bú kɨ́dí gɨ do kacɨ́ a née, née nɨ ídí kɨ́ rokinyi. Tɨ́ kenée maꞌdíi, nɨyí karaba mɨndị́sịyé kɨ́ Lomo do bi kị́éꞌdo.
2 Em vez de gozo que se lhe oferecera, ele suportou a cruz e está sentado à direita do trono de Deus.
3 Káa zɨ́ bɨ azé kése karaba go kpá ꞌyị ga bɨ ꞌbɨ Yésụ ní, idízé lúrú tóko mɨtóro a bɨ kóo toro ngbúó sɨmɨ ꞌdoꞌdó bɨ ꞌyị ga bɨ ngárá ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Lomo wá ꞌdoꞌdonɨ́ wo kɨ́e ní, zɨ́ze ndị́sị tórozé kpá kenée sɨmɨ bɨ togụ́ ꞌdoꞌdó nɨ ógụ rozé ní káa bɨ azé óyó sogozé zɨ́a ke.
3 Considerai, pois, atentamente aquele que sofreu tantas contrariedades dos pecadores, e não vos deixeis abater pelo desânimo.
4 Máúku zɨ́se, káa zɨ́ bɨ ꞌdoꞌdó ndiki aka sée kɨ́ ási gɨ ro lúyú ledre wá ní, togụ́ ndiki sée go yá ídísé tóro ngbúó, togụ́ umbu yá ídísé úyu.
4 Ainda não tendes resistido até o sangue, na luta contra o pecado.
5 Ledre bɨ mɨéké kúrú Lomo uku zɨ́ze gɨ ro zɨ́a íꞌbí rokoꞌbụ zɨ́se ní lịgị sée go? Bɨ uku kɨ́dí,
5 Estais esquecidos da palavra de animação que vos é dirigida como a filhos: Filho meu, não desprezes a correção do Senhor. Não desanimes, quando repreendido por ele;
6 Ngére ndịsị lengbe lórụ owụ́ ꞌbɨ ené e
6 pois o Senhor corrige a quem ama e castiga todo aquele que reconhece por seu filho {Pr 3,11s}.
7 Togụ́ ngíti géyị ꞌdoꞌdó ogụnɨ́ rosé yá, ídísé ówo a kɨ́dí Lomo ndịsị née énzị komosé gɨ zɨ́a ásé owụ́ ꞌbɨ ené e. Owụ́ e za mbá, ꞌbụyé e ndịsịnɨ́ lórụ yée mɨlórụ.
7 Estais sendo provados para a vossa correção: é Deus que vos trata como filhos. Ora, qual é o filho a quem seu pai não corrige?
8 Owụ́ ꞌbɨ Lomo nɨyí tụ́ꞌdụ́, togụ́ lorụ sée káa zɨ́ bɨ ndịsị lórụ ngíti géyị owụ́ ꞌbɨ ené e ní wá, kɨ́dí ndásé esé née mbigí owụ́ ꞌbɨ ené e wá.
8 Mas se permanecêsseis sem a correção que é comum a todos, seríeis bastardos e não filhos legítimos.
9 Káa zɨ́ bɨ ndịsịzé óto úndru ꞌBụzé máa yée ga bɨ nɨyí ꞌyịmaꞌdí e do sogo káṇgá ona ndịsịnɨ́ lórụ zée gɨ ro zɨ́ze ídíze mbị́ ní, idízé óto úndru ꞌBụzé máa wo bɨ Lomo komo ere ní kpá kenée gɨ ro zɨ́ze ídíze kɨ́ trịdrị bɨ za fí ní.
9 Aliás, temos na terra nossos pais que nos corrigem e, no entanto, os olhamos com respeito. Com quanto mais razão nos havemos de submeter ao Pai de nossas almas, o qual nos dará a vida?
10 ꞌBụzé máa yée ga bɨ nɨyí ꞌyịmaꞌdí e do sogo káṇgá ní, ndịsịnɨ́ lórụ zée kɨ́ ꞌbɨ eyé sómụ́ ledre ꞌbɨ ꞌyịmaꞌdí e ꞌdiya káa ní zɨ́ye úyu eyé. ꞌBụzé máa wo bɨ Lomo nɨ komo ere ní, ndịsị ꞌbɨ ené lórụ zée za cụ́ kɨ́ sómụ́ ledre bɨ ꞌbɨ Lomo ní gɨ ro zɨ́ze ídíze mbigí owụ́ ꞌbɨ ené e.
