Hebreus 12
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs BKJ
1 Káa zɨ́ bɨ azé go méngị moko ꞌbɨ Lomo dongará tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga bɨ kóo ṇguṇgunɨ́ ledre ené go ꞌdáꞌdá gɨ zɨ́ze káa zɨ́ ndịsịzé ngásá mɨdogelị́gélị ní, idízé ótoómo ledre ga bɨ nɨyí ụ́cụómo zée kɨ́ méngịónzó moko máa née ní ní mbá ꞌdáꞌba, gɨ ro zɨ́ze méngịógụ a gị do odụné.
1 Portanto, visto que nós também estamos rodeados de uma tão grande nuvem de testemunhas, deixemos de lado todo o peso, e o pecado que tão de perto nos rodeia, e corramos com paciência a corrida que está proposta diante de nós.
2 Bɨ goó kenée ní, idízé óto komozé kɨ́ngaya ro Yésụ bɨ nɨ cíyí ṇgúṇgu ledre ezé ní. Otoomo kóo roné káa zɨ́ éyị́ bɨ ledre romo wo go ní zɨ́ ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Lomo wá ní úfu née do mɨngbúngbu kágá. Mengị kenée, gɨ zɨ́a owo bú kɨ́dí gɨ do kacɨ́ a née, née nɨ ídí kɨ́ rokinyi. Tɨ́ kenée maꞌdíi, nɨyí karaba mɨndị́sịyé kɨ́ Lomo do bi kị́éꞌdo.
2 Olhando para Jesus, o autor e consumador da nossa fé, o qual, pela alegria que lhe foi proposta, suportou a cruz, desprezando a desonra, e está assentado à destra do trono de Deus.
3 Káa zɨ́ bɨ azé kése karaba go kpá ꞌyị ga bɨ ꞌbɨ Yésụ ní, idízé lúrú tóko mɨtóro a bɨ kóo toro ngbúó sɨmɨ ꞌdoꞌdó bɨ ꞌyị ga bɨ ngárá ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Lomo wá ꞌdoꞌdonɨ́ wo kɨ́e ní, zɨ́ze ndị́sị tórozé kpá kenée sɨmɨ bɨ togụ́ ꞌdoꞌdó nɨ ógụ rozé ní káa bɨ azé óyó sogozé zɨ́a ke.
3 Considerai, pois, aquele que suportou tais contradições dos pecadores contra si mesmo, a fim de que não fiqueis exaustos e desencorajados em vossas mentes.
4 Máúku zɨ́se, káa zɨ́ bɨ ꞌdoꞌdó ndiki aka sée kɨ́ ási gɨ ro lúyú ledre wá ní, togụ́ ndiki sée go yá ídísé tóro ngbúó, togụ́ umbu yá ídísé úyu.
4 Vós ainda não resististes até ao sangue, lutando contra o pecado.
5 Ledre bɨ mɨéké kúrú Lomo uku zɨ́ze gɨ ro zɨ́a íꞌbí rokoꞌbụ zɨ́se ní lịgị sée go? Bɨ uku kɨ́dí,
5 E vos esquecestes da exortação que vos fala, como a filhos: Filho meu, não desprezes o castigo do Senhor, e não desfaleças quando fores repreendido por ele.
6 Ngére ndịsị lengbe lórụ owụ́ ꞌbɨ ené e
6 Pois aquele a quem o Senhor ama também castiga, e açoita a cada filho que recebe.
7 Togụ́ ngíti géyị ꞌdoꞌdó ogụnɨ́ rosé yá, ídísé ówo a kɨ́dí Lomo ndịsị née énzị komosé gɨ zɨ́a ásé owụ́ ꞌbɨ ené e. Owụ́ e za mbá, ꞌbụyé e ndịsịnɨ́ lórụ yée mɨlórụ.
7 Se suportais o castigo, Deus vos trata como filhos; pois, qual é o filho a quem o pai não castigue?
8 Owụ́ ꞌbɨ Lomo nɨyí tụ́ꞌdụ́, togụ́ lorụ sée káa zɨ́ bɨ ndịsị lórụ ngíti géyị owụ́ ꞌbɨ ené e ní wá, kɨ́dí ndásé esé née mbigí owụ́ ꞌbɨ ené e wá.
8 Mas se ficais sem castigo, do qual todos são feitos participantes, então sois bastardos, e não filhos.
9 Káa zɨ́ bɨ ndịsịzé óto úndru ꞌBụzé máa yée ga bɨ nɨyí ꞌyịmaꞌdí e do sogo káṇgá ona ndịsịnɨ́ lórụ zée gɨ ro zɨ́ze ídíze mbị́ ní, idízé óto úndru ꞌBụzé máa wo bɨ Lomo komo ere ní kpá kenée gɨ ro zɨ́ze ídíze kɨ́ trịdrị bɨ za fí ní.
