Atos 14

MƗKÁNDA LORỤ ꞌBƗ LOMO KƗ́ DOSỊ́ ÉYỊ́ E (BDH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Ledre kéyị kéṛị́ ba méngị kpá roné sɨmɨ gara bɨ Ikonị́yomo ní. Zɨ́ Páwulo e kɨ́ Baranába ndéréye sɨmɨ ꞌDị́cị́ Kótrụro. Zɨ́ye ndị́sị úku ꞌduo ledre ga bɨ ndịsị ꞌdíꞌbi do ꞌyị e mɨꞌdíꞌbi ní. Zɨ́ tụ́ꞌdụ́ Yụ́da e kɨ́ ꞌyị ga bɨ ngárá ndanɨ́ Yụ́da e wá ní ṇgúṇgu ledre Ngére Yésụ.
1 A mesma coisa aconteceu na cidade de Icônio. Paulo e Barnabé entraram na sinagoga e falaram de tal maneira, que muitos judeus e não judeus creram.
2 Tɨ́ lá zɨ́ Yụ́da máa yée ga bɨ asinɨ́ kɨ́ ṇgúṇgu ledre Yésụ ní, esị ledre sɨmɨ ꞌyị ga bɨ ngárá ndanɨ́ Yụ́da e wá ní gɨ ro zɨ́ sɨmɨ doyé sínyíne ro ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre Yésụ go ní.
2 Mas os judeus que não creram atiçaram os não judeus contra os cristãos.
3 Née ní zɨ́ Páwulo e kɨ́ Baranába lúꞌbúye ore cúkuꞌdée, do ndị́sị ódroyé kɨ́ rokoꞌbụ gɨ ro Ngére Yésụ, bɨ ꞌdodo kɨ́dí maꞌdíi íꞌbí rokoꞌbụ ne zɨ́ye ndị́sịyé méngị mɨngburoko ledre ga bɨ kɨ́ rokoꞌbụyé, kɨ́ yée ga bɨ tara ꞌyị ndịsị ị́drị́ gɨ zɨ́ye mɨị́drị́ ní.
3 Os apóstolos ficaram muito tempo em Icônio, falando com coragem a respeito do Senhor Jesus. E o Senhor mostrava que a mensagem deles sobre a sua graça era verdadeira, pois ele dava a eles o poder de fazer milagres e maravilhas.
4 Zɨ́ ꞌyị ga bɨ kóo sɨmɨ gara ore ní ífi sɨmɨyé, ngíti géyị ṇguṇgunɨ́ ꞌbɨ eyé kóo ledre ꞌbɨ Yụ́da e, ngíti géyị ṇguṇgunɨ́ ꞌbɨ eyé ledre ꞌbɨ ꞌyịmɨkása e.
4 Os moradores da cidade estavam divididos: alguns apoiavam os judeus, e outros eram a favor dos apóstolos.
5 Gɨ ore, zɨ́ ngíti géyị ꞌyị ga bɨ ngárá ndanɨ́ Yụ́da e wá ní kɨ́ Yụ́da e, ndro kɨ́ manda eyé e yéme ledre dongaráye gɨ ro méngị lárá ꞌyịmɨkása e gɨ ro óngboónzó yée kɨ́ tutú.
5 Então os não judeus e os judeus, juntos com os seus chefes, resolveram maltratar os apóstolos e matá-los a pedradas.
6 Sɨmɨ bɨ ꞌyịmɨkása e uwúnɨ́ ledre née ní, zɨ́ye ngásáókpó eyé sɨmɨ Lísitra kɨ́ Dérebe gara ga bɨ sɨmɨ Lịkóniya kpá kɨ́ ngíti géyị bi ga bɨ sɨmɨ Lịkóniya ní.
6 Quando Paulo e Barnabé souberam disso, fugiram para Listra e Derbe, cidades do distrito da Licaônia, e para as regiões vizinhas.
