Gênesis 48
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs ARC
1 Nda gɨ do kacɨ́ ngíti géyị sịndị́ kadra e zɨ́ sanda ndéréne zɨ́ Yoséfa kɨ́dí, “ꞌBụyị́ nɨ kɨ́ ndíyá kɨ́ngaya.” Zɨ́ Yoséfa ꞌdíꞌbi wotị́ne ga bɨ gbre, Manási e kɨ́ Efarayíma ní kpa kɨ́ne.
1 E aconteceu, depois destas coisas, que disseram a José: Eis que teu pai está enfermo. Então, tomou consigo os seus dois filhos, Manassés e Efraim.
2 Sɨmɨ bɨ ukunɨ́ ledre zɨ́ Yakóbo kɨ́dí, “Wotị́yị Yoséfa ogụ go lúrú yị́ị ní,” zɨ́a óꞌbụ roné ị́nyịné ndị́sịné tara ṛangba ꞌdága.
2 E um deu parte a Jacó e disse: Eis que José, teu filho, vem a ti. E esforçou-se Israel e assentou-se sobre a cama.
3 Zɨ́ Yakóbo úku ledre zɨ́ Yoséfa kɨ́dí, “Lomo bɨ kɨ́ rokoꞌbụné kɨ́ngaya ní ꞌdodo kóo roné zɨ́ma sɨmɨ Lụ́zụ sɨmɨ káṇgá bɨ Kanána ní, zɨ́a kóo íꞌbí úndru zɨ́ma,
3 E Jacó disse a José: O Deus Todo-Poderoso me apareceu em Luz, na terra de Canaã, e me abençoou,
4 zɨ́a úku ledre zɨ́ma kɨ́dí, ‘Mááyí óto yị́ị zɨ́yị étrịyị́ kɨ́ngaya, zɨ́ bulúnduyị́ e ndíkiógụ ṛị́kị́ sị́ do ꞌyịmaꞌdí e. Mááyí karanée íꞌbí káṇgá ba zɨ́yị kɨ́ bulúnduyị́ ga bɨ nɨyí ógụ gɨ do kacɨ́yị ní za fí, zɨ́a ídíne káa do ꞌbɨ eyé.’
4 e me disse: Eis que te farei frutificar e multiplicar, e te porei por multidão de povos, e darei esta terra à tua semente depois de ti, em possessão perpétua.
5 “Bɨ ba ní wotị́yị ga bɨ ndikinɨ́ yée zɨ́yị gbre sɨmɨ káṇgá ꞌbɨ Ízibiti ona ꞌdáꞌdá zɨ́ma kɨ́ ógụmá zɨ́yị sɨmɨ káṇgá ꞌbɨ Ízibiti ní, nɨyí go ógụ ídí wotị́ma e, Efarayíma e kɨ́ Manási. Nɨyí go ógụ ídí zɨ́ma káa zɨ́ Rụ́bene e kɨ́ Simiyóna bɨ nɨyí wotị́ma e ní.
5 Agora, pois, os teus dois filhos, que te nasceram na terra do Egito, antes que eu viesse a ti no Egito, são meus; Efraim e Manassés serão meus, como Rúben e Simeão.
6 Owụ́ ga bɨ gɨ do kacɨ́ye ní, nɨyí nda ídí go ꞌbɨ eyị́ e. Éyị́ sị́lị́ bɨ nɨyí ógụndíki a ní, nɨ ógụ gɨ zɨ́ Manási e kɨ́ Efarayíma.
6 Mas a tua geração, que gerarás depois deles, será tua; segundo o nome de seus irmãos serão chamados na sua herança.
7 Ledre nɨ gɨ ro mbágáyị káa. Sɨmɨ bɨ máị́nyị gɨ sɨmɨ Padána zɨ́ Rayéle úyuné do mɨsiꞌdi sɨmɨ káṇgá ꞌbɨ Kanána ní, zɨ́a kóo íꞌbí mongụ́ sómụ́ ledre zɨ́ma. Efaráta bɨ ndịsịnɨ́ kpá ndólo a Beteléme ní nɨ aka yị́ ené kóo gbála, zɨ́ze kóo óto wo cịkị do mɨsiꞌdi ore.”
7 Vindo, pois, eu de Padã, me morreu Raquel na terra de Canaã, no caminho, quando ainda ficava um pequeno espaço de terra para vir a Efrata; e eu a sepultei ali, no caminho de Efrata, que é Belém.
8 Sɨmɨ bɨ Yakóbo lurú wotị́ Yoséfa ga gére ní, zɨ́a ndúnduꞌyú kɨ́dí, “Owụ́ ga gére née náambi e?”
8 E Israel viu os filhos de José e disse: Quem são estes?
9 Zɨ́ Yoséfa úkulúgu ledre zɨ́ ꞌbụné kɨ́dí, “Babá, née owụ́ ga bɨ Lomo iꞌbí yée zɨ́ma ona ní.”
9 E José disse a seu pai: Eles são meus filhos, que Deus me tem dado aqui. E ele disse: Peço-te, traze-mos aqui, para que os abençoe.
10 Komo Yakóbo lurú lolụ kóo bi mbị́ wá gɨ zɨ́ ngoko, gɨ zɨ́ kéyị née ní, utúasá lúrú bi bɨlámáne wá. Née ní zɨ́ Yoséfa ꞌdíꞌbiógụ wotị́ne ga gére née gbóo ro Yakóbo, zɨ́ ꞌbụa fáka yée roné íꞌbí úndru zɨ́ye.
