Atos 12
Zliya Yǝwǝn kwǝma wǝzǝ naa dzǝkǝn Yesǝw Kǝristǝw (BCW) vs NTLH
1 Ma geꞌi ghala vəghwə tsa va ki na, mbaꞌa mazə *Erədə ghati sa ngəraꞌwə kaa mbəzliy nəw Yesəw.
1 Por essa época o rei Herodes começou a perseguir algumas pessoas da igreja.
2 Dza na mbəh pəəsliti Zhakə, zəmbəghəy Zhaŋ, lə kafaꞌi.
2 Ele mandou matar à espada Tiago, o irmão de João.
3 Ma sa nay na ka vəshi *ka Zhəwifə ta kwəma va na, dza na mbaꞌa ghwənashi mbəzli ta kəsə Piyer kwərakwə ɓa. Ma fəcava na, vici tsə ka məndiy zəmə peŋ tsa kama cinjini ti mbə ghənzə.
3 Quando viu que isso agradou os judeus, mandou também prender Pedro. Isso aconteceu durante a Festa dos Pães sem Fermento .
4 Ma sa kəsanakə məndi Piyer na, mbaꞌa faghwa kwa fərshina. Kə ti tivə ka sawji məŋ lə kwaŋ ta mbəərə ndəghwə ci, faɗə faɗə faɗə. Ma kə mbə təkə kwəma ci na: «Nzee sla ngwəvəə dzəkən kwa kwəma mbəzli ləy hwəm *makwaghwa Pakə» kə.
4 Depois que prendeu Pedro, Herodes o colocou na cadeia e pôs quatro grupos de soldados, com quatro em cada grupo, para guardá-lo. É que Herodes queria apresentá-lo ao povo depois do dia da Páscoa .
5 Ma Piyer na, war mbə ndəghwə ci məndi tsəgha kwa fərshina ki. Dza mbəzliy nəw Yesəw tapə ghəshi ta cəꞌwə Hyala ti, lə bərci, kala dəkəva ma ghəshi.
5 E assim Pedro estava preso e era vigiado pelos guardas; mas a igreja continuava a orar com fervor por ele.
6 Va məndi tə kwa kərni vərɗi ta səvəri ta sla ngwəvəə dzəkən Piyer, kwa kwəma mbəzli, tə saa bərkəti *Erədə ki. Ma Piyer na, tə hi ghəci, tsatsa kwa dəŋw tsahi bakə, kwa jipə ka sawji bakə. Ma ka ndəghwə miy ciki fərshina pərikə kwa miy dəgha ɓa na, mbə ndəghwə ghəshi kwərakwə.
6 Na noite antes do dia em que Herodes ia apresentá-lo ao povo, Pedro estava dormindo, preso com duas correntes, entre dois soldados; e havia guardas de vigia no portão da cadeia.
7 War vətəghə, ndə kwal tsa Ndə sləkəpə tsahwəy tiɓa tsəgha. Mbaꞌa waŋ pi məniy kwa fərshina. Kə ndə kwal tsa va, gwaŋəz, gwaŋəzay Piyer vəgha slərpə ci, mbaꞌa fərghəy. Ma kə ngəci na: «A Piyer, sati taŋtaŋ» kə. War gwəravə tsahi tsati məndi va li shi tsəgha, dzəghwəɓə ghəshi shəkəshi səkwa tə dividivi ci.
7 De repente, apareceu um anjo do Senhor, e uma luz brilhou dentro da cela. O anjo tocou no ombro de Pedro, acordou-o e disse: — Levante-se depressa! Então as correntes caíram das mãos dele.
8 Ma kə *ndə kwal tsa Hyala tsa va ngəci na: «Pəhəti məgapa gha, a gha pambə kwekweher gha» kə. Mbaꞌa Piyer mənti tsəgha. Zhini ma kə ngəci ɓa na: «Pakən kwəbaŋ tsa gha a gha nəwra» kə.
8 — Aperte o cinto e amarre as sandálias! — disse o anjo. E Pedro fez o que o anjo mandou. — Ponha a
9 Kə Piyer ka nəw tsəghaa səvəri. Ma ghəci na, ɓəti shi məni ndə kwal tsa va va na nja shi kataŋ ni na naci diw. War njasa shiwti na shiw ghəciy nighə.
9 Pedro saiu da cadeia e foi seguindo o anjo. Porém não sabia se, de fato, o anjo o estava libertando. Ele pensava que aquilo era uma visão.
