Atos 4
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs ARA
1 Sɨmɨ bɨ Pétero e kɨ́ Yiwáni nɨyí aka cịkị ndị́sị úku ledre máa bɨ mengị roné ba zɨ́ ꞌyị e ní, ve, zɨ́ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e kɨ́ manda ꞌbɨ ꞌyị ga bɨ ndịsịnɨ́ ꞌbáꞌbá ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo ní kɨ́ Sadụkáyo e ógụyé.
1 Falavam eles ainda ao povo quando sobrevieram os sacerdotes, o capitão do templo e os saduceus,
2 Zɨ́ komoyé ésị́ne ꞌduo káa zɨ́ so phoꞌdụ ní gɨ zɨ́a bɨ ꞌyịmɨkása ga gére née ndịsịnɨ́ ꞌdódo ledre zɨ́ ꞌyị e kɨ́ ndị́sị úku ledre kɨ́dí ꞌyị e nɨyí úrú gɨ sɨmɨ umbu cé káa zɨ́ bɨ Yésụ urú gɨ sɨmɨ umbu ní.
2 ressentidos por ensinarem eles o povo e anunciarem, em Jesus, a ressurreição dentre os mortos;
3 Zɨ́ye ꞌdíꞌbi Pétero e kɨ́ Yiwáni gɨ zɨ́a bɨ kóo go kɨ́ tagá ní, do bándá yée sɨmɨ sị́gịnị zaá gị kɨ́ phịyị́.
3 e os prenderam, recolhendo-os ao cárcere até ao dia seguinte, pois já era tarde.
4 Abú kenée ndotó, tụ́ꞌdụ́ ꞌyị máa yée ga bɨ uwúnɨ́ ledre bɨ gɨ tara Pétero e kɨ́ Yiwáni zɨ́ye go ṇgúṇgu ledre Yésụ ní, zɨ́ye éye ógụyé za álifu ịnyị.
4 Muitos, porém, dos que ouviram a palavra a aceitaram, subindo o número de homens a quase cinco mil.
5 Sɨmɨ bɨ bi aráloꞌbó roné ní, zɨ́ manda ꞌbɨ Yụ́da e kɨ́ mɨngburoko ꞌyị eyé e kɨ́ ꞌyị ꞌdódo lorụ e kótrụ royé mbá sɨmɨ Yerụsaléma.
5 No dia seguinte, reuniram-se em Jerusalém as autoridades, os anciãos e os escribas
6 Mongụ́ ꞌyị ꞌdáná éyị́ bɨ kɨ́ ịrịné Ána ní nɨyí kóo bo kɨ́ Kayáfa, Yiwáni e kɨ́ Alakɨzánde nda kɨ́ ngíti géyị ꞌyị e gɨ tara mbotụ ꞌbɨ mongụ́ ꞌyị ꞌdáná éyị́ nɨyí kóo za mbá bo do bi kótrụro máa née ore.
6 com o sumo sacerdote Anás, Caifás, João, Alexandre e todos os que eram da linhagem do sumo sacerdote;
7 Zɨ́ye ꞌdíꞌbiógụ Pétero e kɨ́ Yiwáni kóꞌdụ́ye do ngbanga. Zɨ́ye tónó ndúꞌyú yée kɨ́dí, “Ówosé rokoꞌbụ bɨ méngịsé ledre ba kɨ́e ní gɨ ꞌda? Méngịsé ledre máa née kɨ́ rokoꞌbụ ꞌbɨ ambi?”
7 e, pondo-os perante eles, os arguiram: Com que poder ou em nome de quem fizestes isto?
8 Zɨ́ Pétero úkulúgu ledre zɨ́ye sɨmɨ rokoꞌbụ ꞌbɨ ꞌDówụ́ Lomo kɨ́dí, “Sée manda ezé e kɨ́ ngíti géyị mɨngburoko ꞌyị e,
8 Então, Pedro, cheio do Espírito Santo, lhes disse: Autoridades do povo e anciãos,
9 togụ́ ndị́sịsé ndúꞌyú zée ba gɨ ro bɨlámá ledre bɨ mengị roné zɨ́ oꞌdo bɨ mɨgịgị́ṛị́ ba gɨ ro zɨ́se ówo mɨsiꞌdi bɨ sịndị́a eme doa ní yá, nɨ bɨlámáne.
9 visto que hoje somos interrogados a propósito do benefício feito a um homem enfermo e do modo por que foi curado,
10 Sée ꞌyị ꞌbɨ Isɨréle e mbá, ídísé ówo a kɨ́dí oꞌdo bɨ nɨ mɨtóroné kóꞌdụ́se go bɨlámáne ba ní, nɨ gɨ zɨ́ rokoꞌbụ ꞌbɨ Kɨ́résịto Yésụ ꞌyị ꞌbɨ Nazeréta bɨ kóo phéphésé wo zɨ́a úyuné do mɨngbúngbu kágá zɨ́ Lomo úru wo gɨ sɨmɨ umbu ní.