9 Além do mais, tivemos pais segundo a carne, que nos corrigiram, e nós lhes prestamos reverência; não devemos então nos sujeitar muito mais ao Pai dos espíritos, e viver?
10 ꞌBụzé máa yée ga bɨ nɨyí ꞌyịmaꞌdí e do sogo káṇgá ní, ndịsịnɨ́ lórụ zée kɨ́ ꞌbɨ eyé sómụ́ ledre ꞌbɨ ꞌyịmaꞌdí e ꞌdiya káa ní zɨ́ye úyu eyé. ꞌBụzé máa wo bɨ Lomo nɨ komo ere ní, ndịsị ꞌbɨ ené lórụ zée za cụ́ kɨ́ sómụ́ ledre bɨ ꞌbɨ Lomo ní gɨ ro zɨ́ze ídíze mbigí owụ́ ꞌbɨ ené e.
10 Porque aqueles, verdadeiramente, por um tempo, nos corrigiam como bem lhes parecia; mas este, para nossa vantagem, para que possamos ser participantes de sua santidade.
11 Sɨmɨ bɨ nɨyí ndị́sị lólorụ ní, ꞌyị ndaá kɨ́ rokinyi wá gɨ zɨ́a owo yị́ ené mɨówo. ꞌYị bɨ lorụnɨ́ wo née, togụ́ ꞌdiꞌbi tɨ́ lorụ máa née yá, nɨ ndị́sị méngị bɨlámá ledre zɨ́a ídíne kɨ́ rokinyi gɨ zɨ́ Lomo.
11 Porém, nenhum castigo parece ser prazeroso para o castigado, mas angustiante; contudo, posteriormente, produz um fruto pacífico de justiça para aqueles exercitados por ele.
12 Bɨ goó kenée ní, ídísé ꞌdíꞌbi sị́lị́se ro Yésụ ndá gɨ ro zɨ́se ndị́sị tórosé kpá fú ngbúó.
12 Portanto, levantai as mãos que se encontram cansadas, e os joelhos fracos.
13 “Ídísé ndị́sị méngị moko ꞌbɨ Lomo tɨ́ káa zɨ́ bɨ Lomo maꞌdáa ili ní.” Gɨ ro zɨ́ lafúse máa yée ga bɨ ṇguṇgunɨ́ aka ledre ꞌbɨ Lomo kɨ́ngaya wá ní ndị́sịyé méngị lódụ́ kacɨ́se, káa bɨ nɨyí lúyú gɨ do mɨsiꞌdi ꞌbɨ Lomo ke.
13 E fazei caminhos retos para os vossos pés, para que o que manqueja não se desvie para fora do caminho, mas que seja curado.
14 Ídísé ndị́sị ndịsị kɨ́ ꞌyị e mbá kɨ́ mɨmbéꞌdesé kị́éꞌdo. Zɨ́se ndị́sịsé méngị dụụ́ éyị́ ga bɨ Lomo ili zɨ́se méngị yée ní gɨ ro zɨ́se ídíse mbigí ꞌyị ené e. Togụ́ ꞌyị ndaá mbigí ꞌyị ꞌbɨ Lomo wá yá, utúasá lúrú Ngére wá.
14 Segui a paz com todos os homens, e a santidade, sem a qual nenhum homem verá o Senhor.
15 Ídísé ndị́sị kɨ́ sáká rosé kɨ́ lafúse káa bɨ ngíti ꞌyị gɨ dongaráse nɨ lúyú gɨ do mɨsiꞌdi ꞌbɨ Lomo ke. Togụ́ ngíti ꞌyị oyóloꞌbó roné go ídíne bɨsinyíne káa do gụ́ṛụ mbiya dongaráse yá, nɨ sínyi sɨmɨ do ngíti géyị ꞌyị e zɨ́ye ótoómo bɨlámá ledre bɨ ꞌdodonɨ́ zɨ́ye ní kenée zɨ́ye óyó sogoyé zɨ́ Yésụ.
15 Examinando diligentemente para que nenhum homem fracasse da graça de Deus; para que nenhuma raiz de amargura, brotando, vos perturbe, e por ela muitos sejam contaminados.
