Gênesis 44

Godeya꞉ To Nafayo꞉ We (BCO) vs BKJ

Sair da comparação
1 Iyo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ na꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Yosa꞉b eyo꞉ ene alo꞉ bo꞉fo꞉lowan kalumo꞉wo꞉ wo꞉no꞉lebo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Giyo꞉ ma꞉no꞉ ililo꞉ dia꞉ha꞉na꞉no꞉ o꞉leaumbo꞉, ini masiyo꞉ wa꞉li alifela꞉sa꞉ga꞉, ini moleyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ masi meya disalifela꞉bi.
1 E ele ordenou ao administrador de sua casa, dizendo: Enche os sacos dos homens com alimento, tanto quanto eles puderem carregar, e põe o dinheiro de cada homem na boca de seu saco.
2 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ao tifa꞉ masi amio꞉, ene mole o꞉lia꞉ no꞉no꞉n silba kab a꞉no꞉lo꞉, ene masi meya disalita꞉bi,” a꞉la꞉sio꞉. Yosa꞉b elo꞉ sio꞉ aumbo꞉, ene nanog kaluwa꞉yo꞉ a꞉la꞉ka dimido꞉.
2 E põe o meu copo, o copo de prata, na boca do saco do mais jovem, e o dinheiro do seu trigo. E ele fez conforme a palavra que José havia falado.
3 Kea꞉fo nulu ho꞉idabiki, ao i a꞉no꞉ ini donki o꞉lia꞉ hamana꞉ki iliga꞉tabiki iyo꞉ ha꞉na꞉ni ane.
3 Assim que raiou a luz da manhã, os homens foram enviados, eles e seus jumentos.
4 Amisa꞉no꞉ semo꞉ sadega꞉fo꞉ amio꞉, Yosa꞉b eyo꞉ ene alo꞉ bo꞉fo꞉lowan kalumo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Giyo꞉ kalu i a꞉no꞉ kudu ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ galiliakiyo꞉, imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sa꞉la꞉bi, ‘Niliyo꞉ gimo꞉wo꞉ man nafa dimidaki sagale alifa꞉, ko꞉sega, gililo꞉ nimo꞉lo꞉ mogago꞉ dimido꞉wo꞉ mo꞉wo꞉ ha꞉?
4 E quando haviam saído da cidade, e ainda não estavam distantes, José disse a seu administrador: Levanta-te, segue os homens, e quando os alcançares, dize-lhes: Por que pagastes o bem com o mal?
5 Ni misa꞉ kaluwa꞉ ene kab nafaleyo꞉ waga afale diyo꞉? Kab wema꞉yo꞉ ho꞉no꞉ a꞉na na꞉sen a꞉la꞉ta꞉ga꞉ kab wema꞉ halaido꞉ a꞉na ilikiyo꞉, eyo꞉ ho꞉le ba꞉dan. Man gililo꞉ we, mada hala dimido꞉.’”
5 Isso não é o que o meu senhor usa para beber, e pelo qual ele adivinha? Fizestes mal em fazer isso.
6 Yosa꞉b eyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉ ko꞉lo꞉, kalu a꞉no꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, iyo꞉ galilia꞉sa꞉ga꞉yo꞉, to a꞉no꞉ imo꞉wo꞉ sio꞉.
6 E ele os alcançou e lhes falou as mesmas palavras.
7 To a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, iliyo꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu alan, giyo꞉ to we waga asulaki sa꞉laya? To gilo꞉ sa꞉lab ko aumbo꞉, niliyo꞉ mada mo꞉dimida꞉sen.
7 E eles lhe disseram: Por que meu senhor diz estas palavras? Deus proíbe que teus servos façam conforme esta coisa.
8 Dabuma. Nio꞉ Ka꞉ina꞉n a꞉la꞉ta꞉ga꞉ a꞉ma꞉la꞉ Isib wena yakiyo꞉, gililo꞉ mole ko꞉lo꞉ nili masi meya disa꞉ a꞉no꞉ a꞉ma꞉la꞉ ginibo꞉ dimia꞉niki dia꞉mio꞉. Ge a꞉no꞉ asulo꞉ ko꞉lo꞉, gi misa꞉ kaluwa꞉ silba, go꞉l kelego꞉ ayamilo꞉ da꞉lab a꞉no꞉ niliyo꞉ mada mo꞉afale dia꞉no꞉ ko꞉lo꞉lab.