10 tomai conhecimento, vós todos e todo o povo de Israel, de que, em nome de Jesus Cristo, o Nazareno, a quem vós crucificastes, e a quem Deus ressuscitou dentre os mortos, sim, em seu nome é que este está curado perante vós.
11 Ekénɨ́ kóo ledre go gɨ roa sɨmɨ mɨéké kúrú Lomo kɨ́dí,
11 Este Jesus é pedra rejeitada por vós, os construtores, a qual se tornou a pedra angular.
12 Do sogo káṇgá ba mbá, ngíti ꞌyị bɨ zɨ́a yómo zée ní ndaá ꞌbɨ ené wá. Nɨ dụụ́ née ꞌyị yómo zée.”
12 E não há salvação em nenhum outro; porque abaixo do céu não existe nenhum outro nome, dado entre os homens, pelo qual importa que sejamos salvos.
13 Sɨmɨ bɨ mɨngburoko ꞌyị ga gére née lurúnɨ́ ngịrị ndaá ro Pétero e kɨ́ Yiwáni kɨ́ úkulúgu ledre kacɨ́ nduꞌyú eyé wá ní, kɨ́ ówo a bɨ yaá olonɨ́ eyé ledre kpá wá ní, zɨ́ tarayé ị́drị́ne mbá mɨị́drị́. Zɨ́ye ówo a maꞌdíi kɨ́dí yaꞌdá ga ba ní nɨyí ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ.
13 Ao verem a intrepidez de Pedro e João, sabendo que eram homens iletrados e incultos, admiraram-se; e reconheceram que haviam eles estado com Jesus.
14 Gɨ zɨ́a bɨ oꞌdo bɨ mɨgịgị́ṛị́ bɨ yomonɨ́ wo ba nɨ nda go tɨ́ mɨtóroné kóꞌdụ́ye kenée ní, éyị́ bɨ zɨ́ye méngị a ní ndaá.
14 Vendo com eles o homem que fora curado, nada tinham que dizer em contrário.
15 Gɨ ore, zɨ́ manda ꞌbɨ Yụ́da e úku ledre zɨ́ye kɨ́dí idínɨ́ ꞌdíꞌbióyó Pétero e kɨ́ Yiwáni nda kɨ́ oꞌdo bɨ yomonɨ́ wo née gɨ kóꞌdụ́ye gɨ ore ꞌdáꞌba. Nda née ní, zɨ́ mɨngburoko ꞌyị ꞌdécị ngbanga ga gére née tónóye ndómo tarayé dongaráye.
15 E, mandando-os sair do Sinédrio, consultavam entre si,
16 Azé méngị kɨ́ yaꞌdá ga gére née ꞌdi? ꞌYị ga bɨ sɨmɨ Yerụsaléma ona ní owonɨ́ go mbá kɨ́dí mongụ́ ledre bɨ mengị roné ba mengịnɨ́ ye, ꞌyị bɨ nɨ kála a ní ndaá.
16 dizendo: Que faremos com estes homens? Pois, na verdade, é manifesto a todos os habitantes de Jerusalém que um sinal notório foi feito por eles, e não o podemos negar;
17 Éyị́ bɨ nɨ bo ní, káa bɨ ledre Yésụ nɨ báyi zɨ́ ꞌyị e mbá, idízé máda yée ndanɨ́ lolụ fú lá ndị́sị kɨ́ ịrị Yésụ tarayé wá.
17 mas, para que não haja maior divulgação entre o povo, ameacemo-los para não mais falarem neste nome a quem quer que seja.
18 Zɨ́ye ndólolúgu Pétero e kɨ́ Yiwáni íri máda yée kɨ́dí, gɨ do kacɨ́ ledre ba ní, ndásé lolụ ndị́sị ódro togụ́ mbú ꞌdódo ledre Yésụ zɨ́ ꞌyị e wá.
18 Chamando-os, ordenaram-lhes que absolutamente não falassem, nem ensinassem em o nome de Jesus.
19 Gɨ zɨ́ ledre née ní, zɨ́ Pétero e kɨ́ Yiwáni úkulúgu ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Ídísé mu ífiyéme sɨmɨ ledre bɨ nɨ maꞌdíi do komo Lomo ní, idízé ndị́sị méngị ledre kacɨ́ kúrúse togụ́ mbú kacɨ́ kúrú Lomo?
