Gálatas 2
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs BKJ
1 Gɨ do kacɨ́ sɨmɨbi sokó doa eso (14), zɨ́ma kpá ndéré ándá romá sɨmɨ Yerụsaléma. Nderézé kɨ́ Baranába, mándóloútú Tị́to kpa do kacɨ́ma.
1 Então, catorze anos depois, eu subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Mándéré ándá romá íri née gbékpị́e wá. Lomo yeme ne kɨ́dí máídí ndéré ótoyéme bɨlámá ledre ené bɨ mándị́sị ꞌdódo a zɨ́ kúfú ꞌyị ga bɨ ndanɨ́ Yụ́da e wá ní zɨ́ ꞌyị ga bɨ kɨ́ ledreyé owóowó, zɨ́ ꞌyị ga bɨ ꞌbɨ Kɨ́résịto íri ní, gɨ zɨ́ moko ga bɨ kóo máméngị yée kɨ́ yée bɨ mááyí ndị́sị méngị yée ba kɨ́ ndéréye gbékpị́e. Ndịsịzé kóo céré ze kɨ́ manda máa ga gére née sɨmɨ bɨ mándị́sị ótoyéme ledre née zɨ́ye ní.
2 E subi por causa de uma revelação, e comuniquei-lhes o evangelho que prego entre os gentios, porém particularmente aos que eram de reputação, a fim de eu não correr ou de não ter corrido em vão.
3 Abú Tị́to ndaá Yụ́da wá, utú ngbuṛu kacɨ́ ondụ́ ezé ꞌbɨ Yụ́da e wá, nda gɨ zɨ́a bɨ ṇguṇgu ledre Kɨ́résịto go ní, sɨmɨ bɨ azé sɨmɨ Yerụsaléma íri ní, zɨ́ manda ga gére née kpá fú ówo wo káa do mbigí ꞌyị ꞌbɨ Kɨ́résịto.
3 Mas nem Tito, que estava comigo, sendo grego, foi obrigado a circuncidar-se;
4 Nderézé sɨmɨ Yerụsaléma gɨ zɨ́a ngíti géyị ꞌyị ṛanga e ya yée nɨyí kpá ꞌdódo ledre ꞌbɨ Yésụ. Ilinɨ́ tɨ́ lá sínyíónzó moko ꞌbɨ Kɨ́résịto bɨ do sị́lị́ze ní gɨ ro zɨ́ze ídíze mɨódóze káa do owụ́kụlụ́ ꞌbɨ lúyú ledre.
4 e isso por causa da presença dos falsos irmãos, desconhecedores, que secretamente introduziram-se entre nós para espionar a liberdade que temos em Cristo Jesus, a fim de nos escravizar;
5 Abú nɨyí kɨ́ ledre eyé ga gére née kenée yá, indizé ezé mbílíze zɨ́ye wá, gɨ zɨ́a ilizé zɨ́ bɨlámá ledre ꞌbɨ Lomo bɨ ndịsịzé ꞌdódo a ní ndíki bi do mɨmbéꞌdesé kɨ́ngaya.
5 aos quais não nos sujeitamos nem por uma hora; a fim de que a verdade do evangelho permanecesse convosco.
6 Abú manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌbɨ Kɨ́résịto ga gére née nɨyí kacɨ́ komo tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e mɨngburokoyé yá, née ndaá ꞌbɨ ené mongụ́ ledre zɨ́ma wá. Gɨ zɨ́a zée ꞌyịmaꞌdí e ledrezé nɨ kacɨ́ komo Lomo mbá owóowó. Ndanɨ́ kɨ́ yata ledre ésị a sɨmɨ ledre ga bɨ mándị́sị ꞌdódo yée ní wá.