8 Eis que o dinheiro que encontramos na boca dos nossos sacos trouxemos novamente a ti da terra de Canaã. Como então nós roubaríamos da casa de teu senhor prata ou ouro?
9 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ giyo꞉ nili masi usamio꞉ kab a꞉no꞉ delena ba꞉dalega, giyo꞉ kalu kabdo꞉ disa꞉ a꞉no꞉ sana sowa꞉sa꞉ga꞉, nio꞉ gi madali nanog dian kalu doma꞉no꞉.”
9 Aquele dos teus servos com quem for achado, que morra, e nós também seremos escravos de meu senhor.
10 Iliyo꞉ a꞉la꞉sa꞉labiki, eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gilo꞉ sa꞉lab au dimidama꞉no꞉, ko꞉sega kalu kabdo꞉ disa꞉ a꞉no꞉ko꞉ ni nanog kalu dia꞉no꞉ dowaki, nol gio꞉ ga꞉li ha꞉na꞉ib.”
10 E ele disse: Então seja agora de acordo com vossas palavras. Aquele com quem for encontrado será meu escravo, e vós estareis sem culpa.
11 — ausente —
11 Então eles se apressaram em descer, cada homem pôs em terra o seu saco, e cada homem abriu o seu saco.
12 — ausente —
12 E ele procurou, e começou pelo mais velho, e terminou com o mais jovem, e o copo foi encontrado no saco de Benjamim.
13 Ao iyo꞉ a꞉no꞉ ba꞉da꞉ga꞉yo꞉, iyo꞉ nofolaki, inin helebeso꞉g ko꞉lo꞉wo꞉ bidila꞉sa꞉ga꞉yo꞉, kelego꞉ ililo꞉wo꞉ donki wa꞉la dila꞉sa꞉ga꞉, a꞉ma꞉la꞉ Isib amisa꞉na ha꞉na꞉ni ane.
13 Então eles rasgaram suas vestes, e carregaram cada homem os seus jumentos, e voltaram à cidade.
14 Yuda o꞉lia꞉ ene ao i o꞉lia꞉yo꞉ Yosa꞉ba꞉ aya fa꞉la꞉dowabikiyo꞉, Yosa꞉b e a ka o꞉sen ko꞉lo꞉, iyo꞉ elo꞉wa gumisi fufudo꞉.
14 E Judá e seus irmãos vieram à casa de José, pois ele ainda estava ali; e eles prostraram-se em terra diante dele.
15 Yosa꞉b eyo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Giliyo꞉ o꞉b dimido꞉wo꞉? Kalu ne o꞉ngo꞉ dowab wema꞉yo꞉, kelego꞉ wo꞉no꞉ledo꞉ delen a꞉no꞉ ho꞉le ba꞉da꞉sen a꞉la꞉bo꞉ giyo꞉ mo꞉asulaya?”
15 E José lhes disse: Que ato é este que fizestes? Não sabeis que um homem como eu pode certamente adivinhar?
16 Yosa꞉b eyo꞉ a꞉la꞉sa꞉labiki, Yuda eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ni misa꞉ kalu, to nililo꞉ sa꞉ma꞉no꞉ nowo꞉ aundo꞉ma. Nio꞉ mogago꞉lo꞉ mo꞉dimido꞉ a꞉lakilo꞉ sa꞉ma꞉no꞉wo꞉ mada halaido꞉. Hendele, nililo꞉ hala dimida꞉sen a꞉no꞉ Gode eyo꞉ kalaba widab ko꞉lo꞉, kaluwa꞉ ene masi amilo꞉ kabdo꞉ delendo꞉ ba꞉ba꞉ a꞉no꞉lia꞉, nio꞉ tambo gi madali nanog dian kalu doma꞉no꞉.”
16 E Judá disse: O que diremos a meu senhor? O que devemos falar? Ou como nos inocentaremos? Deus descobriu a iniquidade de teus servos. Eis que somos servos de meu senhor, tanto nós quanto aquele com quem também foi achado o copo.
