Gênesis 43
Godeya꞉ To Nafayo꞉ We (BCO) vs VC
1 — ausente —
1 A fome pesava sobre o país.
2 — ausente —
2 E tendo acabado o trigo trazido do Egito, o pai disse aos seus filhos: "Voltai e comprai-nos um pouco de víveres."
3 Ko꞉sega Yuda eyo꞉ iyamo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Isib bo꞉fo꞉lowan kaluwa꞉yo꞉ nimo꞉wo꞉ hagugu sa꞉lakiyo꞉ a꞉la꞉dinali saefa꞉, ‘Gio꞉ a꞉ma꞉la꞉ yakiyo꞉, gao tif a꞉no꞉ mo꞉tililia꞉ yalega, gio꞉ nelo꞉ amio꞉ mo꞉mena꞉ki ka꞉ma꞉no꞉.’
3 Judá respondeu-lhe: "Aquele homem nos declarou formalmente que não voltássemos à sua presença sem levar conosco nosso irmão.
4 Isibdo꞉ bo꞉fo꞉lowana꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉ ko꞉lo꞉, giyo꞉ Ba꞉nsameno꞉ ni o꞉lia꞉ hamana꞉ki iliga꞉talega, niliyo꞉ ma꞉no꞉ gilo꞉wo꞉ kililia꞉ni ha꞉na꞉no꞉.
4 Se mandas nosso irmão conosco, desceremos para comprar víveres.
5 Ko꞉sega giyo꞉ nao tifko mo꞉hamana a꞉lalega, nio꞉ mo꞉ha꞉na꞉no꞉. Mo꞉wo꞉ Isibdo꞉ bo꞉fo꞉lowan kaluwa꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Gio꞉ gao tif a꞉no꞉ mo꞉tililia꞉ yalega, gio꞉ nelo꞉ amio꞉ mo꞉mena꞉ki ka꞉ma꞉no꞉’ eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.”
5 Mas, se o não deixas ir, não desceremos, porque ele nos disse: Não sereis admitidos em minha presença, se vosso irmão não estiver convosco."
6 Yuda eyo꞉ a꞉la꞉sa꞉labiki, Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Giliyo꞉ Isibdo꞉ bo꞉fo꞉lowan kalumo꞉ sa꞉lakilo꞉, gao nowo꞉ o꞉sab a꞉la꞉do꞉ sio꞉ a꞉ma꞉ ilikiyo꞉ hida꞉yo꞉wo꞉ nemo꞉ dimi ko꞉lo꞉ giliyo꞉ waga asulaki sio꞉wo꞉?”
6 Israel disse: "Por que me fizestes este mal, dando-lhe a conhecer que tínheis ainda um irmão?"
7 A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, ao i a꞉ma꞉yo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Eyo꞉ nili so꞉lo꞉wo꞉ dinafa dabu kedakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Go꞉lo꞉ o꞉saba?’ A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ‘Gao nowo꞉ o꞉saba?’ a꞉la꞉li dabu kedo꞉ ko꞉lo꞉, niliyo꞉ a꞉na sio꞉. Niliyo꞉ gaowo꞉ tililia꞉ ya꞉bi a꞉la꞉do꞉ sa꞉ma꞉nigab a꞉no꞉ babale dowaki sio꞉.”
7 "Aquele homem, responderam eles, perguntou por nós e por nossa família, e quis saber se nosso pai vivia ainda, se tínhamos outro irmão; e respondemos às suas perguntas. Podíamos, porventura, adivinhar que ele nos ia mandar levar a ele o nosso irmão?"
8 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Yuda eyo꞉ iya Isolael emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Giyo꞉ Ba꞉nsameno꞉ ni o꞉lia꞉ iliga꞉foma. A꞉la꞉dimidalega so꞉wagalin nililo꞉wo꞉lo꞉, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ gelo꞉ mo꞉sowaki o꞉mela꞉niki, nio꞉ ma꞉no꞉wo꞉ kililia꞉ni ha꞉na꞉nigo꞉l.
