Atos 21

MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Gɨ do kacɨ́ odụ mandá bɨ iꞌbízé dongaráze ní, zɨ́ze ótoómo yée ndéréze do ékị́ze sɨmɨ kuṛúngba, zɨ́ze ꞌdógụ bi geré mbị́ sɨmɨ cúkú bɨ Kóso ní. Sɨmɨ bi mɨárá a née zɨ́ze ndéréógụzé sɨmɨ cúkú bɨ kɨ́ ịrịné Róde, nda gɨ ro zɨ́ze ndéréókpóze sɨmɨ cúkú bɨ Patára ní.
1 E aconteceu que, separando-nos deles, navegamos e fomos correndo caminho direito e chegamos a Cós e, no dia seguinte, a Rodes, de onde passamos a Pátara.
2 Gɨ sɨmɨ Patára, zɨ́ze ówo kuṛúngba bɨ ndịsị ndéré sɨmɨ káṇgá bɨ Fonị́sịya ní, zɨ́ze ékị́ze sɨmɨ a zɨ́a ꞌdógụ ógụ zée sága.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele e partimos.
3 Zɨ́ze ndéréze do iní zaá gị do bi bɨ lurúzé nda do cúkú bɨ Sáyípuroso ní go za mbá, zɨ́ze óyó rozé do gboṛụ a mɨꞌdí do anú ndéréze sɨmɨ káṇgá bɨ Sụ́rịya ní. Zɨ́ze ndítíógụzé do gbúṛóngó sɨmɨ gara bɨ Táyire do bi bɨ ịmbị́oyónɨ́ éyị́ ga bɨ kóo sɨmɨ mongụ́ kuṛúngba máa née ꞌdáꞌba doa ní.
3 E, indo já à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; porque o navio havia de ser descarregado ali.
4 Zɨ́ze ówo ngíti géyị ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ ore, zɨ́ze ndị́sịzé kéye ore kɨ́ sị́lị́ ịnyị doa gbre. Sɨmɨ rokoꞌbụ ꞌbɨ ꞌDówụ́ Lomo, zɨ́ye úku ledre zɨ́ Páwulo kɨ́dí ndaá ndéré sɨmɨ Yerụsaléma wá.
4 E, achando discípulos, ficamos ali sete dias; e eles, pelo Espírito, diziam a Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Tɨ́ lá bɨ sịndị́ kadra ezé utúasá ní, zɨ́ze ꞌdíꞌbi mɨsiꞌdi ndéréze Yerụsaléma. Zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ ga bɨ ore ní ị́nyịyé kɨ́ meꞌbeyé e, owụ́ ꞌbɨ eyé e mbá, ꞌdị́yịóto zée gɨ sɨmɨ gara gɨ ore gị kóꞌdụ́ mɨkavu, kɨ́ꞌdí bɨ utúzé do ngụ́ṛụ́ sịndị́ze kéye bi íni ini zɨ́ Lomo ní.
5 E, havendo passado ali aqueles dias, saímos e seguimos nosso caminho, acompanhando-nos todos, cada um com sua mulher e filhos até fora da cidade; e, postos de joelhos na praia, oramos.
6 Nda gɨ ore, zɨ́ze íꞌbí mandá dongaráze, azé ꞌbɨ ezé ékị́ sɨmɨ kuṛúngba, zɨ́ye ị́nyị ꞌbɨ eyé yóó ndáꞌbayé ꞌbe ꞌbɨ eyé.
6 E, saudando-nos uns aos outros, subimos ao navio; e eles voltaram para casa.
7 Zɨ́ze ị́nyịzé kɨ́ kuṛúngba gɨ sɨmɨ Táyire née ní ndéréze sɨmɨ gara bɨ kɨ́ ịrịné Potolemáyi, kɨ́ꞌdí bɨ ndéréze íꞌbí mandá zɨ́ ꞌyị ga bɨ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ ga bɨ ore ní, zɨ́ze ꞌdúꞌduzé ore sị́lị́ kị́éꞌdo.
