Atos 19

MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Sɨmɨ bɨ Apólo nɨ sɨmɨ gara bɨ Korị́ndo ní, zɨ́ Páwulo ꞌdécị bi kɨ́ mɨsiꞌdi bɨ gɨ yana ní ndéréógụné sɨmɨ Éfeso. Zɨ́a ógụndíki ngíti géyị ꞌyị ga bɨ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ ní íri,
1 Enquanto Apolo estava na cidade de Corinto, Paulo viajou pelo interior da província da Ásia e chegou a Éfeso. Ali encontrou alguns cristãos
2 do ndúꞌyú yée kɨ́dí, “Ndíkisé ꞌDówụ́ Lomo go sɨmɨ bɨ ṇgúṇgusé ledre ꞌbɨ Yésụ ní?”
2 e perguntou: — Quando vocês creram, vocês receberam o Espírito Santo? Eles responderam: — Nós nem mesmo sabíamos que existe o Espírito Santo.
3 Gɨ ore, zɨ́ Páwulo ndúꞌyú yée kɨ́dí, “Bɨ kenée ní babatịzị́nɨ́ sée kɨ́ babatị́za máa wo be ꞌdi?”
3 — Então que tipo de batismo vocês receberam? — perguntou Paulo. — O batismo de João Batista! — responderam.
4 Zɨ́ Páwulo úku ledre kɨ́dí, “Babatị́za ꞌbɨ Yiwáni nɨ kóo babatị́za bɨ zɨ́ ꞌyị e oyóloꞌbó sómụ́ ledre eyé ní. Uku kóo ledre zɨ́ ꞌyị e kɨ́dí, idínɨ́ ṇgúṇgu ledre ꞌyị bɨ nɨ ógụ gɨ do kacɨ́ne ní, ꞌyị maꞌdáa nɨ Yésụ.”
4 Então Paulo disse: — João batizava aqueles que se arrependiam dos seus pecados. E também dizia ao povo de Israel que eles deviam crer naquele que havia de vir depois dele, isto é, em Jesus.
5 Sɨmɨ bɨ uwúnɨ́ ledre née kenée ní, do bábátị́zị́ yée kɨ́ ịrị Ngére Yésụ.
5 Depois de ouvirem isso, aqueles homens foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Nda sɨmɨ bɨ Páwulo óto sị́lị́ne doyé ní, zɨ́ ꞌDówụ́ Lomo ógụ ndị́sịné sɨmɨyé, do íꞌbí rokoꞌbụ zɨ́ye, zɨ́ye ndị́sị ódroyé sɨmɨ ṛị́kị́ tara e kpá kɨ́ úku ꞌdódo ledre bɨ ꞌDówụ́ Lomo ꞌdodo zɨ́ye ní.
6 Aí Paulo pôs as mãos sobre eles, e o Espírito Santo veio sobre eles. Então começaram a falar em línguas estranhas e a anunciar também a mensagem de Deus.
7 Nɨyí kóo mbá ꞌyị e káa zɨ́ sokó doa gbre (12) ní.
7 Esses homens eram mais ou menos doze.
8 Zɨ́ Páwulo ndị́sị ndéréne ódroné oꞌbụóbụ zɨ́ ꞌyị e sɨmɨ ꞌDị́cị́ Kótrụro sɨmɨ éfé bɨ kóo ota (3) née mbá. Zɨ́a ndị́sịné úku ledre bɨ nɨ ꞌdíꞌbi doyé gɨ ro ledre ga bɨ ꞌbe ꞌbɨ Lomo ꞌdáa ní.
8 Durante três meses Paulo foi à sinagoga e falou com coragem ao povo. Ele conversava com eles e tentava convencê-los a respeito do Reino de Deus .
9 Tɨ́ lá ngíti géyị ꞌyị e gɨ dongaráye doyé orụ yị́ ené mɨórụ ṇguṇgunɨ́ eyé ledre Yésụ wá. Tɨ́ dongará ꞌyị e ore zɨ́ye ndị́sịyé úku sínyi ledre gɨ ro mɨsiꞌdi ꞌbɨ Ngére Yésụ. Gɨ ore, zɨ́ Páwulo ótoómo yée zɨ́a lá ꞌdíꞌbi ꞌyị ga bɨ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ ní zɨ́ye ndị́sị ódroyé do ledre e kɨ́ ndị́sị ꞌdódo ledre zɨ́ye sɨmɨ mongụ́ ꞌdị́cị́ ꞌbɨ ngíti oꞌdo kɨ́ ịrịné Tarána.
