Gênesis 35
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NTLH
1 Gɨ do kacɨ́ ledre née ní, zɨ́ Lomo úku ledre zɨ́ Yakóbo kɨ́dí, “Ómụ́ mu ndéré ndị́sịyị́ sɨmɨ Bétele, zɨ́yị óꞌbó mbayi íri zɨ́ Lomo bɨ kóo ꞌdodo roné zɨ́yị sɨmɨ bɨ kóo áyí ndị́sị ngásá gɨ zɨ́ lúnduyị́ Ésawu ní.”
1 Deus disse a Jacó: — Apronte-se, vá para Betel e fique morando lá. Em Betel construa um altar e o dedique a mim, o Deus que lhe apareceu quando você estava fugindo do seu irmão Esaú.
2 Née ní, zɨ́ Yakóbo úku ledre zɨ́ ꞌyị ꞌbɨ ꞌbe ꞌbɨ ené e kɨ́ ꞌyị ga bɨ kóo nɨyí kéye ní kɨ́dí, “Ụ́cụóyósé lomo ꞌbɨ ꞌyị lóṇgó ga bɨ do sị́lị́se née mbá ꞌdáꞌba, zɨ́se méngị ondụ́ bɨ ndịsị óto ꞌyị zɨ́a útúásáne kacɨ́ komo Lomo ní, zɨ́se nda ꞌdíꞌbi bɨlámá bongó esé e ésị yée rosé.
2 Então Jacó disse à sua família e a todos os que estavam com ele: — Joguem fora todas as imagens dos deuses estrangeiros que vocês têm.
3 Gɨ ore zɨ́se ógụsé zɨ́ze ndéréze sɨmɨ Bétele, kɨ́ꞌdí bɨ mááyí óꞌbó mbayi zɨ́ Lomo ní. Lomo bɨ ndịsị úwú ini amá sɨmɨ bɨ mááyí kɨ́ mongụ́ sómụ́ ledre, zɨ́a ndị́sịné lúrú bi ne kacɨ́ma kacɨ́ kadra mbá ní.”
3 Aprontem-se, que nós vamos para Betel. Ali vou fazer um altar dedicado ao Deus que me ajudou no tempo da minha aflição e que tem estado comigo em todos os lugares por onde tenho andado.
4 Née ní, zɨ́ye íꞌbí lomo ga gére kɨ́ ngoꞌdi ga bɨ ro mbílíye ní mbá zɨ́ Yakóbo. Zɨ́ Yakóbo ícióto lomo kɨ́ éyị́ mbílí ga gére née sɨmɨ káṇgá cịkị sị́ kágá sɨmɨ Sekéme ore.
4 Eles entregaram as imagens dos deuses estrangeiros que tinham e os brincos que usavam nas orelhas. E Jacó enterrou tudo debaixo da árvore sagrada que fica perto de Siquém.
5 Sɨmɨ bɨ Yakóbo e kɨ́ ꞌyị ené e ịnyịnɨ́ go ndéré ní, zɨ́ Lomo ésị ngịrị sɨmɨ ꞌyị ga bɨ sɨmɨ gara ore ní mbá, káa bɨ nɨyí ndéré lódụ́ Yakóbo e kɨ́ ꞌyị ené e ke.
5 Quando eles foram embora, Deus fez com que os moradores das cidades vizinhas ficassem com um medo terrível, e por isso eles não perseguiram Jacó.
6 Zɨ́ Yakóbo e kɨ́ ꞌyị ga bɨ kóo do kacɨ́ne ní ndéréógụyé sɨmɨ bi bɨ kɨ́ ịrịné Lụ́zụ bɨ ndịsịnɨ́ kpá ndólo a Bétele, sɨmɨ káṇgá bɨ Kanána ní.
6 Assim, Jacó e toda a sua gente chegaram a Luz, cidade que também é conhecida pelo nome de Betel e que fica na terra de Canaã.
7 Sɨmɨ Bétele íri, zɨ́a óꞌbó mbayi zɨ́ Lomo do ị́fị́ ịrị a, Lomo ꞌbɨ Bétele gɨ zɨ́a Lomo ꞌdodo kóo roné zɨ́a ore sɨmɨ bɨ nɨ ngásáóyó roné gɨ zɨ́ lúnduné ní.
7 Ali ele construiu um altar e pôs naquele lugar o nome de “O Deus de Betel” porque ali Deus havia aparecido a ele, quando estava fugindo do seu irmão.
8 Née ní, zɨ́ Débura bɨ ngboróogụ Rebéka ní úyuné. Do óto bi zɨ́a sị́ ngíti mongụ́ kágá kɨ́ ịrịné óka sɨmɨ Bétele ore. Zɨ́ye ị́fị́ ịrị bi née Alóni Bakụ́tụ.