7 Sɨmɨ bɨ nɨyí íri ní, zɨ́ye ndị́sịyé fú lá ꞌdódo bɨlámá ledre ꞌbɨ Ngére Yésụ zɨ́ ꞌyị e.
7 E ali anunciaram o evangelho .
8 Sɨmɨ bɨ Páwulo nɨ ndị́sị ꞌdódo ledre zɨ́ ꞌyị e sɨmɨ Lísitra ní, oꞌdo nɨ kóo bo ore mɨgịgị́ṛị́ kú bɨ aránɨ́ wo ní nderé ené wá.
8 Na cidade de Listra havia um homem que estava sempre sentado porque era aleijado dos pés. Ele havia nascido aleijado e nunca tinha andado.
9 Zɨ́ oꞌdo née ndị́sịné índi mbílíne úwú ledre bɨ Páwulo ndịsị úku a ba. Zɨ́ Páwulo lúrú cụ́ mbigí kụṛụꞌbụ komoa, zɨ́a ówo a kɨ́dí oꞌdo ba ṇguṇgu ledre Yésụ go, utúasá go do yómo wo.
9 Esse homem ouviu as palavras de Paulo, e Paulo viu que ele cria que podia ser curado. Então olhou firmemente para ele
10 Zɨ́ Páwulo ndólo wo kɨ́ kúrúne ꞌdága kɨ́dí, “Ị́nyịógụ mu tóro ꞌdága do sịndị́yị.” Zɨ́ oꞌdo née léꞌbéne geré mɨléꞌbé ꞌdága do tónóne gámálící roné.
10 e disse em voz alta: — Levante-se e fique de pé! O homem pulou de pé e começou a andar.
11 Sɨmɨ bɨ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e lurúnɨ́ ledre bɨ Páwulo mengị ba ní, zɨ́ye gbúrógbóye kɨ́ tara eyé ꞌbɨ Lịkóniya e kɨ́dí, “lomo e ogụnɨ́ go zɨ́ze kɨ́ toso ꞌyịmaꞌdí royé.”
11 Quando o povo viu o que Paulo havia feito, começou a gritar na sua própria língua: — Os deuses tomaram a forma de homens e desceram até nós!
12 Zɨ́ye ị́fị́ ịrị lomo eyé bɨ Zíya ní do Baranába, lomo máa wo bɨ kɨ́ ịrịné Ámasi ní do ị́fị́ ịrịa do Páwulo gɨ zɨ́a ꞌdiꞌbi kóo manda ꞌbɨ ódro ne.
12 Eles deram o nome de Júpiter a Barnabé e o de Mercúrio a Paulo, porque era Paulo quem falava.
13 Zɨ́ ꞌyị ꞌdáná éyị́ zɨ́ lomo bɨ Zíya, bɨ kɨ́ ꞌdị́cị́ ꞌbɨ lomo gbóo cigí gara ore ní, ógụné kɨ́ yaꞌdá ị́tị́ e kɨ́ mɨsụ́rụ́ kágá e, gɨ zɨ́a wo kɨ́ tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga gére née ilinɨ́ íꞌbí éyị́ ga gére née káa do ꞌdáná éyị́ eyé zɨ́ ꞌyịmɨkása e.
13 O templo de Júpiter ficava na entrada da cidade, e o sacerdote desse deus trouxe bois e coroas de flores para o portão da cidade. Ele e o povo queriam matar os animais numa cerimônia religiosa e oferecê-los em sacrifício a Barnabé e a Paulo.
14 Sɨmɨ bɨ ꞌyịmɨkása ga bɨ, Baranába e kɨ́ Páwulo uwúnɨ́ ledre née kenée ní, zɨ́ye lófo bongó e gɨ royé zɨ́ye ngásá útúye dongará tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga gére née, kɨ́ gbúrógbóye kɨ́dí,
14 Quando os dois apóstolos souberam disso, rasgaram as suas roupas, correram para o meio da multidão e gritaram:
15 “Méngịsé ledre kenée gɨ ro ꞌdi? Azé ꞌbɨ ezé kpá lá ꞌyịmaꞌdí káa zɨ́ sée ní. Ogụzé ona ba kɨ́ bɨlámá ledre zɨ́se, ódrozé zɨ́se gɨ ro zɨ́se ótoómo kɨ́ méngị bɨcayi ledre e, zɨ́se ndáꞌbalúgu rosé zɨ́ Lomo bɨ nɨ trịdrịné za fí ní, bɨ otụ́ ere kɨ́ do sogo káṇgá nda kɨ́ mɨkavu e kɨ́ éyị́ ga bɨ sɨmɨyé za mbá ní.