7 E nós, concluída a navegação de Tiro, viemos a Ptolemaida; e, havendo saudado os irmãos, ficamos com eles um dia.
8 Kɨ́lóndó a née ní, zɨ́ze ị́nyịzé ndéréógụzé sɨmɨ gara bɨ Kayisaríya ní. Ndịsịzé kóo íri ꞌbe ꞌbɨ Phị́lịpo bɨ ndịsị úku kúrú Lomo zɨ́ ꞌyị e ní, nɨ ngúru ꞌyị gɨ dongará ꞌyị ga bɨ kóo gelénɨ́ yée ịnyị doa gbre ní.
8 No dia seguinte, partindo dali Paulo e nós que com ele estávamos, chegamos a Cesareia; e, entrando em casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Nyị́ ga nɨyí kóo bo eso ꞌdiꞌbinɨ́ aka yaꞌdá e wá, ndịsịnɨ́ úkutátá ledre bɨ Lomo ukuiꞌbí tarayé ní zɨ́ ꞌyị e.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Gɨ do kacɨ́ bɨ ndịsịzé ore go kɨ́ sị́lị́ nyere ní, zɨ́ nébị bɨ kɨ́ ịrịné Ágaba ógụné gɨ sɨmɨ káṇgá bɨ Yụdáya ní.
10 E, demorando-nos ali por muitos dias, chegou da Judeia um profeta, por nome Ágabo;
11 Sɨmɨ bɨ ogụ lúrú zée ní, zɨ́a íꞌdí káꞌdá bɨ gɨ ro Páwulo ní, ódó sị́lị́ne kɨ́ sịndị́ne kɨ́e, zɨ́a ị́nyịné úku ledre ya, “ꞌDówụ́ Lomo uku ya, ‘Yụ́da ga bɨ sɨmɨ Yerụsaléma ní nɨyí ódó mị́ngị́ káꞌdá ba káa, do íꞌbí wo do sị́lị́ ꞌyị ga bɨ ngárá ndanɨ́ Yụ́da e wá ní.’ ”
11 e, vindo ter conosco, tomou a cinta de Paulo e, ligando-se os seus próprios pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: Assim ligarão os judeus, em Jerusalém, o varão de quem é esta cinta e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Sɨmɨ bɨ uwúzé ledre née kenée ní, zɨ́ze ị́nyịzé kɨ́ ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Yésụ go ní mbá úku ledre zɨ́ Páwulo kɨ́dí ndaá ndéré sɨmɨ Yerụsaléma wá.
12 E, ouvindo nós isto, rogamos- lhe, tanto nós como os que eram daquele lugar, que não subisse a Jerusalém.
13 Nda née ní, zɨ́ Páwulo úkulúgu ledre zɨ́ze ya, “Éyị́ bɨ ndị́sịsé íni ini, zɨ́se ndị́sịsé ꞌdécị mɨmbéꞌdemá kenée gɨ roa ní ꞌdi? Mándá nzíyimá lá dụụ́ gɨ ro do ódó máa sɨmɨ Yerụsaléma wá, kpá gɨ ro zɨ́ma úyumá íri gɨ ro ledre Ngére Yésụ.”
13 Mas Paulo respondeu: Que fazeis vós, chorando e magoando-me o coração? Porque eu estou pronto não só a ser ligado, mas ainda a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Sɨmɨ bɨ ṇguṇgu ené ledre bɨ ukuzé zɨ́a née wá ní, zɨ́ze ndécị́ ezé. Zɨ́ze lá úku ledre zɨ́a ya, “Idí mu méngị roné kacɨ́ íli ledre ꞌbɨ Ngére Yésụ.”
