Atos 19
MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs ARC
1 Sɨmɨ bɨ Apólo nɨ sɨmɨ gara bɨ Korị́ndo ní, zɨ́ Páwulo ꞌdécị bi kɨ́ mɨsiꞌdi bɨ gɨ yana ní ndéréógụné sɨmɨ Éfeso. Zɨ́a ógụndíki ngíti géyị ꞌyị ga bɨ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ ní íri,
1 E sucedeu que, enquanto Apolo estava em Corinto, Paulo, tendo passado por todas as regiões superiores, chegou a Éfeso e, achando ali alguns discípulos,
2 do ndúꞌyú yée kɨ́dí, “Ndíkisé ꞌDówụ́ Lomo go sɨmɨ bɨ ṇgúṇgusé ledre ꞌbɨ Yésụ ní?”
2 disse-lhes: Recebestes vós já o Espírito Santo quando crestes? E eles disseram-lhe: Nós nem ainda ouvimos que haja Espírito Santo.
3 Gɨ ore, zɨ́ Páwulo ndúꞌyú yée kɨ́dí, “Bɨ kenée ní babatịzị́nɨ́ sée kɨ́ babatị́za máa wo be ꞌdi?”
3 Perguntou-lhes, então: Em que sois batizados, então? E eles disseram: No batismo de João.
4 Zɨ́ Páwulo úku ledre kɨ́dí, “Babatị́za ꞌbɨ Yiwáni nɨ kóo babatị́za bɨ zɨ́ ꞌyị e oyóloꞌbó sómụ́ ledre eyé ní. Uku kóo ledre zɨ́ ꞌyị e kɨ́dí, idínɨ́ ṇgúṇgu ledre ꞌyị bɨ nɨ ógụ gɨ do kacɨ́ne ní, ꞌyị maꞌdáa nɨ Yésụ.”
4 Mas Paulo disse: Certamente João batizou com o batismo do arrependimento, dizendo ao povo que cresse no que após ele havia de vir, isto é, em Jesus Cristo.
5 Sɨmɨ bɨ uwúnɨ́ ledre née kenée ní, do bábátị́zị́ yée kɨ́ ịrị Ngére Yésụ.
5 E os que ouviram foram batizados em nome do Senhor Jesus.
6 Nda sɨmɨ bɨ Páwulo óto sị́lị́ne doyé ní, zɨ́ ꞌDówụ́ Lomo ógụ ndị́sịné sɨmɨyé, do íꞌbí rokoꞌbụ zɨ́ye, zɨ́ye ndị́sị ódroyé sɨmɨ ṛị́kị́ tara e kpá kɨ́ úku ꞌdódo ledre bɨ ꞌDówụ́ Lomo ꞌdodo zɨ́ye ní.
6 E, impondo-lhes Paulo as mãos, veio sobre eles o Espírito Santo; e falavam línguas e profetizavam.
7 Nɨyí kóo mbá ꞌyị e káa zɨ́ sokó doa gbre (12) ní.
7 Estes eram, ao todo, uns doze varões.
8 Zɨ́ Páwulo ndị́sị ndéréne ódroné oꞌbụóbụ zɨ́ ꞌyị e sɨmɨ ꞌDị́cị́ Kótrụro sɨmɨ éfé bɨ kóo ota (3) née mbá. Zɨ́a ndị́sịné úku ledre bɨ nɨ ꞌdíꞌbi doyé gɨ ro ledre ga bɨ ꞌbe ꞌbɨ Lomo ꞌdáa ní.
8 E, entrando na sinagoga, falou ousadamente por espaço de três meses, disputando e persuadindo-os acerca do Reino de Deus.
9 Tɨ́ lá ngíti géyị ꞌyị e gɨ dongaráye doyé orụ yị́ ené mɨórụ ṇguṇgunɨ́ eyé ledre Yésụ wá. Tɨ́ dongará ꞌyị e ore zɨ́ye ndị́sịyé úku sínyi ledre gɨ ro mɨsiꞌdi ꞌbɨ Ngére Yésụ. Gɨ ore, zɨ́ Páwulo ótoómo yée zɨ́a lá ꞌdíꞌbi ꞌyị ga bɨ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ ní zɨ́ye ndị́sị ódroyé do ledre e kɨ́ ndị́sị ꞌdódo ledre zɨ́ye sɨmɨ mongụ́ ꞌdị́cị́ ꞌbɨ ngíti oꞌdo kɨ́ ịrịné Tarána.