15 — Amigos, por que vocês estão fazendo isso? Nós somos apenas seres humanos, como vocês. Estamos aqui anunciando o evangelho a vocês para que abandonem essas coisas que não servem para nada. Convertam-se ao Deus vivo, que fez o céu, a terra, o mar e tudo o que existe neles.
16 Ga kóo ꞌdesị́ ní, Lomo otoomo kóo ṛị́kị́ sị́ do ꞌyị e zɨ́ye ndị́sịyé méngị ledre eyé bɨ utúasá kacɨ́ komoyé ní.
16 No passado Deus deixou que todos os povos andassem nos seus próprios caminhos.
17 Tɨ́ lá bɨ ba ní, Lomo ndịsị fú lá ꞌdódo roné zɨ́se kɨ́dí, née nɨ bo kɨ́ bɨlámá éyị́ ga bɨ ndịsị méngị yée zɨ́se ní. Ndịsị kása iní zɨ́se gɨ komo ere do fụtụ́ éyị́ mɨánu esé e sɨmɨ bɨlámá sịndị́ kadra, nɨ ne ꞌyị bɨ ndịsị íꞌbí éyị́ mɨánu zɨ́se, kpá ꞌyị óto sée kɨ́ rokinyi.”
17 Mas Deus sempre mostra quem ele é por meio das coisas boas que faz: é ele quem manda as chuvas do céu e as colheitas no tempo certo; é ele quem dá também alimento para vocês e enche o coração de vocês de alegria.
18 Tɨ́ do mbágá ledre bɨ ꞌyịmɨkása e ukunɨ́ ba ní, nɨ kóo mɨórụné zɨ́ye kɨ́ngaya gɨ ro zɨ́ye ụ́cụómo tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga gére née kɨ́ ꞌdáná éyị́ zɨ́ye.
18 Mesmo depois de terem dito isso, os apóstolos tiveram muita dificuldade para evitar que o povo matasse os animais em sacrifício a eles.
19 Gɨ ore, zɨ́ ngíti géyị Yụ́da e ógụyé gɨ sɨmɨ Ánatiyoko kɨ́ Ikonị́yomo sɨmɨ Pịsị́dịya sínyíónzó sɨmɨ do tụ́ꞌdụ́ ꞌyị ga gére née zɨ́ye útú eyé go do kacɨ́ye. Zɨ́ye óngbo Páwulo kɨ́ tutú do óṿo wo ndéré ónzó óto a gɨ sɨmɨ gara sága kɨ́ sómụ́ ledre bɨ yaá uyu go ní.
19 Alguns judeus que tinham vindo das cidades de Antioquia e de Icônio conseguiram o apoio da multidão, apedrejaram Paulo e o arrastaram para fora da cidade, porque pensavam que ele tinha morrido.
20 Tɨ́ lá sɨmɨ bɨ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ ogụnɨ́ tóro gbaá dongá Páwulo ní, zɨ́a ị́nyịógụné ꞌdága ndáꞌbalúgu roné sɨmɨ gara íri. Sɨmɨ bɨ bi aráloꞌbó roné ní, zɨ́ Páwulo e kɨ́ Baranába ndéréókpóye sɨmɨ gara bɨ kɨ́ ịrịné Dérebe ní.
20 Mas, quando os cristãos se ajuntaram em volta dele, ele se levantou e entrou na cidade de novo. E no dia seguinte Paulo e Barnabé partiram para a cidade de Derbe.
21 Zɨ́ Páwulo e kɨ́ Baranába ndị́sịyé ꞌdódo ledre bɨlámá ledre sɨmɨ gara do ꞌdíꞌbi do tụ́ꞌdụ́ ꞌyị e zɨ́ye ídíye ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ. Nda née ní zɨ́ye ndáꞌbalúgu royé sɨmɨ Lísitra, Ikonị́yomo nda kɨ́ Ánatiyoko.