8 E Judá disse a Israel, seu pai: "Deixa partir o menino comigo, e pôr-nos-emos a caminho para essa viagem. Desse modo poderemos viver, e escaparemos à morte, nós, tu e nossos filhinhos.
9 So꞉wako no꞉no꞉n bo꞉fo꞉mela꞉no꞉ ko꞉lo꞉, niyo꞉ so꞉wako gilo꞉ amio꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ mo꞉tililia꞉ yalega, hida꞉yo꞉ a꞉no꞉ ho꞉leno꞉ tambo ne o꞉lia꞉ dofo꞉ ha꞉na꞉mela꞉ib.
9 Eu respondo por ele: é de mim que tu o reclamarás. Se eu não to reconduzir e não o recolocar diante de ti, serei eternamente culpado diante de ti.
10 Nio꞉ to we nenela꞉li ha꞉nakiyo꞉ ho꞉leno꞉ sambowo꞉ mo꞉walai kibo꞉bowo꞉, nio꞉ Isib hen a꞉namio꞉ a꞉la꞉gali ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ mio꞉wa domabe.” Yuda eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
10 Se não tivéssemos demorado tanto, certamente já pela segunda vez estaríamos de volta."
11 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gio꞉ Ba꞉nsamen o꞉lia꞉ hendele ha꞉nalega, giliyo꞉ a꞉la꞉dimida꞉bi. Hen wenamilo꞉ boba kelego꞉ nafaleyo꞉, wa ho꞉no꞉lo꞉, kola꞉ ho꞉no꞉lo꞉, i fo nan nafa a꞉no꞉lo꞉, i mak mundo꞉ nafa a꞉no꞉lo꞉ dia꞉b a꞉la꞉ta꞉ga꞉ kalu o꞉mo꞉ dimia꞉ni, masiya disa꞉la꞉sa꞉ga꞉ ha꞉na꞉bi.
11 "Se assim é, disse-lhes Israel, seu pai, tomai em vossas bagagens os melhores produtos da terra, e levai-os como presente a esse homem: um pouco de bálsamo, um pouco de mel, resina, ládano, nozes de pistácia e amêndoas.
12 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ mole ilido꞉ gili masi me amilo꞉ disa꞉la꞉sa꞉ga꞉, a꞉ma꞉la꞉do꞉ iliga꞉fo꞉ a꞉no꞉, iyo꞉ ga꞉lilaki go꞉wa꞉le babalab ko꞉lo꞉, gio꞉ o꞉go꞉ mole a꞉no꞉ a꞉ma꞉la꞉ dia꞉ha꞉nakiyo꞉, ma꞉no꞉ wa꞉kabilo꞉ kililia꞉no꞉ mole a꞉no꞉lo꞉ dia꞉ha꞉na꞉bi.
12 Levai também convosco o dinheiro em dobro para restituir a soma que encontrastes na boca dos sacos, certamente por engano.
13 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ giliyo꞉ gaowo꞉lo꞉ tililia꞉ga꞉, Isibdo꞉ bo꞉fo꞉lowan elo꞉wa fa꞉la꞉doma꞉ hamana.
13 Tomai vosso irmão, parti e ide ter com esse homem.
14 Isibdo꞉ bo꞉fo꞉lowan kaluwa꞉yo꞉ gimo꞉wo꞉ alan sagalakiyo꞉, gao Simeon o꞉lia꞉ Ba꞉nsamen o꞉lia꞉yo꞉ a꞉ma꞉la꞉ gi o꞉lia꞉ iliga꞉foma꞉ki, niyo꞉ Gode Halaido꞉lo꞉ A꞉lab o꞉mo꞉wo꞉ dulugu sa꞉ma꞉nigo꞉l. Ni so꞉wayo꞉ tambo soma꞉no꞉ a꞉lalega, a꞉la꞉ka fa꞉la꞉doma꞉ki ta꞉fa꞉no꞉. Gode eyo꞉ so꞉wa nilo꞉wo꞉ tambo sulu ha꞉na꞉melea꞉ki asulalega, niyo꞉ o꞉li a꞉la꞉asuluma꞉no꞉.”