9 Mas, como alguns deles se endurecessem e não obedecessem, falando mal do Caminho perante a multidão, retirou-se deles e separou os discípulos, disputando todos os dias na escola de um certo Tirano.
10 Ledre máa née mengị kóo kenée kɨ́ sɨmɨbi gbre gɨ ro zɨ́ Yụ́da e kɨ́ Gịrị́gị ga bɨ ndịsịnɨ́ ndị́sị sɨmɨ káṇgá bɨ Ásiya ní úwú ledre gɨ ro Ngére Yésụ.
10 E durou isto por espaço de dois anos, de tal maneira que todos os que habitavam na Ásia ouviram a palavra do Senhor Jesus, tanto judeus como gregos.
11 Zɨ́ Lomo ndị́sị méngị mɨngburoko bɨkuꞌdú ledre e kpụrụ́ gɨ sɨmɨ Páwulo.
11 E Deus, pelas mãos de Paulo, fazia maravilhas extraordinárias,
12 Gba mandị́lị kɨ́ bongó bɨ Páwulo esị roné togụ́ ꞌdiꞌbinɨ́ ndéré kɨ́e zɨ́ ꞌyị ndíyá e yá, zɨ́ ndíyá eyé ndị́sị ụ́kụ́ne gɨ royé kpá zɨ́ bɨcayi lomo e ndị́sị ólụ́ógụyé gɨ sɨmɨyé.
12 de sorte que até os lenços e aventais se levavam do seu corpo aos enfermos, e as enfermidades fugiam deles, e os espíritos malignos saíam.
13 Ngíti géyị Yụ́da ga bɨ ndị́sịnɨ́ gámá kɨ́ lágaóyó bɨcayi lomo e gɨ sɨmɨ ꞌyị e ní, ayínɨ́ kóo gɨ ro ꞌdíꞌbi ịrị Ngére Yésụ ndị́sịyé lágaóyó bɨcayi lomo e kɨ́e. Zɨ́ye úku ledre zɨ́ bɨcayi lomo e kɨ́dí, “Máúku zɨ́se, ídísé ólụ́ógụ ꞌdáꞌba kɨ́ ịrị Yésụ bɨ Páwulo ndịsị ꞌdódo ledre gɨ roa ní.”
13 E alguns dos exorcistas judeus, ambulantes, tentavam invocar o nome do Senhor Jesus sobre os que tinham espíritos malignos, dizendo: Esconjuro-vos por Jesus, a quem Paulo prega.
14 Wotị́ Sekéva bɨ manda ꞌbɨ ꞌyị ꞌdáná éyị́ ga bɨ kóo ịnyị doa gbre ní ndịsịnɨ́ kóo méngị ledre née ye.
14 Os que faziam isto eram sete filhos de Ceva, judeu, principal dos sacerdotes.
15 Kadra kị́éꞌdo zɨ́ bɨcayi lomo úkulúgu ledre zɨ́ye ya, “Máówo Yésụ bú, máówo kpá ledre gɨ ro Páwulo bú, ásé ꞌbɨ esé náambi?”
15 Respondendo, porém, o espírito maligno, disse: Conheço a Jesus e bem sei quem é Paulo; mas vós, quem sois?
16 Nda née ní, zɨ́ oꞌdo bɨ kɨ́ bɨcayi lomo e sɨmɨné ba útúꞌdíꞌbi yée tónóne ócó yée zɨ́ rokoꞌbụ a rómoné gɨ do ꞌbɨ eyé mbá. Zɨ́ye ụ́dụyé ngásáye gɨ ꞌbe ꞌbɨ ené, kɨ́ uṇgú royé, bongó e mbá mɨlófoné.
16 E, saltando neles o homem que tinha o espírito maligno e assenhoreando-se de dois, pôde mais do que eles; de tal maneira que, nus e feridos, fugiram daquela casa.
17 Sɨmɨ bɨ Yụ́da e kɨ́ Gịrị́gị ga bɨ sɨmɨ Éfeso ore uwúnɨ́ ledre née kenée ní, zɨ́ ngịrị útúne sɨmɨyé, zɨ́ye ndị́sịyé óto úndru Ngére Yésụ.
17 E foi isto notório a todos os que habitavam em Éfeso, tanto judeus como gregos; e caiu temor sobre todos eles, e o nome do Senhor Jesus era engrandecido.