6 Mas quanto aos que pareciam ser alguma coisa, (o que quer que eles fossem, nenhuma diferença faz para mim: nada me importa; Deus não se deixa levar pela aparência do homem) pois aqueles que pareciam ser alguma coisa quando reunidos nada me acrescentaram,
7 Manda ga gére née owonɨ́ bú bɨlámáne kɨ́dí Lomo kasa máa ne ꞌdódo bɨlámá ledre ené zɨ́ kúfú ꞌyị ga bɨ ndanɨ́ Yụ́da e wá ní. Kpá káa zɨ́ bɨ kasa Pétero kɨ́ ledre máa née ndéré ꞌdódo a zɨ́ Yụ́da e ní.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me foi confiado, assim como o evangelho da circuncisão foi confiado a Pedro;
8 Lomo bɨ kasa Pétero ꞌyịmɨkása nderé ꞌdódo ledre ené zɨ́ Yụ́da e ní, nɨ kpá ne bɨkéṛị́ Lomo bɨ kasa máa káa do ꞌyịmɨkása ndéré ꞌdódo ledre ené zɨ́ ꞌyị ga bɨ ndanɨ́ Yụ́da e wá ní.
8 (porque aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão, o mesmo operou também em mim para com os gentios);
9 Zɨ́ Pétero e kɨ́ Yakóbo e kpá kɨ́ Yiwáni e bɨ nɨyí kɨ́ ledreyé owóowó zɨ́ ꞌyị ꞌbɨ Kɨ́résịto ga bɨ sɨmɨ Yerụsaléma ní ídíye kɨ́ mongụ́ rokinyi kɨ́ze kɨ́ Baranába gɨ zɨ́a Lomo ifi bayi moko ené go zɨ́ze kéye. Zɨ́ze ndị́sị ꞌbɨ ezé ꞌdódo ledre zɨ́ kúfú ꞌyị ga bɨ ndanɨ́ Yụ́da e wá ní. Zɨ́ Pétero e kɨ́ Yakóbo e kɨ́ Yiwáni ndị́sị ꞌbɨ eyé ꞌdódo ledre zɨ́ Yụ́da e.
9 e quando Tiago, Cefas e João, que pareciam ser os pilares, perceberam a graça que me foi dada, deram a mim e a Barnabé suas mãos direitas em sinal de comunhão; nós iríamos aos gentios e eles aos circuncidados.
10 Odụ owụ́ ledre bɨ ukunɨ́ zɨ́ze ní nɨ idízé sáká lafúze ga bɨ ꞌyị ꞌbɨ Kɨ́résịto ngárá éyị́ ndaá zɨ́ye wá ní. Née kóo ledre bɨ mándị́sị gámá kɨ́e sɨmɨ domá kacɨ́ kadra mbá ní.
10 Recomendaram-nos apenas que nos lembrássemos dos pobres; justamente o que eu também estava determinado a fazer.
11 Sɨmɨ bɨ kóo Pétero ogụndiki máa sɨmɨ Ánatiyoko ní, zɨ́ma kóo máda wo zaá oꞌbụóꞌbụ gɨ zɨ́a ndịsị nda go méngị ledre ga bɨ utúasánɨ́ wá ní.
11 Quando, porém, Pedro foi para Antioquia, me opus a ele face a face, porque ele era reprovável.
12 Sɨmɨ bɨ kóo Yụ́da ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Kɨ́résịto ogụnɨ́ aka gɨ zɨ́ Yakóbo gɨ sɨmɨ Yerụsaléma wá ní, Pétero ndịsịnɨ́ aka kóo tɨ́ ánu kótrụ éyị́ kɨ́ kúfú ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Kɨ́résịto utúnɨ́ ngbuṛu wá ní. Nda gɨ ꞌdáꞌba, sɨmɨ bɨ ngíti géyị Yụ́da ga bɨ nɨyí kɨ́ Yakóbo e sɨmɨ Yerụsaléma ogụnɨ́ ní, zɨ́ Pétero ásiné kɨ́ ánu kótrụ éyị́ kɨ́ ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Kɨ́résịto utúnɨ́ ngbuṛu wá ní káa bɨ Yụ́da e ga gére née nɨyí sínyi ịrịné ke.