10 Os primeiros nos educaram para pouco tempo, segundo a sua própria conveniência, ao passo que este o faz para nosso bem, para nos comunicar sua santidade.
11 Sɨmɨ bɨ nɨyí ndị́sị lólorụ ní, ꞌyị ndaá kɨ́ rokinyi wá gɨ zɨ́a owo yị́ ené mɨówo. ꞌYị bɨ lorụnɨ́ wo née, togụ́ ꞌdiꞌbi tɨ́ lorụ máa née yá, nɨ ndị́sị méngị bɨlámá ledre zɨ́a ídíne kɨ́ rokinyi gɨ zɨ́ Lomo.
11 E verdade que toda correção parece, de momento, antes motivo de pesar que de alegria. Mais tarde, porém, granjeia aos que por ela se exercitaram o melhor fruto de justiça e de paz.
12 Bɨ goó kenée ní, ídísé ꞌdíꞌbi sị́lị́se ro Yésụ ndá gɨ ro zɨ́se ndị́sị tórosé kpá fú ngbúó.
12 Levantai, pois, vossas mãos fatigadas e vossos joelhos trêmulos {Is 35,3}.
13 “Ídísé ndị́sị méngị moko ꞌbɨ Lomo tɨ́ káa zɨ́ bɨ Lomo maꞌdáa ili ní.” Gɨ ro zɨ́ lafúse máa yée ga bɨ ṇguṇgunɨ́ aka ledre ꞌbɨ Lomo kɨ́ngaya wá ní ndị́sịyé méngị lódụ́ kacɨ́se, káa bɨ nɨyí lúyú gɨ do mɨsiꞌdi ꞌbɨ Lomo ke.
13 Dirigi os vossos passos pelo caminho certo. Os que claudicam tornem ao bom caminho e não se desviem.
14 Ídísé ndị́sị ndịsị kɨ́ ꞌyị e mbá kɨ́ mɨmbéꞌdesé kị́éꞌdo. Zɨ́se ndị́sịsé méngị dụụ́ éyị́ ga bɨ Lomo ili zɨ́se méngị yée ní gɨ ro zɨ́se ídíse mbigí ꞌyị ené e. Togụ́ ꞌyị ndaá mbigí ꞌyị ꞌbɨ Lomo wá yá, utúasá lúrú Ngére wá.
14 Procurai a paz com todos e ao mesmo tempo a santidade, sem a qual ninguém pode ver o Senhor.
15 Ídísé ndị́sị kɨ́ sáká rosé kɨ́ lafúse káa bɨ ngíti ꞌyị gɨ dongaráse nɨ lúyú gɨ do mɨsiꞌdi ꞌbɨ Lomo ke. Togụ́ ngíti ꞌyị oyóloꞌbó roné go ídíne bɨsinyíne káa do gụ́ṛụ mbiya dongaráse yá, nɨ sínyi sɨmɨ do ngíti géyị ꞌyị e zɨ́ye ótoómo bɨlámá ledre bɨ ꞌdodonɨ́ zɨ́ye ní kenée zɨ́ye óyó sogoyé zɨ́ Yésụ.
15 Estai alerta para que ninguém deixe passar a graça de Deus, e para que não desponte nenhuma planta amarga, capaz de estragar e contaminar a massa inteira.
16 Ídísé ꞌbáꞌbá rosé káa bɨ ásé lúyú ledre ke. ꞌYị bɨ ngárá ófụ́sé rosé kéne wá ní, ndásé sóꞌdo rosé kéne wá. Ndásé ónzóóto ledre ꞌbɨ Lomo lá gɨ ro gbékpị́ éyị́ ga bɨ ꞌbɨ sága ba káa zɨ́ bɨ kóo Ésawu mengịnɨ́ wá. Tɨ́ bɨ kóo nɨ ne ndíká, nɨ ꞌdíꞌbi ꞌbe kacɨ́ ꞌbụné zɨ́ Lomo íꞌbí úndru zɨ́a ní, onzóoto kóo ledre née lá gɨ ro owụ́ éyị́ mɨánu bɨ lá cúkuꞌdée ní.