19 Mas Pedro e João lhes responderam: Julgai se é justo diante de Deus ouvir-vos antes a vós outros do que a Deus;
20 Ukuzé zɨ́se maꞌdíi, utúasázé ezé ótoómo kɨ́ úku ledre bɨ lurúzé go cụ́ kɨ́ komozé kɨ́ wo bɨ uwúzé kpá go cụ́ kɨ́ mbílíze ní zɨ́ ꞌyị e wá.”
20 pois nós não podemos deixar de falar das coisas que vimos e ouvimos.
21 Gɨ do kacɨ́ mada bɨ mɨngburoko ꞌyị ga gére née madanɨ́ Pétero e kɨ́ Yiwáni ní, zɨ́ye ótoómo sị́lị́ye gɨ royé. Utúasánɨ́ ówo mbị́ éyị́ bɨ yée nɨyí ꞌdóꞌdo Pétero e kɨ́ Yiwáni gɨ roa ní wá, gɨ zɨ́a ꞌyị e nɨyí kóo go mbá kófó ịrị Lomo gɨ ro bɨlámá ledre bɨ mengị roné ba ní.
21 Depois, ameaçando-os mais ainda, os soltaram, não tendo achado como os castigar, por causa do povo, porque todos glorificavam a Deus pelo que acontecera.
22 Sɨmɨbi ꞌbɨ oꞌdo bɨ kóo yomonɨ́ wo ba ní romo kóo gɨ do cị́ gbre go.
22 Ora, tinha mais de quarenta anos aquele em quem se operara essa cura milagrosa.
23 Kpá tɨ́ lá gɨ do kacɨ́ bɨ otoomonɨ́ sị́lị́ye gɨ ro Pétero e kɨ́ Yiwáni ní, zɨ́ Pétero e kɨ́ Yiwáni ndáꞌbalúgu royé do bi bɨ lafúye nɨyí doa ní. Zɨ́ye lị́kpị́ ledre ga bɨ manda ga bɨ ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ e kɨ́ mɨngburoko ꞌyị ꞌbɨ Yụ́da e ukunɨ́ zɨ́ye ní zɨ́ lafúye.
23 Uma vez soltos, procuraram os irmãos e lhes contaram quantas coisas lhes haviam dito os principais sacerdotes e os anciãos.
24 Sɨmɨ bɨ lafúye uwúnɨ́ ledre née kenée ní, zɨ́ye kótrụ royé ndro íni ini zɨ́ Lomo kɨ́dí, “Áko Ngére Lomo, ꞌyị ótoógụ́ ere kɨ́ do sogo káṇgá, mɨngburoko ngbuṛu e kɨ́ éyị́ ga bɨ sɨmɨyé ní mbá.
24 Ouvindo isto, unânimes, levantaram a voz a Deus e disseram: Tu, Soberano Senhor, que fizeste o céu, a terra, o mar e tudo o que neles há;
25 Kɨ́ rokoꞌbụ ꞌbɨ ꞌDówụ́ Lomo, úkuíꞌbí kóo ledre go tara bulúnduzé Dawídi bɨ ꞌyị ꞌbɨ moko eyị́ ní kɨ́dí,
25 que disseste por intermédio do Espírito Santo, por boca de Davi, nosso pai, teu servo: Por que se enfureceram os gentios, e os povos imaginaram coisas vãs?
26 Mɨngburoko ngére ga bɨ do sogo káṇgá ona
26 Levantaram-se os reis da terra, e as autoridades ajuntaram-se à uma contra o Senhor e contra o seu Ungido;
27 Bɨ ba ní ledre bɨ kóo née ogụ go tɨ́ maꞌdíi. Eróde e kɨ́ Pánato Piláto kotrụnɨ́ royé go ndro sɨmɨ gara ona kɨ́ ꞌyị ga bɨ ngárá ndanɨ́ Yụ́da e wá ní nda kɨ́ ꞌyị ꞌbɨ Isɨréle e ị́cị́ okó ro Yésụ ꞌyị moko eyị́ ngárá luyú ndaá roa wá, bɨ óto wo káa do ꞌYị yómo ꞌyị e ní.
27 porque verdadeiramente se ajuntaram nesta cidade contra o teu santo Servo Jesus, ao qual ungiste, Herodes e Pôncio Pilatos, com gentios e gente de Israel,
28 Kotrụnɨ́ kóo royé née méngị ledre ga bɨ yị́ị kɨ́ rokoꞌbụ eyị́ nda kɨ́ kacɨ́ íli ledre eyị́, yéme kóo go gɨ ro zɨ́a méngị roné kenée ní.
28 para fazerem tudo o que a tua mão e o teu propósito predeterminaram;
29 Cakaba ní, Ngére Lomo ówo ledre bɨ ndịsịnɨ́ yéme a gɨ ro ꞌdóꞌdo zée ní bú, ídí nda mu sáká zée ꞌyị ꞌbɨ moko eyị́ e gɨ ro zɨ́ze ndị́sịzé ꞌdódo ledre eyị́ zɨ́ ꞌyị e kɨ́ rokoꞌbụzé za mbá.