16 Ídísé ꞌbáꞌbá rosé káa bɨ ásé lúyú ledre ke. ꞌYị bɨ ngárá ófụ́sé rosé kéne wá ní, ndásé sóꞌdo rosé kéne wá. Ndásé ónzóóto ledre ꞌbɨ Lomo lá gɨ ro gbékpị́ éyị́ ga bɨ ꞌbɨ sága ba káa zɨ́ bɨ kóo Ésawu mengịnɨ́ wá. Tɨ́ bɨ kóo nɨ ne ndíká, nɨ ꞌdíꞌbi ꞌbe kacɨ́ ꞌbụné zɨ́ Lomo íꞌbí úndru zɨ́a ní, onzóoto kóo ledre née lá gɨ ro owụ́ éyị́ mɨánu bɨ lá cúkuꞌdée ní.
16 E não haja algum fornicário ou pessoa profana, como Esaú, que por um bocado de alimento vendeu o seu direito de primogenitura.
17 Nda gɨ ꞌdáꞌba sɨmɨ bɨ ili úndru gɨ zɨ́ ꞌbụné ní, úndru ogụ ené lolụ zɨ́a wá. Ini ini má, ꞌbụa iꞌbí ené lolụ kóo úndru zɨ́a wá.
17 Porque bem sabeis que, posteriormente, querendo ele ainda herdar a bênção, foi rejeitado, porque não achou espaço para arrependimento, embora tivesse buscado cuidadosamente entre lágrimas.
18 Ndérésé esé ꞌbɨ esé zɨ́ Lomo té do landa bɨ Sináyi kɨ́ꞌdí bɨ kóo ndịsị ódro zɨ́ Isɨréle e zɨ́ rokoꞌbụa ndị́sị ꞌbɨ́léꞌbené káa zɨ́ mbílí phoꞌdụ ní wá. Sɨmɨ sịndị́ kadra máa bɨ kóo née ní, zɨ́ mɨtụlụrụ kóo útúne mbụụ́ zɨ́ bi ídíne mbị́rị, zɨ́ mongụ́ síli ílíne káa zɨ́ mɨgombị ní,
18 Porque não chegastes a um monte que possa ser tocado, queimado com fogo, nem ao negrume, à escuridão, e à tempestade,
19 togụ́ mbú dịbịlị owụ́ne. Sɨmɨ bɨ Lomo ndịsị ódro ní, zɨ́ sɨmɨ kúrúa ndị́sị ówụ́ne kɨ́ rokoꞌbụné ꞌdága. Bi tóro Isɨréle e ndaá kóo gɨ ro ndị́sị úwú a wá. Zɨ́ye úku ledre zɨ́ mongụ́ ꞌyị eyé Mụ́sa kɨ́dí, Lomo maꞌdáa idí lá úkuíꞌbí ledre taraa zɨ́a ógụné úku a zɨ́ye, yée nɨyí úwú a.
19 e ao som de uma trombeta, e à voz das palavras, a qual os que a ouviram pediram que se lhes não falasse mais.
20 Ukunɨ́ ledre née kenée gɨ zɨ́a ledre bɨ Lomo uku zɨ́ye ní, ngịrị a olụ́ go royé. Bɨ Lomo uku kɨ́dí, “Togụ́ ꞌyị, togụ́ bangá ekị́ go do landa ba yáa yá, idínɨ́ óngboónzó wo kɨ́ tutú ꞌdáꞌba ní.”
20 (Porque não podiam suportar o que se lhes ordenava, e se até um animal tocar o monte, será apedrejado ou transpassado com um dardo.
21 Zɨ́ ngịrị ledre née ólụ́ne kpá za cụ́ ro Mụ́sa bɨ nɨ manda ꞌbɨ Isɨréle maáge ní. Zɨ́a úku ledre kɨ́dí, “Ngịrị ledre née olụ́ go kpá za cụ́ romá.”
21 E tão terrível era a visão, que Moisés disse: Tenho pavor e tremo).
22 Lomo mengị bɨlámá ledre go zɨ́se owụ́ ꞌbɨ Babá e. Likpí mɨsiꞌdi go zɨ́se ógụsé kóꞌdụ́ne sɨmɨ bɨlámá gara ené bɨ Yerụsaléma do landa bɨ Záyono ní. Ógụsé go dongará tụ́ꞌdụ́ maláyika ené ga bɨ komo ere íri ní gɨ ro zɨ́se ndị́sịsé kéye sɨmɨ rokinyi.
22 Mas chegastes ao monte Sião, e à cidade do Deus vivo, à Jerusalém celestial, e a uma companhia incontável de anjos;
23 Ásé go ndị́sị mbófo Lomo ndro kɨ́ ngíti géyị ꞌyị ené ga bɨ nɨyí komo ere íri bɨ ịrịyé nɨ mɨékéne sɨmɨ bụ́kụ ꞌbɨ trịdrị ní. Ógụsé go zɨ́ Lomo maꞌdáa gɨ zɨ́a nɨ ne ꞌyị ꞌdécị ngbanga ꞌyịmaꞌdí e mbá. Lúyú ledre ndaá lolụ rosé wá, útúásásé kacɨ́ komoa gɨ zɨ́a ásé go ndro kɨ́ ꞌyị ené ga bɨ nɨyí go zɨ́a íri ní.
