Atos 8

MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Sáwulo ṇguṇgu kóo ne kɨ́dí idínɨ́ úfu Sitifáno.
1 E Saulo consentia na morte de Estêvão. Naquele dia, teve início uma grande perseguição contra a igreja em Jerusalém. Todos, exceto os apóstolos, foram dispersos pelas regiões da Judeia e da Samaria.
2 Zɨ́ ngíti géyị ꞌyị ga bɨ iꞌbínɨ́ royé go ndị́sị méngị moko ꞌbɨ Lomo kɨ́ mɨmbéꞌdeyé kị́éꞌdo ní, íni Sitifáno kɨ́ rokoꞌbụyé mbá. Zɨ́ye ꞌdíꞌbi wo ndéré óto a.
2 Alguns homens piedosos sepultaram Estêvão e fizeram grande lamentação por ele.
3 Tɨ́ lá zɨ́ Sáwulo tónóne ꞌdóꞌdo ꞌyị ga bɨ ṇgúṇgu ledre ꞌbɨ Yésụ ní, do ndéréne kɨ́ ꞌdíꞌbi yée, yaꞌdá e kɨ́ kará e kɨ́ cóngó ro kacɨ́ ꞌbe ꞌbɨ eyé e mɨkékeṛị́a ndị́sịné kɨ́ ónzó yée sɨmɨ sị́gịnị.
3 Saulo, porém, queria destruir a igreja. Indo de casa em casa, arrastava homens e mulheres, lançando-os na prisão.
4 Zɨ́ ꞌyị ga bɨ kóo ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Yésụ sɨmɨ Yerụsaléma bɨ ogó bayinɨ́ yée ní, ndị́sịyé kpá fú ꞌdódo bɨlámá ledre bɨ gɨ ro Ngére Yésụ ní zɨ́ ꞌyị e do bi ga bɨ nɨyí doyé ní.
4 Enquanto isso, os que foram dispersos iam por toda parte pregando a palavra.
5 Zɨ́ Phị́lịpo ndéréne zaá sɨmɨ ngíti gara sɨmɨ káṇgá bɨ Samáriya ní, ndị́sịné ꞌdódo ledre gɨ ro Kɨ́résịto zɨ́ ꞌyị e íri.Bi ga bɨ Phị́lịpo gamá doyé ní|src="Baka_GPS_Philip's Travels B&W-Small.pdf" size="span" loc="8:5" copy="SIL" ref="8:5-13,26-40"
5 Filipe foi à cidade de Samaria e anunciava Cristo ao povo dali.
6 Sɨmɨ bɨ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e uwú ledre bɨ Phị́lịpo ndịsị úku a zɨ́ye kɨ́ lúrúndíki mɨngburoko ledre ga bɨ ndịsị kɨ́ méngị yée ní, zɨ́ye ndị́sị índi mbílíye úwú ledre bɨ Phị́lịpo ndịsị úku yée ní.
6 As multidões, unânimes, davam atenção às coisas que Filipe dizia, ouvindo-as e vendo os sinais que ele fazia.
7 Zɨ́ bɨcayi lomo e ndị́sị ólụ́ógụyé gɨ sɨmɨ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e ꞌduo kɨ́ ini tarayé, zɨ́ ꞌyị máa yée ga bɨ ngárá nderénɨ́ wá ní kɨ́ mɨgịgị́ṛị́ e ị́nyịógụyé mbá.
7 Pois os espíritos imundos, gritando em alta voz, saíam de muitos que estavam possuídos por eles; e muitos paralíticos e coxos foram curados.
8 Nda née ní, zɨ́ ꞌyị e ídíye kɨ́ mongụ́ rokinyi sɨmɨ gara ore.
8 E houve grande alegria naquela cidade.
9 Ngíti oꞌdo nɨ kóo sɨmɨ gara ore kɨ́ ịrịné Simúna, nɨ mongụ́ ꞌyị mála bɨ tara ꞌyị ꞌbɨ Samáriya e ịdrị́ gɨ zɨ́a mbá mɨị́drị́ ní. Zɨ́a ndị́sị mbófo roné kɨ́dí ngíti ꞌyị bɨ zɨ́a rómo gɨ doné ní ndaá.