16 Que não haja entre vós ninguém sensual nem profanador como Esaú, que, por um prato de comida, vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Nda gɨ ꞌdáꞌba sɨmɨ bɨ ili úndru gɨ zɨ́ ꞌbụné ní, úndru ogụ ené lolụ zɨ́a wá. Ini ini má, ꞌbụa iꞌbí ené lolụ kóo úndru zɨ́a wá.
17 E sabeis que, desejando ele em seguida receber a bênção do herdeiro, lhe foi recusada. E não bastaram todas as súplicas e lágrimas para que seu pai mudasse de sentimento...
18 Ndérésé esé ꞌbɨ esé zɨ́ Lomo té do landa bɨ Sináyi kɨ́ꞌdí bɨ kóo ndịsị ódro zɨ́ Isɨréle e zɨ́ rokoꞌbụa ndị́sị ꞌbɨ́léꞌbené káa zɨ́ mbílí phoꞌdụ ní wá. Sɨmɨ sịndị́ kadra máa bɨ kóo née ní, zɨ́ mɨtụlụrụ kóo útúne mbụụ́ zɨ́ bi ídíne mbị́rị, zɨ́ mongụ́ síli ílíne káa zɨ́ mɨgombị ní,
18 Em verdade, não vos aproximastes de uma montanha palpável, invadida por fogo violento, nuvem, trevas, tempestade,
19 togụ́ mbú dịbịlị owụ́ne. Sɨmɨ bɨ Lomo ndịsị ódro ní, zɨ́ sɨmɨ kúrúa ndị́sị ówụ́ne kɨ́ rokoꞌbụné ꞌdága. Bi tóro Isɨréle e ndaá kóo gɨ ro ndị́sị úwú a wá. Zɨ́ye úku ledre zɨ́ mongụ́ ꞌyị eyé Mụ́sa kɨ́dí, Lomo maꞌdáa idí lá úkuíꞌbí ledre taraa zɨ́a ógụné úku a zɨ́ye, yée nɨyí úwú a.
19 som da trombeta e aquela voz tão terrível que os que a ouviram suplicaram que ela não lhes falasse mais.
20 Ukunɨ́ ledre née kenée gɨ zɨ́a ledre bɨ Lomo uku zɨ́ye ní, ngịrị a olụ́ go royé. Bɨ Lomo uku kɨ́dí, “Togụ́ ꞌyị, togụ́ bangá ekị́ go do landa ba yáa yá, idínɨ́ óngboónzó wo kɨ́ tutú ꞌdáꞌba ní.”
20 Estavam verdadeiramente aterrados por esta ordem: Todo aquele que tocar a montanha, mesmo que seja um animal, será apedrejado {Ex 19,12}.
21 Zɨ́ ngịrị ledre née ólụ́ne kpá za cụ́ ro Mụ́sa bɨ nɨ manda ꞌbɨ Isɨréle maáge ní. Zɨ́a úku ledre kɨ́dí, “Ngịrị ledre née olụ́ go kpá za cụ́ romá.”
21 E tão terrível era o espetáculo, que Moisés exclamou: Eu tremo de pavor {Dt 9,19}.
22 Lomo mengị bɨlámá ledre go zɨ́se owụ́ ꞌbɨ Babá e. Likpí mɨsiꞌdi go zɨ́se ógụsé kóꞌdụ́ne sɨmɨ bɨlámá gara ené bɨ Yerụsaléma do landa bɨ Záyono ní. Ógụsé go dongará tụ́ꞌdụ́ maláyika ené ga bɨ komo ere íri ní gɨ ro zɨ́se ndị́sịsé kéye sɨmɨ rokinyi.
22 Vós, ao contrário, vos aproximastes da montanha de Sião, da cidade do Deus vivo, da Jerusalém celestial, das miríades de anjos,
23 Ásé go ndị́sị mbófo Lomo ndro kɨ́ ngíti géyị ꞌyị ené ga bɨ nɨyí komo ere íri bɨ ịrịyé nɨ mɨékéne sɨmɨ bụ́kụ ꞌbɨ trịdrị ní. Ógụsé go zɨ́ Lomo maꞌdáa gɨ zɨ́a nɨ ne ꞌyị ꞌdécị ngbanga ꞌyịmaꞌdí e mbá. Lúyú ledre ndaá lolụ rosé wá, útúásásé kacɨ́ komoa gɨ zɨ́a ásé go ndro kɨ́ ꞌyị ené ga bɨ nɨyí go zɨ́a íri ní.