10 Os olhos, porém, de Israel eram carregados de velhice, já não podia ver bem; e fê-los chegar a ele, e beijou-os e abraçou-os.
11 Zɨ́a úku ledre zɨ́ Yoséfa kɨ́dí, “Máówo amá lolụ kóo bɨ kɨ́dí mááyí lúrú komoyị́ ní wá. Bɨ ba ní Lomo otoomo máa go zɨ́ma kpá lúrú owụ́ e gɨ sɨmɨyị́.”
11 E Israel disse a José: Eu não cuidara ver o teu rosto; e eis que Deus me fez ver a tua semente também.
12 Zɨ́ Yoséfa ị́mbị́óyó yée gɨ do sịndị́ Yakóbo do útúlóꞌbụ komoné bi.
12 Então, José os tirou de seus joelhos e inclinou-se à terra diante da sua face.
13 Zɨ́ Yoséfa ꞌdíꞌbi yée gbrengárá, zɨ́a óto Efarayíma zɨ́ Yakóbo do ngelị do óto Manási do anú.
13 E tomou José a ambos, a Efraim na sua mão direita, à esquerda de Israel, e a Manassés na sua mão esquerda, à direita de Israel, e fê-los chegar a ele.
14 Zɨ́ Yakóbo ngílífi sị́lị́ne. Zɨ́a óto sị́lị́ne ꞌbɨ anú do Efarayíma bɨ nɨ owụ́ ní. Do nda óto sị́lị́ne ꞌbɨ ngelị do Manási bɨ ndíká ní.
14 Mas Israel estendeu a sua mão direita e a pôs sobre a cabeça de Efraim, ainda que era o menor, e a sua esquerda sobre a cabeça de Manassés, dirigindo as suas mãos avisadamente, ainda que Manassés era o primogênito.
15 Zɨ́a íꞌbí úndru zɨ́ Yoséfa do úku ledre kɨ́dí,
15 E abençoou a José e disse: O Deus, em cuja presença andaram os meus pais Abraão e Isaque, o Deus que me sustentou, desde que eu nasci até este dia,
16 Nɨ ne Lomo bɨ lúrú bi kacɨ́ma sɨmɨ ledre e za mbá ní,
16 o Anjo que me livrou de todo o mal, abençoe estes rapazes; e seja chamado neles o meu nome e o nome de meus pais Abraão e Isaque; e multipliquem-se, como peixes em multidão, no meio da terra.
17 Sɨmɨ bɨ Yoséfa lurú ꞌbụné oto nda yị́ ené sị́lị́ne ꞌbɨ anú do Efarayíma ní, zɨ́ bi sínyíne roa. Zɨ́a ị́nyịné gɨ ro ꞌdíꞌbióyó sị́lị́ ꞌbụné ꞌbɨ anú gɨ do Efarayíma gɨ ro óto a do Manási.
17 Vendo, pois, José que seu pai punha a sua mão direita sobre a cabeça de Efraim, foi mau aos seus olhos; e tomou a mão de seu pai, para a transpor de sobre a cabeça de Efraim à cabeça de Manassés.
18 Zɨ́ Yoséfa úku ledre zɨ́ ꞌbụné kɨ́dí, “Babá, owụ́ndíká nɨ ba óto sị́lị́yị ꞌbɨ anú doa.”
18 E José disse a seu pai: Não assim, meu pai, porque este é o primogênito; põe a tua mão direita sobre a sua cabeça.
19 Tɨ́ lá Yakóbo asi yị́ ené mɨási. Zɨ́a úku ledre kɨ́dí, “Máówo bú, owụ́ ꞌbɨ amáa, máówo bú. Bulúndu Manási nɨyí kpá ídí tụ́ꞌdụ́. Tɨ́ lá bulúndu Efarayíma nɨyí ídí tụ́ꞌdụ́ rómo do ꞌbɨ Manási, bulúnduga nɨyí ndíkiógụ tụ́ꞌdụ́ sị́ do ꞌyịmaꞌdí e.”
19 Mas seu pai o recusou e disse: Eu o sei, filho meu, eu o sei; também ele será um povo e também ele será grande; contudo, o seu irmão menor será maior que ele, e a sua semente será uma multidão de nações.
20 Zɨ́ Yakóbo íꞌbí úndru zɨ́ye sɨmɨ sị́lị́ bɨ kóo née zɨ́a úku ledre kɨ́dí,
20 Assim, os abençoou naquele dia, dizendo: Em ti Israel abençoará, dizendo: Deus te ponha como a Efraim e como a Manassés. E pôs a Efraim diante de Manassés.
21 Née ní, zɨ́ Yakóbo úku ledre zɨ́ Yoséfa kɨ́dí, “Káa zɨ́ bɨ lúrú go née, málúꞌbú lolụ gɨ do kacɨ́ ba kɨ́ngaya wá. Tɨ́ lá Lomo nɨ lúrú bi kacɨ́se zɨ́a ꞌdíꞌbilúgu sée sɨmɨ káṇgá ꞌbɨ bulúndusé e.
21 Depois, disse Israel a José: Eis que eu morro, mas Deus será convosco e vos fará tornar à terra de vossos pais.
22 Bɨ ba ní, máíꞌbí Sekéme go zɨ́yị ndaá zɨ́ lúnduyị́ e wá. Née bɨlámá ị́rịgbére bɨ kóo máꞌdíꞌbi gɨ zɨ́ ezeokóma e Amóra e ní.”
22 E eu te tenho dado a ti um pedaço de terra mais que a teus irmãos, o qual tomei com a minha espada e com o meu arco da mão dos amorreus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 48, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.