14 E, como não podíamos convencê-lo, nos aquietamos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Gɨ do kacɨ́ née ní, zɨ́ze ndị́sịzé ore cúkuꞌdée kɨ́ yéme éyị́ ezé e zɨ́ye ídíye nzíyiyé gɨ ro zɨ́ze ndéréze sɨmɨ Yerụsaléma.
15 Depois daqueles dias, havendo feito os nossos preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Zɨ́ ngíti géyị ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ ga bɨ sɨmɨ gara bɨ Kayisaríya ní ꞌdị́yịóto ógụ zée zaá gị ꞌbe ꞌbɨ Menasóna, kɨ́ꞌdí bɨ ilizé ndéré ndị́sị ní. Nɨ ꞌyị gɨ sɨmɨ cúkú bɨ Sáyípuroso ní, nɨ kuṛú ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ kú ꞌdesị́.
16 E foram também conosco alguns discípulos de Cesareia, levando consigo um certo Mnasom, natural de Chipre, discípulo antigo, com quem havíamos de hospedar-nos.
17 Sɨmɨ bɨ ogụzé sɨmɨ Yerụsaléma ní, zɨ́ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ ga bɨ íri ní ꞌdíꞌbi zée sɨmɨ sụmụ bɨlámáne kɨ́ngaya.
17 E, logo que chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam de muito boa vontade.
18 Sɨmɨ bi mɨárá a née, zɨ́ Páwulo ꞌdíꞌbi zée zɨ́ze ndéréze lúrú Yakóbo kɨ́ mɨngburoko ꞌyị ga bɨ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ ní, nɨyí kóo mbá ꞌbe ꞌbɨ ené ore.
18 No dia seguinte, Paulo entrou conosco em casa de Tiago, e todos os anciãos vieram ali.
19 Zɨ́ Páwulo íꞌbí mandá zɨ́ye mbá, zɨ́a tónóne lị́kpị́ ledre ga bɨ Lomo mengị yée zɨ́ ꞌyị ga bɨ ngárá ndanɨ́ Yụ́da e wá ní kpụrụ́ gɨ sɨmɨ moko bɨ née mengị ní.
19 E, havendo-os saudado, contou- lhes minuciosamente o que por seu ministério Deus fizera entre os gentios.
20 Sɨmɨ bɨ uwúnɨ́ ledre née ní, zɨ́ye mbófo ịrị Lomo. Gɨ ore, zɨ́ye úku ledre zɨ́ Páwulo ya, “Lúndu ꞌbɨ ené, lúrú káa zɨ́ bɨ tụ́ꞌdụ́ álifu Yụ́da e ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Yésụ ní go, ówo kpá káa zɨ́ bɨ ndịsịnɨ́ íꞌbí royé lódụ́ lorụ ꞌbɨ Mụ́sa ní bú.
20 E, ouvindo- o eles, glorificaram ao Senhor e disseram-lhe: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus há que creem, e todos são zelosos da lei.
21 Uwúnɨ́ ledreyị́ go kɨ́dí ndị́sị kóo ꞌdódo ledre zɨ́ Yụ́da ga bɨ sɨmɨ káṇgá ꞌbɨ ꞌyị ga bɨ ngárá ndanɨ́ Yụ́da e wá ní ya, ndanɨ́ ndị́sị lódụ́ kacɨ́ lorụ bɨ Mụ́sa eké ní wá, owụ́ ꞌbɨ eyé e ndanɨ́ kpá útú ngbuṛu togụ́ mbú lódụ́ ondụ́ ꞌbɨ Yụ́da e wá.
21 E já acerca de ti foram informados de que ensinas todos os judeus que estão entre os gentios a apartarem-se de Moisés, dizendo que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo o costume da lei.