9 Mas alguns eram teimosos, não acreditavam e, em frente de todos, ainda falavam mal do Caminho do Senhor . Então Paulo abandonou a sinagoga, levando os cristãos consigo, e começou a falar diariamente na escola de um homem chamado Tirano.
10 Ledre máa née mengị kóo kenée kɨ́ sɨmɨbi gbre gɨ ro zɨ́ Yụ́da e kɨ́ Gịrị́gị ga bɨ ndịsịnɨ́ ndị́sị sɨmɨ káṇgá bɨ Ásiya ní úwú ledre gɨ ro Ngére Yésụ.
10 Ele fez isso durante dois anos, até que todos os moradores da província da Ásia, tanto os judeus como os não judeus, ouviram a mensagem do Senhor.
11 Zɨ́ Lomo ndị́sị méngị mɨngburoko bɨkuꞌdú ledre e kpụrụ́ gɨ sɨmɨ Páwulo.
11 Deus fazia milagres extraordinários por meio de Paulo,
12 Gba mandị́lị kɨ́ bongó bɨ Páwulo esị roné togụ́ ꞌdiꞌbinɨ́ ndéré kɨ́e zɨ́ ꞌyị ndíyá e yá, zɨ́ ndíyá eyé ndị́sị ụ́kụ́ne gɨ royé kpá zɨ́ bɨcayi lomo e ndị́sị ólụ́ógụyé gɨ sɨmɨyé.
12 tanto que as pessoas pegavam lenços e aventais que ele usava e os levavam para os doentes tocarem. E, quando estes tocavam neles, ficavam curados; e de outras pessoas saíam os espíritos maus.
13 Ngíti géyị Yụ́da ga bɨ ndị́sịnɨ́ gámá kɨ́ lágaóyó bɨcayi lomo e gɨ sɨmɨ ꞌyị e ní, ayínɨ́ kóo gɨ ro ꞌdíꞌbi ịrị Ngére Yésụ ndị́sịyé lágaóyó bɨcayi lomo e kɨ́e. Zɨ́ye úku ledre zɨ́ bɨcayi lomo e kɨ́dí, “Máúku zɨ́se, ídísé ólụ́ógụ ꞌdáꞌba kɨ́ ịrị Yésụ bɨ Páwulo ndịsị ꞌdódo ledre gɨ roa ní.”
13 Alguns judeus que andavam de um lugar para outro, expulsando espíritos maus, quiseram usar também o nome do Senhor Jesus para expulsar os espíritos maus, dizendo a eles: — Pelo poder do nome de Jesus, o mesmo que Paulo anuncia, eu mando que vocês saiam!
14 Wotị́ Sekéva bɨ manda ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ ga bɨ kóo ịnyị doa gbre ní ndịsịnɨ́ kóo méngị ledre née ye.
14 Os homens que faziam isso eram os sete filhos de um judeu chamado Ceva, que era Grande Sacerdote .
15 Kadra kị́éꞌdo zɨ́ bɨcayi lomo úkulúgu ledre zɨ́ye ya, “Máówo Yésụ bú, máówo kpá ledre gɨ ro Páwulo bú, ásé ꞌbɨ esé náambi?”
15 Mas certa vez um espírito mau disse a eles: — Eu conheço Jesus e sei quem é Paulo. Mas vocês, quem são?
16 Nda née ní, zɨ́ oꞌdo bɨ kɨ́ bɨcayi lomo e sɨmɨné ba útúꞌdíꞌbi yée tónóne ócó yée zɨ́ rokoꞌbụ a rómoné gɨ do ꞌbɨ eyé mbá. Zɨ́ye ụ́dụyé ngásáye gɨ ꞌbe ꞌbɨ ené, kɨ́ uṇgú royé, bongó e mbá mɨlófoné.
16 Então o homem que estava dominado pelo espírito mau os atacou e bateu neles com tanta violência, que eles fugiram daquela casa feridos e com as roupas rasgadas.
17 Sɨmɨ bɨ Yụ́da e kɨ́ Gịrị́gị ga bɨ sɨmɨ Éfeso ore uwúnɨ́ ledre née kenée ní, zɨ́ ngịrị útúne sɨmɨyé, zɨ́ye ndị́sịyé óto úndru Ngére Yésụ.
17 E todos os que moravam em Éfeso, judeus e não judeus, souberam disso. Eles ficaram com muito medo, e o nome do Senhor Jesus se tornou mais respeitado ainda.
18 Sɨmɨ sịndị́ kadra née ní, zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre Yésụ go ní ógụyé úkuógụ bɨsinyí ledre eyé fúó dongará ꞌyị e.