9 Havia naquela cidade um homem chamado Simão, que praticava artes mágicas e deixava o povo de Samaria admirado. Dizia ser alguém muito importante,
10 ꞌYị ga bɨ sɨmɨ gara ore ní za mbá, gbékpị́ ꞌyị e kɨ́ mɨngburoko ꞌyị ga kɨ́ ledreyé owóowó ní ndịsịnɨ́ úwú mbá ledre ené. Zɨ́ ꞌyị e ndị́sịyé úku ledre gɨ roa kɨ́dí, “Oꞌdo ba nɨ kɨ́ mongụ́ rokoꞌbụ ꞌbɨ bɨcayi lomo e bɨ yaá, Rokoꞌbụ a ofụ go ní zɨ́ne.”
10 e todos lhe davam ouvidos, do menor ao maior, dizendo: — Este homem é o poder de Deus, chamado “o Grande Poder”.
11 Ndịsịnɨ́ índi mbílíye úwú ledre ené kɨ́ngaya gɨ zɨ́a go ngbángbá sịndị́ kadra ndịsị óto yée zɨ́ tarayé ndị́sị ị́drị́ne mɨị́drị́ gɨ zɨ́ mɨónzó mála ené.
11 Davam atenção a ele porque durante muito tempo os havia impressionado com as suas artes mágicas.
12 Tɨ́ lá sɨmɨ bɨ ṇguṇgunɨ́ bɨlámá ledre bɨ Phị́lịpo ꞌdódo zɨ́ye gɨ ro bi bɨ Lomo nɨ ne mongụ́ Ngére doa kɨ́ ledre gɨ ro Kɨ́résịto Yésụ ní, zɨ́ Phị́lịpo bábátị́zị́ yée yaꞌdá e kɨ́ kará e.
12 Quando, porém, deram crédito a Filipe, que os evangelizava a respeito do Reino de Deus e do nome de Jesus Cristo, iam sendo batizados, tanto homens como mulheres.
13 Zɨ́ Simúna kpá ṇgúṇgu ledre Yésụ do bábátị́zị́ wo. Gɨ do kacɨ́ bɨ babatịzị́nɨ́ wo ní, otoomo lolụ kacɨ́ Phị́lịpo wá, zɨ́ tara a ị́drị́ne kɨ́ lúrú mɨngburoko ledre ga bɨ Phị́lịpo mengị yée kɨ́ rokoꞌbụyé kɨ́ yée ga bɨ tara ꞌyị ndịsị ị́drị́ gɨ zɨ́ye mɨị́drị́ ní.
13 O próprio Simão abraçou a fé e, tendo sido batizado, acompanhava Filipe de perto, observando extasiado os sinais e grandes milagres praticados.
14 Sɨmɨ bɨ ꞌyịmɨkása e uwúnɨ́ ledre née sɨmɨ Yerụsaléma yaá ꞌyị ga bɨ sɨmɨ Samáriya ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Yésụ go ní, zɨ́ye kása Pétero e kɨ́ Yiwáni íri.
14 Quando os apóstolos, que estavam em Jerusalém, ouviram que o povo de Samaria tinha recebido a palavra de Deus, enviaram-lhes Pedro e João.
15 Sɨmɨ bɨ ogụnɨ́ zɨ́ ꞌyị ga gére née íri ní, zɨ́ye íni ini zɨ́ Lomo idí kása ꞌDówụ́ne ógụ ndị́sịné sɨmɨyé.
15 Chegando ali, oraram por eles para que recebessem o Espírito Santo,
16 Gɨ zɨ́a bɨ ꞌDówụ́ Lomo ndaá aka sɨmɨyé wá ní, ꞌdiꞌbinɨ́ go lá babatị́za kɨ́ ịrị Ngére Yésụ.
16 pois o Espírito ainda não havia descido sobre nenhum deles. Tinham apenas sido batizados em nome do Senhor Jesus.
