Romanos 4
LOINA HAUHAUNA (BDD) vs NVT
1 Coinega toꞌaha nata tagwaene Ebalahamo weyahina, ꞌiboi tuwa tubudaina mabwaiyada ꞌoinega tamasalehama?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Ebalahamo ginaula bwebweꞌadi ꞌipaihowediya ta debanega sowasowahina ꞌigwae hanehane, ma geya ꞌida gwae haneya Yehoba matana, ma ꞌina hemisamo weyahina Yehoba ꞌiꞌahwa bwebweꞌaneya ma geya ꞌina paihowa bwebweꞌadi weyahina.
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 Ma Yehoba ꞌina Buki gide ꞌigwaeya, ꞌigwae,
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Gide tuwa ꞌeguma loheya ꞌipaihowa ma ꞌana maisa ꞌiloba, beno geya helau, ma hesi ꞌina paihowaina huwaina.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Ma ꞌeguma taiya ꞌina pui ꞌadi nuwasam weyahina geya ꞌida paihowa, ma ꞌihemisamo tuwa Yehoba ꞌoina, tauna tohemisaina ꞌana hemisega nata ꞌahwa bwebweꞌana Yehoba ꞌoinega ꞌiloba.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Ma Debida wete gide ꞌigwaeya mwalo, ꞌabehega taiyewedi Yehoba ꞌiꞌahwa bwebweꞌanediya beno geya ꞌidi paihowa ꞌoinega, ma hesiyage ꞌidi hemisega ꞌiꞌahwa bwebweꞌanediya. Ta wete ꞌidi yaliyaya weyahidi ꞌihepwaileya,
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 ꞌigwaeya,
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Ma nata geya wete ꞌiꞌahwaꞌahwa galagalaedi.”
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Ta yaliyayaina weyahina Debida ꞌigwae nugeteya, togidega tauda meYudiya ꞌwapida siꞌupweya taudamo weyahida. Geya taudamo. Taudi geya meYudiya mahetedao taꞌewa. Yehoba ꞌina Buki ꞌihepwaila pwaiya beno,
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 — ausente —
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 — ausente —
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Ma tauda wete Ebalahamo tamadai ꞌeguma ꞌilaꞌilalaina taꞌeweya ꞌwapida, ta geya ꞌabehega ꞌilaꞌilala tuwa weyahina. Ma ꞌida hemisa gide tuwa mwalo Ebalahamo ꞌina hemisa, tutaina geya ꞌilaꞌilala siꞌupwa wahina.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Ma Yehoba Ebalahamo ꞌigwae hemisaeya ꞌabehega tauna maꞌina susuwao baleꞌu mabwaiyana ꞌabwa siloinae. Ta ꞌina gwae hemisa bewa geya ꞌabehega Ebalahamo ꞌina guibiga loina weyahina, ma hesi ꞌina hemisa weyahina, ꞌoinega Yehoba ꞌiꞌahwa bwebweꞌaneya.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Moisa tuwa Yehoba ꞌina helau ꞌoida geya ꞌabehega loina ꞌana guibiga ꞌoinega, ma hesi ꞌina gwaehemisa ꞌoida ꞌana hemisa weyahina. Ceguma tagwae ꞌabehega Yehoba ꞌihehelauwegita loina ꞌana guibiga weyahina, beno ꞌana ꞌita gide hemisa taꞌita sinaliya, ma wete Yehoba ꞌina gwaehemisa ꞌoida taheginaula besobesoweya.
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 Ma loina ꞌoinega Yehoba ꞌina gamwasowala ꞌoida ꞌilatuwa, weyahina loinaina taligehiya. Ma hesiyage ꞌeguma Mosese ꞌina loinaedi geya ꞌilagudi, geya sowana taligehidi.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Bewa ꞌoinega tasanapu ꞌabehega hemisa tuwa ꞌoinega gwae hemisaina ꞌana bwebweꞌana ꞌabwa taloba. Ma bewa Yehobaina ꞌina helau tuwa ma geya ꞌabehega ꞌida paihowa ꞌana maisa. Ta gwaehemisaina Ebalahamo tubunao mabwaiyada talobeya, geya ꞌabehega loina ꞌana toguibigao siboidimo, ma weteyage taiyewedi ꞌidi hemisa gide Ebalahamo ꞌina hemisa ee taloba. Ebalahamoina tauna gide mabwaiyada tamadai.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Gidemusa Yehoba ꞌina Buki ꞌoina ꞌigwaeya,
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Ma Ebalahamo ꞌinuwatuhu yahiya madouna gwae hemisaina ꞌabehega tauna ꞌasa mabwaiyadi tamadiu, ma ꞌabehega tuta ꞌinaonaoma ꞌabwa ꞌilatu gide, ma bwagana tuta gala hedadena ꞌilobeya tuwa ꞌiꞌalamaꞌiꞌitana, weyahina bewa gide Yehoba ꞌihegwae ꞌeseya,
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Ebalahamo ꞌiꞌiunamo ma ꞌana bolime handeledi ꞌiloba, ta wahina mabwaiyana siꞌeloweꞌa, ta ꞌihetautaubada seheya, ma mwanenaina Sela wetenuge wahine ꞌagaꞌagalina, ma Ebalahamo bewa geya weyahidi ꞌida nuwatuhuwa, ma ꞌina hemisa beno ꞌina ꞌebetuhila madouna.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Cina hemisaina geya ꞌiguipaile, ma hesiyage Yehoba ꞌina gwae hemisa ꞌiꞌabiyahi momosiya, ta ꞌina hemisaina ꞌihewaiwaiya ma ꞌihepwatu Yehoba ꞌoina.
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 Weyahina ꞌisanapuya moisa Yehoba sowasowahina ꞌina gwae hemisaedi ꞌipaihowadi.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Bewa ꞌoinega Ebalahamo ꞌina hemisa weyahina Yehoba ꞌiꞌahwa dumwaluweya.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Ma ꞌahwa dumwaluina Yehoba ꞌina Bukiya geya ꞌabehega Ebalahamo ꞌiboimo weyahina,
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 ma tauda weteyage weyahida sileleya, ꞌida hemisa Yehoba ꞌoina talaguya, tauna Bada Yesu Keliso ꞌamasega ꞌiꞌabihetoholo hileya.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Tauda tuwa ꞌida pui weyahina Yesu ꞌiꞌamasa, ma Yehoba ꞌiꞌabihetoholo hileya, ta beno ꞌoinega ꞌideuligita ma ꞌiꞌahwa dumwaluwegita.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.