14 Que o Deus todo-poderoso vos faça ganhar os favores desse homem, a fim de que ele deixe voltar vosso irmão, juntamente com Benjamim. Quanto a mim, se devo ser privado de meus filhos, paciência, que eu seja privado deles!"
15 Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, ao iyo꞉ boba kelego꞉ o꞉lia꞉ mole a꞉la꞉ a꞉no꞉lia꞉yo꞉ dia꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Ba꞉nsameno꞉ tililia꞉ ha꞉na꞉ga꞉, Isib a꞉na fa꞉la꞉dowakiyo꞉, iyo꞉ Yosa꞉ba꞉ milifa kagayo꞉.
15 Tomaram, pois, consigo o presente e uma soma dobrada de dinheiro, assim como Benjamim, e partiram para o Egito. E apresentaram-se a José.
16 Yosa꞉b eyo꞉ Ba꞉nsamen o꞉lia꞉ ao o꞉lia꞉yo꞉ ba꞉da꞉ga꞉yo꞉, ene alo꞉ bo꞉fo꞉lowan kalumo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu i we ni a usa tililia꞉ mena. Iyo꞉ o꞉g disiyo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ ne o꞉lia꞉ siliki ma꞉no꞉ ko꞉lo꞉, no꞉ nowo꞉ sa꞉nda꞉sa꞉ga꞉ dimidalia꞉bi.”
16 José, vendo-os e com eles Benjamim, disse ao seu intendente: "Faze entrar estes homens na casa, mata um animal, e prepara-o, pois comerão comigo ao meio-dia."
17 Nanog kaluwa꞉yo꞉ Yosa꞉b elo꞉ sio꞉ au dimidaki, ao iyo꞉ Yosa꞉ba꞉ ene a usa tililia꞉ mio꞉.
17 Fez o intendente como José tinha dito: introduziu-os na casa de José.
18 Ao iyo꞉ Yosa꞉ba꞉ ene aya tililia꞉ ha꞉nab amio꞉, iyo꞉ tagilaki a꞉la꞉sio꞉, “Nio꞉ a wenamilo꞉ tililia꞉ ha꞉nab wema꞉yo꞉, iliyo꞉ tamin amilo꞉ mole ko꞉lo꞉ nili masi amilo꞉ a꞉ma꞉la꞉ disa꞉ a꞉no꞉ asulakigab. Iliyo꞉ nio꞉ inin nanog kalu doma꞉ki, iliyo꞉ nio꞉ banagalia꞉taki, yame tandea꞉sa꞉ga꞉ ta꞉lia꞉nigab. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ nili donkiyo꞉lo꞉ ili dia꞉nigab.” A꞉la꞉asulakiyo꞉ iyo꞉ tagio꞉ alan dowo꞉.
18 Vendo isto, ficaram amedrontados: "É, diziam eles, por causa do dinheiro, encontrado da outra vez nos nossos sacos, que nos conduzem aqui. Vão-nos assaltar, cair sobre nós, escravizar-nos e apoderar-se de nossos jumentos."
19 — ausente —
19 Então, aproximando-se do intendente da casa de José, falaram-lhe à entrada da casa:
20 — ausente —
20 "Desculpa, meu senhor, disseram eles, viemos já uma vez comprar víveres.
21 — ausente —
21 Quando chegamos à estalagem e abrimos nossos sacos, o dinheiro de cada um se encontrava na boca de seu saco: era o peso exato do dinheiro. Tornamos a trazê-lo conosco;
22 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ wa꞉kabilo꞉ ma꞉ndo꞉ kililia꞉no꞉ mole nolo꞉ a꞉dia꞉mio꞉. Ko꞉sega tamin amilo꞉ nili masi amilo꞉ mole a꞉ma꞉la꞉ disalifelo꞉ a꞉no꞉ abe disa꞉ya꞉le nio꞉ babalab.”