22 Maꞌdíi, nɨyí go ógụ úwú a kɨ́dí ógụ go, azé méngị go ꞌdi?
22 Que faremos, pois? Em todo o caso é necessário que a multidão se ajunte; porque terão ouvido que já és vindo.
23 Ba ledre bɨ ilizé zɨ́yị méngị a ní. Yaꞌdá e nɨyí ona eso mocụ́nɨ́ éyị́ go zɨ́ Lomo.
23 Faze, pois, isto que te dizemos: temos quatro varões que fizeram voto.
24 Ídí ꞌdíꞌbi yée zɨ́se ndérése méngị ondụ́ bɨ ndịsị óto ꞌyị zɨ́a ídíne drá ní gɨ rosé ndro kéye, zɨ́yị íꞌbí késị́ gɨ ro eyị́ bɨ nɨyí ꞌdáná éyị́ zɨ́ Lomo sɨmɨ bɨ nɨyí ólo doyé ní. Gɨ ore ꞌyị e nɨyí ówo a mbá kɨ́dí ábuwá ndị́sị yị́ eyị́ méngị ledre e kacɨ́ lorụ ꞌbɨ Mụ́sa, ledre bɨ ndịsịnɨ́ lị́kpị́ a gɨ royị́ ba nda ꞌbɨ ené maꞌdíi wá.
24 Toma estes contigo, e santifica-te com eles, e faze por eles os gastos para que rapem a cabeça, e todos ficarão sabendo que nada há daquilo de que foram informados acerca de ti, mas que também tu mesmo andas guardando a lei.
25 Tɨ́ lá ꞌyị máa yée ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre ꞌbɨ Yésụ ngárá ndanɨ́ Yụ́da e wá ní, kasazé wáraga go zɨ́ye kɨ́dí, ndanɨ́ ánu éyị́ mɨánu bɨ ꞌdanánɨ́ lomo ga bɨ ꞌyịmaꞌdí yemenɨ́ ye kɨ́ sị́lị́ye ní wá. Ndanɨ́ ánu esị bɨ kɨ́ sáma sɨmɨné ní wá, esị bangá bɨ kpuṛonyó ꞌdewenɨ́ lá goa sáma a loloonzó roné gɨ sɨmɨ a wá ní wá, ndanɨ́ kpá sóꞌdo royé kɨ́ ꞌyị ga bɨ ofụ́nɨ́ aka royé kéye wá ní wá.”
25 Todavia, quanto aos que creem dos gentios, já nós havemos escrito e achado por bem que nada disto observem; mas que só se guardem do que se sacrifica aos ídolos, e do sangue, e do sufocado, e da prostituição.
26 Zɨ́ Páwulo ꞌdíꞌbi yaꞌdá ga gére née kɨ́lóndó a née, zɨ́ye ndéréye méngị ondụ́ bɨ ndịsị óto ꞌyị zɨ́a ídíne drá ní gɨ roné ndro kéye. Nda gɨ ore zɨ́a ndéréne úku ꞌdódo ledre odụ sị́lị́ ꞌbɨ ondụ́ bɨ mengịnɨ́ ní kɨ́ sịndị́ kadra bɨ nɨyí ꞌdáná éyị́ gɨ royé sɨmɨ ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo ní.
26 Então, Paulo, tomando consigo aqueles varões, entrou, no dia seguinte, no templo, já santificado com eles, anunciando serem já cumpridos os dias da purificação; e ficou ali até se oferecer em favor de cada um deles a oferta.
27 Sɨmɨ bɨ sị́lị́ ꞌbɨ ondụ́ bɨ ịnyị doa gbre nɨ go gbóo gɨ ro ụ́kụ́ ní, zɨ́ ngíti géyị Yụ́da e gɨ sɨmɨ káṇgá bɨ Ásiya ní lúrúndíki Páwulo sɨmɨ ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo. Zɨ́ye óto ꞌyị e zɨ́ mɨmbéꞌdeyé ésị́ne ro Páwulo gɨ ro zɨ́ye ꞌdíꞌbi wo.