17 Zɨ́ Pétero e kɨ́ Yiwáni óto sị́lị́ye doyé, zɨ́ ꞌDówụ́ Lomo ógụ ndị́sịné sɨmɨyé.
17 Então lhes impuseram as mãos, e eles receberam o Espírito Santo.
18 Sɨmɨ bɨ Simúna owo ya, ꞌDówụ́ Lomo ogụ go sɨmɨ ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Yésụ, gɨ zɨ́a bɨ ꞌyịmɨkása e otonɨ́ sị́lị́ye doyé ní, zɨ́ Simúna áyí ne gɨ ro íꞌbí késị́ zɨ́ Pétero e kɨ́ Yiwáni.
18 Quando Simão viu que, pelo fato de os apóstolos imporem as mãos, era concedido o Espírito Santo, ofereceu-lhes dinheiro,
19 Zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ídísé kpá íꞌbí rokoꞌbụ née zɨ́ma, gɨ ro ꞌyị bɨ máóto sị́lị́ma go doa ní, zɨ́a ndíki ꞌDówụ́ Lomo.”
19 dizendo: — Deem também a mim este poder, para que a pessoa sobre a qual eu impuser as mãos receba o Espírito Santo.
20 Zɨ́ Pétero úkulúgu ledre zɨ́a kɨ́dí, “Umbu ꞌdiꞌbi yị́ị kɨ́ késị́ eyị́ née wá gɨ zɨ́ ꞌdi, gɨ zɨ́a sómụ́ ꞌbɨ eyị́ kɨ́dí útúásá bú úgú tákpásị́lị́ ꞌbɨ Lomo kɨ́ késị́.
20 Mas Pedro respondeu: — Que o seu dinheiro seja destruído junto com você, pois você pensou que com ele poderia adquirir o dom de Deus!
21 Bifúó ndaá zɨ́yị togụ́ mbú éyị́ gɨ royị́ sɨmɨ moko bɨ azé sɨmɨa ba wá, gɨ zɨ́a mɨmbéꞌdeyị́ ndaá ꞌbɨ ené mɨútúásáne do komo Lomo wá.
21 Não existe porção nem parte para você neste ministério, porque o seu coração não é reto diante de Deus.
22 Ídí óyólóꞌbó sómụ́ ledre eyị́ gɨ sɨmɨ bɨsinyí ledre ꞌdáꞌba. Zɨ́yị íni ini zɨ́ Ngére Lomo gɨ ro zɨ́a lụ́lụóyó bɨsinyí sómụ́ ledre née gɨ sɨmɨyị́ ꞌdáꞌba.
22 Portanto, arrependa-se desse mal e ore ao Senhor. Talvez ele o perdoe por esse intento do seu coração.
23 Málúrú yị́ị, mɨmbéꞌdeyị́ sinyí ofụ go, bɨ ndịsị ódóngéṛị yị́ị sɨmɨ lúyú ledre ní.”
23 Pois vejo que você está cheio de inveja e preso em sua maldade.
24 Zɨ́ Simúna úku ledre zɨ́ Pétero e kɨ́ Yiwáni kɨ́dí, “Ídísé mu íni ini zɨ́ Ngére Lomo gɨ romá káa bɨ ꞌdoꞌdó bɨ úkusé ledre a née nɨ ndéréógụ romá ke.”
24 Simão disse aos apóstolos: — Peço que vocês orem ao Senhor por mim, para que não me sobrevenha nada do que vocês disseram.
25 Gɨ do kacɨ́ bɨ Pétero e kɨ́ Yiwáni ukunɨ́ ledre gɨ do biyé kɨ́ ledre gɨ ro Ngére Yésụ go zɨ́ ꞌyị e ní, zɨ́ye ị́nyịyé ndáꞌbalúgu royé sɨmɨ Yerụsaléma. Kɨ́ ndáꞌbayé, zɨ́ye ndéréye kɨ́ úku bɨlámá ledre ꞌbɨ Yésụ zɨ́ ꞌyị e sɨmɨ mɨnzénzéré gara ga bɨ sɨmɨ Samáriya ní mbá.
25 Eles, porém, tendo dado o seu testemunho e pregado a palavra do Senhor, voltaram para Jerusalém e evangelizavam muitas aldeias dos samaritanos.