10 Dza ghəshi taŋ ghəshi taŋəti kwa taŋa ka ndəghwə mbəzli kwa fərshina, zhini taŋ kaa kwa baka, mbaꞌa ghəshi səəkəshiy dzəvəgha gəzli kwa tsahi miy dəgha va, bazhə ghənzəə dzəmbə məlmə. Dzəghwa na ɓəŋ ghwənamti ghən tsa nzə kwətita, kwa kwəma shi. Mbaꞌa ghəshi səvərishi tə ngwəla, ka dzəghwashiy dzəghwa kwal. ꞌWakəvə ki, mbərəkə, ndə kwal tsa va zlay Piyer tsəgha, raꞌi zay.
10 Eles passaram pelo primeiro e pelo segundo posto da guarda e chegaram ao portão de ferro que dava para a rua. O portão se abriu sozinho, e eles saíram. Andaram por uma rua, e, de repente, o anjo foi embora.
11 Dzəghwa Piyer ki mbaꞌa fəti ghən ta kwəma tiɓa, ma kə na: «Ma nanay, e sənay ki, kataŋ na, Ndə sləkəpə ghwənay na ndə kwal tsa ci, na mbəlantəra na mbə dəvə mazə Erədə, lə va kwəma ngəraꞌwə tsaa niy di *ka Zhəwifə va sara» kə.
11 Então Pedro compreendeu o que estava acontecendo e disse: — Agora sei que, de fato, o Senhor mandou o seu anjo e me livrou do poder de Herodes e de tudo o que os judeus tinham a intenção de me fazer.
12 War sa təkəvə na tsəgha na, mbaꞌa kafəy, karə dzakə ghi tsa Marəy mbəghəy Zhaŋ, ntsa har məndiy Markə. Ghalaɓa na, ɗaŋ mbəzli ɓasə shi, ka cəꞌwə Hyala kəyɓa.
12 Quando Pedro entendeu o que havia acontecido, foi para a casa de Maria, a mãe de João Marcos. Muitas pessoas estavam reunidas ali, orando.
13 Dza na ndəs tsəhəy, ka tsa gəzli ghəci miy dəgha, Ma sa tsata na gəzli na, mbaꞌa makwa maliy ghəra sləni kəghi tsa va səəkəta, ta ghwənamci dəgha. Slən tsa nzə na Rəwde.
13 Ele bateu na porta da frente, e a empregada, que se chamava Rode, foi ver quem era.
14 Tsəhə tsa tsəhə na miy dəgha na, mbaꞌa fəti ghən ta məli Piyer. Dza na ki, mbaꞌa vəshita, kala zhini ghənzəə ghwəni ciki va vəshi di, kə del zhəghəghəvata lə bali. Ma kə kaa mbəzli na: «Aya, waa Piyer na sa va, avaci pəriɓa miy dəgha!» kə.
14 Quando reconheceu a voz de Pedro, ficou tão contente, que, em vez de abrir a porta, voltou correndo para contar que Pedro estava lá fora.
15 Ma kə ghəshi ngəta na: «Əm! Ə gazlaka gha shəkəna? Kwəma naa səəkəy tiɓaa?» kə ghəshi. «Awə, ghəci na kataŋ» kə mali va. Zhini ma kə ghəshi na: «Ghənzə tsəghay, məcakwə ci na ghəshi» kə ghəshi.
15 Então eles disseram: — Você está maluca! Porém ela insistiu que era verdade. Aí eles disseram: — É o anjo dele!
16 War ma Piyer ki na, war mbə tsa gəzli va ghəci naci. Səəkə ghəshi ki, ɓəŋəꞌi ghəshi ghwənamti miy dəgha. Ma sa nə ghəshi tsaꞌ, kə ghəshi na, kar tə Piyer. Nja maɗaŋa ghəshiy nata nava kwəma tsəgha.
16 Enquanto isso, Pedro continuava batendo. Finalmente eles abriram a porta e, quando viram que era Pedro mesmo, ficaram muito assustados.
17 Dzəghwa Piyer kafə, kafata dəvə ci, mbaꞌa damətishi, sa gaka ghəshi. Dza na, ka slanshi njasa pəlikəmə Ndə sləkəpə kwa fərshina. Ma kə na: «Gəzancim kwəma va kaa Zhakə, lə kaa nihwəti ngwarməhimməə nəw Yesəw» kə. Ləy hwəm kwəma va na, mbaꞌa səvəriy, ka dzay dzəti tsahwəti pi.
17 Ele fez um sinal com a mão para que ficassem quietos e contou como o Senhor o tinha tirado da prisão. — Contem isso a Tiago e aos outros irmãos! — disse ele. Em seguida saiu dali e foi para outro lugar.