12 Porque, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, ele comia com os gentios; mas, quando aqueles vieram, ele retirou-se e separou-se deles, temendo os que eram da circuncisão.
13 Ngíti géyị Yụ́da ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre Kɨ́résịto go, sɨmɨ bɨ lurúnɨ́ Pétero kɨ́ méngị kéyị kenée ní, zɨ́ye kpá ásiyé kɨ́ ánu kótrụ éyị́ kɨ́ ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Kɨ́résịto utúnɨ́ ngbuṛu wá ní. Zɨ́ Baranába kpá ꞌdíꞌbi ledre ꞌbɨ Pétero née, zɨ́ mɨméngị ledre eyé ndị́sị ídíne kpị́ gɨ zɨ́ ledre ga bɨ ṇguṇguzé gɨ ro ndị́sị méngị yée ní.
13 Os demais judeus se afastaram como ele, de modo que mesmo Barnabé foi levado por eles a essa dissimulação.
14 Sɨmɨ bɨ málúrú mɨméngị ledre ꞌbɨ ꞌyị ꞌbɨ Kɨ́résịto ga gére née utúasá ené lolụ kacɨ́ bɨlámá ledre ꞌbɨ Kɨ́résịto ní wá gɨ zɨ́ mɨméngị ledre ꞌbɨ Pétero ní, zɨ́ma ị́nyịmá máda Pétero do komoyé oꞌbụóꞌbụ kɨ́dí, “Pétero, née kenée lárá ledre ꞌdi? Abú áyí Yụ́da yá, méngị lolụ ondụ́ bɨ ꞌbɨ Yụ́da e wá ní, sara íli nda gága ꞌyị máa yée ga bɨ kúfúye ndanɨ́ Yụ́da e wá ní, idínɨ́ ndị́sị méngị ledre máa wo bɨ ondụ́ ꞌbɨ Yụ́da e ilinɨ́ gɨ ro ꞌdi?”
14 Mas, quando vi que eles não andavam corretamente segundo a verdade do evangelho, eu disse a Pedro diante de todos eles: Se tu, sendo judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, como obrigas os gentios a viverem como os judeus?
15 Sɨmɨ bɨ ꞌbụzé e ndikinɨ́ zée ní, ꞌdodonɨ́ zɨ́ze tɨ́ za mbá lorụ ga bɨ Lomo iꞌbí zɨ́ze Yụ́da e ní. ꞌYị máa yée ga bɨ ndikinɨ́ yée sɨmɨ ngíti kúfú ndanɨ́ Yụ́da e wá ní, ndịsịzé kóo lúrú yée káa do ꞌyị lúyú ledre e gɨ zɨ́a bɨ mengịnɨ́ eyé ledre kacɨ́ lorụ bɨ Lomo iꞌbí zɨ́ze wá ní.
15 Nós que somos naturalmente judeus, e não pecadores dentre os gentios;
16 Nda gɨ ꞌdáꞌba zɨ́ze ógụzé ówoyéme a kɨ́dí, ɨ́ꞌɨ, ꞌyịmaꞌdí utúasá ené ídí mbigí ꞌyị ꞌbɨ Lomo gɨ zɨ́a bɨ ndịsị méngị ledre e dụụ́ kacɨ́ lorụ bɨ Lomo iꞌbí zɨ́ze ní wá, yị́ ené dụụ́ togụ́ ꞌyị ṇguṇgu ledre Kɨ́résịto Yésụ go. Née sị́ ledre bɨ ṇguṇguzé ledre Yésụ gɨ zɨ́a ní, gɨ do bɨ zɨ́ze ídíze mbigí ꞌyị ga bɨ ꞌbɨ Lomo ní.
16 sabemos que um homem não é justificado pelas obras da lei, mas pela fé de Jesus Cristo, nós também cremos em Jesus Cristo, para que pudéssemos ser justificados pela fé de Cristo, e não pelas obras da lei, porque pelas obras da lei nenhuma carne será justificada.