27 Quando os sete dias estavam quase a terminar, os judeus da Ásia, vendo-o no templo, alvoroçaram todo o povo e lançaram mão dele,
28 Zɨ́ Yụ́da ga gére née gbúrógbóye, “Lafúze Isɨréle e, sákásé zée. Ba oꞌdo bɨ ndịsị gámá kɨ́ ꞌdódo bɨsinyí ledre ro ꞌyị ezé e kɨ́ lorụ bɨ Mụ́sa eké ní, kɨ́ ledre gɨ ro bi ꞌbɨ Lomo. Cakaba ní, ꞌdiꞌbiogụ Gịrị́gị e go sínyíónzó do ligá ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo bɨ ngárá lúyú ledre ndaá doa wá ní.”
28 clamando: Varões israelitas, acudi! Este é o homem que por todas as partes ensina a todos, contra o povo, e contra a lei, e contra este lugar; e, demais disto, introduziu também no templo os gregos e profanou este santo lugar.
29 Ukunɨ́ kóo ledre née kenée gɨ zɨ́a lurúndikinɨ́ Páwulo e kɨ́ Tarafímo ꞌyị ꞌbɨ Éfeso sɨmɨ mongụ́ gara, somụ́nɨ́ ꞌbɨ eyé ya, Páwulo nderé kɨ́e go do ligá ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo.
29 Porque tinham visto com ele na cidade a Trófimo, de Éfeso, o qual pensavam que Paulo introduzira no templo.
30 Sɨmɨ bɨ ꞌyị e uwúnɨ́ ya bɨsinyí ledre nɨ go méngị roné do ligá ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo ꞌdáa ní, zɨ́ye ụ́dụyé ngásáye íri, kacɨ́ tara mɨsiꞌdi e mbá ꞌyị e. Zɨ́ye ꞌdíꞌbi Páwulo óṿoógụ wo ꞌdáꞌba gɨ do ligá ꞌDị́cị́ ꞌbɨ Lomo, geré zɨ́ye ꞌdụ́tụ mbotụ e mbá.
30 E alvoroçou-se toda a cidade, e houve grande concurso de povo; e, pegando de Paulo, o arrastaram para fora do templo, e logo as portas se fecharam.
31 Sɨmɨ bɨ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga gére née ayínɨ́ go gɨ ro úfu Páwulo ní, zɨ́ sanda ógụné zɨ́ mongụ́ manda ꞌbɨ asikíri ꞌbɨ Róma e kɨ́dí, bɨsinyí ledre nɨ go méngị roné sɨmɨ Yerụsaléma, gara ꞌdáa.
31 E, procurando eles matá-lo, chegou ao tribuno da coorte o aviso de que Jerusalém estava toda em confusão.
32 Zɨ́ mongụ́ manda ꞌbɨ asikíri ꞌbɨ Róma née geré ꞌdíꞌbi asikíri e ꞌdiya ndéréye íri. Sɨmɨ bɨ ꞌyị e lurúndikinɨ́ wo kɨ́ asikíri ené e ní, zɨ́ye ótoómo kɨ́ ócó Páwulo.
32 Este, tomando logo consigo soldados e centuriões, correu para eles. E, quando viram o tribuno e os soldados, cessaram de ferir a Paulo.
33 Zɨ́ mongụ́ manda ꞌbɨ asikíri e née ógụné zɨ́ Páwulo, do ꞌdíꞌbi wo. Zɨ́a úku ledre zɨ́ ꞌyị ené e kɨ́dí idínɨ́ ódó wo kɨ́ káꞌdá késị́ e gbre. Gɨ ore zɨ́a ndúnduꞌyú ya, “Oꞌdo máa ba ꞌbɨ ené náambi, éyị́ bɨ mengị ní ꞌdi?”
33 Então, aproximando-se o tribuno, o prendeu, e o mandou atar com duas cadeias, e lhe perguntou quem era e o que tinha feito.