23 da assembléia festiva dos primeiros inscritos no livro dos céus, e de Deus, juiz universal, e das almas dos justos que chegaram à perfeição,
24 Ógụsé kpá go zɨ́ Yésụ gɨ zɨ́a nɨ ne wo bɨ yeme mɨkánda ledre go dongaráse ꞌyịmaꞌdí e kɨ́ Lomo ní. Zɨ́a léfe sámané ꞌdiꞌbioyó umbu bɨ kóo azé úyu a ze gɨ zɨ́ lúyú ledre ezé e ní gɨ komozé ꞌdáꞌba. ꞌBɨ ené ledre bɨ sámaa mengị ní nɨ bɨlámáne gɨ zɨ́ ledre bɨ kóo sáma Ábele mengị zɨ́a ndáꞌbané do lúndua Káyina bɨ kóo ufu wo ní.
24 enfim, de Jesus, o mediador da Nova Aliança, e do sangue da aspersão, que fala com mais eloqüência que o sangue de Abel.
25 Bɨ goó kenée ní, ídísé ꞌdíꞌbi sị́lị́se ro ledre ꞌbɨ Lomo ngbúó. Togụ́ bɨ Lomo ꞌdoꞌdo kóo Isɨréle e gɨ zɨ́a bɨ kalanɨ́ ledre bɨ kóo kasa Mụ́sa úku a zɨ́ye mɨkála ní, sara togụ́ bɨ uku nda kúrúne cụ́ ne gɨ komo ere zɨ́ze kála a ní nɨ nda ꞌdóꞌdo zée cụ́ káa be ꞌdi? Nɨ rómo mɨrómo.
25 Guardai-vos, pois, de recusar ouvir aquele que fala. Porque, se não escaparam do castigo aqueles que dele se desviaram, quando lhes falava na terra, muito menos escaparemos nós, se o repelirmos, quando nos fala desde o céu.
26 Sɨmɨ bɨ kóo Lomo odro zɨ́ Isɨréle e do landa Sináyi ní, kịꞌdị káṇgá ndịsị kóo méngị roné geré ne gɨ zɨ́ rokoꞌbụa. Zɨ́a úku ándá ledre kɨ́dí, “Sɨmɨ bɨ karanée mááyí úku ándá kúrúma gɨ ro zɨ́ ledre e óyólóꞌbó royé mbá mɨkándayé ní, do sogo káṇgá kɨ́ ere nɨyí kị́zị mbá mɨkị́zị gɨ zɨ́ rokoꞌbụmá.”
26 Depois de ter outrora abalado a terra pela sua voz, ele hoje nos faz esta solene declaração: Ainda uma vez por todas moverei, não só a terra, mas também o céu {Ag 2,6}.
27 Ledre née uku kɨ́dí, Lomo nɨ kị́zị éyị́ ga bɨ otoogụ yée ní, zɨ́a ꞌdíꞌbíóyó yée za mbá ꞌdáꞌba. Éyị́ máa yée ga bɨ kịzịnɨ́ wá ní, nɨyí ídíáká dụụ́ ye ꞌdiꞌbioyonɨ́ yée wá.
27 As palavras ainda uma vez indicam o desaparecimento do que é caduco, do que foi criado, para que só subsista o que é imutável.
28 Káa zɨ́ bɨ azé go ndéréógụ sɨmɨ Káṇgá ꞌbɨ Lomo kɨ́ꞌdí bɨ ngíti éyị́ utúasá kị́zị zée íri wá ní, idízé íni ini kpá kɨ́ íꞌbí mbófo éyị́ zɨ́ Lomo maꞌdáa za kɨ́ mɨmbéꞌdezé mbá gɨ zɨ́a azé go sị́ sị́lị́a nɨ go Ngére ezé za fí.
28 sim, possuindo nós um reino inabalável, dediquemos a Deus um reconhecimento que lhe torne agradável o nosso culto com temor e respeito.
29 “Lomo bɨ ndịsịzé íni ini zɨ́a ba rokoꞌbụa nɨ káa phoꞌdụ ꞌboro bɨ ndịsị ánuónzó ngánza bɨ ro késị́ ní.” Nɨ ánuónzó lúyú ledre e kenée.
29 Porque nosso Deus é um fogo devorador {Dt 4,24}.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.