18 Então muitos dos que creram vinham e confessavam publicamente as coisas más que haviam feito.
19 Zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị máa yée ga bɨ ꞌbɨ eyé ꞌyị kágá e ní ógụyé kɨ́ kágá eyé e do óngbóóyó yée mbá ꞌdáꞌba do komo tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e. Sɨmɨ bɨ olonɨ́ késị́ kágá ga bɨ ongbónɨ́ yée née mbá ní, késị́ a nɨ kóo mongụ́ne kɨ́ngaya.
19 E muitos daqueles que praticavam feitiçaria ajuntaram os seus livros e os trouxeram para queimar diante de todos. Quando calcularam o preço dos livros queimados, o total chegou a cinquenta mil moedas de prata .
20 Gɨ zɨ́ kéyị née ní, zɨ́ ledre ꞌbɨ Ngére Yésụ ngbóróne, zɨ́a báyiné kɨ́ rokoꞌbụné kɨ́ngaya.
20 Assim, de maneira poderosa, a mensagem do Senhor era anunciada e se espalhava cada vez mais.
21 Gɨ do kacɨ́ ledre ga bɨ mengịnɨ́ royé née mbá ní, zɨ́ Páwulo yéme ledre gɨ ro ndéréne sɨmɨ Yerụsaléma kpụrụ́ gɨ sɨmɨ káṇgá ga bɨ Mekedonị́ya kɨ́ Ákaya ní. Zɨ́a úku ledre yaá, “Gɨ do kacɨ́ máógụmá íri, Mááyí kpá ndéré sɨmɨ mongụ́ gara bɨ Róma ní.”
21 Depois desses acontecimentos, Paulo resolveu passar pelas províncias da Macedônia e da Acaia e ir até Jerusalém. Ele dizia: — Depois que eu visitar Jerusalém, preciso ir a Roma.
22 Gɨ ore, zɨ́a kása Timatíyo e gbre kɨ́ Erésito gɨ dongará ꞌyị ené ga bɨ ndịsịnɨ́ sáká wo ní ꞌdáꞌdá sɨmɨ Mekedonị́ya íri, sɨmɨ bɨ ndịsị kɨ́ owụ́ sị́lị́ ngbara sɨmɨ káṇgá bɨ Ásiya ní.
22 Então Paulo enviou para a Macedônia dois dos seus ajudantes, Timóteo e Erasto, mas ele ficou mais algum tempo na província da Ásia.
23 Sɨmɨ sịndị́ kadra máa bɨ kóo née ní, zɨ́ mongụ́ ꞌdoꞌdó ídíne kɨ́ngaya ro ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre Ngére Yésụ ní.
23 Foi nessa ocasião que houve na cidade de Éfeso uma grande desordem por causa do Caminho do Senhor .
24 Ngíti ꞌyị ꞌboro nɨ kóo bo kɨ́ ịrịné Dometị́rịyo nɨ ꞌyị yéme lị́lị ꞌdị́cị́ ꞌbɨ kára lomo bɨ kɨ́ ịrịné Aratémisi ní gɨ sɨmɨ késị́. Moko née ndịsị kóo ꞌdiꞌbiogụ késị́, zɨ́ ꞌyị ụ́cụ ga kɨ́ngaya.
24 Um ourives chamado Demétrio fazia pequenos modelos de prata do templo da deusa Diana, e o seu negócio dava muito lucro aos que trabalhavam com ele.
25 Zɨ́ Dometị́rịyo ndóloyóko lafúne e mbá kɨ́ ngíti géyị lafúye ga bɨ ndịsịnɨ́ kpá ụ́cụ éyị́ káa zɨ́ ꞌbɨ eyé ní. Zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Yaꞌdá e, ówosé bú kɨ́dí ndịsịzé ówo tụ́ꞌdụ́ késị́ gɨ do moko bɨ ndịsịzé méngị a ba.
25 Então ele chamou estes e outros da mesma profissão e disse: — Meus amigos, vocês sabem que a nossa riqueza vem deste nosso ofício.
26 Cakaba ní, ledre bɨ ꞌyị bɨ Páwulo ba ndịsị méngị a ní, lúrúsé go cụ́ kɨ́ komosé, úwúsé kpá go cụ́ kɨ́ mbílíse. ꞌDiꞌbi do tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga bɨ sɨmɨ Éfeso ona kɨ́ sɨmɨ káṇgá bɨ Ásiya ní go mbá kɨ́ ledre bɨ yaá lomo ga bɨ ꞌyịmaꞌdí yemenɨ́ ye ní, ndanɨ́ eyé lomo e wá.