17 Ko꞉sega Yosa꞉b eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gilo꞉ sa꞉lab o꞉leaumbo꞉, niyo꞉ mada mo꞉dimidama꞉no꞉. Kalu masi amilo꞉ kabdo꞉ delen amilo꞉ ba꞉ba꞉ a꞉no꞉ko꞉ ni madali nanog dian kalu dowaki, nol gio꞉ go꞉ldo꞉wa ga꞉li ha꞉na꞉bi.”
17 E ele disse: Longe de mim que eu faça isso; mas o homem em cuja mão foi achado o copo, este será meu servo. E quanto a vós, levantai-vos e voltai em paz ao vosso pai.
18 A꞉la꞉sa꞉labiki Yuda eyo꞉ Yosa꞉bdo꞉wa kagayaki a꞉la꞉sio꞉, “Ni misa꞉ kalu, halaido꞉ gilo꞉wo꞉ Fa꞉lo꞉wa꞉lo꞉ o꞉ngo꞉ ko꞉sega, niyo꞉ gemo꞉wo꞉ towo꞉ sa꞉ma꞉nigo꞉l ko꞉lo꞉, giyo꞉ nemo꞉wo꞉ gadia꞉so꞉bo.
18 Então Judá se aproximou dele, e disse: Ó meu senhor, deixai que teu servo, suplico-te, fale uma palavra aos ouvidos de meu senhor, e não deixai que a tua ira se acenda contra teu servo, porque tu és como o próprio Faraó.
19 Nio꞉ tamin amilo꞉ wilo꞉ mio꞉ amio꞉, giyo꞉ nimo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabubadale, ‘Gio꞉ go꞉l o꞉lia꞉ gao nowo꞉lia꞉yo꞉ o꞉saba?’
19 Meu senhor perguntou a seus servos, dizendo: Tendes ainda um pai, ou um irmão?
20 A꞉la꞉dabu ba꞉dalikiyo꞉, niliyo꞉ gemo꞉wo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Do sulo꞉wo꞉lo꞉, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ nao tif, dowa꞉lo꞉ anaso꞉ dowakilo꞉ sa꞉la꞉liyo꞉ o꞉sab. Ko꞉sega tif so꞉wa a꞉ma꞉ ene aoleyo꞉ sowo꞉ ko꞉lo꞉, anowa꞉lo꞉ sa꞉la꞉li imilise e o꞉sabiki, iyaya꞉yo꞉ e mada alan asula꞉sen’ a꞉la꞉sio꞉.
20 E nós dissemos a meu senhor: Temos um pai, um homem velho, e um filho da sua velhice, um pequeno. E seu irmão está morto, e só ele foi deixado de sua mãe, e seu pai o ama.
21 “Giyo꞉ to nilo꞉ sio꞉ a꞉no꞉ da꞉da꞉ga꞉yo꞉, giyo꞉ ‘Gao a꞉no꞉ nelo꞉ ba꞉ba꞉ni tililia꞉ ya꞉bi’ a꞉la꞉sio꞉.
21 E tu disseste a teus servos: Trazei-o a mim, para que eu possa colocar meus olhos nele.
22 Ko꞉sega niliyo꞉ gemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘So꞉wa a꞉no꞉ iyayo꞉ mo꞉ta꞉fo꞉ ha꞉na꞉sen. E iyayo꞉ ta꞉fo꞉ ha꞉nalega, iyayo꞉ soma꞉ib.’
22 E dissemos ao meu senhor: O rapaz não pode deixar seu pai, pois se ele deixar seu pai, seu pai morrerá.
23 Ko꞉sega gi sa꞉lakiyo꞉, ‘Gao tif a꞉no꞉ mo꞉tililia꞉ yalega, gio꞉ nelo꞉ amio꞉ mo꞉mena꞉ki, a꞉la꞉liki eleyo꞉ dia꞉fa꞉no꞉’ a꞉la꞉sio꞉.
23 E tu disseste a teus servos: Se vosso irmão mais jovem não vier, não vereis mais a minha face.
24 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ nio꞉ a꞉ma꞉la꞉ dolo꞉wa ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, gilo꞉ to sio꞉ o꞉leaumbo꞉ emo꞉ sio꞉.