34 Zɨ́ ngíti géyị ꞌyị e gɨ dongará tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga gére née ndị́sịyé gbúrógbóye kɨ́ ledre kị́éꞌdo, ngíti géyị gburogbónɨ́ ꞌbɨ eyé kɨ́ ngíti ledre kpị́. Gɨ zɨ́ ledre ga bɨ faa née ní, mongụ́ manda ꞌbɨ asikíri ga gére utúasá ówo mbigí maꞌdíi sị́ ledre bɨ mengị roné ní wá. Zɨ́a úku ledre zɨ́ ꞌyị ené e kɨ́dí, idínɨ́ mu ꞌdíꞌbi Páwulo ndéré kɨ́e do bi eyé ꞌbɨ asikíri e.
34 E, na multidão, uns clamavam de uma maneira; outros, de outra; mas, como nada podia saber ao certo por causa do alvoroço, mandou conduzi-lo para a fortaleza.
35 Sɨmɨ bɨ Páwulo nderéogụnɨ́ do bi bɨ gɨ ro zɨ́ye ékị́ ókpóye sɨmɨ ꞌdị́cị́ bɨ oꞌbónɨ́ wo do ezené ní, zɨ́ asikíri ga gére née ị́mbị́ wo gɨ zɨ́a rokoꞌbụ ꞌbɨ okó bɨ kóo tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga gére née ndịsịnɨ́ ógụ kɨ́e ní ofụ go.
35 E sucedeu que, chegando às escadas, os soldados tiveram de lhe pegar por causa da violência da multidão,
36 Zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga gére née ị́nyịyé lódụ́ wo kɨ́ ndị́sị gbúrógbóye ya, “Úfusé wo mɨúfu.”
36 porque a multidão do povo o seguia, clamando: Mata-o!
37 Sɨmɨ bɨ asikíri nɨyí go gbóo gɨ ro ógụ kɨ́ Páwulo do bi eyé ꞌbɨ asikíri e ní, zɨ́a úku ledre zɨ́ mongụ́ manda ꞌbɨ asikíri e née kɨ́dí, “Máútúásá go úku ledre ba zɨ́yị?”
37 E, quando iam introduzir Paulo na fortaleza, disse Paulo ao tribuno: É-me permitido dizer-te alguma coisa? E ele disse: Sabes o grego?
38 Bɨ kenée ní, ndá ꞌbɨ eyị́ ꞌyị ꞌbɨ Ízibiti bɨ kóo ꞌdiꞌbi do okó álifu eso do ólụ́ kɨ́ye sɨmɨ súwú ní wá?”
38 Não és tu, porventura, aquele egípcio que antes destes dias fez uma sedição e levou ao deserto quatro mil salteadores?
39 Zɨ́ Páwulo úkulúgu ledre zɨ́a kɨ́dí, “Mááyí yị́ amá Yụ́da, aránɨ́ máa sɨmɨ gara bɨ Tarasísi sɨmɨ Silísiya ní, ꞌyị gɨ sɨmɨ gara bɨ kɨ́ ledrené owóowó ní. Mándéndị́ romá gɨ ro zɨ́yị íꞌbí mɨsiꞌdi zɨ́ma ódromá kɨ́ ꞌyị ga ba.”
39 Mas Paulo lhe disse: Na verdade, eu sou um homem judeu, cidadão de Tarso, cidade não pouco célebre na Cilícia; rogo-te, porém, que me permitas falar ao povo.
40 Sɨmɨ bɨ mongụ́ manda née iꞌbí mɨsiꞌdi zɨ́a ní, zɨ́ Páwulo tóroné ꞌdága méngị kéyị zɨ́ ꞌyị e kɨ́ sị́lị́ne gɨ ro zɨ́ye mụ́kụ́ye. Sɨmɨ bɨ mụkụ́nɨ́ ní, zɨ́ Páwulo úku ledre zɨ́ye kɨ́ tara Aramáyika.
40 E, havendo-lho permitido, Paulo, pondo-se em pé nas escadas, fez sinal com a mão ao povo; e, feito grande silêncio, falou-lhes em língua hebraica, dizendo:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.