26 Vocês mesmos podem ver e ouvir o que esse tal de Paulo está fazendo. Ele afirma que os deuses feitos por mãos humanas não são deuses de verdade. E está conseguindo convencer muita gente, tanto daqui como de quase toda a província da Ásia.
27 Bɨsinyí a, moko ezé bɨ ndịsịzé méngị a ba ní ịrịa nɨ go ógụ sínyí. Nda kpá lá dụụ́ wo née wá, tɨ́ lá moko utúasá lolụ kpá ídí sɨmɨ ꞌdị́cị́ ꞌbɨ lomo bɨ Aratémisi bɨ ꞌyị e ndịsịnɨ́ óto úndrua sɨmɨ káṇgá bɨ Ásiya kɨ́ do sogo káṇgá mbá ní wá. Úndru née utúasá lolụ ídí zɨ́a wá.”
27 Assim nós estamos correndo o perigo de ver o povo rejeitar o nosso negócio. E não é só isso. Existe o perigo de o templo da grande deusa Diana não ficar valendo mais nada e também de ser destruída a grandeza dessa deusa adorada por todos na Ásia e no mundo inteiro.
28 Sɨmɨ bɨ uwúnɨ́ ledre née kenée ní, zɨ́a ónzó komoyé ꞌduo ṛifu. Zɨ́ye tónóye gbúrógbóye, “Mongụ́ úndru idí ídí zɨ́ Aratémisi bɨ ꞌbɨ lomo ꞌbɨ Éfeso e ní.”
28 Quando a multidão ouviu isso, ficou furiosa e começou a gritar: — Viva a grande Diana de Éfeso!
29 Kpá lá ꞌdiya née ní, zɨ́ ledre née báyiné sɨmɨ gara ore mbá. Zɨ́ ꞌyị e yóko royé tụ́ꞌdụ́ tụ́ꞌdụ́ ndị́sị méngị ledre ga bɨ utúasánɨ́ wá ní kɨ́ gbúrógbóye. Zɨ́ye útúꞌdíꞌbi Gáyosi e kɨ́ Arisitáka ꞌyị ꞌbɨ Mekedonị́ya bɨ ndịsịnɨ́ gámá kɨ́ Páwulo e ní do ngásá kɨ́ye do mongụ́ bi bɨ ꞌyị e ndịsịnɨ́ yóko royé doa ní.
29 E a confusão se espalhou por toda a cidade. A multidão agarrou Gaio e Aristarco, dois macedônios que viajavam com Paulo, e os arrastou até o teatro.
30 Páwulo ili kóo go gɨ ro zɨ́ne ndéréne zɨ́ye dongará tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga gére née íri, tɨ́ lá ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ otoomonɨ́ sị́lị́ye gɨ roa zɨ́a ndéréne wá.
30 Paulo queria falar ao povo, mas os irmãos não deixaram.
31 Gba ngíti géyị mɨngburoko ꞌyị ga bɨ ore ní, zaá ezegámá ga mbá, zɨ́ye kákasa zɨ́a kɨ́dí, ndá ndéré do mongụ́ bi bɨ ꞌyị e ndịsịnɨ́ yóko royé doa née íri wá.
31 Alguns altos funcionários daquela província, que eram amigos de Paulo, mandaram a ele um recado, pedindo que não fosse ao teatro.
32 Sɨmɨ bɨ kotrụnɨ́ royé nɨyí nda go lá gbúrógbó faa, yée ga bɨ nɨyí kɨ́ ꞌbɨ eyé, ngíti géyị nɨyí kɨ́ ꞌbɨ eyé gɨ ꞌdí keṛị́ gɨ zɨ́a tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e owonɨ́ eyé sị́ ledre bɨ kotrụnɨ́ royé gɨ roa ní wá.
32 Naquela altura dos acontecimentos a multidão que se achava no teatro estava em completa desordem: uns gritavam uma coisa, e outros gritavam outra, pois a maioria nem sabia por que estava ali.
33 Zɨ́ ngíti géyị ꞌyị e úku ledre kɨ́dí Alakɨzánde nɨ ne manda ꞌdáꞌdá, gɨ zɨ́a bɨ Yụ́da e ịtrị́nɨ́ wo ꞌdáꞌdá ní. Zɨ́ Alakɨzánde méngị kéyị kɨ́ sị́lị́ne zɨ́ ꞌyị e gɨ ro zɨ́ye mụ́kụ́ye, gɨ ro zɨ́ne úku yéme ledre née zɨ́ye.