23 à igreja e assembleia geral dos primogênitos, que estão inscritos no céu, e a Deus, o juiz de todos, e aos espíritos dos homens justos aperfeiçoados;
24 Ógụsé kpá go zɨ́ Yésụ gɨ zɨ́a nɨ ne wo bɨ yeme mɨkánda ledre go dongaráse ꞌyịmaꞌdí e kɨ́ Lomo ní. Zɨ́a léfe sámané ꞌdiꞌbioyó umbu bɨ kóo azé úyu a ze gɨ zɨ́ lúyú ledre ezé e ní gɨ komozé ꞌdáꞌba. ꞌBɨ ené ledre bɨ sámaa mengị ní nɨ bɨlámáne gɨ zɨ́ ledre bɨ kóo sáma Ábele mengị zɨ́a ndáꞌbané do lúndua Káyina bɨ kóo ufu wo ní.
24 e a Jesus, o mediador de um novo pacto, e ao sangue da aspersão, que comunica algo melhor do que aquele de Abel.
25 Bɨ goó kenée ní, ídísé ꞌdíꞌbi sị́lị́se ro ledre ꞌbɨ Lomo ngbúó. Togụ́ bɨ Lomo ꞌdoꞌdo kóo Isɨréle e gɨ zɨ́a bɨ kalanɨ́ ledre bɨ kóo kasa Mụ́sa úku a zɨ́ye mɨkála ní, sara togụ́ bɨ uku nda kúrúne cụ́ ne gɨ komo ere zɨ́ze kála a ní nɨ nda ꞌdóꞌdo zée cụ́ káa be ꞌdi? Nɨ rómo mɨrómo.
25 Vede que não rejeiteis ao que fala; porque, se aqueles que rejeitaram o que na terra lhes falava não escaparam, muito menos nós escaparemos, se nos desviarmos daquele que nos fala lá de cima, nos céus;
26 Sɨmɨ bɨ kóo Lomo odro zɨ́ Isɨréle e do landa Sináyi ní, kịꞌdị káṇgá ndịsị kóo méngị roné geré ne gɨ zɨ́ rokoꞌbụa. Zɨ́a úku ándá ledre kɨ́dí, “Sɨmɨ bɨ karanée mááyí úku ándá kúrúma gɨ ro zɨ́ ledre e óyólóꞌbó royé mbá mɨkándayé ní, do sogo káṇgá kɨ́ ere nɨyí kị́zị mbá mɨkị́zị gɨ zɨ́ rokoꞌbụmá.”
26 a voz do qual moveu a terra, mas agora prometeu, dizendo: Ainda uma vez sacudirei, não apenas a terra, mas também o céu.
27 Ledre née uku kɨ́dí, Lomo nɨ kị́zị éyị́ ga bɨ otoogụ yée ní, zɨ́a ꞌdíꞌbíóyó yée za mbá ꞌdáꞌba. Éyị́ máa yée ga bɨ kịzịnɨ́ wá ní, nɨyí ídíáká dụụ́ ye ꞌdiꞌbioyonɨ́ yée wá.
27 E esta palavra: Ainda uma vez mais, significa a remoção das coisas móveis, como as coisas que são criadas, para que as coisas que são imóveis permaneçam.
28 Káa zɨ́ bɨ azé go ndéréógụ sɨmɨ Káṇgá ꞌbɨ Lomo kɨ́ꞌdí bɨ ngíti éyị́ utúasá kị́zị zée íri wá ní, idízé íni ini kpá kɨ́ íꞌbí mbófo éyị́ zɨ́ Lomo maꞌdáa za kɨ́ mɨmbéꞌdezé mbá gɨ zɨ́a azé go sị́ sị́lị́a nɨ go Ngére ezé za fí.
28 Portanto, tendo recebido um reino que não pode ser removido, retenhamos a graça, pela qual podemos servir a Deus de forma aceitável, com reverência e temor divino.
29 “Lomo bɨ ndịsịzé íni ini zɨ́a ba rokoꞌbụa nɨ káa phoꞌdụ ꞌboro bɨ ndịsị ánuónzó ngánza bɨ ro késị́ ní.” Nɨ ánuónzó lúyú ledre e kenée.
29 Porque o nosso Deus é um fogo consumidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.