22 e trazemos, ao mesmo tempo, outro dinheiro para comprar víveres. Não sabemos quem tenha metido nosso dinheiro em nossos sacos."
23 Iliyo꞉ a꞉la꞉sa꞉labiki, eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gio꞉ tagila꞉so꞉bo. Ma꞉no꞉lo꞉ kilili mole a꞉no꞉ niyo꞉ di ko꞉lo꞉, gili Gode o꞉lia꞉ ge ma꞉muwa꞉ Gode a꞉ma꞉yo꞉ gio꞉ asuwa꞉taki, mole nolo꞉ gili masiya disalifelo꞉lo꞉b.” Eyo꞉ towo꞉ a꞉la꞉sata꞉ga꞉yo꞉, Simeono꞉ ilo꞉wa tililia꞉ mio꞉.
23 "Ficai tranqüilos, respondeu-lhes ele, nada temais. É o vosso Deus, o Deus de vossos pais, quem vos pôs um tesouro em vossos sacos; o vosso dinheiro me foi entregue." Depois trouxe-lhes Simeão.
24 Eyo꞉ iyo꞉ Yosa꞉ba꞉ a usa tililia꞉ tina꞉ga꞉, gibo꞉ to꞉go꞉dema꞉ki, ho꞉no꞉ wasulia꞉ dia꞉tabiki, iliyo꞉ gibo꞉ a꞉na to꞉go꞉do꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ eyo꞉ ili donkimo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ a꞉na me.
24 Fê-los em seguida entrar na casa de José, deu-lhes água para lavarem os pés e forragem para os seus jumentos.
25 Ao iyo꞉ Yosa꞉b o꞉lia꞉yo꞉ disilo꞉ ma꞉no꞉ ma꞉no꞉ sio꞉wo꞉ dabu ko꞉lo꞉, iliyo꞉ emo꞉lo꞉ boba dimia꞉no꞉ a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ dimidali.
25 E, enquanto esperavam por José, que devia voltar ao meio-dia, preparavam o seu presente, pois foi-lhes anunciado que comeriam em casa dele.
26 Yosa꞉b e aya a꞉ma꞉la꞉ yabikiyo꞉, boba kelego꞉ ililo꞉ dia꞉mio꞉ a꞉no꞉ emo꞉wo꞉ a꞉na dimiaki, iyo꞉ Yosa꞉ba꞉ milifa gulalu siliki misa꞉fu ali.
26 Logo que José entrou em casa, ofereceram-lhe os presentes que tinham trazido, prostrando-se diante dele até a terra.
27 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Yosa꞉b eyo꞉ giyo꞉ o꞉li seya a꞉la꞉liki dabu ba꞉dakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Tamin amio꞉ go꞉l sulo꞉ sa꞉lalo꞉ o꞉li saba?”
27 Ele perguntou pela saúde deles e ajuntou: "Vosso velho pai, do qual me falastes, vai bem? Ainda vive?"
28 A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, iliyo꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “A꞉, e o꞉li sab.” A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, iliyo꞉ Yosa꞉bo꞉ wabudaki, elo꞉wa gulalu siliki misa꞉fu ali.
28 "Teu servo, nosso pai, está passando bem; e vive ainda", responderam-lhe inclinando-se até o solo.
29 Yosa꞉b eyo꞉ aole Ba꞉nsameno꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Tamin amilo꞉ gao tifka꞉ a꞉la꞉do꞉ nemo꞉lo꞉ sa꞉lalo꞉ weyo꞉?” A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Yosa꞉b eyo꞉ Ba꞉nsamenbo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ni so꞉wa ge, Gode eyo꞉ o꞉li tilidofo꞉melea꞉ki asulo꞉l.”