18 Sɨmɨ sịndị́ kadra née ní, zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre Yésụ go ní ógụyé úkuógụ bɨsinyí ledre eyé fúó dongará ꞌyị e.
18 Muitos dos que tinham crido vinham, confessando e publicando os seus feitos.
19 Zɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị máa yée ga bɨ ꞌbɨ eyé ꞌyị kágá e ní ógụyé kɨ́ kágá eyé e do óngbóóyó yée mbá ꞌdáꞌba do komo tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e. Sɨmɨ bɨ olonɨ́ késị́ kágá ga bɨ ongbónɨ́ yée née mbá ní, késị́ a nɨ kóo mongụ́ne kɨ́ngaya.
19 Também muitos dos que seguiam artes mágicas trouxeram os seus livros e os queimaram na presença de todos, e, feita a conta do seu preço, acharam que montava a cinquenta mil peças de prata.
20 Gɨ zɨ́ kéyị née ní, zɨ́ ledre ꞌbɨ Ngére Yésụ ngbóróne, zɨ́a báyiné kɨ́ rokoꞌbụné kɨ́ngaya.
20 Assim, a palavra do Senhor crescia poderosamente e prevalecia.
21 Gɨ do kacɨ́ ledre ga bɨ mengịnɨ́ royé née mbá ní, zɨ́ Páwulo yéme ledre gɨ ro ndéréne sɨmɨ Yerụsaléma kpụrụ́ gɨ sɨmɨ káṇgá ga bɨ Mekedonị́ya kɨ́ Ákaya ní. Zɨ́a úku ledre yaá, “Gɨ do kacɨ́ máógụmá íri, Mááyí kpá ndéré sɨmɨ mongụ́ gara bɨ Róma ní.”
21 E, cumpridas estas coisas, Paulo propôs, em espírito, ir a Jerusalém, passando pela Macedônia e pela Acaia, dizendo: Depois que houver estado ali, importa-me ver também Roma.
22 Gɨ ore, zɨ́a kása Timatíyo e gbre kɨ́ Erésito gɨ dongará ꞌyị ené ga bɨ ndịsịnɨ́ sáká wo ní ꞌdáꞌdá sɨmɨ Mekedonị́ya íri, sɨmɨ bɨ ndịsị kɨ́ owụ́ sị́lị́ ngbara sɨmɨ káṇgá bɨ Ásiya ní.
22 E, enviando à Macedônia dois daqueles que o serviam, Timóteo e Erasto, ficou ele por algum tempo na Ásia.
23 Sɨmɨ sịndị́ kadra máa bɨ kóo née ní, zɨ́ mongụ́ ꞌdoꞌdó ídíne kɨ́ngaya ro ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre Ngére Yésụ ní.
23 Naquele mesmo tempo, houve um não pequeno alvoroço acerca do Caminho.
24 Ngíti ꞌyị ꞌboro nɨ kóo bo kɨ́ ịrịné Dometị́rịyo nɨ ꞌyị yéme lị́lị ꞌdị́cị́ ꞌbɨ kára lomo bɨ kɨ́ ịrịné Aratémisi ní gɨ sɨmɨ késị́. Moko née ndịsị kóo ꞌdiꞌbiogụ késị́, zɨ́ ꞌyị ụ́cụ ga kɨ́ngaya.
24 Porque um certo ourives da prata, por nome Demétrio, que fazia, de prata, nichos de Diana, dava não pouco lucro aos artífices,
25 Zɨ́ Dometị́rịyo ndóloyóko lafúne e mbá kɨ́ ngíti géyị lafúye ga bɨ ndịsịnɨ́ kpá ụ́cụ éyị́ káa zɨ́ ꞌbɨ eyé ní. Zɨ́a úku ledre zɨ́ye kɨ́dí, “Yaꞌdá e, ówosé bú kɨ́dí ndịsịzé ówo tụ́ꞌdụ́ késị́ gɨ do moko bɨ ndịsịzé méngị a ba.
25 aos quais, havendo-os ajuntado com os oficiais de obras semelhantes, disse: Varões, vós bem sabeis que deste ofício temos a nossa prosperidade;
26 Cakaba ní, ledre bɨ ꞌyị bɨ Páwulo ba ndịsị méngị a ní, lúrúsé go cụ́ kɨ́ komosé, úwúsé kpá go cụ́ kɨ́ mbílíse. ꞌDiꞌbi do tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga bɨ sɨmɨ Éfeso ona kɨ́ sɨmɨ káṇgá bɨ Ásiya ní go mbá kɨ́ ledre bɨ yaá lomo ga bɨ ꞌyịmaꞌdí yemenɨ́ ye ní, ndanɨ́ eyé lomo e wá.