18 Ma tə way pi ki na, kala nay Piyer ka sawji. Dzəghwa tərəŋw ghəshi səəvərivashi va kwəma kən, sa sənay ma ghəshi njasa gha naa ɓarvay kwa fərshina.
18 Quando amanheceu, houve uma grande confusão entre os soldados, pois eles não sabiam o que tinha acontecido com Pedro.
19 Dza tapə Erədə mbə ghwəni mbəzli ta pəla ci, shaŋ ghəshi vəgha nay. Ma sa pəlahwə məndi Piyer kala nay ma məndi na, dza tapə məndi mbə ɗəw kwəma va ka sawji va, dza na mbaꞌa gəzanshi kaa mbəzli: «Bakwamtim ka sawji va» kə. Dzəghwa mbaꞌa maɗiy mbə hiɗi ka Zhəwde ka dzay dzəmbə məlmə Shezare, mbaꞌa dzaa nzay nza mbəɓa.
19 Herodes mandou que o procurassem, mas não o acharam. Então, depois de fazer perguntas aos guardas, mandou matá-los. Depois disso, Herodes saiu da região da Judeia e ficou algum tempo na cidade de Cesareia.
20 Ghala vəghwə tsaa məni Erədə va mazəy, tə hiɗi ci niy va mbəzli ka Tir lə mbəzli ka Shidaŋw pəla shi ka ghəshiy zəmə. Ma geꞌi lə tsahwəti vəghwə na, mbaꞌa nəfə tsa Erədə niy satiy dzəkən shi. Dza ghəshi tə nahwəti vici jakə ghəshi jakəti miy tsa shi, ta dza ta sləka kwəma li, ta mbə kwəmaa kama kwa jipə shi li. Dza ghəshi pərɓa va Bəlastəsə, ghəci ntsaa ghəra sləni mbə ciki tsa Erədə, mbaꞌa ghəshi tsəhəshi, ta mbə ghəciy nza dza kwa bəla shi. Mbaꞌa ghəci zləɓavə. Dza ghəshi mbaꞌa ghəshi tsəhəshi va Erədə ta sləka kwəma.
20 O rei Herodes estava com muita raiva dos moradores das cidades de Tiro e de Sidom. Então eles formaram um grupo e foram falar com Herodes. Primeiro conseguiram o apoio de Blasto, que era um alto funcionário do palácio. Aí pediram ao rei Herodes que fizesse as pazes com eles, pois os alimentos que a região deles recebia vinham do país do rei.
21 Ma sa səəkəta viciy niy titim ki na, dzəghwa Erədə mbaꞌa pakən kwəbaŋ mazə tsa ci. Dza na dərasə nzəyəy kwa gəzli mazə ci. Tapə ghəci ta gəzanshi kwəma kaa mbəzli zlaŋzlaŋ.
21 Herodes marcou um dia com eles e nesse dia vestiu a sua roupa de rei, sentou-se no trono e começou a fazer um discurso.
22 Kə mbəzli ka fal ki, ma kə ghəshi na: «Hyala na nava gəzə na kwəma, ndə ngəri naw!» kə ghəshi.
22 E o povo gritava: — É um deus e não um homem que está falando!
23 Tiɓata ki na, nzaꞌjəw, Hyala ghwənikə ndə kwal tsa nzə ta fanambə zəlghwə mətəlaꞌi kaa Erədə, mbaꞌa mətiy. Ma mətiy kəsay vay, sa nzana mbaꞌa mənti fəgə, ka ɓəti ghən tsa ci ka Hyala.
23 No mesmo instante um anjo do Senhor feriu Herodes, pois ele aceitou a honra que só Deus merece. E ele morreu, comido por vermes.
24 Ma ləy hwəm məti ci va na, war ə kwəma Hyalaa dza kwa kwəma kwa kwəma. Mbəzliy nəw Yesəw nashi ki na, war mbə mətsəhəva ghəshi tərəŋw.
24 Porém a palavra de Deus era anunciada em toda parte e ia se espalhando.
25 Dza kar Səwl ghəshi lə Barnabasə mbaꞌa ghəshi kəɗamti sləni shi mbə Zherəwzalem. Dzəghwa ghəshi mbaꞌa ghəshi zhəghəghəvashiy dzəmbə Antiyəshə. Pəm ghəshi pəməvə Zhaŋ tsa har məndiy Markə kwasəbə shi ghəshiy səəkə.
25 Barnabé e Saulo terminaram o seu trabalho e voltaram de Jerusalém, trazendo João Marcos consigo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.