17 Gɨ zɨ́a bɨ otoomozé lorụ ezé ꞌbɨ Yụ́da e kenée zɨ́ze ṇguṇgu ledre Kɨ́résịto ní, zɨ́ ngíti géyị ꞌyị ezé e lúrú zée káa do ꞌyị lúyú ledre e. Maꞌdíi, ṇgúṇgu ledre ꞌbɨ Kɨ́résịto, oto zée go káa do ꞌyị lúyú ledre e? Ṛanga, éyị́ ndaá kenée wá.
17 Porém, se enquanto procuramos ser justificados por Cristo, nós mesmos também formos achados pecadores, por acaso seria Cristo o ministro do pecado? De forma alguma.
18 Mááyí ídí ꞌyị lúyú ledre togụ́ máótoómo mbigí ꞌdódo ledre bɨ ꞌbɨ Lomo ní go, zɨ́ma ndáꞌbamá kpá té méngị ledre kacɨ́ ondụ́ ꞌbɨ lorụ ezé ꞌbɨ Yụ́da e bɨ kóo máótoómo go ní.
18 Se torno a construir as coisas que eu destruí, eu faço de mim mesmo um transgressor.
19 Sɨmɨ bɨ kóo máṇgúṇgu aka ledre ꞌbɨ Kɨ́résịto wá ní, lorụ ezé ꞌbɨ Yụ́da e nɨ kóo dụụ́ ne kɨ́ ledrené zɨ́ma owóowó. Gɨ zɨ́ kéyị née zɨ́ma ówo a máyá mándá mbigí ꞌyị ꞌbɨ Lomo wá. Bɨ ba ní, ledre ꞌbɨ lorụ ezé ndaá ꞌbɨ ené lolụ lá dụụ́ ne zɨ́ma owóowó wá, mándị́sị nda méngị yị́ amá go dụụ́ éyị́ ga bɨ Lomo ili yée ní.
19 Porque eu, pela lei, estou morto para a lei, para que eu possa viver para Deus.
20 Mɨméngị ledre ga bɨ kóo mándị́sị méngị yée ꞌdáꞌdá ngárá ndanɨ́ bɨlámáye wá ní, mɨúyu Kɨ́résịto Yésụ do mɨngbúngbu kágá ufuoyó yée go mbá gɨ zɨ́a máṇgúṇgu go kɨ́dí nɨ Owụ́ ꞌbɨ Lomo, mááyí nda go mbigí ꞌyị ené. Mándị́sị nda go méngị dụụ́ ledre ené gɨ zɨ́a oto ꞌbúma go zɨ́a úyuné gɨ romá.
20 Estou crucificado com Cristo, não obstante, eu vivo, porém, não eu, mas Cristo vive em mim. E a vida que agora vivo na carne, vivo-a pela fé do Filho de Deus, que me amou, e entregou-se a si mesmo por mim.
21 Sómụ́sé kɨ́dí bɨlámá ledre bɨ Lomo mengị zɨ́ze zɨ́a yómo zée née gɨ zɨ́a bɨ ndịsịzé méngị ledre kacɨ́ ondụ́ ꞌbɨ lorụ ezé ꞌbɨ Yụ́da e ní? Ɨ́ꞌɨ, ndaá ꞌbɨ ené gɨ zɨ́ ledre née wá. Yị́ ené gɨ zɨ́a bɨ ꞌbúze nɨ doa kɨ́ngaya ní. Máási amá gɨ ro bɨlámá ledre bɨ mengị zɨ́ma née wá. Idí yaá lorụ nɨ yómozé e ne yá, káa bɨ umbu bɨ kóo Kɨ́résịto uyu wo ní moko ndaá sɨmɨ a wá.
21 Não negligencio a graça de Deus, pois se a justiça vem pela lei, então Cristo morreu em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.