26 Kadra kị́éꞌdo, zɨ́ maláyika ꞌbɨ Ngére Lomo úku ledre zɨ́ Phị́lịpo kɨ́dí, “Yéme royị́ mu zɨ́yị ndéréyị kɨ́ mɨsiꞌdi súwú bɨ ogụ gɨ sɨmɨ Yerụsaléma mɨꞌdí do anú ndéré née sɨmɨ gara bɨ kɨ́ ịrịné Gáza ní.”
26 Um anjo do Senhor disse a Filipe: — Levante-se e vá para o Sul, no caminho que desce de Jerusalém a Gaza; este se acha deserto.
27 Zɨ́ Phị́lịpo ꞌdíꞌbi mɨsiꞌdi súwú née tónó ndéréne, zɨ́ye ndíkíye kɨ́ ngíti oꞌdo gɨ sɨmɨ káṇgá bɨ Ịtópịya ní. Nɨ kóo mongụ́ ꞌyị bɨ kɨ́ ledrené owóowó, ꞌyị lúrú bi kacɨ́ késị́ ꞌbɨ Kandáke, kára bɨ meꞌbe ngére ꞌbɨ Ịtópịya ní. Oꞌdo née nderé kóo íni ini zɨ́ Lomo sɨmɨ Yerụsaléma.
27 Filipe se levantou e foi. Havia um etíope, eunuco, alto oficial de Candace, rainha dos etíopes, o qual era superintendente de todo o seu tesouro. Ele tinha vindo adorar em Jerusalém
28 Nda go sɨmɨ mɨndáꞌba a ꞌbe, zɨ́a ékị́ne sɨmɨ arabíya ené bɨ usáni ndịsị lála a ne ní, ndị́sịné ólo ledre gɨ sɨmɨ bụ́kụ ꞌbɨ nébị Isáya.
28 e estava regressando ao seu país. E, assentado na sua carruagem, vinha lendo o profeta Isaías.
29 Zɨ́ ꞌDówụ́ Lomo úku ledre zɨ́ Phị́lịpo kɨ́dí, “Ídí ndéré mɨꞌdí zɨ́ arabíya bɨ usáni ndịsị lála a íri née, zɨ́yị ndị́sị ndéréyị gbóo cigí a.”
29 Então o Espírito disse a Filipe: — Aproxime-se dessa carruagem e acompanhe-a.
30 Zɨ́ Phị́lịpo ngásá ndíki oꞌdo bɨ sɨmɨ arabíya née kɨ́ ólo ledre gɨ sɨmɨ bụ́kụ ꞌbɨ nébị Isáya. Zɨ́a ndúꞌyú oꞌdo née kɨ́dí, “Ówo yéme ini ledre gɨ sɨmɨ ledre bɨ ndị́sị ólo a née bú?”
30 Correndo para lá, Filipe ouviu que o homem estava lendo o profeta Isaías. Então perguntou: — O senhor entende o que está lendo?
31 Zɨ́ oꞌdo née úkulúgu ledre zɨ́ Phị́lịpo kɨ́dí, “Mááyí ówoyéme a káa be ꞌdi? ꞌBúó togụ́ ngíti ꞌyị nɨ úku yéme a ne zɨ́ma.” Zɨ́a úku ledre zɨ́ Phị́lịpo ya, ékị́ gɨrí mu zɨ́ze ndéréze kéyị.Phị́lịpo∼e kɨ́ oꞌdo gɨ sɨmɨ káṇgá ꞌbɨ Ịtópịya|src="CN01932B.TIF" size="span" loc="8:31" copy="Cook " ref="8:26-40"
31 Ele respondeu: — Como poderei entender, se ninguém me explicar? E convidou Filipe a subir e sentar-se ao seu lado.
32 Ledre bɨ kóo oꞌdo née ndịsị ólo a ní nɨ káa zɨ́ ba,
32 Ora, a passagem da Escritura que ele estava lendo era esta: “Foi levado como ovelha ao matadouro; e, como um cordeiro mudo diante do seu tosquiador, ele não abriu a boca.