24 E aconteceu que, quando nós subimos a teu servo, meu pai, dissemos-lhe as palavras de meu senhor.
25 “A꞉la꞉ta꞉ga꞉ dowa꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Gio꞉ a꞉ma꞉la꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, ma꞉no꞉ ha꞉lu nolo꞉ a꞉kililia꞉ni hamana.’
25 E nosso pai disse: Ide novamente, e comprai-nos um pouco de alimento.
26 Ko꞉sega nio꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Nao tif we ni o꞉lia꞉ mo꞉ha꞉nalega, Isibdo꞉ bo꞉fo꞉lowan kalu a꞉ma꞉yo꞉ nio꞉ mo꞉ba꞉ba꞉no꞉ a꞉la꞉sio꞉ ko꞉lo꞉, nao tif ko mo꞉ha꞉nalega nio꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ mo꞉ha꞉na꞉no꞉.’
26 E dissemos: Não podemos descer. Se o nosso irmão mais jovem for conosco, aí desceremos, porque não podemos ver a face do homem, se nosso irmão mais jovem não estiver conosco.
27 — ausente —
27 E teu servo, meu pai, disse-nos: Sabeis que minha esposa me deu dois filhos;
28 — ausente —
28 e um se foi de mim, e eu disse: Ele certamente foi despedaçado, e eu não o vi desde então.
29 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ne anaso꞉ dowo꞉ ko꞉lo꞉, no꞉no꞉n so꞉wa tif ko꞉lo꞉ ne o꞉lia꞉lo꞉ a꞉lab welo꞉ giliyo꞉ tililia꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, hida꞉yo꞉ nowo꞉ eyamio꞉ fa꞉la꞉dowalega, giyo꞉ ne nofolo꞉ alan dima꞉ki dimia꞉ib ko꞉lo꞉ ne sowakiyo꞉, dane ane hen a꞉na ha꞉na꞉ib.’ Dowa꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
29 E se tirardes também este de mim, e um mal acontecer a ele, levareis meus cabelos grisalhos com tristeza à sepultura.
30 — ausente —
30 Agora, pois, quando eu for a teu servo, meu pai, e o rapaz não estiver conosco, visto que a sua vida está atada com a vida dele,
31 — ausente —
31 acontecerá, quando ele vir que o rapaz não está conosco, ele morrerá, e teus servos levarão, com tristeza à sepultura, os cabelos grisalhos de teu servo, nosso pai.
32 Mo꞉wo꞉ niyo꞉ domo꞉wo꞉ dinali sa꞉lakiyo꞉, ‘So꞉wa we niyo꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ mo꞉tililia꞉ yalega, mogago꞉ gemo꞉lo꞉ dimiab a꞉no꞉ ho꞉leno꞉ tambo ne o꞉lia꞉ dofo꞉ ha꞉na꞉mela꞉ib.’
32 Porquanto, teu servo se tornou fiador do rapaz diante do meu pai, dizendo: Se eu não o trouxer a ti, então eu levarei a culpa diante do meu pai para sempre.
33 Niyo꞉ domo꞉wo꞉ a꞉la꞉dinali sio꞉ ko꞉lo꞉, o꞉go꞉ giyo꞉ so꞉wa we sili alitaki, e ta꞉lian aumbo꞉ ne ko꞉lo꞉ gi nanog kalu doma꞉ki ta꞉foma. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ giyo꞉ so꞉wa tif ko ao i o꞉lia꞉ iyalo꞉wa hamana꞉ki ta꞉ta꞉bi.
33 Agora, pois, suplico-te: Deixa teu servo ficar no lugar do rapaz como servo para o meu senhor, e deixa o rapaz subir com seus irmãos.
34 Mo꞉wo꞉ so꞉wa we ne o꞉lia꞉yo꞉ mo꞉ha꞉nalega, nelo꞉ mada mo꞉ha꞉na꞉no꞉. Nofolo꞉ alan dolo꞉ amilo꞉ fa꞉la꞉doma꞉ib a꞉no꞉ ba꞉ba꞉no꞉wo꞉ ne mada tagilab.”
34 Como, pois, eu subirei a meu pai, e o rapaz não estando comigo? Para que porventura eu não veja o mal que virá sobre o meu pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 44, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.