8 Naquele lugar morreu Débora, a mulher que havia sido babá de Rebeca. Ela foi sepultada debaixo da árvore sagrada que fica ao sul de Betel. E puseram naquele lugar o nome de “Árvore Sagrada das Lágrimas”.
9 Gɨ do kacɨ́ bɨ Yakóbo ndaꞌbaogụ gɨ sɨmɨ Padána Aráma ní, zɨ́ Lomo ꞌdódo roné zɨ́a do íꞌbí ándá úndru zɨ́a.
9 Quando Jacó voltou da Mesopotâmia, Deus lhe apareceu outra vez e o abençoou,
10 Zɨ́ Lomo úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Ịrịyị́ nɨ yị́ ené tɨ́ Yakóbo, tɨ́ lá utúasánɨ́ lolụ ndólo yị́ị Yakóbo wá, nɨyí nda ndólo yị́ị go Isɨréle.” Née ní zɨ́a ị́nyịné ị́fị́ ịrị doa Isɨréle.
10 dizendo: “Você se chama Jacó, porém esse não será mais o seu nome; agora o seu nome será Israel.” Assim, Deus pôs nele o nome de Israel.
11 Gɨ ore zɨ́ Lomo úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Mááyí Lomo bɨ rokoꞌbụ a ofụ go ní, máíꞌbí rokoꞌbụ go zɨ́yị ndíki tụ́ꞌdụ́ owụ́ e, zɨ́ bulúnduyị́ e étrịyé tụ́ꞌdụ́. Ṛị́kị́ sị́ do ꞌyịmaꞌdí e, kɨ́ bi eyé e nɨyí ólụ́ógụ gɨ sɨmɨyị́, zɨ́ ngíti géyị ídíye káa do mɨngburoko ngére e.
11 E disse também: “Eu sou o Deus Todo-Poderoso. Tenha muitos filhos e muitos descendentes. Uma nação e muitos povos sairão de você, e entre os seus descendentes haverá reis.
12 Káṇgá bɨ kóo máíꞌbí zɨ́ Abarayáma e kɨ́ Isáka ní, máíꞌbí kpá go zɨ́yị, mááyí kpá íꞌbí káṇgá née zɨ́ bulúnduyị́ e gɨ do kacɨ́yị.”
12 A terra que dei a Abraão e a Isaque darei também a você e depois a darei aos seus descendentes.”
13 Sɨmɨ bɨ Lomo uku ledre née kenée ní, zɨ́a ị́nyịné ndéréókpóne gɨ do bi bɨ gáa ndịsị ódro doa zɨ́ Yakóbo ní.
13 Quando acabou de falar com Jacó, Deus subiu e foi embora daquele lugar.
14 Gɨ ore, zɨ́ Yakóbo ícióto mongụ́ tutú cị́ ꞌdága do bi bɨ Lomo odro zɨ́a doa née. Zɨ́a ị́nyịné ꞌdíꞌbi leꞌyị́ kɨ́ sụꞌbụ́ léfe a do tutú née káa do ꞌdáná éyị́ óto úndru Lomo kɨ́e.
14 Então Jacó pegou uma pedra e a colocou como pilar no lugar onde Deus havia falado com ele. Ele a separou para Deus, derramando vinho e azeite em cima.
15 Zɨ́ Yakóbo ị́fị́ ịrị bi bɨ Lomo odro zɨ́a doa née Bétele.
15 E pôs naquele lugar o nome de Betel.
16 Née ní, zɨ́ Yakóbo e ómụ́ye gɨ sɨmɨ Bétele gɨ ore, sɨmɨ bɨ nɨyí aka do mɨsiꞌdi gbála gɨ sɨmɨ Efaráta ní, zɨ́ sịndị́ kadra útúásáne gɨ ro zɨ́ Rayéle áráne. Zɨ́ owụ́ nda tónóne ówoné sɨmɨ a bɨsinyíne kɨ́ngaya.
16 Jacó e a sua família saíram de Betel; e, quando estavam chegando perto de Efrata, Raquel começou a sentir dores de parto. E o parto foi difícil.
17 Gɨ zɨ́a bɨ mɨárá Rayéle ꞌdoꞌdo kóo wo go kɨ́ngaya ní, zɨ́ kára bɨ ndịsị sáká wo gɨ ro zɨ́a áráne ní úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Ndá éré ngịrị wá, áyí árá ngíti owụ́ ꞌbɨ eyị́ owụ́oꞌdo.”