26 e bem vedes e ouvis que não só em Éfeso, mas até quase em toda a Ásia, este Paulo tem convencido e afastado uma grande multidão, dizendo que não são deuses os que se fazem com as mãos.
27 Bɨsinyí a, moko ezé bɨ ndịsịzé méngị a ba ní ịrịa nɨ go ógụ sínyí. Nda kpá lá dụụ́ wo née wá, tɨ́ lá moko utúasá lolụ kpá ídí sɨmɨ ꞌdị́cị́ ꞌbɨ lomo bɨ Aratémisi bɨ ꞌyị e ndịsịnɨ́ óto úndrua sɨmɨ káṇgá bɨ Ásiya kɨ́ do sogo káṇgá mbá ní wá. Úndru née utúasá lolụ ídí zɨ́a wá.”
27 Não somente há o perigo de que a nossa profissão caia em descrédito, mas também de que o próprio templo da grande deusa Diana seja estimado em nada, vindo a majestade daquela que toda a Ásia e o mundo veneram a ser destruída.
28 Sɨmɨ bɨ uwúnɨ́ ledre née kenée ní, zɨ́a ónzó komoyé ꞌduo ṛifu. Zɨ́ye tónóye gbúrógbóye, “Mongụ́ úndru idí ídí zɨ́ Aratémisi bɨ ꞌbɨ lomo ꞌbɨ Éfeso e ní.”
28 Ouvindo isto, encheram-se de ira e clamaram, dizendo: Grande é a Diana dos efésios!
29 Kpá lá ꞌdiya née ní, zɨ́ ledre née báyiné sɨmɨ gara ore mbá. Zɨ́ ꞌyị e yóko royé tụ́ꞌdụ́ tụ́ꞌdụ́ ndị́sị méngị ledre ga bɨ utúasánɨ́ wá ní kɨ́ gbúrógbóye. Zɨ́ye útúꞌdíꞌbi Gáyosi e kɨ́ Arisitáka ꞌyị ꞌbɨ Mekedonị́ya bɨ ndịsịnɨ́ gámá kɨ́ Páwulo e ní do ngásá kɨ́ye do mongụ́ bi bɨ ꞌyị e ndịsịnɨ́ yóko royé doa ní.
29 E encheu-se de confusão toda a cidade, e unânimes correram ao teatro, arrebatando a Gaio e a Aristarco, macedônios, companheiros de Paulo na viagem.
30 Páwulo ili kóo go gɨ ro zɨ́ne ndéréne zɨ́ye dongará tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga gére née íri, tɨ́ lá ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ otoomonɨ́ sị́lị́ye gɨ roa zɨ́a ndéréne wá.
30 E, querendo Paulo apresentar-se ao povo, não lho permitiram os discípulos.
31 Gba ngíti géyị mɨngburoko ꞌyị ga bɨ ore ní, zaá ezegámá ga mbá, zɨ́ye kákasa zɨ́a kɨ́dí, ndá ndéré do mongụ́ bi bɨ ꞌyị e ndịsịnɨ́ yóko royé doa née íri wá.
31 Também alguns dos principais da Ásia, que eram seus amigos, lhe rogaram que não se apresentasse no teatro.
32 Sɨmɨ bɨ kotrụnɨ́ royé nɨyí nda go lá gbúrógbó faa, yée ga bɨ nɨyí kɨ́ ꞌbɨ eyé, ngíti géyị nɨyí kɨ́ ꞌbɨ eyé gɨ ꞌdí keṛị́ gɨ zɨ́a tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e owonɨ́ eyé sị́ ledre bɨ kotrụnɨ́ royé gɨ roa ní wá.
32 Uns, pois, clamavam de uma maneira, outros, de outra, porque o ajuntamento era confuso; e os mais deles não sabiam por que causa se tinham ajuntado.
33 Zɨ́ ngíti géyị ꞌyị e úku ledre kɨ́dí Alakɨzánde nɨ ne manda ꞌdáꞌdá, gɨ zɨ́a bɨ Yụ́da e ịtrị́nɨ́ wo ꞌdáꞌdá ní. Zɨ́ Alakɨzánde méngị kéyị kɨ́ sị́lị́ne zɨ́ ꞌyị e gɨ ro zɨ́ye mụ́kụ́ye, gɨ ro zɨ́ne úku yéme ledre née zɨ́ye.