29 Então, levantando os olhos, José viu Benjamim, seu irmão, filho de sua mãe. "É este, disse ele, vosso irmão mais novo do qual me falastes?" E ajuntou: "Que Deus te faça misericórdia, meu filho!"
30 Yosa꞉b eyo꞉ aoleyo꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉, e fo꞉g kagayaki ya꞉lima꞉no꞉ dowabiki, ao i a꞉no꞉ bo꞉e ta꞉ta꞉ga꞉, ene galala꞉ya ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ ya꞉lo꞉.
30 E retirou-se precipitadamente, porque suas entranhas se tinham comovido por causa de seu irmão, e tinha vontade de chorar; entrou em seu quarto e deu livre curso às lágrimas.
31 E ya꞉lisa꞉ga꞉yo꞉, migiyo꞉ ho꞉na꞉ hala꞉sa꞉ga꞉, a꞉ma꞉la꞉ ya꞉ga꞉ halale kagatakiyo꞉, nanog kalumo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ma꞉no꞉ alobanama.”
31 Depois de ter lavado o rosto saiu e, procurando dominar-se, disse: "Servi a mesa".
32 A꞉la꞉sa꞉labiki iliyo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ aloba꞉dakiyo꞉, Yosa꞉b elo꞉wo꞉ ina꞉li difa꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ao i a꞉ma꞉lo꞉wo꞉ ko꞉li nowa difa꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Isib kalu ililo꞉wo꞉lo꞉ nowa difa꞉. Mo꞉wo꞉ Isib kaluka꞉isaleyo꞉ Hibulu kalu o꞉lia꞉lo꞉ ma꞉no꞉ ma꞉no꞉wo꞉ mada mo꞉bea꞉sen ko꞉lo꞉ ualo꞉ mo꞉nan.
32 Serviu-se-lhe à parte, seus irmãos também à parte, e igualmente à parte os egípcios, seus comensais, porque lhes é proibido comer com hebreus; isto é para eles uma coisa abominável.
33 Nanog kalu eyo꞉ ao i a꞉no꞉ ina꞉li ina꞉lile a꞉la꞉mesea꞉ki da꞉feyo꞉ ko꞉lo꞉, ao iyo꞉ Yosa꞉ba꞉ milifa kandayakiyo꞉, ao wa꞉la꞉ba a꞉la꞉ta꞉ga꞉lo꞉ ta꞉i aneyo꞉ tifbo꞉ dimi. Ao iyo꞉ a꞉la꞉do꞉ dimidab a꞉no꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉, molo asulo꞉.
33 Os irmãos de José foram colocados diante dele, desde o mais velho até o mais novo, segundo sua idade, o que lhes fez olhar uns para os outros assombrados.
34 Ma꞉no꞉ ko꞉lo꞉ Yosa꞉b eno꞉ alobanaefa꞉ a꞉no꞉, iliyo꞉ dia꞉sa꞉ga꞉ ao i nolbo꞉ fo꞉fo꞉le mea꞉i ane. Ao i nolbo꞉wo꞉ dinali fo꞉fo꞉le me ko꞉sega Ba꞉nsamen emo꞉wo꞉ kalu bila꞉fo꞉wa꞉lo꞉ nan au fo꞉fo꞉la꞉sa꞉ga꞉ dimi. Iyo꞉ Yosa꞉b o꞉lia꞉ silikiyo꞉, ma꞉no꞉ o꞉lia꞉ ho꞉n o꞉lia꞉yo꞉ alan naki sagalo꞉. Ao iyo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ Yosa꞉b o꞉lia꞉ mo꞉no꞉.|alt="Brothers eat with Joseph" src="01_Ge_43_06_RG_gr.tif" size="col" copy="© Sweet Publishing http://sweetpublishing.com, licensed under a CC: BY-SA 3.0 Unported licence" ref="43.31-34"
34 José mandou que se lhes trouxessem porções de sua própria mesa, e a parte de Benjamim foi cinco vezes maior que a dos outros. Eles beberam e alegraram-se com ele.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gênesis 43, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.