33 Nɨyí méngị lárá a ꞌduꞌdorụ́ ꞌdecịnɨ́ ngbanga a do bɨlámá mɨsiꞌdiné wá.
33 Na sua humilhação, lhe negaram justiça; quem poderá falar da sua descendência? Porque a vida dele é tirada da terra.”
34 Zɨ́ oꞌdo née ndúꞌyú Phị́lịpo kɨ́dí, “Úku yéme aka ledre ba mu zɨ́ma, nébị ndịsị úku ledre née gɨ ro ambi? Gɨ roné togụ́ mbú gɨ ro ngíti ꞌyị kpị́?”
34 Então o eunuco disse a Filipe: — Peço que você me explique a quem se refere o profeta. Fala de si mesmo ou de outra pessoa?
35 Zɨ́ Phị́lịpo tónóne ꞌdódo bɨlámá ledre zɨ́a gɨ sɨmɨ mɨéké kúrú Lomo bɨ gáa ndịsị ólo a ba gɨ ro Ngére Yésụ.
35 Então Filipe explicou. E, começando com esta passagem da Escritura, anunciou-lhe a mensagem de Jesus.
36 Káa zɨ́ bɨ nɨyí mɨndéréye kacɨ́ mɨsiꞌdi ní, zɨ́ye ndéréógụyé do bi bɨ kɨ́ iní doné ní, zɨ́ oꞌdo ba úku ledre zɨ́ Phị́lịpo kɨ́dí, “Iní nɨ go ba. Éyị́ bɨ nɨ ụ́cụómo máa kɨ́ ꞌdíꞌbi babatị́za ní ꞌdi?”
36 Seguindo pelo caminho, chegaram a certo lugar onde havia água. Então o eunuco disse: — Eis aqui água. O que impede que eu seja batizado?
37 Zɨ́ Phị́lịpo úku ledre zɨ́a kɨ́dí, “Togụ́ ṇgúṇgu ledre ꞌbɨ Kɨ́résịto Yésụ go za kɨ́ mɨmbéꞌdeyị́ kị́éꞌdo, mááyí bábátị́zị́ yị́ị.”
37 [Filipe respondeu: — É lícito, se você crê de todo o coração. Então ele disse: — Creio que Jesus Cristo é o Filho de Deus.]
38 Zɨ́ oꞌdo née úku ledre zɨ́ ꞌyị ené bɨ ndịsị úku ledre zɨ́ usáni ndị́sị lála yée kɨ́ arabíya ba ní yaá idí tóro. Zɨ́ Phị́lịpo e gbre kɨ́ oꞌdo née ndítíye sɨmɨ iní, zɨ́ Phị́lịpo bábátị́zị́ wo.
38 Então mandou parar a carruagem, ambos desceram à água, e Filipe batizou o eunuco.
39 Sɨmɨ bɨ olụ́ogụnɨ́ gɨ sɨmɨ iní ní, ꞌdiya káa ní zɨ́ ꞌDówụ́ Lomo ꞌdíꞌbíóyó Phị́lịpo gɨ ore ꞌdáꞌba. Oꞌdo ba owo ené lolụ bi bɨ Phị́lịpo nderé doa ní wá, zɨ́a ndéréókpóne gɨ ore kɨ́ mongụ́ rokinyi.
39 Quando saíram da água, o Espírito do Senhor arrebatou Filipe, e o eunuco não o viu mais; e este foi seguindo o seu caminho, cheio de alegria.
40 Nda gɨ ore, zɨ́ Phị́lịpo lúrúndíki roné gére sɨmɨ gara bɨ kɨ́ ịrịné Azóto. Zɨ́a ndéréókpóne sɨmɨ gara bɨ ndịsịnɨ́ ndólo a Kayisaríya ní ndị́sịné kɨ́ úku bɨlámá ledre gɨ ro Yésụ zɨ́ ꞌyị e sɨmɨ gara ga bɨ kacɨ́ mɨsiꞌdi ore ní mbá.
40 Mas Filipe foi visto outra vez em Azoto; e, seguindo viagem, evangelizava todas as cidades até chegar a Cesareia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 8, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.