33 Então, tiraram Alexandre dentre a multidão, impelindo-o os judeus para diante; e Alexandre, acenando com a mão, queria dar razão disto ao povo.
34 Tɨ́ lá sɨmɨ bɨ owonɨ́ ya Alakɨzánde nɨ Yụ́da ní, zɨ́ye gbúrógbóye kɨ́ kúrúye kị́éꞌdo kɨ́ sịndị́ kadra gbre, “Mongụ́ úndru idí ídí zɨ́ Aratémisi bɨ ꞌbɨ lomo ꞌbɨ Éfeso e ní.”
34 Mas, quando conheceram que era judeu, todos unanimemente levantaram a voz, clamando por espaço de quase duas horas: Grande é a Diana dos efésios!
35 Odụ a, zɨ́ ꞌyị éké ledre ꞌbɨ mongụ́ ꞌyị bɨ sɨmɨ gara ore ní ógụné ụ́cụómo tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga gére née. Zɨ́a úku ledre zɨ́ye ya, “Lafúma e ꞌyị ꞌbɨ Éfeso e. ꞌYị e mbá owonɨ́ bú kɨ́dí gara bɨ Éfeso ba nɨ bi bɨ ndịsịnɨ́ bándá ꞌdị́cị́ ꞌbɨ mongụ́ kára lomo Aratémisi doa kɨ́ lị́lịa bɨ utúogụ gɨ komo ere ní.
35 Então, o escrivão da cidade, tendo apaziguado a multidão, disse: Varões efésios, qual é o homem que não sabe que a cidade dos efésios é a guardadora do templo da grande deusa Diana e da imagem que desceu de Júpiter?
36 ꞌYị bɨ nɨ kála ledre ba ní ndaá. Bɨ kenée ní, ndécị́sé mu ndásé méngị bɨcayi ledre e wá.
36 Ora, não podendo isto ser contraditado, convém que vos aplaqueis e nada façais temerariamente;
37 ꞌDíꞌbiógụsé yaꞌdá ga ba go ngákáne, abú ngakanɨ́ eyé éyị́ gɨ sɨmɨ ꞌdị́cị́ ꞌbɨ lomo ezé e wá, uku sinyinɨ́ kpá gbawá ledre gɨ ro kára lomo ezé.
37 porque estes homens que aqui trouxestes nem são sacrílegos nem blasfemam da vossa deusa.
38 Togụ́ Dometị́rịyo e kɨ́ ꞌyị ꞌbɨ moko ené e nɨyí kɨ́ ledre kɨ́ ꞌyị yá, mɨngburoko ꞌyị ꞌdécị ngbanga ezé e nɨyí bo kacɨ́ sị́lị́ ga bɨ ꞌbɨ ꞌdécị ngbanga ní mbá, nɨyí ꞌdécị ngbanga née ye íri.
38 Mas, se Demétrio e os artífices que estão com ele têm alguma coisa contra alguém, há audiências e há procônsules; que se acusem uns aos outros.
39 Tɨ́ lá togụ́ ledre nɨ bo, wo bɨ ílisé bɨ romo gɨ do wo máa ba ní, nɨyí ótoyéme a do bi kótrụro bɨ ꞌyị e ịnyịnɨ́ za mbá ówo ledre gɨ roa ní.
39 Mas, se alguma outra coisa demandais, averiguar-se-á em legítimo ajuntamento.
40 Gɨ do kacɨ́ ledre bɨ mengị roné karaba ba ní, ꞌyị e nɨyí úku a kɨ́dí ndịsịzé gbúrógbó bɨsinyí gbúrógbó sɨmɨ gara. Sɨmɨ ledre née ní, utúasázé úku maꞌdíi wá gɨ zɨ́a sị́ ledre bɨ zɨ́a ídíne káa ní ndaá ꞌbɨ ené wá.”
40 Na verdade, até corremos perigo de que, por hoje, sejamos acusados de sedição, não havendo causa alguma com que possamos justificar este concurso.
41 Gɨ do kacɨ́ bɨ uku ledre káa ní, zɨ́a úku ledre zɨ́ ꞌyị ga bɨ kotrụnɨ́ royé ní zɨ́ye báyiyé.
41 E, tendo dito isto, despediu o ajuntamento.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 19, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.