17 Quando as dores estavam no ponto mais forte, a parteira disse: — Não tenha medo; você vai ter outro filho homem.
18 Sɨmɨ bɨ Rayéle nɨ nda go gbóo gɨ ro úyu ní, zɨ́a ị́nyịné ị́fị́ ịrị wotị́ne née Benóni. Zɨ́ Yakóbo ị́fị́ ꞌbɨ ené Benzemúna.
18 Porém ela estava morrendo. E, antes de dar o último suspiro, chamou o menino de Benoni . Mas o pai pôs nele o nome de Benjamim .
19 Née ní zɨ́ Rayéle úyuné do ícióto wo do mɨsiꞌdi kɨ́ ndéréye sɨmɨ Efaráta bɨ ndolonɨ́ kpá Beteléme ní.
19 Assim, Raquel morreu e foi sepultada na beira do caminho de Efrata, que agora se chama Belém.
20 Zɨ́ Yakóbo ꞌdíꞌbi mongụ́ tutú ícióto a do bi zɨ́ Rayéle. Tutú máa née gị sɨmɨ sịndị́ kadra bɨ karaba ba mɨéké ledre nɨ roa kɨ́dí bi zɨ́ Rayéle.
20 Jacó pôs sobre a sepultura uma pedra como pilar, e ela marca o lugar da sepultura até hoje .
21 Gɨ do kacɨ́ née, zɨ́ Isɨréle ómụ́ne ndéré lágá kụ́tụ́ ndị́sịné sɨmɨ a sogo bi bɨ kɨ́ ịrịné Mịgịdéle Edára.
21 Depois Jacó saiu dali e armou o seu acampamento do outro lado da torre de Éder.
22 Sɨmɨ bɨ Isɨréle nɨ mɨndị́sịné sɨmɨ ị́rịgbére née ore ní, zɨ́ Rụ́bene ị́nyịné ndéréne ndị́sịné kɨ́ meꞌbe ꞌbụné káa do kára bɨ kɨ́ ịrịné Bíla ní. Zɨ́ ꞌbụ a Isɨréle úwú ledre née.
22 Um dia, quando Jacó estava morando naquele lugar, o seu filho Rúben teve relações com Bila, que era concubina de Jacó. Quando ele soube disso, ficou furioso. Os filhos de Jacó eram doze.
23 Wotị́ga máa yée ga bɨ gɨ sɨmɨ Léya ní nɨyí,
23 Os que teve com Leia foram Rúben (o filho mais velho de Jacó), Simeão, Levi, Judá, Issacar e Zebulom.
24 Wotị́ga máa yée ga bɨ gɨ sɨmɨ Rayéle ní nɨyí ꞌbɨ eyé,
24 Com Raquel ele teve José e Benjamim.
25 Yée máa yée ga bɨ gɨ sɨmɨ owụ́kára bɨ ꞌyị ꞌbɨ moko ꞌbɨ Rayéle bɨ kɨ́ ịrịné Bíla ní nɨyí ꞌbɨ eyé,
25 Com Bila, a escrava de Raquel, ele teve Dã e Naftali.
26 Yée ga bɨ ꞌbɨ eyé gɨ sɨmɨ owụ́kára bɨ ꞌyị ꞌbɨ moko ꞌbɨ Léya bɨ kɨ́ ịrịné Zílifa ní nɨyí ꞌbɨ eyé,
26 Com Zilpa, a escrava de Leia, ele teve Gade e Aser. Esses filhos de Jacó nasceram na Mesopotâmia.
27 Zɨ́ Yakóbo ndéréne lúrú ꞌbụné Isáka sɨmɨ Mamaré gbóo kɨ́ Kiríta Arába bɨ ndịsịnɨ́ ndólo a Éborono ní, kɨ́ꞌdí bɨ kóo Abarayáma e kɨ́ Isáka ndịsịnɨ́ ndị́sị ní.
27 Jacó foi morar com Isaque, o seu pai, em Manre, a cidade que também se chama Arba e que fica perto de Hebrom, onde Abraão e Isaque haviam morado.
28 Isáka mengị kóo mbá sɨmɨbi míya kị́éꞌdo doa cị́ eso (180).
28 Aos cento e oitenta anos de idade,
29 Uyu nda kóo sɨmɨ bɨ nɨ nda goó ngokoné kɨ́ngaya ní. Zɨ́ wotị́ga ga bɨ Ésawu e kɨ́ Yakóbo ní óto wo.
29 quando já era muito velho, Isaque morreu, indo reunir-se assim com os seus antepassados no mundo dos mortos . E os seus filhos Esaú e Jacó o sepultaram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 35, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.