21 Paulo e Barnabé anunciaram o evangelho em Derbe, e muitos moradores daquela cidade se tornaram seguidores de Jesus. Depois voltaram para as cidades de Listra, Icônio e Antioquia da Pisídia.
22 Sɨmɨ gara ga bɨ nderéogụnɨ́ gɨ sɨmɨyé née ní, zɨ́ye ndị́sịyé sáká ꞌyị ga bɨ ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ ní gɨ ro zɨ́ye tóroyé ngbúó sɨmɨ ṇgúṇgu ledre eyé. Zɨ́ye úku ledre kɨ́dí, “Azé ꞌdóꞌdó mɨꞌdóꞌdó kí azé fú ógụ ꞌbe ꞌbɨ Lomo.”
22 Eles animavam os cristãos e lhes davam coragem para ficarem firmes na fé. E também ensinavam que era preciso passar por muitos sofrimentos para poder entrar no Reino de Deus .
23 Zɨ́ Páwulo e kɨ́ Baranába gélé manda e zɨ́ ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre Yésụ go ní do bi eyé e mɨkékeṛị́a za mbá. Zɨ́ye órụ́ éyị́ kɨ́ íni ini zɨ́ Lomo, zɨ́ye ótoómo manda ga gére née do sị́lị́ Ngére Yésụ, bɨ nɨ dụụ́ ne ꞌyị bɨ ótonɨ́ mɨmbéꞌdeyé roa ní.
23 Em cada igreja os apóstolos escolhiam presbíteros . Eles oravam, jejuavam e entregavam os presbíteros à proteção do Senhor, em quem estes haviam crido.
24 Gɨ do kacɨ́ bɨ Páwulo e kɨ́ Baranába gamáonzónɨ́ bi ga bɨ sɨmɨ Pịsị́dịya go ní, zɨ́ye ndéréógụyé sɨmɨ káṇgá bɨ Pamafíliya ní.
24 Então Paulo e Barnabé atravessaram o distrito da Pisídia e chegaram até a província da Panfília.
25 Nda sɨmɨ bɨ ꞌdodonɨ́ ledre zɨ́ ꞌyị e sɨmɨ gara bɨ Perɨ́ga ní, zɨ́ye ókpóye sɨmɨ gara bɨ kɨ́ ịrịné Atalíya.
25 Anunciaram a palavra em Perge e depois foram para o porto de Atália.
26 Nda gɨ ore, zɨ́ye ꞌdógụ bi kɨ́ kuṛúngba ndáꞌbalúgu royé sɨmɨ Ánatiyoko kɨ́ꞌdí bɨ kóo ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre Yésụ iꞌbínɨ́ yée do sị́lị́ Lomo kɨ́ sáká éyị́ ené gɨ ro moko bɨ Páwulo e kɨ́ Baranába mengịonzónɨ́ ní.
26 Dali foram de navio para Antioquia da Síria, onde eles haviam sido entregues aos cuidados de Deus, para o trabalho que agora estavam terminando.
27 Sɨmɨ bɨ ogụnɨ́ sɨmɨ Ánatiyoko bɨ sɨmɨ káṇgá ꞌbɨ Sụ́rịya ní, zɨ́ye yóko zaá ꞌyị ga bɨ ṇguṇgunɨ́ ledre Yésụ go ní ndro do bi kị́éꞌdo do lị́kpị́ ledre ga bɨ Lomo mengị yée kɨ́ mɨsiꞌdi bɨ Lomo likpí zɨ́ ꞌyị ga bɨ ngárá ndanɨ́ Yụ́da e wá ní ṇgúṇgu ledre Yésụ ní.
27 Quando chegaram lá, reuniram as pessoas da igreja e contaram tudo o que Deus havia feito por meio deles. E contaram como ele tinha aberto o caminho para que os não judeus também cressem.
28 Nda née ní, zɨ́ye ndị́sịyé kɨ́ lafúye ga bɨ nɨyí ꞌyị lódụ́ kacɨ́ Yésụ ní ore kɨ́ ngbángbá sị́lị́ e.
28 E ficaram muito tempo ali com os seguidores de Jesus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.