33 Algumas pessoas ficaram pensando que Alexandre era o culpado, pois os judeus o obrigaram a ir e ficar lá na frente. Aí Alexandre fez um sinal com a mão e tentou falar para se defender diante do povo.
34 Tɨ́ lá sɨmɨ bɨ owonɨ́ ya Alakɨzánde nɨ Yụ́da ní, zɨ́ye gbúrógbóye kɨ́ kúrúye kị́éꞌdo kɨ́ sịndị́ kadra gbre, “Mongụ́ úndru idí ídí zɨ́ Aratémisi bɨ ꞌbɨ lomo ꞌbɨ Éfeso e ní.”
34 Mas, quando perceberam que ele era judeu, ficaram gritando todos juntos a mesma coisa durante duas horas: — Viva a grande Diana de Éfeso!
35 Odụ a, zɨ́ ꞌyị éké ledre ꞌbɨ mongụ́ ꞌyị bɨ sɨmɨ gara ore ní ógụné ụ́cụómo tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga gére née. Zɨ́a úku ledre zɨ́ye ya, “Lafúma e ꞌyị ꞌbɨ Éfeso e. ꞌYị e mbá owonɨ́ bú kɨ́dí gara bɨ Éfeso ba nɨ bi bɨ ndịsịnɨ́ bándá ꞌdị́cị́ ꞌbɨ mongụ́ kára lomo Aratémisi doa kɨ́ lị́lịa bɨ utúogụ gɨ komo ere ní.
35 Finalmente o secretário da prefeitura da cidade conseguiu acalmar o povo. Ele disse o seguinte: — Cidadãos de Éfeso! Todos sabem que a nossa cidade é a guardadora do templo da grande Diana e da pedra sagrada que caiu do céu.
36 ꞌYị bɨ nɨ kála ledre ba ní ndaá. Bɨ kenée ní, ndécị́sé mu ndásé méngị bɨcayi ledre e wá.
36 Ninguém pode negar isso. Assim fiquem calmos e não façam nada sem pensar bem.
37 ꞌDíꞌbiógụsé yaꞌdá ga ba go ngákáne, abú ngakanɨ́ eyé éyị́ gɨ sɨmɨ ꞌdị́cị́ ꞌbɨ lomo ezé e wá, uku sinyinɨ́ kpá gbawá ledre gɨ ro kára lomo ezé.
37 Vocês trouxeram aqui estes homens, mas eles não assaltaram o templo, nem ofenderam a nossa deusa.
38 Togụ́ Dometị́rịyo e kɨ́ ꞌyị ꞌbɨ moko ené e nɨyí kɨ́ ledre kɨ́ ꞌyị yá, mɨngburoko ꞌyị ꞌdécị ngbanga ezé e nɨyí bo kacɨ́ sị́lị́ ga bɨ ꞌbɨ ꞌdécị ngbanga ní mbá, nɨyí ꞌdécị ngbanga née ye íri.
38 Se Demétrio e os seus ajudantes têm alguma acusação contra alguém, eles podem apresentar suas acusações no tribunal, pois para isso há dias certos de reunião, e também existem os governadores.
39 Tɨ́ lá togụ́ ledre nɨ bo, wo bɨ ílisé bɨ romo gɨ do wo máa ba ní, nɨyí ótoyéme a do bi kótrụro bɨ ꞌyị e ịnyịnɨ́ za mbá ówo ledre gɨ roa ní.
39 Porém, se vocês querem mais alguma coisa, isso será tratado na reunião do povo, convocada de acordo com a lei .
40 Gɨ do kacɨ́ ledre bɨ mengị roné karaba ba ní, ꞌyị e nɨyí úku a kɨ́dí ndịsịzé gbúrógbó bɨsinyí gbúrógbó sɨmɨ gara. Sɨmɨ ledre née ní, utúasázé úku maꞌdíi wá gɨ zɨ́a sị́ ledre bɨ zɨ́a ídíne káa ní ndaá ꞌbɨ ené wá.”
40 Pois corremos o risco de sermos acusados de revolta, por causa do que está acontecendo hoje. Não há motivo para toda esta confusão. E nós não poderíamos justificar tudo isso.
41 Gɨ do kacɨ́ bɨ uku ledre káa ní, zɨ́a úku ledre zɨ́ ꞌyị ga bɨ kotrụnɨ́ royé ní zɨ́ye báyiyé.
41 Depois de dizer essas palavras, ele terminou a reunião.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.