29 agora, Senhor, olha para as suas ameaças e concede aos teus servos que anunciem com toda a intrepidez a tua palavra,
30 Ídí mu ꞌdóko sị́lị́yị sị́kpị ꞌyị ndíyá e, zɨ́yị kpá ndị́sịyị́ méngị ledre ga bɨ ꞌyị e ndịsịnɨ́ lúrútóko rokoꞌbụyị́ gɨ roa kɨ́ ngíti géyị mɨngburoko ledre ga bɨ ndịsịnɨ́ méngị royé kɨ́ ịrị Yésụ bɨ nɨ ꞌyị moko eyị́ bɨ ngárá lúyú ledre ndaá roa wá ní.”
30 enquanto estendes a mão para fazer curas, sinais e prodígios por intermédio do nome do teu santo Servo Jesus.
31 Sɨmɨ bɨ ini onzónɨ́ ini ní, zɨ́ bi bɨ kóo ndịsịnɨ́ íni ini doa née ní tónóne kị́zịné. Zɨ́ ꞌDówụ́ Lomo ógụ ndị́sịné sɨmɨyé do íꞌbí rokoꞌbụ zɨ́ye, ngịrị ndaá lolụ royé kɨ́ ꞌdódo ledre ꞌbɨ Lomo zɨ́ ꞌyị e wá.
31 Tendo eles orado, tremeu o lugar onde estavam reunidos; todos ficaram cheios do Espírito Santo e, com intrepidez, anunciavam a palavra de Deus.
32 Sómụ́ ledre ꞌbɨ ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Yésụ go ní kɨ́ mɨméngị ledre eyé e nɨ kóo mbá kị́éꞌdo. ꞌYị bɨ zɨ́a úku ledre ya ba éyị́ ené ní ndaá, tɨ́ lá éyị́ bɨ nɨ bo ní, ndịsịnɨ́ kóo ífi sɨmɨyé mbá ndro.
32 Da multidão dos que creram era um o coração e a alma. Ninguém considerava exclusivamente sua nem uma das coisas que possuía; tudo, porém, lhes era comum.
33 Gɨ zɨ́ mongụ́ rokoꞌbụ bɨ ꞌDówụ́ Lomo iꞌbí zɨ́ ꞌyịmɨkása e ní, zɨ́ye ndị́sịyé úku ledre mɨúrú Ngére Yésụ gɨ sɨmɨ umbu zɨ́ ꞌyị e. Gɨ zɨ́ kéyị née ní, zɨ́ Lomo íꞌbí úndru zɨ́ye mbá.
33 Com grande poder, os apóstolos davam testemunho da ressurreição do Senhor Jesus, e em todos eles havia abundante graça.
34 Éyị́ bɨ zɨ́ lerị́ a ídíne ro ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Yésụ go ní ndaá. Sɨmɨ ngíti géyị sịndị́ kadra e, ꞌyị máa yée ga bɨ kɨ́ yáká zɨ́ye ngíti géyị ga bɨ kɨ́ ꞌdị́cị́ e zɨ́ye ní, zɨ́ye ndị́sịyé úgúóyó éyị́ ga gére née ꞌdáꞌba ndị́sịyé ógụ kɨ́ késị́ a
34 Pois nenhum necessitado havia entre eles, porquanto os que possuíam terras ou casas, vendendo-as, traziam os valores correspondentes
35 íꞌbí a zɨ́ ꞌyịmɨkása e do ndị́sịyé ífi a dongaráye ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Yésụ go ní mɨkékeṛị́a mbá mɨútúásáne kpịnị kacɨ́ éyị́ bɨ ꞌyị ili wo ní.
35 e depositavam aos pés dos apóstolos; então, se distribuía a qualquer um à medida que alguém tinha necessidade.
36 Ngíti oꞌdo nɨ kóo bo kɨ́ ịrịné Yoséfa, gɨ sɨmɨ kúfú Lévị e gɨ do cúkú bɨ Sáyípuroso ní. ꞌYịmɨkása e ndịsịnɨ́ kpá ndólo wo Baranába, ini ledre gɨ sɨmɨ ịrị máa née yaá, “ꞌYị ꞌdókó lafúne e sɨmɨ ledre e,”
36 José, a quem os apóstolos deram o sobrenome de Barnabé, que quer dizer filho de exortação, levita, natural de Chipre,
37 úgúóyó ngúru yáká ené zɨ́a ógụné kɨ́ késị́ a íꞌbí a zɨ́ ꞌyịmɨkása e.
37 como tivesse um campo, vendendo-o, trouxe o preço e o depositou aos pés dos apóstolos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.